Asset 14

Hanna Bervoets in Zomergasten

Hanna Bervoets in Zomergasten

In de tweede aflevering van Zomergasten hield Hanna Bervoets de touwtjes stevig in handen. Dat was niet onaangenaam, vond Job Kramer: zeer beheerst hengelde de schrijver de kijkers naar zich toe.

Ze schreef haar eerste betaalde recensie toen ze zeventien was. Hanna Bervoets besprak jarenlang televisieprogramma’s voor de Volkskrant, waaronder Zomergasten – niet zo verwonderlijk dus, dat ze tot in de puntjes had uitgedacht hoe ze haar eigen perfecte televisieavond in zou vullen. Bervoets had haar lijstje met fragmenten al jaren klaar liggen, en leek minutieus te hebben uitgedacht welke boodschap ze wilde overbrengen.

Het resultaat had soms iets weg van een lesje televisiekijken onder professionele begeleiding. Bervoets stak haar voorkeur voor psychologische fragmenten niet onder stoelen of banken, maar wilde haar publiek vooral kritisch laten kijken. Bij het eerste fragment, waarin walrussen zich van een rotswand stortten (‘Misschien niet geschikt voor jonge kijkers’), werden we gewezen op de narratieve technieken van de documentairemakers. Een documentaire over Céline Dion diende als aanleiding voor een uitgebreide bespiegeling op fandom, en Xena: Warrior Princess werd getoond om het over lesbisch-zijn in populaire cultuur te kunnen hebben.

Telkens wierp Bervoets de kwijlende Abbring wat kruimels toe in de vorm van een kleine anekdote of een nietszeggend detail

Bervoets toonde zich een begenadigd spreker, die zich regelmatig tot de camera richtte om een punt kracht bij te zetten. Opvallend was haar hang naar nuance, en de voortdurende onbereidheid om vlug punten te scoren: de invloed van internet is niet alleen maar positief of negatief, en mensen zijn niet alleen maar goed of slecht. Ondertussen leek Janine Abbring zich vooral druk te maken om wat de kijker ervan zou denken: ‘Lekker bruggetje’, ‘Ik heb nu heel veel mensen beledigd met deze opmerking’ en ‘Hahahaha, de nu.nl-kop is binnen!’

Met enig dedain benadrukte Bervoets het verschil tussen Temptation Island – dat vooral om het spektakel gaat – en het inhoudelijk diepgravende Expeditie Robinson, waar ze naar eigen schatting al ruim 250 uur van haar leven naar gekeken heeft. Halverwege de aflevering leek Abbring echter het idee te krijgen dat de kijkers toch behoefte hadden aan een beetje meer Temptation Island, waarna ze met onbeholpen vragen het gesprek richting Bervoets’ onderbuik probeerde te sturen. Deze had de teugels echter stevig in handen: telkens wierp ze de kwijlende Abbring wat kruimels toe in de vorm van een kleine anekdote of een nietszeggend detail uit haar jeugd, om vervolgens stoïcijns haar hoorcollege te vervolgen.

Deze scheiding der geesten leidde tot licht ongemak, maar vlak voordat het echt snibbig werd, bleek Bervoets’ gedegen voorbereiding de reddende engel te zijn. Blijkbaar had ze zelf van tevoren ook wel ingezien dat de Zomergasten-kijker zichzelf weliswaar graag ziet als intellectueel, maar stiekem toch het liefst wegdommelt bij wat oprechte emotie. In het laatste uur voorzag Bervoets perfect in die paradoxale behoefte: met verschillende fragmenten over ziekte en dood dwong ze zichzelf om over haar eigen chronische ziekte te spreken, en zo alsnog een diepere gevoelslaag aan te boren.

Dat de hakken even niet meer in het zand stonden, leek voor de twee vrouwen een even grote opluchting als voor de televisiekijker

Abbring, die door inmiddels bekende oorzaak zelf ook weet hoe het is om voortdurend pijn te hebben, haakte hier goed op in, wat eindelijk voor wat warmbloedigheid in de studio zorgde. ‘Hier ga ik morgen voor betalen,’ bekende Bervoets, voor wie het lange zitten fysiek zwaar was. Het voelde niet gemaakt, niet gekunsteld: de verdedigingslinies vielen weg, plotseling begrepen interviewer en geïnterviewde elkaar moeiteloos en versmolten inhoud en emotie alsof het nooit anders was geweest.

Dat de hakken even niet meer in het zand stonden, leek voor de twee vrouwen een even grote opluchting als voor de televisiekijker. ‘Als je niks deelt, ontstaat er een afstand tussen jou en de wereld, maar als ik elke keer dat ik pijn heb het tegen mensen zeg, dan worden ze me gauw zat,’ beschreef Bervoets de dagelijkse koorddansact van de chronisch zieke. Die koorddansact was ook te zien in deze aflevering van Zomergasten, die maar ternauwernood zijn evenwicht vond. ‘Liefde is gekend worden,’ citeerde Abbring guitig. Daar zit wat in. Het was een prettige kennismaking.



Mail

Job Kramer is Hard//hoofd-redactielid en zegt de dingen graag kort. Liefst in acht regels of minder. Dat vindt hij wel zo overzichtelijk.

Bram Dirven oordeelt, maakt en bepaalt over illustraties en is hiermee de illustratordictator bij Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Een stem van een muze

Een stem van een muze

Bij het schilderen van een portret geven kunstenaar en muze zich bloot. Het resultaat is de interpretatie van de kunstenaar. Wat nou als ook de muze zou kunnen praten? Lees meer

 Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met name kleine webshops zijn vaak genoodzaakt om (veel) groter verpakkingsmateriaal te gebruiken. Illustrator Chloé Pérès-Labourdette brengt het nieuws in beeld. Lees meer

AVS:

Knuffels, superhelden en opgroeien

Deze week worden onze redacteurs blij van teddyberen, een maatschappelijk relevante superheldenserie en satire in zwart-wit. Lees meer

Interview: Suzanne Wallinga van Amsterdam Art

Verzamelen voor alle leeftijden tijdens het Amsterdam Art Weekend

Interim-directeur van Amsterdam Art Suzanne Wallinga vertelt hoe zij het verzamelen van kunst toegankelijk wil maken voor iedereen. Lees meer

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

Vacature voor hemelbestormers: Hard//hoofd zoekt makers!

Hard//hoofd zoekt talent!

Wij zoeken vrije geesten, rusteloze zielen en ambitieuze daedalussen die ons tijdschrift structureel willen komen versterken als lid van de redactie. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 38

(Amateur)kunst en de vrouwelijke Freek

Deze week worden onze redacteurs blij van dierenweetjes, vorken met persoonlijkheid en een podcast als vervanging voor het museum. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan