Asset 14

The Dark Knight Rises

De verwachtingen waren hooggespannen: het laatste deel van Christopher Nolans Batmantrilogie moest een waardige afsluiter zijn en tegelijk de twee eerste delen doen vergeten. Nadat hij de schuld voor de dood van openbaar aanklager Harvey Dent op zich nam, zonderde Bruce Waye zich af van Gotham City. Het gaat goed met de stad. Totdat een nieuwe schurk ten tonele verschijnt. Drie van onze redacteuren zagen The Dark Knight Rises en bespreken hem. Ze zijn niet onverdeeld enthousiast.

Meredith: De tering, dat duurde lang.

Emma: Ja drie uur.

Rob: Nou ja, eigenlijk zat er maar bar weinig Batman in die drie uur.

Meredith
: Wel een goeie dosis Catwoman, in d’r strakke leren broek.

Rob: Ik vond Anne Hathaway een goeie Catwoman.

Meredith: Ik vond Hathaway verrassend genoeg ook goed! Eerste keer ook dat ik haar in een film zag en niet een onbedwingbare drang had om haar een bloedlip te slaan.

Rob: Mij best. Maar zaken waar ik in elk geval geen harde lul van kreeg, waren het verhaal en de motieven van alle personages in de film. Je wilt de wereld naar de klote helpen, ok. Maar WAAROM DAN?

Meredith: Nou ja, op zich maakt dat niet zoveel uit. De Joker ging ook voor zinloze destructie. Die wou gewoon shit slopen omdat hij zin had om shit te slopen, een soort psychopathisch anarchisme. Het punt is juist dat ze er bij de nieuwe bad guy (Bane) een belachelijk onsamenhangend, semi-diepgaand psychologisch kutverhaal bij hebben verzonnen.

Emma: Ja, en daar begreep ik helemaal niets van. Ze waren OF in New York OF in een Arabische grot, maar er zat niets tussen. Waarom kwam de VN ze niet helpen? Van wie was die Arabische grot überhaupt?

Rob: Even voor de goede orde: Bane wil niet de wereld naar de klote helpen, maar alleen Gotham. Een bescheidener doel dan wat de meeste movie villains voor ogen hebben als je er zo over nadenkt. Sterker nog: een realistischer doel. De wereld opblazen is nog nooit iemand gelukt, maar een stad als Hiroshima ging prima.

Meredith: Maar toch, die zinloze destructie onder een laagje slecht bijeengeharkte motieven maakt de hele film wel een beetje, nou ja, zinloos.

Rob: Een Superheldenfilm heeft in de eerste plaats een vette superheld nodig. En dat is Batman. Een supervette superheld. Alleen doet hij zo weinig dit keer. Hij is er nauwelijks en als hij er is, doet hij niet bepaald awesome shit ofzo.

Emma: Zijn afwezigheid vond ik helemaal niet erg. Het was eigenlijk gewoon een soort human interest verhaal. Je weet na die drie uur van alles over de levens, de twijfels, moeilijkheden, dromen van een heleboel bijna bejaarde mensen uit Gotham. En zij waren in principe allemaal grotere helden dan Batman, die best vaak een beetje een mietje was.

Meredith: Hij deed inderdaad een beetje pathetisch en moeilijk. Maar afgezien dat Batman niet zo batmannerig was, werd hij toch gespeeld door Christian Bale. En op Christian Bale ben ik al verliefd sinds ik 12 was en Little Women op videocassette had. Ik heb ooit Terminator 4 helemaal afgekeken met een van mijn homovrienden, omdat we maar bleven ruziën over wie in een hypothetisch geval met hem naar bed mocht.

Rob: De rest van de cast deed me aanvankelijk ook watertanden. Marion Cotillard, Joseph Gordon Levitt, Morgan Freeman... En dan was ik uiteindelijk steeds underwhelmed.

Emma: Om Marion Cotillard heb ik kostelijk gelachen!

Rob: Zoveel goede acteurs, en zoveel special effects, en dan ook nog Batman, de supervette superheld. Eigenlijk is de hele film gewoon Too Big To Fail.

Emma: Maar was het dan niet te veel van het goede? Het deed me een beetje denken aan die Epic Meal filmpjes. Kennen jullie die? Het leek net alsof ze alle elementen die ooit goed gewerkt hebben in een film, minstens 38 keer de revue lieten passeren. Een schuivende boekenkast is natuurlijk heel interessant, maar als het al vier keer over je heen is gestort, komt het de vijfde keer niet bepaald meer als een verrassing.

Rob: Ik las trouwens vlak voordat ik zelf naar de film ging over de schietpartij in Aurora. Er was toen nog geen sprake van een directe connectie met de film, maar toen het licht uitging bekroop me wel even de gedachte dat als iemand er zin in zou hebben, hij of zij makkelijk een bloedbad aan zou kunnen richten daar in Pathé de Munt, Zaal 3.

Emma: Ja, als er iets spannend was aan deze film, dan was het wel het idee dat de echte Bane elk moment binnen kon vallen.

Meredith: Nou nou, straks krijg je de ambassade op je dak...

Rob: De schutter noemde zichzelf The Joker lees ik nu. Een beetje gedateerd dus.

Emma: En Batman?

Meredith: Nergens een Batman te bekennen.

Rob: Kunnen we niet nog iets positiefs over de film vertellen?

Emma: Nou, ik heb er eens goed over nagedacht, en eigenlijk geeft The Dark Knight Rises een prachtig historisch overzicht van alle klassieke Hollywood-hoogtepunten. Als mijn kinderen alleen deze film zouden zien, zou het me heel veel geld besparen. En ze zouden niets hebben gemist hebben van wat er is gebeurd in de wereld sinds de Eerste Wereldoorlog.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Nooit Verzonden - wacht op titel

Afscheidsbrief aan een waardeloze dokter

Er zijn nog steeds dokters die de gezondheidsklachten van hun patiënten niet serieus nemen. Luuk Schokker schreef een openhartige brief aan één van hen. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Steun Hard//hoofd en verzamel kunst!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe schrijvers en kunstenaars. We zijn al dertien jaar gratis toegankelijk en advertentievrij. Zo’n vrije ruimte is harder nodig dan ooit. Steun de makers van de toekomst; sluit je vóór 1 juli aan als kunstverzamelaar en ontvang in juli je eerste kunstwerk!

Word kunstverzamelaar