Man, lief, betrouwbaar, jong van hart, zoekt lady." /> Man, lief, betrouwbaar, jong van hart, zoekt lady." />
Asset 14

Haar diepste geheimen

Anna schrijft elke maand een kort verhaal naar aanleiding van een contactadvertentie.

Het is precies 10 dagen geleden dat Rob voor het laatst is gebeld. Hij kan het opzoeken. Als hij in zijn mobiel klikt op ‘menu’, en dan op ‘oproepen’ staat bovenaan Privé. Het gesprek duurde 1:29. Een jongeman had hem gevraagd of hij mee wilde doen aan een kort telefonisch onderzoek. Toen Rob zijn krant had opgevouwen en klaar zat voor de vragen die zouden komen, bleek dat hij niet tot de juiste leeftijdscategorie behoorde. De jongeman mocht alleen met mensen spreken die jonger zijn dan 40 jaar. Er waren wel onderzoeken voor mensen van zijn leeftijd, maar die voerde deze jongen niet uit en nee, doorverbinden kon hij niet. De jongeman excuseerde zich voor het ongemak en wenste meneer nog een heel prettige dag.

Nu liggen er vijf brieven op de keukentafel.
Vijf brieven is meer dan hij had verwacht. Hoe mooi de handschriften ook zijn, hoe zorgvuldig de postzegels geplakt, de enveloppen gelikt, iedere zin gewogen tot de allerbeste zin, hij wil de brieven niet openen.
Hij weet dat iedere brief een brief is die niet van Gloria komt.

Gloria is daar niet het type voor. Gloria is het type vrouw dat bij iedere boodschap die ze in de supermarkt haalt er meteen drie afspraakjes gratis bij krijgt. Het type vrouw dat zelfs wordt versierd terwijl ze een pak pampers uit de schappen pakt of maxi super maandverband of diarreeremmers. Zij vertelt hem haar avonturen tijdens de lunch, hij biedt een luisterend oor en ’s avonds in bed speelt hij het verhaal nog eens af en verzint zijn eigen glansrol. Terwijl iemand Gloria’s telefoonnummer vraagt, loopt Rob haar heldhaftig tegemoet, iets jonger en gespierder dan in het echt, hij omhelst haar, draait haar om en duwt haar voorover in het schap met pampers, om zelf op een charmante manier bovenop haar te duiken. En dan vrijen ze hartstochtelijk in de berg luiers die hen aan het gezichtsveld van al Gloria’s belagers onttrekt. O, hoe hevig levendig hij meeleeft met haar, daar heeft zij geen weet van. Zijn toe-eigening van haar herinneringen verloopt zo geroutineerd, dat hij zich er soms op betrapt dat hij de verhalen al tijdens het luisteren naar zijn eigen hand zet.

Zij weet dat hij meeleeft, hij vraagt altijd naar details. En iedere week mag hij op haar kinderen passen, als ze weer een date heeft met de zoveelste Jan of Henk of Pieter. Voor de kids is hij een soort opa, heeft ze een keer gezegd. Als hij zeker weet dat ze slapen, hij controleert het drie keer, bezoekt hij haar slaapkamer. Hij doet niks verkeerd. Hij zoekt alleen wat houvast. Als hij een slipje van haar kent, dan kan hij dat in zijn volgende fantasie van haar billen trekken. Als hij weet hoe haar bed er uit ziet, hoe het voelt en hoe het veert, dan kunnen ze daarop vrijen in zijn gedachten. Hij heeft niks verkeerd gedaan. Maar toen hij twee weken geleden met het rode kanten slipje in zijn handen in haar slaapkamer stond, het tegen het licht hield, zijn leesbril op om het goed te bestuderen en ineens stond daar een klein bedremmeld spook in een jongenspyjama, de jongste die niet kon slapen, toen voelde het heel verkeerd. Rob schrok, forceerde een scheve grijns en een smoes: “Ik ben aan het opruimen!”. Hij vouwde het slipje netjes op en deed het terug in de lade.

Dat ene opgevouwen slipje heeft hem waarschijnlijk verraden, Gloria is niet het type vrouw dat haar onderbroeken opvouwt. Nu mijdt ze hem tijdens de pauzes. Ze belt niet meer om te vragen of hij komt oppassen. Ze heeft de kinderen uitgelegd dat hun ‘soort van opa’ niet meer langskomt. Ze is in de war.

Het drong tot hem door na het telefoongesprek met de enquêteur. Hij is te oud voor Gloria, het is verkeerd. Aan de keukentafel herschreef hij zijn treurige geschiedenis tot een contactadvertentie.

De vijf brieven gooit hij ongeopend weg, hij heeft geen zin overspoeld te raken met muffe levensverhalen van vrouwen die in de liefde even ongelukkig zijn als hij.

De volgende dag kijkt hij naar de vuilnisman, hoe hij de vuilniszak, in de wagen gooit. De vuilniszak met de ongelezen brieven van Mariëtte, Dineke, Christine en Eva en bovenop die enveloppe die hij geen blik waardig gunde met erin het opgevouwen kanten rode slipje van Gloria. En het briefje “ik mis je”.

Hij voelt zich tevreden, opgeruimd, terwijl de vuilniswagen zijn straat uitrijdt, richting verbrandingsoven en vergetelheid. Hij neemt zich voor niet het type man te zijn dat een contactadvertentie plaatst. Hij blijft liever dromen en wachten tot de telefoon gaat.

Mail

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Vacature voor hemelbestormers: Hard//hoofd zoekt makers!

Hard//hoofd zoekt talent!

Wij zoeken vrije geesten, rusteloze zielen en ambitieuze daedalussen die ons tijdschrift structureel willen komen versterken als lid van de redactie. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 38

(Amateur)kunst en de vrouwelijke Freek

Deze week worden onze redacteurs blij van dierenweetjes, vorken met persoonlijkheid en een podcast als vervanging voor het museum. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Het Vertrek (4) - De stortbui

Het Vertrek (4) - De stortbui

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de vierde aflevering. Lees meer

Teleurstellende feministen

Teleurstellende feministen

Vivian Mac Gillavry voert gesprekken met vrienden over de discrepantie in het feminisme tussen theorie en keuzes in het persoonlijke leven. 'De definitie van feminisme is zo breed dat het lijkt alsof álles wat met keuzevrijheid en gelijkwaardigheid te maken heeft, onder de noemer geplaatst kan worden.' Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

Alles Vijf Sterren: Soundtrack voor donkere tijden 1

Soundtrack voor donkere tijden

Deze week geven onze redacteurs muzikaal advies om de rest van het jaar mee door te komen. Lees meer

Is dit nu wat ze bedoelen met tot stof wederkeren

Is dit nu wat ze bedoelen met tot stof wederkeren

''In de winter vermijd ik de hoofdstad. Er slapen meer mensen op straat dan ik aan het kind in mij kan uitleggen.'' Lies Jo Vandenhende is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Jamie Nee. Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Hoe werkt een kunstenaar? 1

Hoe werkt een kunstenaar?

Hoe komt een kunstenaar tot nieuw materiaal? Drie makers wroeten in het uitgebreide archief van het Beeld en Geluid om er iets persoonlijks van te maken. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan