Asset 14

Hakbijl

“Kan ik jullie iets aanbieden?” Een knappe man, slechts gekleed in een blauwe zwemshort, houdt ons een dienblad voor. Of eigenlijk is het een hakbijl, waarvan hij het blad gebruikt om verschillende poeders en pillen te presenteren. Ik vraag me af waar die bijl vandaan komt, maar herinner me dat onze gastheer in zijn vrije tijd een fanatieke houthakker is.

Drie uur eerder zat ik nog met mijn vriendin op de bank. We twijfelden of we naar het feestje zouden gaan – de avond ervoor hadden we al een verjaardag bezocht. Moe, het sleutelwoord van de dertiger. Sinds een paar jaar schaam ik me er niet meer voor. Vroeger sleepte ik mezelf naar een dure club om ongemakkelijk te dansen op muziek die ik niet leuk vond. Tegenwoordig kook ik samen met mijn vriendin een fantastische maaltijd die we op de bank opeten terwijl we House of Cards kijken. Daarna hebben we seks als we er zin in hebben, of anders lezen we in bed. Ik snap niet dat ik ooit bang was voor burgerlijkheid. Burgerlijkheid is de shit.

We gingen toch. Het feestje had een dresscode: zwembad-chique. Normaliter heb ik een hekel aan dresscodes, maar nu stond ik voor de spiegel mijn outfit te perfectioneren. Hoewel er niet veel te perfectioneren viel; ik heb maar één zwembroek.

Ik kijk van de bijl naar mijn vriendin, met mijn gebruikelijke spottende blik. Dit is belachelijk. Ik ben nog nooit ergens geweest waar drugs zo laconiek werden aangeboden, als kaasblokjes of leverworst. Maar tot mijn verrassing lees ik in haar ogen: “Waarom niet?”
avondjeuit600pxrgbWe delen een pil. “Dat is 4FMP, een variant van XTC. Schijnt erg lekker te zijn,” zegt de houthakker met een knipoog. Ik ga snel naar de WC en google in paniek alle mogelijke bijwerkingen.

Even later ben ik al mijn zorgen vergeten. De barrières vallen weg, ik voel me niet meer ongemakkelijk in mijn zwembroek. Ik dacht vroeger altijd dat drugs je nepgevoelens bezorgen, dat je opeens een vuilnisbak wilt omhelzen, maar in plaats daarvan ben ik nu juist eerlijker dan in het dagelijks leven. Nu waardeer ik plots de muziek die eerst alleen op de achtergrond klonk, de gesprekken die ik hiervoor gespannen voerde, de lieve, mooie mensen om me heen. Fuck, dit is lekker.

We gaan in bad. Ik ben een badmens; als ik in de omgeving van een badkuip ben, is de kans groot dat ik er even later in lig. Het is krap met z’n vieren, maar mijn vriendin ligt tegen me aan in het warme water en ik wil niets anders meer. Het heeft niets met seks te maken; mijn penis is geslonken tot het formaat van een babyhamster. “Fijn hè?” zegt ze zachtjes over haar schouder. Opeens besef ik weer hoe leuk ik haar vind.

Tegelijk besef ik dat het de laatste tijd niet zo goed ging. Er zat een verdriet tussen ons in dat we niet weg kregen, hoe goed we er ook over praatten en hoe vaak we ook op de bank een serie keken. We hadden een feestje en een hakbijl nodig om dat te doorbreken.

De volgende ochtend fietsen we samen in onze badjassen langzaam, heel langzaam, terug naar ons veilige huis.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
het laatste

Ons hulsel ligt verscholen

Emma Zuiderveen onderzoekt de digitale werkelijkheid in deze twee gedichten over performance, schijn en vega-worst. Lees meer

Automatische concepten 36

So simple that we couldn't

Twee mannen zoeken antwoorden op vragen die ze niet begrijpen, om tot een allesomvattend inzicht te komen. Lees meer

Hemellichaamgedichten

Alle sterrenstelsels drijven langzaam uit elkaar

Yentl van Stokkum is behoorlijk fan van sterrenkunde. Voor de Kosmische Week schreef ze een reeks gedichten over astronauten, zwarte gaten en afgebeeld worden met een stralenkrans (ook al ben je daar eigenlijk te bescheiden voor). Lees meer

De aarde als jukebox

De aarde als jukebox

Imre van Son nodigt je met dit verhaal uit om deel te nemen aan een kosmische Zoom-vergadering. Wees gewaarschuwd: ‘Subtiele signalen die je in een offline-gesprek opvangt – lichaamstaal gezichtsuitdrukkingen, robot-expressie – ontbreken of worden vertekend in een online conversatie.’ Lees meer

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Al jaren kijkt Marte Hoogenboom uit naar de lancering van James Webb, de opvolger van de beroemde Hubble-telescoop. We doen alles om onze plek in het heelal te begrijpen, terwijl we soms alleen maar willen horen dat het wel goedkomt met ons. Lees meer

Het Archief der Verloren Gedachten

Het Archief der Verloren Gedachten

Voor de Kosmische Week schreef Annemieke Dannenberg een kort verhaal over Gijsje Nachtegaal: een eenzame oudere die op zoek is naar een verloren gedachte... en daarbij wordt geholpen door een mysterieus call-center. Lees meer

Azul

Azul

'Azul', een kort verhaal van Nora van Arkel, verkent de uitwassen van een driehoeksverhouding. Hoe verwerk je verlies wanneer je aan de kant bent gezet? Lees meer

 1

Op de plaats rust

‘Het is best ingewikkeld om te beseffen dat iemand dood is als je diegene niet dood hebt gezien. Zonder die bevestiging blijft de dood altijd een suggestie.’ Annelies van Wijk schreef een kort verhaal over hoe het besef van de dood maar moeizaam inzinkt. Lees meer

Iets dat me niet langer platlegt

Iets dat me niet langer platlegt

Emma Stomp dicht over de mooiste uren in haar lichaam, dans en een kalm soort verliefdheid. Lees meer

 1

Noren

'Ze dacht aan het pluisje in haar nachtkastje. Een opwelling was het geweest, een plotseling verlangen naar een tastbaar stukje hém; naar een aandenken dat ook later, na afloop, zou beklijven. Het was hoe dan ook eenmalig, sprak ze zichzelf toe.' Lees meer

Roulette 5

Roulette

Vier studievriendinnen met een voorliefde voor gokken tarten het lot door een oude dramaturgische wet op de proef te stellen. Lees meer

Kadaver

Kadaver

De koffer staat klaar in de gang. Kennissen hebben ondertussen hun eigen vrienden en de verteller van dit verhaal vraagt zich af of het konijn vandaag al gegeten heeft. Een verhaal van Claartje Chajes over vriendschap en verder gaan. Lees meer

Glory hole

Glory hole

In een openbaar toilet op de luchthaven van San Francisco zit een gat in de muur. Zachtjes zoemt een camera, een lens is zichtbaar, iemand haalt zachtjes zijn neus op. De geluiden onthullen iemand die geconcentreerd iets in beeld wil brengen. Lees meer

Automatische concepten 32

Het glas had jouw vorm

Thijs Joores bespreekt in zijn gedichten een donkere kant van trots: over het Imposter Syndrome en thuiskomen bij je ouders waar je kindertekeningen nog op het toilet hangen. Lees meer

De humblebrag

De humblebrag

Anne Staal gaat in gesprek met haar miereneter, want er moet haar iets van het hart. Lees meer

Stemmen die wegsterven in de wind

Stemmen die wegsterven in de wind

Een auteur heeft zich teruggetrokken in een grauwe hotelkamer en werkt aan een boek, om niet te hoeven praten en niks uit te hoeven leggen. Voor zolang het duurt. Want van wie is het boek uiteindelijk: van de schrijver of van de lezers? Lees meer

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Yentl van Stokkum onderzoekt de trots die ze in haar dagelijks leven om zich heen ziet: in kleedkamers, in opgeruimde kamers en in primetime televisieprogramma's. Lees meer

Seoul 2

Seoul

Thijs Joores schreef deze ritmische gedichtencyclus tijdens de jaarwisseling in Seoul. Het begint kalm, maar eindigt in een wervelwind aan gedachten en reflecties. Lees meer

Petrov zit

Petrov zit

Een oude man probeert op te staan uit zijn stoel en zijn vrouw kijkt toe. Samen dwarrelen ze terug in de tijd, in een verhaal dat ook achterstevoren te lezen is. Maria draaide zich om en liep de kamer uit. Petrov staarde naar het bruine plastic, de hoorn, de zwart met witte cijfers. Zijn starre... Lees meer

Edward Hopper - Chop Suey

Verdrietvoyeur

Van een veilige afstand laat Babet ons meekijken naar een vrouw in een jas en laat ze ons gissen naar wie deze vrouw is of zou kunnen zijn. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan