nieuwsbrief
Asset 14

Merg en nieuwe liefde

Mijn grootmoeder schepte er vroeger genoegen in het mergpijpje uit de soep aan het einde van de maaltijd in één stevige teug leeg te zuigen. Deze anekdote hebben mijn ouders me meermalen verteld op een manier die me al vroeg duidelijk maakte dat dit wel de meest smerige, verwerpelijke gewoonte op aarde moest zijn. Mijn moeder schudde ongelovig haar hoofd: “Ze zoog... het merg... zo... uit het soepbot,” zei ze, kokhalzend alsof mijn arme omaatje zich op regenachtige dagen tegoed deed aan de naaktslakken die aan de biobak kleefden. Mijn vader trok een gezicht alsof hij een spookverhaal of een vieze mop vertelde, maakte een langgerekt slurpgeluid en zei: “Merg! Uit een bot!”

Mail

Het schijnt zo te zijn dat kinderen wat ze wel en niet lekker vinden al vanaf hun babytijd leren, door de manier waarop hun ouders op bepaalde soorten voedsel reageren. Een verkeerde gezichtsuitdrukking of een scheve blik naar het bord van de buren zou zo een levenslange aversie bij het kind kunnen veroorzaken. Met dit in het achterhoofd is het dan ook niet verbazingwekkend dat in de eetbaarheidshiërarchie beenmerg voor mij met het koeienoog en het bord gemalen wespen, helemaal onderaan bungelde. Het mergpijpje paste wat mij betreft prima bij de snake surprise en de gekoelde apenhersenen op het diner van de maharadjah in het schaamteloos racistische Indiana Jones and the Temple of Doom.

Het woord ‘lillend’ lijkt voor beenmerg te zijn uitgevonden. Het roze-witte, extreem cholesterolrijk goedje lijkt op geen enkele manier op vlees. En hoewel ik het bijvoorbeeld in risotto milanese uiteindelijk wel leerde waarderen, vond ik het puur eten van merg gewoon een heel vies idee - alsof je een fles frituurvet aan je mond zet.

Illustratie: Baukje Stamm

Maar in mijn allerlievelingsrestaurant, St. John in Londen, staat ‘roasted bone marrow & parsley salad’ al decennialang vast op het menu. Toen ik hier vijf jaar geleden voor het eerst at wilde ik zowel aan de ober als aan mijn tafelgenoot - mijn kersverse geliefde - laten zien hoe stoer en controversieel mijn culinaire voorkeuren wel niet waren, opgestookt als ik was door masculiene kookschrijvers als Anthony Bourdain die de intrinsieke waarde van zijn medemens zo ongeveer afmeet aan het aantal bizarre ingrediënten dat deze in zijn gezicht propt. En beenmerg, dacht ik mijn ouders na, moest wel zo ongeveer het meest controversiële voedsel ooit zijn.

De kalfsbotten komen rechtopstaand op tafel, met gegrild zuurdesembrood, een kleine salade met kappertjes en een gek, lang lepeltje waarmee je het beenmerg los moet schrapen. Zodra het merg op het brood valt stijgt een waanzinnige geur op van lichtverbrande toast in combinatie met dat lillende, warme, luxueuze vet - een geur waarmee de een of andere primitieve hersenkwab wordt aangesproken zodat alle evolutionaire bellen en groene lichten gaan knipperen en toeteren dat het een aard heeft. “Dingdingding boing! Bingo. Eet dit. Dit is goed.”

Misschien was het omdat ik verwachtte dat ik het vies zou vinden, of misschien was het de spanning van de nieuwe liefde. Maar toen ik het beenmerg over de toast had uitgesmeerd, er wat vlokkig zeezout op had gegooid en wat van de peterselie met kappertjes, een grote hap nam en die voorzichtig begon te kauwen, sprongen de tranen in mijn ogen. “Moet je nou huilen?” vroeg mijn tafelgenoot. “Ik geloof het!” zei ik.

Het was een soort totale verwondering dat er zo iets fantastisch, zo iets heerlijks in de wereld bestond wat ik nog helemaal niet kende. En dat die paar simpele dingen bij elkaar zo’n sensatie van extreme behaaglijkheid en evenwicht opwekten. En dan de verrassing dat dat vuurwerk zomaar, binnenin mijn mond en in mijn leven, tot ontploffing kwam.

Maar ook snapte ik ineens dat het beenmerg een generatie had overgeslagen, en dat mijn omaatje het juist helemaal begrepen had. En ik moest me inhouden om het tweede kalfsbot niet, midden in dat keurige restaurant, aan mijn mond te zetten, en luidruchtig leeg te slurpen.

Hiske Versprille

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Automatische concepten 27

Ben je wel echt verslaafd aan je smartphone?

Dagelijks besteden we eindeloos veel tijd aan onze smartphones. Sommigen wijten dat aan een verslaving. Gatool Katawazi pleit ervoor dat we onze verantwoordelijkheid nemen voor dit gedrag, en spaarzaam om te springen met het woord 'verslaving'. Lees meer

Tip: Leer elkaars taal van de liefde

Leer elkaars taal van de liefde

Kiki Bolwijn heeft een bijzondere manier van communiceren met haar vader: zonder veel woorden te wisselen begrijpen ze elkaar heel goed. Een tip om elkaars taal van de liefde te leren spreken, ook als dat soms niet de jouwe is. Lees meer

 Vega Whopperwolf

Vega Whopperwolf

Alsof je een hongerige wolf aan de soja krijgt, zo kun je de prestatie van De Vegetarische Slager zien. Het bedrijf verovert langzaam maar zeker de Europese markt voor vleesvervangers. Het nieuws in beeld door Katja Grosskinsky. Lees meer

Red zaterdag onze democratie 1

Red zaterdag onze democratie

Als terrorisme en doodsbedreigingen niet meer worden geschuwd om een racistische traditie in stand te houden, is jezelf uitspreken niet meer genoeg, ziet Naomí Combrink. De vrijheid van vergadering en de democratie staan op het spel. Lees meer

Alles vijf sterren: 15

Persoonlijke revoluties en opdringerige aansporingen

Deze week worden we blij van een eeuwenoude schoolkrant, een handig polsbandje en een kostuumdrama zoals we dat niet gewend zijn. Lees meer

Tip: Ga saneren

Ga saneren

De nachtmerrie van elke boekenliefhebber: Esmé van den Boom moet voor haar werk in de bibliotheek boeken wegdoen. Of word je hier juist ook wel zen van? Lees meer

 Mag ik nog even vangen?

Mag ik nog even vangen?

Honderden Amerikanen ontvingen eerder deze week opeens een nachtelijk berichtje van een vriend, kennis, collega... Maar die wisten op hun beurt nergens van. Oude berichten van jaren eerder werden 'gerecycled'. Het nieuws in beeld door Nastia Cistakova. Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Waterlanders

Waterlanders

Annelies van Wijk beschrijft een tragische familiegeschiedenis in de vorm van een kort verhaal. Lees meer

Poortwachters van de Homogemeenschap

Poortwachters van de homogemeenschap

Sebastiaan van der Lubbe ontmaskert het dunne laagje vernis dat we in Nederland ‘tolerantie’ noemen. Hij strijdt tegen de regenboogvlag als goedkoop fashion statement en vóór de regenboogvlag als pleitbezorger van inclusiviteit. Lees meer

 Wie stoot koning Netflix van de bank?

Wie stoot koning Netflix van de bank?

Voor koning Netflix staat er veel op het spel. Het is dringen geblazen voor de troonopvolgers. Het nieuws in beeld door Jente Hoogeveen. Lees meer

Filmtrialoog: Light Of My Life 1

Light Of My Life

Onze redacteuren werden meegesleept in de vlucht van Casey Affleck en zijn filmdochter in 'Light of my Life'. Lees meer

Hard//talk: Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Met enige verbazing ziet Vivian Mac Gillavry hoe goede doelen geld ophalen met acties die patiënten zelf vaak niet meer kunnen uitvoeren. Lees meer

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen 1

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen

Intenties om (nog) gelukkiger/gezonder/succesvoller te leven? Filosofe Lieke Knijnenburg onthult hoe de kapitalistische samenleving deze intenties in ons programmeert, en hoe we ertegen in opstand kunnen komen. Een bevrijdend essay over tijdverspilling, zelfverwoesting en liefde. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

 Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Zodra de trailer verzegeld werd, waren de 39 Chinese migranten die zich erin hadden verstopt kansloos. Het nieuws in beeld door Rob Worst. Lees meer

Alles vijf sterren 2

Zo komen we de herfst wel door

Deze week worden we blij van een ouderwetse spelletjesavond (bij jou thuis), het elegie van Kate Tempest en een fotoarchief. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Is het demonstratierecht in Nederland een farce?

Is het demonstratie­recht in Nederland een farce?

Na roerige protestweken met boze boeren en blokkades door Extinction Rebellion maakt Jarmo Berkhout de balans op. Hoe staat het er eigenlijk voor met het demonstratierecht in Nederland? Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5