Man, lief, betrouwbaar, jong van hart, zoekt lady." /> Man, lief, betrouwbaar, jong van hart, zoekt lady." />
Asset 14

Haar diepste geheimen

Anna schrijft elke maand een kort verhaal naar aanleiding van een contactadvertentie.

Het is precies 10 dagen geleden dat Rob voor het laatst is gebeld. Hij kan het opzoeken. Als hij in zijn mobiel klikt op ‘menu’, en dan op ‘oproepen’ staat bovenaan Privé. Het gesprek duurde 1:29. Een jongeman had hem gevraagd of hij mee wilde doen aan een kort telefonisch onderzoek. Toen Rob zijn krant had opgevouwen en klaar zat voor de vragen die zouden komen, bleek dat hij niet tot de juiste leeftijdscategorie behoorde. De jongeman mocht alleen met mensen spreken die jonger zijn dan 40 jaar. Er waren wel onderzoeken voor mensen van zijn leeftijd, maar die voerde deze jongen niet uit en nee, doorverbinden kon hij niet. De jongeman excuseerde zich voor het ongemak en wenste meneer nog een heel prettige dag.

Nu liggen er vijf brieven op de keukentafel.
Vijf brieven is meer dan hij had verwacht. Hoe mooi de handschriften ook zijn, hoe zorgvuldig de postzegels geplakt, de enveloppen gelikt, iedere zin gewogen tot de allerbeste zin, hij wil de brieven niet openen.
Hij weet dat iedere brief een brief is die niet van Gloria komt.

Gloria is daar niet het type voor. Gloria is het type vrouw dat bij iedere boodschap die ze in de supermarkt haalt er meteen drie afspraakjes gratis bij krijgt. Het type vrouw dat zelfs wordt versierd terwijl ze een pak pampers uit de schappen pakt of maxi super maandverband of diarreeremmers. Zij vertelt hem haar avonturen tijdens de lunch, hij biedt een luisterend oor en ’s avonds in bed speelt hij het verhaal nog eens af en verzint zijn eigen glansrol. Terwijl iemand Gloria’s telefoonnummer vraagt, loopt Rob haar heldhaftig tegemoet, iets jonger en gespierder dan in het echt, hij omhelst haar, draait haar om en duwt haar voorover in het schap met pampers, om zelf op een charmante manier bovenop haar te duiken. En dan vrijen ze hartstochtelijk in de berg luiers die hen aan het gezichtsveld van al Gloria’s belagers onttrekt. O, hoe hevig levendig hij meeleeft met haar, daar heeft zij geen weet van. Zijn toe-eigening van haar herinneringen verloopt zo geroutineerd, dat hij zich er soms op betrapt dat hij de verhalen al tijdens het luisteren naar zijn eigen hand zet.

Zij weet dat hij meeleeft, hij vraagt altijd naar details. En iedere week mag hij op haar kinderen passen, als ze weer een date heeft met de zoveelste Jan of Henk of Pieter. Voor de kids is hij een soort opa, heeft ze een keer gezegd. Als hij zeker weet dat ze slapen, hij controleert het drie keer, bezoekt hij haar slaapkamer. Hij doet niks verkeerd. Hij zoekt alleen wat houvast. Als hij een slipje van haar kent, dan kan hij dat in zijn volgende fantasie van haar billen trekken. Als hij weet hoe haar bed er uit ziet, hoe het voelt en hoe het veert, dan kunnen ze daarop vrijen in zijn gedachten. Hij heeft niks verkeerd gedaan. Maar toen hij twee weken geleden met het rode kanten slipje in zijn handen in haar slaapkamer stond, het tegen het licht hield, zijn leesbril op om het goed te bestuderen en ineens stond daar een klein bedremmeld spook in een jongenspyjama, de jongste die niet kon slapen, toen voelde het heel verkeerd. Rob schrok, forceerde een scheve grijns en een smoes: “Ik ben aan het opruimen!”. Hij vouwde het slipje netjes op en deed het terug in de lade.

Dat ene opgevouwen slipje heeft hem waarschijnlijk verraden, Gloria is niet het type vrouw dat haar onderbroeken opvouwt. Nu mijdt ze hem tijdens de pauzes. Ze belt niet meer om te vragen of hij komt oppassen. Ze heeft de kinderen uitgelegd dat hun ‘soort van opa’ niet meer langskomt. Ze is in de war.

Het drong tot hem door na het telefoongesprek met de enquêteur. Hij is te oud voor Gloria, het is verkeerd. Aan de keukentafel herschreef hij zijn treurige geschiedenis tot een contactadvertentie.

De vijf brieven gooit hij ongeopend weg, hij heeft geen zin overspoeld te raken met muffe levensverhalen van vrouwen die in de liefde even ongelukkig zijn als hij.

De volgende dag kijkt hij naar de vuilnisman, hoe hij de vuilniszak, in de wagen gooit. De vuilniszak met de ongelezen brieven van Mariëtte, Dineke, Christine en Eva en bovenop die enveloppe die hij geen blik waardig gunde met erin het opgevouwen kanten rode slipje van Gloria. En het briefje “ik mis je”.

Hij voelt zich tevreden, opgeruimd, terwijl de vuilniswagen zijn straat uitrijdt, richting verbrandingsoven en vergetelheid. Hij neemt zich voor niet het type man te zijn dat een contactadvertentie plaatst. Hij blijft liever dromen en wachten tot de telefoon gaat.

Mail

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer