Asset 14

Het vijfde wiel

Altijd als ik thuis kom, zit ze op de bank. Het vriendinnetje van mijn broertje. “Hé Rut, wil je thee?” Samenwonen met mijn drie jaar jongere broer is best meegevallen tot nu toe. Buiten de verwachte problemen die het oplevert (eindeloze ruzies over onbenulligheden, gevoed door een jeugd van concurrentiestrijd om de liefde van onze moeder) is het eigenlijk heel leuk. Maar nu is zij erbij gekomen. Ons huis was al iets te klein, je ziet elkaar onvermijdelijk een keer of drie per week naakt door het beperkte aantal vierkante meters banjeren. Mijn eigen kamer is net groot genoeg voor mijn bed en een klerenkast, dus ik zit altijd in de woonkamer. Zij doet haar best, maar we zitten onvermijdelijk op elkaars lip. “Hé Rut, wil je thee?” Nee, ik wil geen thee. Ik wil dat je weggaat zodat ik onbeschaamd in mijn onderbroek op de Playstation kan spelen.

Mijn broertje en ik zijn tegenpolen. Ik ben altijd aan het piekeren, wat erin geresulteerd heeft dat ik al sinds mijn achttiende een permanente groef tussen mijn imposante wenkbrauwen heb. Mijn broertje neemt de dingen zoals ze zijn en is zo ontspannen dat iedereen die zich in zijn nabijheid begeeft meteen bevangen wordt door een onverklaarbare rust. Qua uiterlijk lijken we veel meer op elkaar, behalve dan dat hij een Kirk Douglas-achtig kuiltje in zijn kin heeft en een halve kop groter is dan ik. Bovendien past mijn bovenarm drie keer in die van hem. Het spreekt voor zich dat het hem wat gemakkelijker afgaat als het op het versieren van vrouwen aankomt. Zijn vriendinnetje is een jaar ouder dan ik.

Ze is heel aardig hoor, maar daar gaat het niet om. Haar aanwezigheid wordt me opgedrongen in een omgeving waar ik even geen zin heb om mijn best te doen. Ik ben de hele dag al ongemakkelijk aan het praten met medestudenten, onhandig aan het zwaaien naar mensen die ik vaag ken en grapjes aan het maken tegen het kassameisje omdat ik me altijd een beetje schuldig voel tegenover kassameisjes. Als ik dan thuis kom, wil ik niet hoeven nadenken over gespreksonderwerpen. Bovendien kan ik er niet tegen als mensen me al nadat ze me voor de tweede keer ontmoet hebben, ‘Rut’ noemen. Noem me ouderwets, maar ik vind dat je het gebruiken van een naamsverkorting moet verdienen.

Ik ben zelf alweer een tijdje alleen. Dat is helemaal niet erg, echt niet (echt niet). Maar als het gelukkige samenzijn van anderen de hele dag over je gezicht wordt uitgesmeerd, voel je je toch een beetje een loser. Masturberen is meteen anders als je weet dat er onderwijl aan de andere kant van de muur een verliefd stel knuffelend Grey's Anatomy aan het kijken is. Net zoals thuiskomen met je 1-persoonsportie krieltjes van de Albert Heijn terwijl zij samen een lasagne aan het maken zijn en elkaar lachend allerlei hapjes voeren. Dan wordt het contrast plotseling duidelijk, iets waar je daarvoor nooit last van hebt gehad. Ik krijg steeds vaker het gevoel dat alle mensen met een relatie een geheim genootschap vormen en een keer per week samenkomen in een gezellig huis met allemaal lekker eten, waar ze dan naar een zielige zwart-wit foto van mij wijzen en lachen.

Je hebt ook stellen bij wie je dit gevoel helemaal niet krijgt. Met hen kun je samen eten, naar een club gaan en zelfs thuis op de bank tv kijken, zonder één moment dat je het vijfde wiel aan de wagen bent. Hoe komt dit? Omdat ze nooit intiem zijn met anderen erbij. Soms is er een beschaafd kusje of een grappende seksuele verwijzing. Maar er is nooit een hand die zachtjes een knie masseert of een extravagante tongzoen omdat er één zo’n leuke opmerking maakte. Je blijft gelijkwaardig.

Aan de andere kant moet ik toegeven dat ik zelf ook echt smerig klef ben als ik een relatie heb. Een aantal jaar geleden kwam ik met mijn toenmalige vriendinnetje bij mijn ouders eten. Later op de avond speelden we een potje Risk en waar ik normaal bloedfanatiek met rode dobbelstenen zou smijten, bleef ik nu aimabel en gunde anderen de overwinning. Ik bekeek lachend het spel met mijn meisje op schoot. Als ik dan toch aanviel, liet ik haar eerst een kusje op de stenen geven. Mijn familie haatte die versie van mij. En terecht. Maar ik was verliefd en ontoerekeningsvatbaar.

Dus misschien ben ik ook wel een beetje een verzuurde eikel geworden. Misschien moet ik niet zo zeuren.
“Hé Rut, wil je thee?”
“Ja, lekker. Beetje suiker alsjeblieft."

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Nog een keer: baas in eigen buik! 1

Nog een keer: baas in eigen buik!

Je zou zeggen dat het abortusrecht in Nederland vanzelfsprekend is, maar is dat eigenlijk wel zo? Een abortus is wettelijk gezien namelijk nog steeds strafbaar. Jihane Chaara neemt je mee in de politieke geschiedenis van het verworven abortusrecht in Nederland, die gepaard gaat met weerstand tegen dit recht op zelfbeschikking, maar ook met veel feministisch verzet en solidariteit. Lees meer

Auto Draft 8

Een transformatie van verlangen: brieven over consent

Wat als we consent en verlangen zélf als de voorwaarden van bevrijding en sociale rechtvaardigheid zien? Yousra Benfquih licht toe hoe genot-activisme ons niet alleen toelaat om ons tegen de dingen te verzetten, maar ook om te onderzoeken waar we naar verlangen. Lees meer

Iemand die me bij de hand neemt en me zegt hoe het moet, alles

Iemand die me bij de hand neemt en me zegt hoe het moet, alles

'Ik verlang zo erg naar een inspirerend figuur die logica ontdekt in de willekeur van wat ons allemaal overkomt. Die tegen me zegt: "Marthe, zó is het, en de rest is bullshit".' Lees meer

Auto Draft 7

Moederland

Zelfs in de Italiaanse zon lukt het niet altijd om donkere gedachten op afstand te houden. Roos Sinnige laat ons meedrijven op de ongrijpbare stroom die dan ontstaat. Lees meer

:Meld je aan voor de Hard//hoofd schrijfworkshop: hoe schrijf je over mannelijkheid?

Meld je aan voor de Hard//hoofd schrijfworkshop: hoe schrijf je over mannelijkheid?

Hard//hoofd organiseert op 25 mei de eerste schrijfworkshop! Tijdens deze middag zul je onder begeleiding van Selm Merel Wenselaers, Marthe van Bronkhorst en Jochum Veenstra de tijd krijgen om met elkaar in gesprek te gaan en aan een tekst over mannelijkheid te werken. Aanmelden kan tot en met 22 april. Lees meer

Mijn naam roept 1

Mijn naam roept

Hodo Abdullah beschrijft hoe de geschiedenis van Somaliland haar ook veel over haarzelf leerde. Hoe komt het dat het geloof in henzelf, de veerkracht en de trots van de Somalilanders zo verankerd zit in hun DNA? Wat geeft hun de kracht om door te gaan? Lees meer

:Oproep: Reageer op de briefwisseling over seksueel consent! 1

Oproep: Reageer op de briefwisseling over seksueel consent!

Ben je vrij in je verlangen? Op welke manieren kunnen en willen we elkaar aanraken? Reageer vóór 2 juni op de brieven van Yousra Benfquih en Alara Adilow. Lees meer

zonderverdergroet

zonder verdere groet

Rijk Kistemaker doet niet aan groeten. Rijk schrijft gedichten terwijl hij bezig is met andere dingen, zoals het opladen van een gehuurde Kia en huilen. Laat je meevoeren op zijn poëtische gedachtestroom. Lees meer

een interview met Abel Kamps

Interview met Abel Kamps: 'Ik hou ervan als mijn werk meer een ervaring wordt en minder een object.'

Aucke Paulusma gaat in gesprek met kunstenaar Abel Kamps: Hoe verweef je absurditeit of humor in je kunst, en welke rol spelen deze elementen in het creëren van de impact die je werk op de toeschouwer heeft? Lees meer

Jonathan de slakkenman

Jonathan de slakkenman

'Hij zag simpelweg hoe de slak zich terugtrok in zijn huisje wanneer het zich onveilig achtte. Vanwege hun gedeelde lot, voelde Jonathan zich geroepen om de naaktslak ook een toevluchtsoord te bieden.' In dit korte verhaal van Ivana Kalaš neemt Jonathans slakkenfascinatie langzaam zijn leven over. Lees meer

:Armoede, de bedpartner die je verlangen indringt: brieven over consent

Armoede, de bedpartner die je verlangen indringt: brieven over consent

Alara Adilow blikt terug op haar jongere zelf en ziet hoe onwetendheid en zelfdestructie haar afsneden van zorg en liefde, tot feministische en postkoloniale denkers haar aanraakten en haar openstelde om naar zichzelf en de wereld te kunnen kijken. Lees meer

Het insectenhotel

Het insectenhotel

‘Ik kan wel voor je krimpen.' Dieuke Kingma onderzoekt in een kort verhaal vol spinnenpoten en keverschildjes of je de ruimte die je inneemt in een relatie ook weer terug kan geven. Lees meer

Afgebeeld is een vrouw in badpak, zwemmend tussen vissen.

Anders zijn is niet ‘tegen de natuur’

Marthe van Bronkhorst duikt in de diepzee en ontleert acht lessen die ze vroeger op school onderwezen kreeg. Lees meer

Mooi vanbuiten en vanbinnen: pleidooi voor dagdagelijkse entomologie 2

Mooi vanbuiten en vanbinnen: pleidooi voor dagdagelijkse entomologie

Insecten hebben een slecht imago. We houden ze het liefst ver uit de buurt, maar dat is onterecht, vindt Jitte. Met dit artikel bewijst hij je graag van het tegendeel en vertelt hij hoe sluipwespen lieveheersbeestjes inschakelen als lijfwacht voor haar larven, over de indrukwekkende hersenen van de Darwinwesp, en hoe je een mierenkolonie opzet met één koningin. Lees meer

Auto Draft 6

ode aan de lepismA saccharinA

Lieke van den Belt neemt je mee in de wereld van de zilvervis. Met lichte en vervreemdende beelden schetst ze in twee gedichten een dialoog tussen deze beestjes en hun slachtoffers. Lees meer

Enterprise, Alabama

Enterprise, Alabama

Charlotte Duistermaat neemt je mee in de enigszins absurde culturele en historische impact van een snuitkeverplaag op een Amerikaans dorpje en de vergelijkbare migratiestromen van mens en dier. Lees meer

Oproep: Hard//hoofd zoekt een nieuwe Chef Beeld!

Hard//hoofd zoekt een nieuwe Chef Beeld!

Hard//hoofd zoekt een getalenteerde beelddenker (x/v/m) die visuele sturing geeft en die de redactie wil komen versterken! Lees meer

Oproep: Stouten Stift en het Rode Oor 2025 1

Oproep: De Stoute Stift en Het Rode Oor 2025

De jaarlijkse erotische schrijfwedstrijd Het Rode Oor en de daaraan gekoppelde illustratiewedstrijd De Stoute Stift staan weer open voor inzendingen! We zijn op zoek naar de beste erotische verhalen om naar te luisteren en vier Nederlandse en vier Vlaamse illustratoren die een beeld willen maken bij de beste verhalen van de erotische schrijfwedstrijd. Lees meer

Composthoop

Een symfonie van het kleine leven

Jesse Van den Eynden neemt je mee in de symfonie van het kleine leven dat zich afspeelt in de duisternis van de composthoop. In dit liefdevolle essay beschrijft hij hoe zijn leven steeds meer overgenomen wordt door de rottende en levende massa in zijn tuin, en hoe het slurpen, klikken en kraken van de aarde en haar bewoners een meditatieve ervaring worden. Lees meer

Auto Draft 5

Verpopping

Wanneer een rups zich in de sombere wintermaanden in haar keukenraam nestelt, koestert de hoofdpersoon in dit verhaal van Esther De Soomer voor het eerst weer gevoelens van liefde en tederheid. Lees meer

Lees Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Schrijf je nu in voor slechts €2,50 per maand en ontvang in september je eerste papieren tijdschrift. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer