Asset 14

The Place Beyond the Pines

Een aan lager wal geraakte motorcoureur (Ryan Gosling) berooft banken om de luiers voor zijn baby te betalen. Hij komt in aanraking met een idealistische politieman (Bradley Cooper) die zijn goedheid niet kan volhouden. Jaren later raken hun zoons bevriend. Redacteurs Rutger, Zara en Rob over een film vol megalomane symboliek: "Kerkhoven! De dood! En daar een achtervolging!"

Rutger: De met tattoo’s beschilderde buikspieren van Ryan Gosling, een kermis, motoren in een kooi, de tepels van Eva Mendes... Wat een opening!

Rob: Huh? Wat? Sorry, ik was even ingedommeld geloof ik.

Zara: De opening was heel, heel tof. Wel jammer dat dat het hoogtepunt van de film was.

Rutger: Het was gewoon Drive 2: The Motor Cycle Edition. Alleen moest Ryan Gosling nu nóg meer badass zijn. Daar is zijn hoofd toch te lief voor. In Drive beukte hij er ook op los, maar dat was een soort sprookje. Als echte domme lowlife crimineel overtuigde hij mij helaas niet, maar vertel hem niet dat ik dit gezegd heb.

Zara: Ik vind dat extreem stoere in combinatie met een naïef soort kinderlijkheid heel goed werken voor hem. Ryan Goslings charme is dat hij eigenlijk een soort uit de kluiten gewassen kind is.

Rob: Een kind dat je wil neuken.

Zara: Ja! Nee. De manier waarop hij acteert bedoel ik. Het lijkt alsof alles wat hij doet heel impulsief is, alsof alles het eerste is wat in hem opkomt. Mooi is dat.

Rutger: En Bradley Cooper? Was deze film niet een kwestie van: twee hunks op een kussen, daar slaapt de duivel tussen?

Rob: Bradley was toch ook verkozen tot meest sexy man van het jaar of zoiets? En dat alle Ryan Gosling fans daar pissig over waren?

Rutger: Ja we waren woest. Normaal is de sfeer altijd top in het clubhuis, maar nu waren mensen razend. We hebben toen maar met z’n allen The Notebook gekeken om te kalmeren.

Zara: Ik moet zeggen, en niet omdat ik ook een membership card heb voor die club, dat de film niet meer de moeite waard was nadat Ryan Goslings rol voorbij was.

Rutger: Het waren eigenlijk drie films in één. Ik hield het wat langer vol dan jij, Zara, ik haakte af bij het deel met hun zoons. Ik vond het het trauma van Bradley Cooper eigenlijk wel mooi.

Zara: Bij het tweede deel was ik eerst ook nog wel geïnteresseerd, maar het leek allemaal nergens heen te gaan. Punten die net niet gemaakt werden en boodschappen die me niet konden boeien. En de muziek was zo pretentieus. Dat Bradley dan in slow-motion een politiebureau binnenloopt met hysterisch kerkgezang op de achtergrond. Hallo!

Rutger: Schrijver-regisseurs zijn altijd megalomaan, maar dat blijft meestal binnen de perken omdat een film maken heel moeilijk en duur is. Zodra ze succes hebben en meer vrijheid krijgen, schieten ze vrijwel altijd uit de bocht. Toen het einde ook nog eens veel te rond werd gemaakt, dacht ik: nee, nu ben je echt te veel in je eigen mythe gaan geloven, Derek Cianfrance. En Blue Valentine was niet eens zo geniaal.

Rob: Toen ik ergens op de helft de contouren van een misplaatst allesomvattend Magnum Opus zag opdoemen hoopte ik nog vurig op het tegendeel, maar helaas.

Rutger: Ik vind het wel altijd sterk als de goed/kwaad-vraag wordt gesteld: is de crimineel per se slecht en de agent of politicus per se goed?

Rob: Ja, goeie vraag, alleen weet ik het antwoord al sinds LA Confidential (1997).

Rutger: Jullie zijn wel erg hard hoor. Ik vond het een boeiende film. Ik sluit me aan bij het slot van de recensie in The New York Times:The failures of this film are the product of its aspirations, which makes it easy to forgive, even though the disappointment is hard to shake. The movie is a little like both its anguished protagonists, going wrong in the name of vanity and love.” IJdelheid en liefde: essentieel én gevaarlijk voor elke man, en zeker voor een regisseur.

Zara: Natuurlijk, als een film pretentieus is zitten er vaak ook elementen in die in potentie heel mooi hadden kunnen zijn. Dat was hier zeker het geval. Maar toen het beeld na het symbolische einde met Bon Iver langzaam zwart werd, was ik toch vooral ook een beetje boos op meneer Cianfrance dat ik nu net tweeënhalf uur hiernaar had moeten kijken.

Rutger: Toen Ryan Gosling achtervolgd werd op een kerkhof dacht ik: nu geilt Cianfrance zo hard op zijn eigen symboliek. Kerkhoven! De dood! En dan daar een achtervolging! Ik ben geniaal!

Rob: Ryan gaat even stoppen met acteren en misschien een regisseursklus doen, las ik. Ik vraag me af of dat iets met The Place Beyond the Pines te maken heeft. Het leek me wel verstandig in ieder geval, zo’n bezinningsmomentje.

Rutger: Neptattoeages zijn ook heel slecht voor je huid. Krijg je een beetje uitslag van.

Rob: Haha en de uitslag van deze film was niet mals.

Rutger: Eerst speelt hij nog in Only God Forgives van Nicolas Winding Refn (Drive), waarvan de eerste trailer nu uit is. En tijdens zijn pauze kunnen we ons hiermee vermaken.

Zara: Toffe trailer! En mmmmmm.

Rob: Wel mooi dat we dit gesprek begonnen met Ryan Gosling en ook weer met hem eindigen.

Zara: Ja, dan zie je toch weer dat echt alles met elkaar verweven is.

Rutger: Ik nam als eerste het woord en nu ook weer als laatste. Toen had ik geen broek aan, en nu weer niet. Eigenlijk is het hele leven een cirkel.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Sociale media moedigen ‘seksuele objectificatie’ aan zodat we langer van hun diensten gebruik maken. Des te interessanter is daarom het recente tegengeluid vanuit de traditionele ‘tempels’ van seksuele objectificatie: de pop-, mode- en pornoindustrie. Lees meer

Als het spuug ons aan de lippen staat 1

Als het spuug ons aan de lippen staat

Kun je bang worden van het water bij de Lauwersdijk dat ieder jaar een páár milimeter stijgt? Filosoof Tjesse Riemersma schrijft over nonchalance, paniek en of het mogelijk is om goed bang te zijn in tijden van klimaatverandering. Lees meer

Nieuws in beeld: De schone schijn van shein

Je nieuw bloesje heeft een louche verleden

Achter het succes van retailapp Shein zou 'moderne slavernij' schuilgaan. Lees meer

Nieuws in beeld: Genoeg van het ongenoegen

Genoeg van het ongenoegen

Slopen, slopen, slopen - volgden de relzoekers van vorige maand niet gewoon het voorbeeld van de regering? Lees meer

Fenomenologie van de moshpit

Fenomenologie van de moshpit

Wat is de aantrekkingskracht van de moshpit? Volgens Wout Nordbeck, essayprijswinnaar van Wijsgerig Festival DRIFT, kan enkel de fenomenologie ons helpen deze vraag te beantwoorden. Lees meer

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Geweld kent vele vormen: uit je huis gedreven worden, een politieknuppel op je kaak krijgen, en een beschaafd gesprek moeten houden met de mensen die je huizen slopen en je zojuist tegen de grond werkten. Al deze vormen passeerden de revue tijdens de Woonopstand. Lees meer

Daten en rouw

Daten als de dood nog naklinkt

Rouw laat geen enkel deel van het leven onberoerd, merkt Babet te Winkel na het overlijden van haar moeder. In dit persoonlijke essay onderzoekt ze de relatie tussen daten en de dood. Lees meer

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Van de Nederlanders met autisme krijgt ongeveer de helft ooit medicijnen voorgeschreven, maar veel opties zijn daar niet in. Lees meer

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Max Urai heeft in zijn jonge jaren veel voorbeelden gehad van mannelijkheden die niet draaien om auto's herkennen en gewichtheffen. Toch merkt hij nu dat een mens zich maar tot zoverre kan pushen om anders te worden dan hij/zij/hen is. Lees meer

Nieuws in beeld: 17

Gevaccineerde Big Bird vogelvrij voor conservatieve Amerikanen

Big Bird kreeg een vaccin en nu zijn conservatieve Amerikanen boos. Lees meer

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Dyslexie is alleen een handicap omdat we het belang van foutloos Nederlands overschatten. In ons professionele en persoonlijke leven zou spelling niet bepalend moeten zijn, stelt Vivian Mac Gillavry, zelf dyslectisch. Lees meer

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

De millennial beweegt zich in een wereld vol problemen, waar niets zeker lijkt te zijn. Waarom blijven zoeken naar vaste betekenis, vraagt Aisha Mansaray zich af. Kunnen we niet beter een vrolijk soort nihilisme omarmen? Lees meer