Asset 14

The Place Beyond the Pines

Een aan lager wal geraakte motorcoureur (Ryan Gosling) berooft banken om de luiers voor zijn baby te betalen. Hij komt in aanraking met een idealistische politieman (Bradley Cooper) die zijn goedheid niet kan volhouden. Jaren later raken hun zoons bevriend. Redacteurs Rutger, Zara en Rob over een film vol megalomane symboliek: "Kerkhoven! De dood! En daar een achtervolging!"

Rutger: De met tattoo’s beschilderde buikspieren van Ryan Gosling, een kermis, motoren in een kooi, de tepels van Eva Mendes... Wat een opening!

Rob: Huh? Wat? Sorry, ik was even ingedommeld geloof ik.

Zara: De opening was heel, heel tof. Wel jammer dat dat het hoogtepunt van de film was.

Rutger: Het was gewoon Drive 2: The Motor Cycle Edition. Alleen moest Ryan Gosling nu nóg meer badass zijn. Daar is zijn hoofd toch te lief voor. In Drive beukte hij er ook op los, maar dat was een soort sprookje. Als echte domme lowlife crimineel overtuigde hij mij helaas niet, maar vertel hem niet dat ik dit gezegd heb.

Zara: Ik vind dat extreem stoere in combinatie met een naïef soort kinderlijkheid heel goed werken voor hem. Ryan Goslings charme is dat hij eigenlijk een soort uit de kluiten gewassen kind is.

Rob: Een kind dat je wil neuken.

Zara: Ja! Nee. De manier waarop hij acteert bedoel ik. Het lijkt alsof alles wat hij doet heel impulsief is, alsof alles het eerste is wat in hem opkomt. Mooi is dat.

Rutger: En Bradley Cooper? Was deze film niet een kwestie van: twee hunks op een kussen, daar slaapt de duivel tussen?

Rob: Bradley was toch ook verkozen tot meest sexy man van het jaar of zoiets? En dat alle Ryan Gosling fans daar pissig over waren?

Rutger: Ja we waren woest. Normaal is de sfeer altijd top in het clubhuis, maar nu waren mensen razend. We hebben toen maar met z’n allen The Notebook gekeken om te kalmeren.

Zara: Ik moet zeggen, en niet omdat ik ook een membership card heb voor die club, dat de film niet meer de moeite waard was nadat Ryan Goslings rol voorbij was.

Rutger: Het waren eigenlijk drie films in één. Ik hield het wat langer vol dan jij, Zara, ik haakte af bij het deel met hun zoons. Ik vond het het trauma van Bradley Cooper eigenlijk wel mooi.

Zara: Bij het tweede deel was ik eerst ook nog wel geïnteresseerd, maar het leek allemaal nergens heen te gaan. Punten die net niet gemaakt werden en boodschappen die me niet konden boeien. En de muziek was zo pretentieus. Dat Bradley dan in slow-motion een politiebureau binnenloopt met hysterisch kerkgezang op de achtergrond. Hallo!

Rutger: Schrijver-regisseurs zijn altijd megalomaan, maar dat blijft meestal binnen de perken omdat een film maken heel moeilijk en duur is. Zodra ze succes hebben en meer vrijheid krijgen, schieten ze vrijwel altijd uit de bocht. Toen het einde ook nog eens veel te rond werd gemaakt, dacht ik: nee, nu ben je echt te veel in je eigen mythe gaan geloven, Derek Cianfrance. En Blue Valentine was niet eens zo geniaal.

Rob: Toen ik ergens op de helft de contouren van een misplaatst allesomvattend Magnum Opus zag opdoemen hoopte ik nog vurig op het tegendeel, maar helaas.

Rutger: Ik vind het wel altijd sterk als de goed/kwaad-vraag wordt gesteld: is de crimineel per se slecht en de agent of politicus per se goed?

Rob: Ja, goeie vraag, alleen weet ik het antwoord al sinds LA Confidential (1997).

Rutger: Jullie zijn wel erg hard hoor. Ik vond het een boeiende film. Ik sluit me aan bij het slot van de recensie in The New York Times: “The failures of this film are the product of its aspirations, which makes it easy to forgive, even though the disappointment is hard to shake. The movie is a little like both its anguished protagonists, going wrong in the name of vanity and love.” IJdelheid en liefde: essentieel én gevaarlijk voor elke man, en zeker voor een regisseur.

Zara: Natuurlijk, als een film pretentieus is zitten er vaak ook elementen in die in potentie heel mooi hadden kunnen zijn. Dat was hier zeker het geval. Maar toen het beeld na het symbolische einde met Bon Iver langzaam zwart werd, was ik toch vooral ook een beetje boos op meneer Cianfrance dat ik nu net tweeënhalf uur hiernaar had moeten kijken.

Rutger: Toen Ryan Gosling achtervolgd werd op een kerkhof dacht ik: nu geilt Cianfrance zo hard op zijn eigen symboliek. Kerkhoven! De dood! En dan daar een achtervolging! Ik ben geniaal!

Rob: Ryan gaat even stoppen met acteren en misschien een regisseursklus doen, las ik. Ik vraag me af of dat iets met The Place Beyond the Pines te maken heeft. Het leek me wel verstandig in ieder geval, zo’n bezinningsmomentje.

Rutger: Neptattoeages zijn ook heel slecht voor je huid. Krijg je een beetje uitslag van.

Rob: Haha en de uitslag van deze film was niet mals.

Rutger: Eerst speelt hij nog in Only God Forgives van Nicolas Winding Refn (Drive), waarvan de eerste trailer nu uit is. En tijdens zijn pauze kunnen we ons hiermee vermaken.

Zara: Toffe trailer! En mmmmmm.

Rob: Wel mooi dat we dit gesprek begonnen met Ryan Gosling en ook weer met hem eindigen.

Zara: Ja, dan zie je toch weer dat echt alles met elkaar verweven is.

Rutger: Ik nam als eerste het woord en nu ook weer als laatste. Toen had ik geen broek aan, en nu weer niet. Eigenlijk is het hele leven een cirkel.

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer