Asset 14

Antebellum

Trialoog: Antebellum

Redacteuren Julius Koetsier, Marit Schilling en Jozien Wijkhuijs durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt.

Marit: Dit is niet echt mogelijk zonder spoilers, he? We kunnen niet echt over de film praten zonder het over de twist te hebben.

Jozien: Nee da's wel waar. Maar dit is dan een waarschuwing. Niet lezen als je hem nog wilt zien.

Marit: Oké, we hebben een film gezien.

Jozien: Eerste vraag, als niet-kenner van het genre: was dit horror?

Julius: Het was zeker horror, zeg ik als horrorfan. Het was een verhaal over een angstaanjagende situatie.

Jozien: Blijkbaar zoek ik in dat genre altijd naar het bovennatuurlijke. Maar dat zit hier niet in.

Marit: Volgens mij is de grootste horror aan deze film dat het echt gebeurd had kunnen zijn en waarschijnlijk ook nog eens echt aan het gebeuren is op een bepaalde schaal.

Jozien: Wat waren jullie eerste reacties erop?

Julius: Ik vond het een beetje een Key & Peele-sketch als horrorfilm, maar dan niet Get Out. Lang niet zo goed. Peele werd later regisseur, van Get Out en Us.

Marit: Mijn eerste reactie toen ik uit de bioscoop liep was: "sick!". De cinematografie was heel erg goed, er zaten heel veel subtiele spanningen in en ik was erg blij met het einde. Anders had ik het denk ik een vreselijke film gevonden.

Julius: De twist plaatste ook het naar mijn mening wat vervelende acteerwerk van de plantagehouders in het eerste deel in een ander perspectief. Ze leken een soort imitatie te spelen van hoe dat soort personages meestal gespeeld worden. En uiteindelijk blijkt dat dat inderdaad is wat ze doen.

Jozien: Het maakte voor mij ook veel goed. Je moet het einde alleen wel halen.

Marit: Waren jullie in de war toen er voor het eerst een mobieltje afging op de plantage? Ik dacht: eindelijk.

Julius: Ik vond het leuk, er ging iets nieuws gebeuren.Tot dat moment vond ik de film best clichématig.

Ik vond het wat te veel 'een film met een boodschap'.

Jozien: Ja. Er was op den duur een gesprek tussen Veronica en die vriendin, in de 'huidige' tijd, en toen dacht ik: volgens mij heb ik deze hele dialoog al eens in een andere film of serie gehoord.

Marit: Het mobieltje maakte het begin een beetje goed.

Julius: Wat mij betreft is die ellende in het eerste blok ook echt te veel. We weten dan weinig meer van de personages dan dat ze aan het lijden zijn.

Jozien: Vind ik ook, al begrijp ik het in het licht van de boodschap wel.

Julius: Ik vond het wat te veel 'een film met een boodschap'; te didactisch. Dat komt de effectiviteit volgens mij niet ten goede.

Jozien: Dat overschaduwde alles.

Marit: Ik vond het juist wel meevallen met hoe didactisch het was. Voor mij ging het verhaal echt over sterk zijn, verschillende vormen daarvan en ontsnappen. Dat Veronica ook activist was leek voor mij meer dan een bijzaak. We weten inmiddels (hopelijk) allemaal wel dat er nog steeds racisme is in de hele wereld en dit was voor mij eerder een (vreselijke) versie daarvan.

Julius: Die lezing die ze in de tweede helft geeft, dat boek van haar, haar discussie op het nieuws -- het staat allemaal zo duidelijk en eenduidig in dienst van de boodschap. Dat gedoe met de vriendinnen ging ook veel te lang door, als je weet dat ze daarna nooit meer aan bod komen. Het hele middenstuk had denk ik zo in tien minuten gekund.

Jozien: Maar er zat muziek van Lizzo in!

Julius: Mét Lizzo. Maar als dat stuk korter was, hadden we Janelle Monáe wat langer los kunnen zien gaan in die finale. Want dat was bevredigend. Hoewel ik zat te wachten tot ze de rest ging bevrijden en ze samen nog een hele hoop van die gasten kapot gingen maken.

Als je metaforische horror te veel uitlegt, verliest het vaak z'n impact.

Jozien: Het aankaarten van racisme in deze vorm vind ik wel origineel. En wat Marit zegt, nog steeds nodig. Alleen ik ben het met Julius eens dat het misschien meer was overgekomen als de rest van het verhaal wat sterker stond en niet allemaal op dat ene punt gericht was.

Marit: Haar echte leven vond ik wel passen, juist omdat het zo ongelooflijk gewoon was, met gewone gespreksonderwerpen en gewone bezigheden. Behalve dat ze superrijk en succesvol was, daar kan ik me niet helemaal in vinden als arme student. En ik denk dat we haar goed leren kennen als we haar door al die vreselijke gebeurtenissen zien gaan en sterk zien blijven.

Julius: Op zich vind ik het een heel sterk concept. Maar als je metaforische horror te veel uitlegt, verliest het vaak z'n impact.

Jozien: Overigens heb ik er geen moment aan gedacht om 'm niet af te kijken. De subtiele manier waarop werd duidelijk gemaakt dat iets niet klopte, bijvoorbeeld door een vlindertattoo op een enkel, vond ik wel goed.

Julius: Wat wel gek was, is dat historische vijanden van antiracistisch activisme als oplossers van het probleem werden neergezet tijdens de credits. De FBI komt de hele boel oprollen. De moordenaars van Fred Hampton komen de racisten arresteren!

Marit: Vond je het niet vet dat het leek alsof het echt was gebeurd door die rare FBI-beelden? Ik twijfelde heel even, maar toen dacht ik: dit is de horror, het had echt kunnen zijn.

Jozien: Ja, dat vond ik wel sterk, dat je ineens met 'het echte' werd geconfronteerd. Dat je ineens denkt: fuck… Want die re-enactment plekken (zoals ook zo mooi beschreven in Lost Children Archive van Luiselli) zijn natuurlijk ook compleet bizar. Wat vonden jullie van Janelle Monáe?

Julius: Die vond ik heel goed! Vond ik ook in Moonlight en Hidden Figures. Ze heeft, zoals al voor haar filmcarrière duidelijk was, echt filmsterrencharisma.

Fijn dat er een mooie golf sociaalbewuste horror is!

Jozien: Ja. Ik ben echt ouderwets fan van haar. Maar vooral als zangeres. Als we nog posters uit De Hitkrant konden halen…

Marit: Ja, ik ben ook groot fan van haar! Vooral als actrice, haar muziek ken ik juist minder goed.

Julius: Ik ben vooral negatief geweest over Antebellum, maar het is echt een goed concept. En heel mooi gedaan, die ontmoetingen in het 'heden' met personen die we eerder in het 'verleden' hebben gezien. En ik vind het wel fijn dat er een mooie golf sociaalbewuste horror is!

Jozien: Ik wil ook zo graag Get Out nog zien.

Julius: Dat vond ik een meesterwerk. Ik kijk ook erg uit naar het aankomende vervolg op Candyman, wat ook een fantastische film is die ik bijzonder aanraad aan iedereen die hiervan en van Get Out kon genieten. Het lijkt me wel wat als Get Out de Scream van de jaren 10 blijkt. Na Scream kreeg je zo'n hele golf hippe tienerslashers.

Marit: Ja! Want sociaalbewuste horror is eigenlijk de echte horror!

Jozien: Zegt ook wel weer iets over de tijden waar we in leven, en over de dingen waar mensen over nadachten toen Scream werd gemaakt.

Julius: Haha, ja. Wat betreft Antebellum: ik vond hem heel aardig, maar ik denk niet dat-ie over twintig jaar als klassieker geldt. Hoewel dat altijd riskant is, zo'n voorspelling.

Marit: We komen over twintig jaar bij je terug, Julius, en dan hebben we het er nog eens over.

Antebellum is nu te zien met:

Mail

Redactie

Friso Blankevoort (a.k.a. Freshco) is een illustrator/designer die woont en werkt in Amsterdam. De skateboardcultuur heeft een grote invloed op zijn werk, dat ook beïnvloed wordt door de traditie van grafisch ontwerp in Nederland.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Nieuws in beeld: In de klauwen van de blauwe leeuw

In de klauwen van de blauwe leeuw

Gedupeerden in de toeslagenaffaire moeten de 30.000 euro, die zij ter compensatie krijgen, grotendeels weer terugbetalen. Lees meer

Koop online bij je favoriete boekhandel 1

Koop online bij je favoriete boekhandel

Max Beijneveld ziet met lede ogen aan hoe de boekhandels uit het straatbeeld verdwijnen door de coronacrisis, ondanks het feit dat we het afgelopen jaar gezamenlijk meer boeken hebben gekocht. Steun juist nu je favoriete boekhandels door direct op hun site onze aankopen te doen. Lees meer

Succes is geen keuze

Succes is geen keuze

Krijgen we in onze samenleving altijd wat ons toekomt? Bas van Weegberg ziet meritocratie als een optimistisch rookgordijn waarachter sociale ongelijkheid makkelijker in stand wordt gehouden. Lees meer

Het populisme van de VVD, gekraakt

Het populisme van de VVD, gekraakt

De #DanielKoerhuisChallenge begon als een ludieke hashtag, maar bleek gaandeweg om veel meer te gaan, schrijft Sander van der Kraan. Lees meer

Hard//talk: De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

Het beste van 2020

Tien hoogtepunten van een jaar discussies, ruzies en gepassioneerde betogen die de revue passeerden. Lees meer

Alain Bachellier

Te vaccineren of niet te vaccineren, dat is de kwestie

De keuze om je wel te vaccineren is vaak net zo irrationeel als de keuze om je niet te vaccineren. Uiteindelijk is niet kennis, maar vertrouwen de doorslaggevende factor. Jihane Chaara heeft vertrouwen. Lees meer

 Staat er een doctor voor de zaal?

Staat er een doctor voor de zaal?

Epsteins gastbijdrage was tekenend voor het seksisme en de neerbuigendheid waarmee vrouwelijke academici te maken krijgen. Lees meer

Vergeet het lichaam van de ander niet 1

Vergeet het lichaam van de ander niet

Juist in een tijd waarin gezondheid als een individuele verplichting wordt gezien, dwingt een pandemie ons om over onze lichamelijkheid na te denken, merkt Rijk Kistemaker. En over die van de ander. Lees meer

Nieuws in beeld: Met afstand de raarste kerst

Met afstand de raarste kerst

Illustrator Loes van Gils blikt vooruit op een afstandelijke kerst. Lees meer

Diversiteit in het academisch curriculum

De 'pure gaze' van de witte wetenschapper

Grâce Ndjako neemt ons mee langs schrijvers en denkers uit alle tijdperken die de academische wereld probeerden te dekoloniseren. Lees meer

Filmtrialoog: King of the Belgians

King of the Belgians

Een documentairemaker volgt de Belgische koning Nicolaas III op staatsbezoek in Turkije. Ondertussen splitst Wallonië zich in afwezigheid van de koning af van Vlaanderen. Lees meer

 Minister Kaag houdt het bij een kledingadvies

Minister Kaag houdt het bij een kledingadvies

Minister Kaag (Buitenlandse Handel) hield deze week twee Kamermoties tegen, die ons in staat hadden moeten stellen de import te beperken van kleding die onder dwang is gemaakt door Oeigoeren. Lees meer

Een cruciaal EU-wetsvoorstel over Big Tech laten we zomaar aan onze aandacht ontglippen

Waarom laten we een cruciaal EU-wetsvoorstel over Big Tech zomaar vallen?

Na jaren van kritiek en waarschuwingen van klokkenluiders komt de Europese Commissie eindelijk met een wetsvoorstel over de macht en invloed van Big Tech. En wat gebeurt er? De grootste bedrijven lobbyen het voorstel gewoon van de baan. Kom op, media: reageer! Lees meer

 Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met name kleine webshops zijn vaak genoodzaakt om (veel) groter verpakkingsmateriaal te gebruiken. Illustrator Chloé Pérès-Labourdette brengt het nieuws in beeld. Lees meer

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan