Asset 14

Club Tropicana

In vriendenboekjes schreef ik vroeger bij ‘lievelingseten’ standaard ‘biefstuk’, maar nadat ik voor het eerst mango had geproefd veranderde dat in ‘mango met biefstuk’. Zelfs in de met vlees-fruitrecepten overladen jaren tachtig werd dit eerste door mij zelfbedachte gerecht helaas door de critici - mijn ouders - ontvangen als een compleet van de pot gerukte combinatie (hoewel de Allerhande daar anders over schijnt te denken).

Wat ik me van die mango zo goed herinner, is dat het een smaak en een structuur had die ik nog nooit had geproefd. Net zoals bij passievrucht en ananas - wat ik toen dus ook nog niet kende - fijn heftig, waarbij je neus opkrult van het zure, en tegelijkertijd wild en bloemetjesachtig zodat je er meer en meer van wilt. Het is de smaak van een plant die geen enkele energie hoeft te verspillen aan het overleven van ijzige winter of schrale grond, maar enkel meedingt in de moordende jungleplantenconcurrentie van lekkerste en meest uitnodigende plant. De extreem verwende vogels en apen die hun zaden moeten verspreiden konden alleen worden verleid tot het eten ervan door nog waanzinniger gekleurde, nog zoetere, nog grotere vruchten te produceren.

Na die eerste mango zag ik ineens bij alles wat al bestond met de smaken ‘bosvruchten’, ‘sinaasappel’ en ‘aardbei’, ook de smaak ‘tropical’, standaard uitgesproken als ‘twoppekol’. Niemand wist precies wat het was of wat voor vruchten erin zaten, het was er gewoon ineens, en het was overduidelijk een stuk spannender dan Roosvicee. Dus dacht ik, verwende aap die ik was: appels en mandarijnen, pah, die liggen gewoon thuis in de fruitschaal. Maar mango’s en passievruchten… dat beloofde zon, zoet, liefde, en nog veel meer. Sinds die eerste mango droomde ik ineens van een tropische eiland.

Illustratie: Wouter van der Vegt

Ik luisterde naar Gerard Jolings Ticket to the tropics, en natuurlijk ook naar Wham. Meermaals bekeek ik de slechte film Blue Lagoon en het nog veel slechtere Return to the Blue Lagoon, zwijmelfilms over een heel knap jong stel dat aanspoelt en daarna tot geslachtsrijpheid komt op een tropisch eiland, en tussendoor niet crepeert aan uitslaande tropenzweren en malaria, maar gewoon hartstikke veel omfloerste seks in watervallen heeft. Voor mijn verjaardag vroeg ik om een hangmat en droomde ik van jongens met wie ik door zo’n heel lang spiraalvormig rietje pina colada uit een plastic kokosnoot slurpte terwijl we, met bloemenkransen omhangen, samen naar de zon keken die onderging in de Pacific.

Maar het is voorbij met tropical, zuidvruchten worden in deze lokaalgerichte tijd van appeltjes in houten kratjes zelfs als enigszins ordinair beschouwd. Toen ik een chef eens voorstelde iets met ananas te doen keek hij me aan alsof ik had voorgesteld stracciatellaijs van konijnenkeutels te draaien. “Tropische vruchten hoor je te eten in de landen waar ze groeien,” zei hij wijsneuzerig. “Sinds ik in India mango’s heb gegeten wil ik die dingen van de Albert Heijn niet meer.”

En zo wordt het eten van tropisch fruit vanzelf weer snobistisch - je moet er alleen even voor naar India of Zuid-Amerika. Alles wat eerst wordt opgehemeld als datgene wat je leven fantastisch gaat maken, is over twaalf jaar zo afgelikt en stoffig als een een opblaasbare palmboom of een plastic bloemenketting.

Ik zag laatst foto’s van het Tropicana-zwembad in Rotterdam dat er tegenwoordig overwoekerd en spookachtig bijligt. En ik stel me zo voor dat het op het Bounty-eiland en in de Blue Lagoon niet anders is.

Mail

Hiske Versprille

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Homo homini lupus

Homo homini lupus

Sebastian Eisenberg volgt het nieuws van wolvin Noëlla en haar pups op de voet. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 52

Gelukkig groeien we op

Deze week worden onze redacteurs blij van opgroeien, dansen en goede voorbeelden. Lees meer

Je wordt niet thuisgebracht

Je wordt niet thuisgebracht

Een kort verhaal over Passoã, natte patat op de grond van het zwembad, ontsnappingsplannen en verlangens die schuren als zand. Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Zwamvolk 2

Zwamvolk

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lotte Bijl trapt af met een verhaal over het mos dat je komt halen, over hoe een heksenkring ontstaat en zwammen die op gezichten groeien. Lees meer

Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Horror, honden en verlangen 1

Horror, honden en verlangen

Deze week worden onze redacteurs blij van een film die de Gouden Palm waard is, een uitkomst voor hondenbezitters met een volle agenda en een debuutroman. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer