nieuwsbrief
Asset 14

I, Tonya

Biechtweekfilmtrialoog: I, Tonya

De biopic over kunstschaatser en cultfiguur Tonya Harding I, Tonya werd midden in de Biechtweek gezien door Hard//hoofdredacteur Sarah van Binsbergen, eindredacteur Lotte Akkerman en redacteur Julius Koetsier. Alle ingrediënten voor een goede biecht waren aanwezig: slachtoffers, daders, geweld, rednecks, eerherstel en smakeloze schaatspakjes (of is dat een pleonasme?). En toch kwamen onze redacteuren nooit helemaal achter de gehoopte 'waarheid'.

Mail

Julius: Wat wisten jullie van Tonya Harding voor het zien van de film?

Sarah: Helemaal niets, eerlijk gezegd. Maar ik ben dan ook absoluut geen sportkijker.

Lotte: Ik wist pas bij de aftiteling dat ze echt bestond.... Maar ze is dus schijnbaar een cultfiguur. Ook te kennen voor de niet-sportkijker.

Julius: Ik vind het wel grappig dat je pas bij de aftiteling doorhad dat ze echt bestaat. Wat dacht je dan bij al die talking heads? Ik wist overigens alleen dat de knieschijven van haar rivale kapotgeslagen zijn. Verder niets.

Lotte: Nou, noem mij naïef. Maar ik vond die talking heads zo overdreven en vreemd, dat ik eerder dacht ‘dit is een grap’, dan ‘dit is heel echt’. Toen ik bij de aftiteling die echte beelden viel ik bijna van mijn stoel.

Sarah: Op zich is dat ook wel een vorm die vaker toegepast wordt, toch? Het was heel duidelijk een stilistische keuze.

Julius: In vrijwel alle biopics van de laatste jaren zie je op z'n minst foto's van de echte mensen.

Sarah: Bizar hoe erg die op de waarheid leken. Je denkt dat die karakters echt over de top zijn, maar nee.

Julius: Dat heb je meestal als de personages heel raar zijn, zoals ook in The Disaster Artist. Dan moeten die beelden bewijzen dat ze echt niet overdreven hebben.

'Is het komisch of intens tragisch? Is Tonya slachtoffer of dader? Gaat het over huiselijk geweld, klasse, of is het vooral een lekkere film over maffe karikaturen?'

Sarah: Ik vond het wel vervreemdend om een biopic te kijken van iemand waar je niets van weet. Maakte het waargebeurde uit voor jullie, voor hoe je (danwel met terugwerkende kracht) naar de film keek?

Julius: Ik had me, als het niet waargebeurd was, heel erg afgevraagd waarom bepaalde dingen in het verhaal zaten. Allemaal vervelende bij-personages bijvoorbeeld. Op een gegeven moment zegt ze: 'en dan nu waar jullie voor komen: het incident.' En toen dacht ik, ja, precies. Dat incident is toch interessant genoeg voor een film, waarom moest ik die hele jeugd zien?

Lotte: Nou, het maakt het voor mij iets minder grappig en iets meer treurig. En ik word dan ook meteen nieuwsgierig naar de totstandkoming van zo’n film.

Sarah: De film leek niet echt te kunnen kiezen. Is het komisch of intens tragisch? Is Tonya slachtoffer of dader? Gaat het over huiselijk geweld, klasse, of is het vooral een lekkere film over maffe karikaturen? Niet dat het eenduidig het één of het ander moet zijn, maar dit schoot wel heel erg alle kanten op.

Julius: Precies. Soms een quirky stijlkeuze, zoals het breken van de vierde muur. Maar niet consequent.

Lotte: Welke van de vele dingen die aan bod kwamen, hadden jullie graag meer uitgelicht willen zien? Aangezien we het erover eens zijn dat de film niet kon kiezen?

Julius: Moeilijk te zeggen. In principe kun je overal een goede film over maken. Al ging het alleen maar over schaatstechniek. Als het goed gemaakt is wil ik het zien.

Sarah: Ik had vooral meer onder Tonya's huid willen kruipen. Het gegeven van een 'redneck' meisje dat door haar moeder geforceerd wordt om de meest truttige sport ever te gaan doen en daar dan ongelooflijk goed in wordt, ik had wel meer willen zien wie daar dan onder zit. Heb niet het gevoel dat ik nu meer van haar weet, eigenlijk, behalve de dingen die je ook op Wikipedia kunt lezen.

Julius: Ik ook niet. Wat niet aan Margot Robbie ligt.

Sarah: Wat was zij fijn om naar te kijken. Die grijns van haar.

Lotte: En hoe ze die op het einde echt op haar gezicht moet plakken, zo pijnlijk.

Julius: Zelfs als haar gezicht digitaal op een schaatser geplakt was.

Sarah: Ergens las ik dat dat niet overal even goed ging, maar ik heb het niet gezien.

Julius: Oh, ik wel. Best creepy vond ik het. Wat me ook stoorde, dat zie je ook vaker in biopics, dat ze het personage over verschillende leeftijden speelt.

Lotte: Ja, dat is een lastige. Die beugel maakte haar nog geen vijftien.

Sarah: Toch ben ik daar wel een voorstander van. Ik vind het altijd heel irritant als ik net aan een combinatie van acteur plus personage gewend ben, en dan is het ineens iemand anders.

Lotte: Ik ben altijd wel toegeeflijk naar vreemde leeftijden in films, want ik kan de originele leeftijden van de acteurs nooit zo goed loslaten.

Julius: Ik ken de leeftijden van acteurs meestal niet. In mijn hoofd zijn ze bijna allemaal ouder dan ik. Hoewel ik wel weet dat dat inmiddels niet meer zo is.

Sarah: Dat had ik ook altijd met muzikanten, maar dan heb je ineens een leeftijd waarop dat niet meer zo is.. best angstaanjagend. Lotte ik ben trouwens wel benieuwd, jij stelde deze film voor in het kader van de Biechtweek... Waarom?

'Alle omstandigheden voor een goede biecht waren aanwezig'

Lotte: Nou, de biecht was een belangrijk onderdeel van de film, naar mijn idee, vooral qua vorm met die talking heads. Qua inhoud had ik niet het idee dat de talking heads heel eerlijk waren in hun biecht. Het is misschien een parodie op de biecht. Alle omstandigheden voor een goede biecht waren aanwezig en juist, maar toch bleef iedereen heel veel rekening houden met hoe ze aan het andere einde eruit zouden komen.

Julius: Dat vond ik dan wel weer mooi.

Sarah: Tonya is in plaats van aan het biechten eigenlijk de hele tijd aan het herhalen dat ze nergens schuld aan heeft, niet alleen wat betreft the incident maar ook wat haar carrière betreft.

Julius: Soms kenden ze zelf de waarheid niet eens. Zoals Tonya’s moeder. Ik bedoel: die zit vooral tegen zichzelf te liegen.

Sarah: Maar wij weten ook eigenlijk geen zier meer van de waarheid. Wat wist Tonya nou precies wel en niet van het incident? Ze heeft uiteindelijk bekend er wel bij betrokken te zijn dacht ik?

Lotte: Vind je dat vervelend als kijker?

Sarah: Een beetje, misschien. Niet dat ik verwacht had 'de waarheid' te zien in een film. Maar misschien wel een interpretatie van de waarheid. Die mij prikkelt om me af te vragen in hoeverre ik het daarmee eens ben.

Julius: Nou ja, die gaf de film toch? Het was een soort eerherstel voor Tonya. De film staat aan haar kant. Ze werd ook echt gehaat toen, ik geloof tot op de dag van vandaag. Ik denk dat 'trial by media' toen veel erger was. Eenzijdiger en eenvoudiger. Ik dacht in elk geval tot recent dat Tonya Harding echt verantwoordelijk was voor die hele misdaad. Had geen idee dat het zo gecompliceerd was. Ik herinner me ook nog de vernietiging van Monica Lewinsky. Dat zou nu niet meer zo gaan, dat verhaal. Ik denk ook dat we media-geletterder zijn geworden. Misschien daardoor ook kritischer.

Sarah: En ja, de film was inderdaad wel team Tonya, dat is waar... Maar die twee gasten werden ook wel weer als zulke totale idioten afgeschilderd dat dat ook niet echt voor haar pleit… En ook niet heel geloofwaardig is.

Lotte: Ze krijgt ook wel de gunfactor omdat ze slachtoffer is van zoveel geweld (letterlijk) en omdat die hele schaatswereld zo uptight is.

'Kunstschaatsen is wel erg mooi om naar te kijken, trouwens. Dat was mijn voornaamste conclusie.'

Julius: Kunstschaatsen is wel erg mooi om naar te kijken, trouwens. Dat was mijn voornaamste conclusie. Ik kan er echt niet bij hoe die mensen dat dóen.

Lotte: Zo moeilijk. En dat je dan je hele ritje hebt geschaatst en dat je dan geen punten krijgt omdat je pakje niet goed was, of je muziekje.

Julius: Wat dat betreft leefde ik ook wel met Tonya mee. Zo frustrerend dat die juryleden nergens voor open staan.

Lotte: Ik heb trouwens vandaag een filmpje gezien over dat het dit jaar bij de Olympische Spelen voor het eerst is toegestaan bij alle categorieën kunstschaatsen om muziek te kiezen met teksten erin. Mooi te laat voor Tonya.

Julius: Dan ga ik misschien toch maar meedoen. Als Nederlanders nou heel goed waren in kunstschaatsen... Waarom is dat eigenlijk niet?

Sarah: Hmm, te nuchter? Geen idee.

Sarah: Nederlanders willen liever een doel hebben. Elf steden afschaatsen. Dat gedraai is niet effectief en doelgericht genoeg.

Julius: Nou, ik zie anders genoeg Nederlanders die gewoon het ijs op rennen zodra het kan en helemaal nergens heen gaan.

Sarah: Nog even terug naar de film. Ik was misschien wat kritisch, eerder, maar heb me toch wel vermaakt in de bioscoop. Prima tijdverdrijf, niet meer en niet minder. En wel vooral om de kunstschaatsscènes inderdaad, en de grijns van Margot Robbie.

Julius: Ik heb me eigenlijk nauwelijks vermaakt. Alleen bij de kunstschaatsscènes. En daar had je nog dat enge digitale gezicht. Verder vond ik het een irritante film.

Lotte: Ik genoot eigenlijk vooral als Allison Janney (die de moeder van Tonya speelt) in beeld was. Maar alleen die stukjes waarin die vogel de hele tijd aan haar oor knabbelde. Ik zou trouwens bijna nog een keer gaan om te kijken of ik dat digitale gezicht kan spotten. Maar dan zou ik echt alleen daarvoor gaan.

Sarah: Het is zeker geen film om twee keer te kijken.

Lotte: Durven jullie een uitspraak te doen over de Oscars? Beste actrice, beste actrice bijrol, beste montage?

Julius: Ik denk niet dat Robbie beste actrice gaat winnen.

Julius: Als het moest zou ik mijn geld inzetten op Frances McDormand voor beste bijrol, ook een goede rol in een tamelijke irritante film. (Three Billboards Outside Ebbing, Missouri -red.)

Lotte: Die vond ik ook irritant! En ook heel erg allemaal sociale problematiek aanhalen, maar er niks mee doen. En dat je aan het lachen wordt gemaakt over allemaal dingen die eigenlijk heel naar zijn.

Sarah: En dan de 'flawed female' als hoofdpersonage.

Lotte: Bah, wat een vervelende parallellen allemaal.

Sarah: Conclusie?

'Vermakelijk, maar Olympisch kunstrijden kijken is misschien leuker.'

Lotte: Vermakelijk, maar Olympisch kunstrijden kijken is misschien leuker. Zeker nu de muziekregels veranderd zijn en de schaatsers dus ook een beetje kunnen playbacken.

Julius: Ja, dat. Maar dan zonder ‘vermakelijk’.

Lotte: Maar Julius, vergeet niet hoe blij je was met Margot Robbie!

Julius: Ik was niet blij met haar, ik vond haar gewoon erg goed. Je wil mij als Margot Robbie-fan zien. Maar nee.

Lotte: Oké, oké. Jij wil niet overkomen als een Margot Robbie-fan.

Julius: Ik bén geen Margot Robbie-fan! Ik wil niet overkomen als iets wat ik niet ben. Dan zou ik een leugen leven.

Lotte: En als we iets geleerd hebben van Tonya, dan is het dat dat geen leven is.

Julius: Precies.

Lotte: En kijk Olympisch kunstschaatsen! Of misschien moeten mensen gewoon op YouTube naar kunstschaatsfilmpjes kijken. Dat is eigenlijk wat ik iedereen het meest kan aanraden.

Sarah: Ja! En als de spelen voorbij zijn, gaat het hier allemaal lekker door.

I, Tonya is nu te zien met:

Redactie

Lees verder Lees verder

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
 Mag ik nog even vangen?

Mag ik nog even vangen?

Honderden Amerikanen ontvingen eerder deze week opeens een nachtelijk berichtje van een vriend, kennis, collega... Maar die wisten op hun beurt nergens van. Oude berichten van jaren eerder werden 'gerecycled'. Het nieuws in beeld door Nastia Cistakova. Lees meer

Poortwachters van de Homogemeenschap

Poortwachters van de homogemeenschap

Sebastiaan van der Lubbe ontmaskert het dunne laagje vernis dat we in Nederland ‘tolerantie’ noemen. Hij strijdt tegen de regenboogvlag als goedkoop fashion statement en vóór de regenboogvlag als pleitbezorger van inclusiviteit. Lees meer

 Wie stoot koning Netflix van de bank?

Wie stoot koning Netflix van de bank?

Voor koning Netflix staat er veel op het spel. Het is dringen geblazen voor de troonopvolgers. Het nieuws in beeld door Jente Hoogeveen. Lees meer

Filmtrialoog: Light Of My Life 1

Light Of My Life

Onze redacteuren werden meegesleept in de vlucht van Casey Affleck en zijn filmdochter in 'Light of my Life'. Lees meer

Hard//talk: Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Met enige verbazing ziet Vivian Mac Gillavry hoe goede doelen geld ophalen met acties die patiënten zelf vaak niet meer kunnen uitvoeren. Lees meer

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen 1

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen

Intenties om (nog) gelukkiger/gezonder/succesvoller te leven? Filosofe Lieke Knijnenburg onthult hoe de kapitalistische samenleving deze intenties in ons programmeert, en hoe we ertegen in opstand kunnen komen. Een bevrijdend essay over tijdverspilling, zelfverwoesting en liefde. Lees meer

 Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Zodra de trailer verzegeld werd, waren de 39 Chinese migranten die zich erin hadden verstopt kansloos. Het nieuws in beeld door Rob Worst. Lees meer

Is het demonstratierecht in Nederland een farce?

Is het demonstratie­recht in Nederland een farce?

Na roerige protestweken met boze boeren en blokkades door Extinction Rebellion maakt Jarmo Berkhout de balans op. Hoe staat het er eigenlijk voor met het demonstratierecht in Nederland? Lees meer

Een vuile plas regenwater

Een vuile plas regenwater

Alexander van der Weide bespreekt op intuïtieve wijze de klassieke film Stalker van Tarkovski. ‘Probeer nooit je idee over te brengen aan het publiek — het is een ondankbare en zinloze taak. Laat ze het leven zien en ze zullen in zichzelf de middelen vinden om het te beoordelen en te waarderen.’ Lees meer

Mevrouw Rouw in Zomergasten 2

Mevrouw Rouw in Zomergasten

Hard//hoofd grijpt terug op de Zomergasten-verslagen van deze zomer met een onconventionele gast die toepasselijk is voor de grauwe dagen. Lees meer

 China trekt zich er niets van aan

China trekt zich er niets van aan

China gaat zijn eigen gang, terwijl de internationale gemeenschap niet veel meer doet dan waarschuwingen uitdelen. Lees meer

Hard//talk: Betrokkenheid begint bij meer geld en tijd 4

Betrokkenheid begint bij meer geld en tijd

Diederik Samsom stelde onlangs dat welvaart uit meer bestaat dan inkomen. Wolter de Boer ziet dat geld en tijd wel noodzakelijk zijn om je als burger te engageren met de problemen van deze tijd. Lees meer

800 meter jezelf behouden

800 meter jezelf behouden

'In de sportwereld ben je enkel een held als je wint. Semenya’s zwarte, te mannelijke lichaam heeft in de ogen van de atletiekfederatie gefaald.' Lees meer

Nieuws in Beeld: Kamikazeplastics

Kamikaze­plastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen

We laten ons niet sussen

De 35.000 klimaatdemonstranten konden rekenen op een stuk minder steun dan 2500 boeren. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen? Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5