Asset 14

Het vijfde wiel

Altijd als ik thuis kom, zit ze op de bank. Het vriendinnetje van mijn broertje. “Hé Rut, wil je thee?” Samenwonen met mijn drie jaar jongere broer is best meegevallen tot nu toe. Buiten de verwachte problemen die het oplevert (eindeloze ruzies over onbenulligheden, gevoed door een jeugd van concurrentiestrijd om de liefde van onze moeder) is het eigenlijk heel leuk. Maar nu is zij erbij gekomen. Ons huis was al iets te klein, je ziet elkaar onvermijdelijk een keer of drie per week naakt door het beperkte aantal vierkante meters banjeren. Mijn eigen kamer is net groot genoeg voor mijn bed en een klerenkast, dus ik zit altijd in de woonkamer. Zij doet haar best, maar we zitten onvermijdelijk op elkaars lip. “Hé Rut, wil je thee?” Nee, ik wil geen thee. Ik wil dat je weggaat zodat ik onbeschaamd in mijn onderbroek op de Playstation kan spelen.

Mijn broertje en ik zijn tegenpolen. Ik ben altijd aan het piekeren, wat erin geresulteerd heeft dat ik al sinds mijn achttiende een permanente groef tussen mijn imposante wenkbrauwen heb. Mijn broertje neemt de dingen zoals ze zijn en is zo ontspannen dat iedereen die zich in zijn nabijheid begeeft meteen bevangen wordt door een onverklaarbare rust. Qua uiterlijk lijken we veel meer op elkaar, behalve dan dat hij een Kirk Douglas-achtig kuiltje in zijn kin heeft en een halve kop groter is dan ik. Bovendien past mijn bovenarm drie keer in die van hem. Het spreekt voor zich dat het hem wat gemakkelijker afgaat als het op het versieren van vrouwen aankomt. Zijn vriendinnetje is een jaar ouder dan ik.

Ze is heel aardig hoor, maar daar gaat het niet om. Haar aanwezigheid wordt me opgedrongen in een omgeving waar ik even geen zin heb om mijn best te doen. Ik ben de hele dag al ongemakkelijk aan het praten met medestudenten, onhandig aan het zwaaien naar mensen die ik vaag ken en grapjes aan het maken tegen het kassameisje omdat ik me altijd een beetje schuldig voel tegenover kassameisjes. Als ik dan thuis kom, wil ik niet hoeven nadenken over gespreksonderwerpen. Bovendien kan ik er niet tegen als mensen me al nadat ze me voor de tweede keer ontmoet hebben, ‘Rut’ noemen. Noem me ouderwets, maar ik vind dat je het gebruiken van een naamsverkorting moet verdienen.

Ik ben zelf alweer een tijdje alleen. Dat is helemaal niet erg, echt niet (echt niet). Maar als het gelukkige samenzijn van anderen de hele dag over je gezicht wordt uitgesmeerd, voel je je toch een beetje een loser. Masturberen is meteen anders als je weet dat er onderwijl aan de andere kant van de muur een verliefd stel knuffelend Grey's Anatomy aan het kijken is. Net zoals thuiskomen met je 1-persoonsportie krieltjes van de Albert Heijn terwijl zij samen een lasagne aan het maken zijn en elkaar lachend allerlei hapjes voeren. Dan wordt het contrast plotseling duidelijk, iets waar je daarvoor nooit last van hebt gehad. Ik krijg steeds vaker het gevoel dat alle mensen met een relatie een geheim genootschap vormen en een keer per week samenkomen in een gezellig huis met allemaal lekker eten, waar ze dan naar een zielige zwart-wit foto van mij wijzen en lachen.

Je hebt ook stellen bij wie je dit gevoel helemaal niet krijgt. Met hen kun je samen eten, naar een club gaan en zelfs thuis op de bank tv kijken, zonder één moment dat je het vijfde wiel aan de wagen bent. Hoe komt dit? Omdat ze nooit intiem zijn met anderen erbij. Soms is er een beschaafd kusje of een grappende seksuele verwijzing. Maar er is nooit een hand die zachtjes een knie masseert of een extravagante tongzoen omdat er één zo’n leuke opmerking maakte. Je blijft gelijkwaardig.

Aan de andere kant moet ik toegeven dat ik zelf ook echt smerig klef ben als ik een relatie heb. Een aantal jaar geleden kwam ik met mijn toenmalige vriendinnetje bij mijn ouders eten. Later op de avond speelden we een potje Risk en waar ik normaal bloedfanatiek met rode dobbelstenen zou smijten, bleef ik nu aimabel en gunde anderen de overwinning. Ik bekeek lachend het spel met mijn meisje op schoot. Als ik dan toch aanviel, liet ik haar eerst een kusje op de stenen geven. Mijn familie haatte die versie van mij. En terecht. Maar ik was verliefd en ontoerekeningsvatbaar.

Dus misschien ben ik ook wel een beetje een verzuurde eikel geworden. Misschien moet ik niet zo zeuren.
“Hé Rut, wil je thee?”
“Ja, lekker. Beetje suiker alsjeblieft."

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
het laatste
Automatische concepten 39

Vraag geen cadeaus (en krijg iets beters)

Jarig zijn én wereldproblematiek willen aanpakken, Jozien Wijkhuis leed eronder. Haar tip aan de (virtuele) verjaardagsbezoeker: geef cadeaus die geen geld kosten, of stort een bedrag dat de jarige zelf cadeau kan doen aan een medemens in nood. Lees meer

 Anderhalvemetergymnastiek

Anderhalvemetergymnastiek

Voor illustrator Jente Hoogeveen kan 1 juli niet snel genoeg komen: dan mogen de eerste mensen weer mondjesmaats naar de sportschool. Hoe dat eruitziet? Lees meer

Alles vijf sterren: 25

Je bent niet alleen

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om de rubbers van je koelkast te vervangen of De ontdekking van de hemel te lezen. Lees meer

Tip: Ga naar je werk

Ga naar je werk

Ook als je kantoortuin of favoriete koffietentje met laptopaansluiting gesloten is, kun je naar werk. Nora van Arkel liet zich betoveren door het sprankje magie dat nodig is om onszelf van eindeloze pyjamadagen te bevrijden. Lees meer

 O, Big Brother, Where Art Thou?

O, Big Brother, Where Art Thou?

Camera's op kruispunten en in gebouwen die je niet alleen volgen, maar zelfs herkennen en gegevens van je verzamelen. Hoe dichtbij is die dystopische toekomst? Lees meer

 1

Een radslag weg

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om een Ottolenghi-recept uit te proberen of de badkamer opnieuw te betegelen. Lees meer

Ons hulsel ligt verscholen

Emma Zuiderveen onderzoekt de digitale werkelijkheid in deze twee gedichten over performance, schijn en vega-worst. Lees meer

Tip: Ga een potje schaken

Ga een potje schaken

Jihane Chaara heeft een hobby uit de oude doos nieuw leven ingeblazen: het schaken. Het spel blijkt een grote metafoor voor het echte leven. Een tip om niet te haasten, je verbeelding in te zetten en natuurlijk om een vermakelijk spel te spelen. Lees meer

Kosmische Mixtape 1

Kosmische Mixtape

Een playlist met kosmische muziek om onze themaweek uit te luiden in stijl! Lees meer

Automatische concepten 36

So simple that we couldn't

Twee mannen zoeken antwoorden op vragen die ze niet begrijpen, om tot een allesomvattend inzicht te komen. Lees meer

 Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Hemel en aarde worden bewogen om levens te redden, en je slaat aan het protesteren tegen het dragen van mondkapjes en de kortstondige inperking van je vrijheid. Illustrator Rueben Millenaar keek van boven op de aarde neer en zag een mensheid die elk gevoel van perspectief kwijt is. Lees meer

Hemellichaamgedichten

Alle sterrenstelsels drijven langzaam uit elkaar

Yentl van Stokkum is behoorlijk fan van sterrenkunde. Voor de Kosmische Week schreef ze een reeks gedichten over astronauten, zwarte gaten en afgebeeld worden met een stralenkrans (ook al ben je daar eigenlijk te bescheiden voor). Lees meer

Alles Vijf Sterrenbeelden: Een kosmische quarantaine 7

De kosmische kijk- en luisterhoroscoop

Onze mediums hebben een horoscoop gemaakt om je weer terug op aarde te brengen. Voor als je even uit je hoofd en in je scherm of je speakers wilt. Lees meer

De aarde als jukebox

De aarde als jukebox

Imre van Son nodigt je met dit verhaal uit om deel te nemen aan een kosmische Zoom-vergadering. Wees gewaarschuwd: ‘Subtiele signalen die je in een offline-gesprek opvangt – lichaamstaal gezichtsuitdrukkingen, robot-expressie – ontbreken of worden vertekend in een online conversatie.’ Lees meer

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Al jaren kijkt Marte Hoogenboom uit naar de lancering van James Webb, de opvolger van de beroemde Hubble-telescoop. We doen alles om onze plek in het heelal te begrijpen, terwijl we soms alleen maar willen horen dat het wel goedkomt met ons. Lees meer

Het Archief der Verloren Gedachten

Het Archief der Verloren Gedachten

Voor de Kosmische Week schreef Annemieke Dannenberg een kort verhaal over Gijsje Nachtegaal: een eenzame oudere die op zoek is naar een verloren gedachte... en daarbij wordt geholpen door een mysterieus call-center. Lees meer

 Kosmisch perspectief

Kosmisch perspectief

Tomas Mutsaers zoekt in zijn werk naar het wonderlijke van de wereld. Doelloos flanerend richt hij zijn lens met een kosmisch perspectief, zoals een telescoop door een wazige voorgrond van de atmosfeer kijkt, en scherpstelt op wat zich daarachter bevindt. Lees meer

Azul

Azul

'Azul', een kort verhaal van Nora van Arkel, verkent de uitwassen van een driehoeksverhouding. Hoe verwerk je verlies wanneer je aan de kant bent gezet? Lees meer

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Wie leest er tegenwoordig nog een horoscoop om te weten wat de dag, de maand het jaar je brengt? Nou, best veel mensen dus. Het is zelfs een wereldwijde trend. Ook Else Boer geeft toe regelmatig de astrologie in te duiken. Op zoek naar een verklaring gaat ze na wat astrologie de moderne mens kan bieden. Lees meer

Tip: Bouw een tedere takkenhut

Bouw een tedere takkenhut

Rijk Kistemaker troost zich tijdens de coronacrisis met de kosmische vraagstukken die Lars von Triers Melancholia opwerpt. Hoe rouwen we om het verlies van de aarde of - iets kleiner - een achteloze manier van leven? Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan