Asset 14

The Place Beyond the Pines

Een aan lager wal geraakte motorcoureur (Ryan Gosling) berooft banken om de luiers voor zijn baby te betalen. Hij komt in aanraking met een idealistische politieman (Bradley Cooper) die zijn goedheid niet kan volhouden. Jaren later raken hun zoons bevriend. Redacteurs Rutger, Zara en Rob over een film vol megalomane symboliek: "Kerkhoven! De dood! En daar een achtervolging!"

Rutger: De met tattoo’s beschilderde buikspieren van Ryan Gosling, een kermis, motoren in een kooi, de tepels van Eva Mendes... Wat een opening!

Rob: Huh? Wat? Sorry, ik was even ingedommeld geloof ik.

Zara: De opening was heel, heel tof. Wel jammer dat dat het hoogtepunt van de film was.

Rutger: Het was gewoon Drive 2: The Motor Cycle Edition. Alleen moest Ryan Gosling nu nóg meer badass zijn. Daar is zijn hoofd toch te lief voor. In Drive beukte hij er ook op los, maar dat was een soort sprookje. Als echte domme lowlife crimineel overtuigde hij mij helaas niet, maar vertel hem niet dat ik dit gezegd heb.

Zara: Ik vind dat extreem stoere in combinatie met een naïef soort kinderlijkheid heel goed werken voor hem. Ryan Goslings charme is dat hij eigenlijk een soort uit de kluiten gewassen kind is.

Rob: Een kind dat je wil neuken.

Zara: Ja! Nee. De manier waarop hij acteert bedoel ik. Het lijkt alsof alles wat hij doet heel impulsief is, alsof alles het eerste is wat in hem opkomt. Mooi is dat.

Rutger: En Bradley Cooper? Was deze film niet een kwestie van: twee hunks op een kussen, daar slaapt de duivel tussen?

Rob: Bradley was toch ook verkozen tot meest sexy man van het jaar of zoiets? En dat alle Ryan Gosling fans daar pissig over waren?

Rutger: Ja we waren woest. Normaal is de sfeer altijd top in het clubhuis, maar nu waren mensen razend. We hebben toen maar met z’n allen The Notebook gekeken om te kalmeren.

Zara: Ik moet zeggen, en niet omdat ik ook een membership card heb voor die club, dat de film niet meer de moeite waard was nadat Ryan Goslings rol voorbij was.

Rutger: Het waren eigenlijk drie films in één. Ik hield het wat langer vol dan jij, Zara, ik haakte af bij het deel met hun zoons. Ik vond het het trauma van Bradley Cooper eigenlijk wel mooi.

Zara: Bij het tweede deel was ik eerst ook nog wel geïnteresseerd, maar het leek allemaal nergens heen te gaan. Punten die net niet gemaakt werden en boodschappen die me niet konden boeien. En de muziek was zo pretentieus. Dat Bradley dan in slow-motion een politiebureau binnenloopt met hysterisch kerkgezang op de achtergrond. Hallo!

Rutger: Schrijver-regisseurs zijn altijd megalomaan, maar dat blijft meestal binnen de perken omdat een film maken heel moeilijk en duur is. Zodra ze succes hebben en meer vrijheid krijgen, schieten ze vrijwel altijd uit de bocht. Toen het einde ook nog eens veel te rond werd gemaakt, dacht ik: nee, nu ben je echt te veel in je eigen mythe gaan geloven, Derek Cianfrance. En Blue Valentine was niet eens zo geniaal.

Rob: Toen ik ergens op de helft de contouren van een misplaatst allesomvattend Magnum Opus zag opdoemen hoopte ik nog vurig op het tegendeel, maar helaas.

Rutger: Ik vind het wel altijd sterk als de goed/kwaad-vraag wordt gesteld: is de crimineel per se slecht en de agent of politicus per se goed?

Rob: Ja, goeie vraag, alleen weet ik het antwoord al sinds LA Confidential (1997).

Rutger: Jullie zijn wel erg hard hoor. Ik vond het een boeiende film. Ik sluit me aan bij het slot van de recensie in The New York Times:The failures of this film are the product of its aspirations, which makes it easy to forgive, even though the disappointment is hard to shake. The movie is a little like both its anguished protagonists, going wrong in the name of vanity and love.” IJdelheid en liefde: essentieel én gevaarlijk voor elke man, en zeker voor een regisseur.

Zara: Natuurlijk, als een film pretentieus is zitten er vaak ook elementen in die in potentie heel mooi hadden kunnen zijn. Dat was hier zeker het geval. Maar toen het beeld na het symbolische einde met Bon Iver langzaam zwart werd, was ik toch vooral ook een beetje boos op meneer Cianfrance dat ik nu net tweeënhalf uur hiernaar had moeten kijken.

Rutger: Toen Ryan Gosling achtervolgd werd op een kerkhof dacht ik: nu geilt Cianfrance zo hard op zijn eigen symboliek. Kerkhoven! De dood! En dan daar een achtervolging! Ik ben geniaal!

Rob: Ryan gaat even stoppen met acteren en misschien een regisseursklus doen, las ik. Ik vraag me af of dat iets met The Place Beyond the Pines te maken heeft. Het leek me wel verstandig in ieder geval, zo’n bezinningsmomentje.

Rutger: Neptattoeages zijn ook heel slecht voor je huid. Krijg je een beetje uitslag van.

Rob: Haha en de uitslag van deze film was niet mals.

Rutger: Eerst speelt hij nog in Only God Forgives van Nicolas Winding Refn (Drive), waarvan de eerste trailer nu uit is. En tijdens zijn pauze kunnen we ons hiermee vermaken.

Zara: Toffe trailer! En mmmmmm.

Rob: Wel mooi dat we dit gesprek begonnen met Ryan Gosling en ook weer met hem eindigen.

Zara: Ja, dan zie je toch weer dat echt alles met elkaar verweven is.

Rutger: Ik nam als eerste het woord en nu ook weer als laatste. Toen had ik geen broek aan, en nu weer niet. Eigenlijk is het hele leven een cirkel.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Evangeline Agape ontdekte tijdens een zomer in het ziekenhuis de kracht van vriendschap en gedeeld leed. "De coronacrisis heeft voor de hele wereld duidelijk gemaakt: isolatie maakt je ongelukkig. En depressie isoleert je. Doet je voelen alsof je de enige in de wereld bent met een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt." Lees meer

Nieuws in beeld: 'Waarde Nederlanders'

'Waarde Nederlanders'

Immigranten moeten zich ‘de Nederlandse waarden’ aanleren, roept onder andere de ChristenUnie tijdens de verkiezingsstrijd. Illustrator Rueben Millenaar vraagt zich af wat hij zich daarbij voor moet stellen. Lees meer

Nieuws in beeld: Onder de (geluids)golven

Onder de (geluids)golven

Je staat er misschien niet bij stil, maar de mensheid maakt enórm veel herrie in zee. We boren naar gas en olie, heien voor windmolens en boorplatforms en onze schepen zijn ook niet bepaald stil. Terwijl water ontzettend goed en ver geluidsgolven doorgeeft - veel beter dan lucht. Lees meer

Filmtrialoog: Cold War

Cold War

De film Cold War is een verhaal over een onmogelijke liefde in Polen ten tijde van de Koude Oorlog. Onze redacteuren bespreken deze veelgeprezen film en beraden zich op de esthetiek, de diepgang van de liefdesrelatie en de raakvlakken met hun eigen leven. Lees meer

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoe komt het toch dat we onze pleziertjes niet willen opgeven, zelfs al weten we dat ze aan de andere kant van de wereld levens kosten? Dennis Faase werd getroffen door een simpele manier om deze mensenlevens niet uit het oog te verliezen. Lees meer

Het verlaten café blijft een haven 1

Tijdens corona blijft het café een vangnet

Tijdens de lockdown bezoekt Joost Ingen-Housz een Berlijns café dat nog een aantal stamgasten toelaat. Door de plotselinge rust valt het hem op hoe onmisbaar de kroeg is voor de mensen die er nog steeds naartoe gaan. Al is het maar voor een praatje. Lees meer

Hard//talk: Eerdmans is niet beter dan Baudet

Eerdmans is niet beter dan Baudet

Waarom kwam Eerdmans antisemitisme niet ter sprake, in de onschatbare hoeveelheid televisie-interviews die hij de afgelopen maanden gaf over zijn nieuwe partij? Lees meer

Nieuws in beeld: In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

Illustrator Sebastian Eisenberg is aangedaan door het uit elkaar gaan van Daft Punk. Lees meer

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer