Man, lief, betrouwbaar, jong van hart, zoekt lady." /> Man, lief, betrouwbaar, jong van hart, zoekt lady." />
Asset 14

Haar diepste geheimen

Anna schrijft elke maand een kort verhaal naar aanleiding van een contactadvertentie.

Het is precies 10 dagen geleden dat Rob voor het laatst is gebeld. Hij kan het opzoeken. Als hij in zijn mobiel klikt op ‘menu’, en dan op ‘oproepen’ staat bovenaan Privé. Het gesprek duurde 1:29. Een jongeman had hem gevraagd of hij mee wilde doen aan een kort telefonisch onderzoek. Toen Rob zijn krant had opgevouwen en klaar zat voor de vragen die zouden komen, bleek dat hij niet tot de juiste leeftijdscategorie behoorde. De jongeman mocht alleen met mensen spreken die jonger zijn dan 40 jaar. Er waren wel onderzoeken voor mensen van zijn leeftijd, maar die voerde deze jongen niet uit en nee, doorverbinden kon hij niet. De jongeman excuseerde zich voor het ongemak en wenste meneer nog een heel prettige dag.

Nu liggen er vijf brieven op de keukentafel.
Vijf brieven is meer dan hij had verwacht. Hoe mooi de handschriften ook zijn, hoe zorgvuldig de postzegels geplakt, de enveloppen gelikt, iedere zin gewogen tot de allerbeste zin, hij wil de brieven niet openen.
Hij weet dat iedere brief een brief is die niet van Gloria komt.

Gloria is daar niet het type voor. Gloria is het type vrouw dat bij iedere boodschap die ze in de supermarkt haalt er meteen drie afspraakjes gratis bij krijgt. Het type vrouw dat zelfs wordt versierd terwijl ze een pak pampers uit de schappen pakt of maxi super maandverband of diarreeremmers. Zij vertelt hem haar avonturen tijdens de lunch, hij biedt een luisterend oor en ’s avonds in bed speelt hij het verhaal nog eens af en verzint zijn eigen glansrol. Terwijl iemand Gloria’s telefoonnummer vraagt, loopt Rob haar heldhaftig tegemoet, iets jonger en gespierder dan in het echt, hij omhelst haar, draait haar om en duwt haar voorover in het schap met pampers, om zelf op een charmante manier bovenop haar te duiken. En dan vrijen ze hartstochtelijk in de berg luiers die hen aan het gezichtsveld van al Gloria’s belagers onttrekt. O, hoe hevig levendig hij meeleeft met haar, daar heeft zij geen weet van. Zijn toe-eigening van haar herinneringen verloopt zo geroutineerd, dat hij zich er soms op betrapt dat hij de verhalen al tijdens het luisteren naar zijn eigen hand zet.

Zij weet dat hij meeleeft, hij vraagt altijd naar details. En iedere week mag hij op haar kinderen passen, als ze weer een date heeft met de zoveelste Jan of Henk of Pieter. Voor de kids is hij een soort opa, heeft ze een keer gezegd. Als hij zeker weet dat ze slapen, hij controleert het drie keer, bezoekt hij haar slaapkamer. Hij doet niks verkeerd. Hij zoekt alleen wat houvast. Als hij een slipje van haar kent, dan kan hij dat in zijn volgende fantasie van haar billen trekken. Als hij weet hoe haar bed er uit ziet, hoe het voelt en hoe het veert, dan kunnen ze daarop vrijen in zijn gedachten. Hij heeft niks verkeerd gedaan. Maar toen hij twee weken geleden met het rode kanten slipje in zijn handen in haar slaapkamer stond, het tegen het licht hield, zijn leesbril op om het goed te bestuderen en ineens stond daar een klein bedremmeld spook in een jongenspyjama, de jongste die niet kon slapen, toen voelde het heel verkeerd. Rob schrok, forceerde een scheve grijns en een smoes: “Ik ben aan het opruimen!”. Hij vouwde het slipje netjes op en deed het terug in de lade.

Dat ene opgevouwen slipje heeft hem waarschijnlijk verraden, Gloria is niet het type vrouw dat haar onderbroeken opvouwt. Nu mijdt ze hem tijdens de pauzes. Ze belt niet meer om te vragen of hij komt oppassen. Ze heeft de kinderen uitgelegd dat hun ‘soort van opa’ niet meer langskomt. Ze is in de war.

Het drong tot hem door na het telefoongesprek met de enquêteur. Hij is te oud voor Gloria, het is verkeerd. Aan de keukentafel herschreef hij zijn treurige geschiedenis tot een contactadvertentie.

De vijf brieven gooit hij ongeopend weg, hij heeft geen zin overspoeld te raken met muffe levensverhalen van vrouwen die in de liefde even ongelukkig zijn als hij.

De volgende dag kijkt hij naar de vuilnisman, hoe hij de vuilniszak, in de wagen gooit. De vuilniszak met de ongelezen brieven van Mariëtte, Dineke, Christine en Eva en bovenop die enveloppe die hij geen blik waardig gunde met erin het opgevouwen kanten rode slipje van Gloria. En het briefje “ik mis je”.

Hij voelt zich tevreden, opgeruimd, terwijl de vuilniswagen zijn straat uitrijdt, richting verbrandingsoven en vergetelheid. Hij neemt zich voor niet het type man te zijn dat een contactadvertentie plaatst. Hij blijft liever dromen en wachten tot de telefoon gaat.

Mail

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie Robert Vermeiren – de derde Zomergast van 2021 – liet interviewer Janine Abbring en de kijker niet zomaar binnen. Gaandeweg de avond leek het plots of de kijker naar twee verschillende programma’s had gekeken, zag Tessa van Rooijen. Lees meer

Nieuws in beeld: In memoriam Dusty Hill

In memoriam Dusty Hill

Illustrator Anne Schillings brengt een postume ode aan de deze week overleden ZZ Top-bassist en -achtergrondzanger Dusty Hill. Lees meer

Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

Nee, er bestaat geen censuur in Nederland. Een witte auteur mag schrijven over mensen van kleur en een hetero schrijver over homoseksuele relaties. Maar of de lezer het ook wil lezen, dat is nog maar de vraag. Lees meer

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Floris Alkemade trapte het nieuwe seizoen Zomergasten af. Tot al te boude uitspraken liet de Rijksbouwmeester zich niet verleiden. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Vergeetweek mixtape

Een onvergetelijke mixtape

Traditiegetrouw sluiten we onze themaweek af met een mixtape, met nummers gekozen door onze redacteuren. Welke muziek doet ons vergeten of herinneren? Welke artiest maakte het beste nummer over vergeten en welk nummer waren we zelf geheel vergeten - en misschien was dat maar beter zo? Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

De Ander (Vergeten)

De Ander (Vergeten)

Annelies van Wijk vraagt zichzelf nog voor ze is opgestaan om naar de ander te kijken. Dit gaat over zitten in een tweepersoonsbed,
Eenzaamheid die in alleen zijn verandert en een vijver in het matras met een eendenmoeder erin. Lees meer