Asset 14

Antebellum

Trialoog: Antebellum

Redacteuren Julius Koetsier, Marit Schilling en Jozien Wijkhuijs durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt.

Marit: Dit is niet echt mogelijk zonder spoilers, he? We kunnen niet echt over de film praten zonder het over de twist te hebben.

Jozien: Nee da's wel waar. Maar dit is dan een waarschuwing. Niet lezen als je hem nog wilt zien.

Marit: Oké, we hebben een film gezien.

Jozien: Eerste vraag, als niet-kenner van het genre: was dit horror?

Julius: Het was zeker horror, zeg ik als horrorfan. Het was een verhaal over een angstaanjagende situatie.

Jozien: Blijkbaar zoek ik in dat genre altijd naar het bovennatuurlijke. Maar dat zit hier niet in.

Marit: Volgens mij is de grootste horror aan deze film dat het echt gebeurd had kunnen zijn en waarschijnlijk ook nog eens echt aan het gebeuren is op een bepaalde schaal.

Jozien: Wat waren jullie eerste reacties erop?

Julius: Ik vond het een beetje een Key & Peele-sketch als horrorfilm, maar dan niet Get Out. Lang niet zo goed. Peele werd later regisseur, van Get Out en Us.

Marit: Mijn eerste reactie toen ik uit de bioscoop liep was: "sick!". De cinematografie was heel erg goed, er zaten heel veel subtiele spanningen in en ik was erg blij met het einde. Anders had ik het denk ik een vreselijke film gevonden.

Julius: De twist plaatste ook het naar mijn mening wat vervelende acteerwerk van de plantagehouders in het eerste deel in een ander perspectief. Ze leken een soort imitatie te spelen van hoe dat soort personages meestal gespeeld worden. En uiteindelijk blijkt dat dat inderdaad is wat ze doen.

Jozien: Het maakte voor mij ook veel goed. Je moet het einde alleen wel halen.

Marit: Waren jullie in de war toen er voor het eerst een mobieltje afging op de plantage? Ik dacht: eindelijk.

Julius: Ik vond het leuk, er ging iets nieuws gebeuren.Tot dat moment vond ik de film best clichématig.

Ik vond het wat te veel 'een film met een boodschap'.

Jozien: Ja. Er was op den duur een gesprek tussen Veronica en die vriendin, in de 'huidige' tijd, en toen dacht ik: volgens mij heb ik deze hele dialoog al eens in een andere film of serie gehoord.

Marit: Het mobieltje maakte het begin een beetje goed.

Julius: Wat mij betreft is die ellende in het eerste blok ook echt te veel. We weten dan weinig meer van de personages dan dat ze aan het lijden zijn.

Jozien: Vind ik ook, al begrijp ik het in het licht van de boodschap wel.

Julius: Ik vond het wat te veel 'een film met een boodschap'; te didactisch. Dat komt de effectiviteit volgens mij niet ten goede.

Jozien: Dat overschaduwde alles.

Marit: Ik vond het juist wel meevallen met hoe didactisch het was. Voor mij ging het verhaal echt over sterk zijn, verschillende vormen daarvan en ontsnappen. Dat Veronica ook activist was leek voor mij meer dan een bijzaak. We weten inmiddels (hopelijk) allemaal wel dat er nog steeds racisme is in de hele wereld en dit was voor mij eerder een (vreselijke) versie daarvan.

Julius: Die lezing die ze in de tweede helft geeft, dat boek van haar, haar discussie op het nieuws -- het staat allemaal zo duidelijk en eenduidig in dienst van de boodschap. Dat gedoe met de vriendinnen ging ook veel te lang door, als je weet dat ze daarna nooit meer aan bod komen. Het hele middenstuk had denk ik zo in tien minuten gekund.

Jozien: Maar er zat muziek van Lizzo in!

Julius: Mét Lizzo. Maar als dat stuk korter was, hadden we Janelle Monáe wat langer los kunnen zien gaan in die finale. Want dat was bevredigend. Hoewel ik zat te wachten tot ze de rest ging bevrijden en ze samen nog een hele hoop van die gasten kapot gingen maken.

Als je metaforische horror te veel uitlegt, verliest het vaak z'n impact.

Jozien: Het aankaarten van racisme in deze vorm vind ik wel origineel. En wat Marit zegt, nog steeds nodig. Alleen ik ben het met Julius eens dat het misschien meer was overgekomen als de rest van het verhaal wat sterker stond en niet allemaal op dat ene punt gericht was.

Marit: Haar echte leven vond ik wel passen, juist omdat het zo ongelooflijk gewoon was, met gewone gespreksonderwerpen en gewone bezigheden. Behalve dat ze superrijk en succesvol was, daar kan ik me niet helemaal in vinden als arme student. En ik denk dat we haar goed leren kennen als we haar door al die vreselijke gebeurtenissen zien gaan en sterk zien blijven.

Julius: Op zich vind ik het een heel sterk concept. Maar als je metaforische horror te veel uitlegt, verliest het vaak z'n impact.

Jozien: Overigens heb ik er geen moment aan gedacht om 'm niet af te kijken. De subtiele manier waarop werd duidelijk gemaakt dat iets niet klopte, bijvoorbeeld door een vlindertattoo op een enkel, vond ik wel goed.

Julius: Wat wel gek was, is dat historische vijanden van antiracistisch activisme als oplossers van het probleem werden neergezet tijdens de credits. De FBI komt de hele boel oprollen. De moordenaars van Fred Hampton komen de racisten arresteren!

Marit: Vond je het niet vet dat het leek alsof het echt was gebeurd door die rare FBI-beelden? Ik twijfelde heel even, maar toen dacht ik: dit is de horror, het had echt kunnen zijn.

Jozien: Ja, dat vond ik wel sterk, dat je ineens met 'het echte' werd geconfronteerd. Dat je ineens denkt: fuck… Want die re-enactment plekken (zoals ook zo mooi beschreven in Lost Children Archive van Luiselli) zijn natuurlijk ook compleet bizar. Wat vonden jullie van Janelle Monáe?

Julius: Die vond ik heel goed! Vond ik ook in Moonlight en Hidden Figures. Ze heeft, zoals al voor haar filmcarrière duidelijk was, echt filmsterrencharisma.

Fijn dat er een mooie golf sociaalbewuste horror is!

Jozien: Ja. Ik ben echt ouderwets fan van haar. Maar vooral als zangeres. Als we nog posters uit De Hitkrant konden halen…

Marit: Ja, ik ben ook groot fan van haar! Vooral als actrice, haar muziek ken ik juist minder goed.

Julius: Ik ben vooral negatief geweest over Antebellum, maar het is echt een goed concept. En heel mooi gedaan, die ontmoetingen in het 'heden' met personen die we eerder in het 'verleden' hebben gezien. En ik vind het wel fijn dat er een mooie golf sociaalbewuste horror is!

Jozien: Ik wil ook zo graag Get Out nog zien.

Julius: Dat vond ik een meesterwerk. Ik kijk ook erg uit naar het aankomende vervolg op Candyman, wat ook een fantastische film is die ik bijzonder aanraad aan iedereen die hiervan en van Get Out kon genieten. Het lijkt me wel wat als Get Out de Scream van de jaren 10 blijkt. Na Scream kreeg je zo'n hele golf hippe tienerslashers.

Marit: Ja! Want sociaalbewuste horror is eigenlijk de echte horror!

Jozien: Zegt ook wel weer iets over de tijden waar we in leven, en over de dingen waar mensen over nadachten toen Scream werd gemaakt.

Julius: Haha, ja. Wat betreft Antebellum: ik vond hem heel aardig, maar ik denk niet dat-ie over twintig jaar als klassieker geldt. Hoewel dat altijd riskant is, zo'n voorspelling.

Marit: We komen over twintig jaar bij je terug, Julius, en dan hebben we het er nog eens over.

Antebellum is nu te zien met:

Mail

Redactie

Friso Blankevoort (a.k.a. Freshco) is een illustrator/designer die woont en werkt in Amsterdam. De skateboardcultuur heeft een grote invloed op zijn werk, dat ook beïnvloed wordt door de traditie van grafisch ontwerp in Nederland.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Evangeline Agape ontdekte tijdens een zomer in het ziekenhuis de kracht van vriendschap en gedeeld leed. "De coronacrisis heeft voor de hele wereld duidelijk gemaakt: isolatie maakt je ongelukkig. En depressie isoleert je. Doet je voelen alsof je de enige in de wereld bent met een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt." Lees meer

Nieuws in beeld: 'Waarde Nederlanders'

'Waarde Nederlanders'

Immigranten moeten zich ‘de Nederlandse waarden’ aanleren, roept onder andere de ChristenUnie tijdens de verkiezingsstrijd. Illustrator Rueben Millenaar vraagt zich af wat hij zich daarbij voor moet stellen. Lees meer

Nieuws in beeld: Onder de (geluids)golven

Onder de (geluids)golven

Je staat er misschien niet bij stil, maar de mensheid maakt enórm veel herrie in zee. We boren naar gas en olie, heien voor windmolens en boorplatforms en onze schepen zijn ook niet bepaald stil. Terwijl water ontzettend goed en ver geluidsgolven doorgeeft - veel beter dan lucht. Lees meer

Filmtrialoog: Cold War

Cold War

De film Cold War is een verhaal over een onmogelijke liefde in Polen ten tijde van de Koude Oorlog. Onze redacteuren bespreken deze veelgeprezen film en beraden zich op de esthetiek, de diepgang van de liefdesrelatie en de raakvlakken met hun eigen leven. Lees meer

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoe komt het toch dat we onze pleziertjes niet willen opgeven, zelfs al weten we dat ze aan de andere kant van de wereld levens kosten? Dennis Faase werd getroffen door een simpele manier om deze mensenlevens niet uit het oog te verliezen. Lees meer

Het verlaten café blijft een haven 1

Tijdens corona blijft het café een vangnet

Tijdens de lockdown bezoekt Joost Ingen-Housz een Berlijns café dat nog een aantal stamgasten toelaat. Door de plotselinge rust valt het hem op hoe onmisbaar de kroeg is voor de mensen die er nog steeds naartoe gaan. Al is het maar voor een praatje. Lees meer

Hard//talk: Eerdmans is niet beter dan Baudet

Eerdmans is niet beter dan Baudet

Waarom kwam Eerdmans antisemitisme niet ter sprake, in de onschatbare hoeveelheid televisie-interviews die hij de afgelopen maanden gaf over zijn nieuwe partij? Lees meer

Nieuws in beeld: In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

Illustrator Sebastian Eisenberg is aangedaan door het uit elkaar gaan van Daft Punk. Lees meer

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer