Asset 14

Vieze kok


1. Boeuf Bourguignon door The Disgusting Chefs (The Two Ronnies)

Koks spreken tot de verbeelding, voedsel is mateloos interessant, en net als alle negentienjarigen wilde ik maar één ding: een uniform en iemand die me vertelde wat ik moest doen. Ik liet me daarom adopteren als slawasser/aardappelschiller. Eén van de prettige dingen van het werk in de onderste regionen van de keukenhiërarchie is dat het allemaal zoveel duidelijker is dan het verwende studentenleven. Wanneer de werkdag begint, wanneer die eindigt en waarom je op tijd moet komen. Hoe hard je werken moet (heel), wat er gebeuren moet (veel) en of je goed bezig bent (meestal niet) - het is net het echte leven. Behalve dat ik voedsel mateloos interessant vond, was de belangrijkste reden dat ik in de keuken ging werken het sexy uniform. In het zweterige kleedhok achter mijn eerste restaurant stroopte ik voorzichtig mijn mouwen op en streelde het witte katoen. Ach, die brave buis. Die elegante, asymmetrische voorkant knoopjes met aan de zijkant dat opstaande kraagje. Ik zag een kraakheldere, gladgestreken toekomst voor me.

Maar al snel kwam ik er achter dat ik ziekelijk slordig ben, en dat het voor mij een onmogelijkheid is schoon te blijven. Zonder uitzondering bouwde ik mijn partie vol uienschillen, lepels en vuile bekkens. Er zaten altijd vette vingers op de randen van mijn borden, chocolade in mijn haar en peterselie tussen mijn tanden. Meestal was binnen drie minuten nauwelijks meer te zien waar mijn buis eindigde en het gerecht dat ik aan het maken was, begon. Mijn collega’s, die niet alleen zonder uitzondering véél beter konden koken dan ik maar er ook nog eens avond aan avond hagelwit bijliepen, wezen me fijntjes op mijn tekortkomingen: “Je maakt er weer een teringzooi van.” “Je ziet er uit alsof je over jezelf heen hebt gekotst”. En het allerergste: “Jij bent echt een hele vieze kok.”

Illustratie: Baukje Stamm

Omdat het sowieso al een beetje een raar idee is dat een vreemde met zijn tengels aan je hoofdgerecht heeft gezeten, bestaat het contract tussen de koks en de gasten voor een groot deel uit de belofte respectievelijk het vertrouwen dat de kok schoon is. Degene die het eten klaarmaakt belooft om niet in de soep te hoesten, de rauwe kip niet op dezelfde plank te snijden als het brood, en om niet met zijn vinger in zijn oor te poeren alvorens de eieren te pellen. Niet voor niets bestaat bijna de helft van de koksopleiding eruit om mensen te leren hoe ze hygiënisch moeten werken. Als dat niet gebeurt, kan er in het ergste geval een gast doodgaan – aan voedselvergiftiging door kruisbesmetting, visvergiftiging of andere narigheid.

Omdat die afspraak heel diep in onze cultuur is ingesleten, is er tegelijkertijd maar heel weinig zo grappig - zolang je zijn eten niet hoeft te eten - als een hele gore kok. Dus ga aan de kant, Herman den Blijker, dikke sellout met je witte buis. Ik zal niet langer dralen, hier zijn nog vier hele goeie Vieze Koks.

2. Gehaktbal kiekeboe van Eurokok Martin
RTV Noord Holland scoorde goud met deze chronisch chagrijnige Amsterdammer met een kater. “Ik heb vieze nagels, maar die worden vanzelf schoon in het gehakt.”

3. Leverworst uit de magnetron van Marco
Marco is met zijn walgelijke euroshoppergerechten het nieuwste dieptepunt op dit gebied.

4. Omelet met Alberdinck Thijm
De vieze kok van het Klokhuis werd bedacht door Hans Dorrestijn. “Op een koude dag kreeg ik van mijn moeder altijd een groot glas uitgebakken spekvet.” (vanaf 2 min)

5. Hetzelfde als het filmpje bovenaan maar dan in het Nederlands, door André van Duin.

Mail

Hiske Versprille

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Nooit Verzonden - wacht op titel

Afscheidsbrief aan een waardeloze dokter

Er zijn nog steeds dokters die de gezondheidsklachten van hun patiënten niet serieus nemen. Luuk Schokker schreef een openhartige brief aan één van hen. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Steun Hard//hoofd en verzamel kunst!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe schrijvers en kunstenaars. We zijn al dertien jaar gratis toegankelijk en advertentievrij. Zo’n vrije ruimte is harder nodig dan ooit. Steun de makers van de toekomst; sluit je vóór 1 juli aan als kunstverzamelaar en ontvang in juli je eerste kunstwerk!

Word kunstverzamelaar