Asset 14

Ruben Brandt: Collector

Filmtrialoog: Ruben Brandt: Collector

Onze redacteuren Jorne Vriens en Oscar Spaans en illustrator Friso Blankevoort bekeken de animatiefilm Ruben Brandt: Collector en zagen een verhaal dat niet in een andere vorm had kunnen worden verteld.

Oscar: Ik kijk eigenlijk vrijwel nooit animatie maar vond dit wel erg leuk om te zien - hoe zit dat met jullie?

Friso: Ik kijk wel vaker animatie. Films met de kinderen, en series. Toen alle Studio Ghibli-films op Netflix kwamen hebben wij daar ook een hoop van gekeken.

Jorne: Ghibli-films zijn geweldig! Deze film was wel echt een klasse apart, in de zin dat het niet anders had gekund dan in deze vorm, denk ik.

Oscar: Dat vind ik interessant, Jorne, en ik denk dat je gelijk hebt. Dit verhaal was niet geloofwaardig geweest als het gefilmd was met acteurs, denk ik.

Friso: Dat denk ik ook. De tekenstijl sprak mij niet erg aan, maar het was toch wel fascinerend.

Jorne: Alsof ze Picasso hebben gevraagd om alle bijrollen vorm te geven!

Friso: Omdat de hele film zo vol zit met kunst en verwijzingen, blijf je de hele tijd kijken of je dingen herkent.

Jorne: Ja, precies! Het was echt een ‘who’s who?’ van de Westerse kunstgeschiedenis. En grotendeels functioneel, vond ik.

Oscar: Cineville omschreef de film ook als 'een potje referentiebingo', zag ik op de website. Dat vond ik wel treffend.

Jorne: Ik vond het idee wel gaaf. Man moet dertien wereldberoemde werken in zijn bezit krijgen om een beetje zielenrust te kunnen vinden. Er stond wel wat op het spel met deze werken. Normaliter gaat het over kunstroven omdat de schilderijen zoveel monetaire waarde vertegenwoordigen. Maar dat was hier niet het geval.

Friso: Ik vond het wel raar dat de stijl af en toe gedetailleerder was bij bepaalde onderdelen of scènes, dat maakte het een beetje kitscherig.

Jorne: Ah ja, te veel effectbejag, vond je?

Friso: Ja. En niet helemaal consequent. Alsof ze meer tijd hadden voor de achtervolging dan voor de scène ervoor.

Jorne: Aah zo! Het was een beetje hoge cultuur (al die schilderijen en referenties) meets popcultuur (gewoon een soort Mad Max / James Bond).

Oscar: Dat was mij niet eens opgevallen, moet ik eerlijk bekennen. Maar logisch dat jou dit opvalt, Friso, als illustrator.

Friso: Haha ja, misschien.

Jorne: Door die referenties is het een film die je eigenlijk met meer mensen moet kijken. En dan aanwijzen welke referenties worden gemaakt. En dan een shotje natuurlijk.

Oscar: Ik vind dit trouwens een interessante observatie, Jorne. Wat dat betreft is het plot wel origineel: het motief van Ruben Brandt om kunst te stelen wijkt af van andere heist-films.

Jorne: Mag ik een verwijzing delen waar ik kippenvel van kreeg?

Friso: Natuurlijk.

Soms kreeg ik het gevoel dat de film één grote collage was.

Jorne: Aan het begin van de film zit een achtervolgingsscène door de straten van Parijs. Die is gebaseerd op een legendarisch filmpje van Claude Lelouch uit de jaren 70, waarin hij door ochtendlijk Parijs scheurt. Het gebrul van de automotoren is letterlijk overgenomen in deze animatiefilm, en waar de versie van Lelouche eindigt met een afspraakje en een kus - eindigt ‘ie hier met de introductie van personage Mimi… Het wekte de indruk dat deze regisseur echt alles heeft gebruikt wat hij vet vond.
Oscar: Ah, dus niet enkel gebaseerd op schilderkunst? Ik vond namelijk wel de nodige cinematografische referenties, inderdaad.

Jorne: Oh, vertel!

Oscar: Nou, de allereerste was helemaal aan het begin, toen de trein over die brug kwam aanrijden met die bombastische vioolmuziek, volgens mij van Shigeru Umebayashi. Dat herkende ik uit de film 2046 van Wong Kar-Wai. Verder zag ik het beroemde silhouet van Hitchcock meerdere keren in het glas drinken van Ruben Brandt staan, geloof ik.

Jorne: Wow, scherp!

Friso: Dat vond ik trouwens een beetje dubbel aan de hele film. Aan de ene kant is het tof dat er zoveel kennis en verwijzingen in zitten, maar aan de andere kant kreeg ik ook het gevoel dat de hele film een soort collage was.

Jorne: Aha! Wel mee eens geloof ik.

Oscar: Ja, daar wil ik me wel bij aansluiten.

Jorne: En toch ging het verhaal ook wel over het persoonlijk maken, verzamelen, van die collectieve beeldcultuur.

Friso: Niet dat een collage iets negatiefs is, natuurlijk. Maar je hebt soms mensen die het liefst in citaten van anderen praten, waarbij je je op een gegeven moment afvraagt waar de eigen mening gebleven is.

Jorne: Tegelijkertijd was dit een film zoals ik er nog nooit een zag, dus ondanks het knip-en-plakwerk, hartstikke origineel.

Oscar: Ik vond de film te mooi gemaakt en te charmant om het een culturele referentiebak te noemen. Het gegeven van de psychotherapeut die kunst steelt om zijn eigen angsten te beteugelen is echt wel heel sterk.

Jorne: Hoe werkte dat nou, hij moest ze bezitten om weer in het reine te komen met zijn vader?

Friso: Hij moest ze bezitten om van zijn angsten en nachtmerries af te komen, ja. En dat kwam dus allemaal door zijn vader, die nachtmerries.

Jorne: Gek eigenlijk, aan de ene kant had ik steeds het gevoel dat de werken gewoon dat waren - ze hadden geen echte inhoudelijke invloed op de hoofdpersoon. Maar als hij dan in een schilderij liep, de Nighthawks van Edward Hopper bijvoorbeeld, dan was die sfeer van de kunst wel zo goed neergezet, dat het voor mij echt iets toevoegde. In dit geval, de eenzaamheid die uit dat schilderij spreekt. Maar, ik vond al die thrillertrucs, dat figuren zich omdraaien en opeens alleen een schedel blijken te hebben, geen gezicht - helemaal niets.

Oscar: Ja! Dat voelde ik inderdaad ook bij die scène - het werk van Edward Hopper ken ik dan wel weer een beetje, en zeker Nighthawks, uiteraard.

Friso: Misschien een beetje te vroeg, deze vraag, maar hoeveel was er volgens jullie nu waar van wat de agent beleefde?

Jorne: Zijn therapeut? Ja die vond ik magnifiek. Hij wapperde zo aristocratisch met z’n haar. Totaal geloofwaardig, ook met drie ogen. Een beetje als een werk van Magritte - het kan niet, toch is het op een manier realistisch.

Oscar: Ik schreef bij de laatste scène in de trein wel in mijn notitieboekje: was alles een droom?

Ik vond het verhaal sterk, ik ben blij dat ik deze film heb gezien.

Friso: Ik vond het tof hoe het bij elkaar kwam, schizofrenie was al eerder ter sprake gekomen in de film, dus het leek op zijn plaats te vallen.

Jorne: Wat maakt deze film nu goed, denken jullie?

Oscar: Hoewel ik het plot als geheel soms wat vond rammelen, vond ik eigenlijk vooral bepaalde personages en scènes heel sterk. Zodanig dat ik er nog steeds af en toe aan moet denken. Zoals wanneer Ruben Brandt met zijn patiënten/kunstrovers bij het kampvuur zit en ze samen Roodkapje gaan naspelen. Dat vond ik echt goud.

Jorne: Die kampvuurscène is een film in een film.

Oscar: Toch is het knap dat er uiteindelijk wel echt een verhaal verteld wordt, en tegelijkertijd een soort collage wordt neergezet vol referenties aan kunst en cinema.

Friso: Ik vond het verhaal wel sterk, ik ben blij dat ik deze film heb gezien. Op basis van de tekenstijl had ik hem niet snel aangeklikt denk ik.

Oscar Spaans: Even een losse associatie hier, maar die quote aan het begin vond ik intrigerend: ‘In my dream I was
two cats and I was playing with each other.’

Jorne: Mmm ja, wat dacht je daarbij?

Oscar: Dat deed me denken aan de Zen-koan waarmee Salinger zijn verhalenbundel Nine Stories begint: 'Everybody knows the sound of two hands clapping. But what's the sound of one hand clapping?' Nog meer verwijzingen, haha.

Friso: Toen ik die quote aan het begin zag moest ik denken aan het rijmpje 'Ik wou dat ik twee hondjes was'.

Oscar: Zou je de film aanraden?

Jorne: Yep. Vraag je gevaccineerde vrienden om zoveel mogelijk verwijzingen te benoemen en haal de wodka vooral uit de vriezer om die kennis te belonen.

Oscar: Hahaha.

Friso: Dat lijkt mij inderdaad een goede, om de film met een klein gezelschap te kijken. Waarvan een paar mensen kunstgeschiedenis hebben gestudeerd.

Oscar: Een klein gezelschap van goed onderlegde kunstminnende vrienden. Al kom je met flink wat filmkennis en verder alleen huis-tuin-en-keuken-kennis wat betreft kunst ook een heel eind, heb ik gemerkt.

Friso: En als je verwijzingen mist is dat ook geen probleem.

Ruben Brandt: Collector is te zien met

Mail

Redactie

Friso Blankevoort (a.k.a. Freshco) is een illustrator/designer die woont en werkt in Amsterdam. De skateboardcultuur heeft een grote invloed op zijn werk, dat ook beïnvloed wordt door de traditie van grafisch ontwerp in Nederland.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent

Warning: Undefined variable $articleCount in /home/hardhoof/hardhoofd.com/releases/20220413071826/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
Nieuws in beeld: Iedereen voor? Hallo?

Iedereen voor? Hallo?

De weinige Tunesiërs die kwamen opdagen voor het referendum, stemden massaal voor meer macht voor de zittende president. Lees meer

Nieuws in beeld: We moeten kopen, reizen, vliegen, drinken, eten, feesten, zo niet doorgaan

We moeten kopen, reizen, vliegen, drinken, eten, feesten, zo niet doorgaan

Hoelang kunnen we nog boven de zelfgegraven afgrond blijven bungelen? Lees meer

Hard//hoofd zoekt een nieuwe Chef Eindredactie!

Hard//hoofd zoekt een nieuwe Chef Essay & Opinie!

Als Chef Essay & Opinie onderhoud je contact met getalenteerde essayisten en opiniemakers, en draag je de verantwoordelijkheid over jouw tak op Hard//hoofd. Lees meer

Nee, Anna Sorokin is geen Robin Hood en dit is waarom

Nee, Anna Sorokin is geen Robin Hood en dit is waarom

Netflix zet in Inventing Anna een oplichtster op een voetstuk. Emma Stomp zet daar vraagtekens bij. Lees meer

Nieuws in beeld: We zitten krap bij gas (dus kolencentrales mogen weer)

We zitten krap bij gas (dus kolencentrales mogen weer)

Om de gasvoorraden te ontzien, mogen de (uiterst vervuilende) kolencentrales jarenlang op volle toeren draaien. Lees meer

Nieuws in beeld: Blokkeert de boer zijn eigen protest?

Blokkeert de boer zijn eigen protest?

Driekwart van de Nederlanders vindt de acties tijdens boerenprotesten te ver gaan. Lees meer

Automatische concepten 75

Filmmaker liet angst achter zich

Dit jaar werden de Olympische Winterspelen ‘gewoon ’in China gehouden. In het licht van deze – voor mensenrechtenactivisten – verbijsterende keuze door het Internationaal Olympisch Comité maakte de Tibetaanse documentairemaker Dhondrub Wangchen een tournee door Europa. Op het moment dat hij tot zes jaar gevangenisstraf werd veroordeeld was de eerste keer dat de wereld hoorde... Lees meer

Nieuws in beeld: Een wereld zonder plastic, kunnen we ons die nog wel voorstellen?

Een wereld zonder plastic, kunnen we ons die nog wel voorstellen?

Illustrator Finn Rogers liet zich inspireren door een gedachte-experiment: wat als we - met één zwaai van een toverstaf - al het plastic lieten verdwijnen? Lees meer

Evi Aarens is een troll 1

Evi Aarens is een troll

Je als gearriveerde schrijver verschuilen achter een pseudoniem om kritiek op anderen te spuiwen geeft geen pas, aldus Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Een groot avontuur begint met een klein rugzakje

Een groot avontuur begint met een klein rugzakje

Op een waddenvakantie dringt de vervreemding zich aan Nina op bij zoveel ingekaderd vertier. “Er klopt iets niet aan dit uitstapje.” Als de weidsheid van het Wad niet meer voldoende blijkt om uit de aangeharkte realiteit van onze maatschappij te ontsnappen, vindt ze elders een ervaring van oneindigheid. Lees meer

Nieuws in beeld: 'Hyperkapitalistische middelvinger' gaat voortaan wat bescheidener door het leven

'Hyperkapitalistische middelvinger' gaat voortaan wat bescheidener door het leven

Voor de lezers van het 'lijfblad voor 's werelds allerrijksten' komt de echte wereld toch iets te dichtbij. Lees meer

Nieuws in beeld: Als genezen niet meer gaat, rest een zachte overtocht

Als genezen niet meer gaat, rest een zachte overtocht

Artsen en verpleegkundigen krijgen 'les in vreedzaam sterven'. Lees meer

Aanrommelen

Aanrommelen

De afvalcontainer in mijn straat staat ter adoptie aangeboden. Als adoptant gooi je het afval dat je buurtgenoten naast de container hebben geplaatst er alsnog in, of je maakt een melding bij de gemeente als het ruimtelijk niet past. Zo’n dergelijke adoptie is nodig, want er staat regelmatig nijpend veel afval náást de container. De... Lees meer

Dit is geen NFT, maar een simpele jpeg - weliswaar zonder uitstoot

Ook feministische NFT’s zijn een aanslag op het milieu

Feministisch platform The TittyMag wil het NFT-aanbod diverser maken. Kan het platform die markt niet beter links laten liggen? Lees meer

 1

Vat het nou alsjeblieft niet persoonlijk op

Corona lijkt alweer bijna iets uit het verleden maar de financiële effecten ervan zijn nog steeds voelbaar in de culturele sector. Vivian Mac Gillavry blikt terug op een periode waarin bestuurders kunstenaars zonder schuld of schaamte voor de bijl gooiden. Lees meer

 1

Pim Fortuyn, aartsvader van conservatieve camp

Twintig jaar na de moord op Pim Fortuyn is camp een belangrijk onderdeel van extreem-rechtse politiek geworden. Hoe komt de bal weer bij 'ons' te liggen? Lees meer

Nieuws in beeld: Voor de klas? Mij niet gezien!

Voor de klas? Mij niet gezien!

Tien jaar geleden waren er zo'n 3000 à 4000 docenten nodig. Vorig jaar 18.000. Lees meer

Nieuws in beeld: Steek je hand op als ook jij...

Steek je hand op als ook jij...

De politie registreerde bijna 40 procent meer gevallen van seksueel grensoverschrijdend gedrag. Lees meer

Vrouwen van kleur! Stop met uitblinken en sluit je aan bij de dutjesrevolutie! 1

Vrouwen van kleur! Stop met uitblinken en sluit je aan bij de dutjesrevolutie!

Bij uitstek vrouwen van kleur gaan onderdoor aan de hoge eisen die hun werkomgevingen aan hen stellen, omdat ze constant moeten bewijzen even harde werkers te zijn als hun witte mannelijke collega's door veel meer dan hen te doen. Tijd dus om eens languit dwars te zitten: tijd voor de dutjesrevolutie! Lees meer

Nieuws in beeld: Als de prijzen de frituurpan uit rijzen

Als de prijzen de frituurpan uit rijzen

Consumenten zitten in de patatten. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel