De verwachtingen waren hooggespannen: het laatste deel van Christopher Nolans Batmantrilogie moest een waardige afsluiter zijn en tegelijk de twee eerste delen doen vergeten. Nadat hij de schuld voor de dood van openbaar aanklager Harvey Dent op zich nam, zonderde Bruce Waye zich af van Gotham City. Het gaat goed met de stad. Totdat een nieuwe schurk ten tonele verschijnt. Drie van onze redacteuren zagen The Dark Knight Rises en bespreken hem. Ze zijn niet onverdeeld enthousiast.
Meredith: De tering, dat duurde lang.
Emma: Ja drie uur.
Rob: Nou ja, eigenlijk zat er maar bar weinig Batman in die drie uur.
Meredith: Wel een goeie dosis Catwoman, in d’r strakke leren broek.
Rob: Ik vond Anne Hathaway een goeie Catwoman.
Meredith: Ik vond Hathaway verrassend genoeg ook goed! Eerste keer ook dat ik haar in een film zag en niet een onbedwingbare drang had om haar een bloedlip te slaan.
Rob: Mij best. Maar zaken waar ik in elk geval geen harde lul van kreeg, waren het verhaal en de motieven van alle personages in de film. Je wilt de wereld naar de klote helpen, ok. Maar WAAROM DAN?
Meredith: Nou ja, op zich maakt dat niet zoveel uit. De Joker ging ook voor zinloze destructie. Die wou gewoon shit slopen omdat hij zin had om shit te slopen, een soort psychopathisch anarchisme. Het punt is juist dat ze er bij de nieuwe bad guy (Bane) een belachelijk onsamenhangend, semi-diepgaand psychologisch kutverhaal bij hebben verzonnen.
Emma: Ja, en daar begreep ik helemaal niets van. Ze waren OF in New York OF in een Arabische grot, maar er zat niets tussen. Waarom kwam de VN ze niet helpen? Van wie was die Arabische grot überhaupt?
Rob: Even voor de goede orde: Bane wil niet de wereld naar de klote helpen, maar alleen Gotham. Een bescheidener doel dan wat de meeste movie villains voor ogen hebben als je er zo over nadenkt. Sterker nog: een realistischer doel. De wereld opblazen is nog nooit iemand gelukt, maar een stad als Hiroshima ging prima.
Meredith: Maar toch, die zinloze destructie onder een laagje slecht bijeengeharkte motieven maakt de hele film wel een beetje, nou ja, zinloos.
Rob: Een Superheldenfilm heeft in de eerste plaats een vette superheld nodig. En dat is Batman. Een supervette superheld. Alleen doet hij zo weinig dit keer. Hij is er nauwelijks en als hij er is, doet hij niet bepaald awesome shit ofzo.
Emma: Zijn afwezigheid vond ik helemaal niet erg. Het was eigenlijk gewoon een soort human interest verhaal. Je weet na die drie uur van alles over de levens, de twijfels, moeilijkheden, dromen van een heleboel bijna bejaarde mensen uit Gotham. En zij waren in principe allemaal grotere helden dan Batman, die best vaak een beetje een mietje was.
Meredith: Hij deed inderdaad een beetje pathetisch en moeilijk. Maar afgezien dat Batman niet zo batmannerig was, werd hij toch gespeeld door Christian Bale. En op Christian Bale ben ik al verliefd sinds ik 12 was en Little Women op videocassette had. Ik heb ooit Terminator 4 helemaal afgekeken met een van mijn homovrienden, omdat we maar bleven ruziën over wie in een hypothetisch geval met hem naar bed mocht.
Rob: De rest van de cast deed me aanvankelijk ook watertanden. Marion Cotillard, Joseph Gordon Levitt, Morgan Freeman... En dan was ik uiteindelijk steeds underwhelmed.
Emma: Om Marion Cotillard heb ik kostelijk gelachen!
Rob: Zoveel goede acteurs, en zoveel special effects, en dan ook nog Batman, de supervette superheld. Eigenlijk is de hele film gewoon Too Big To Fail.
Emma: Maar was het dan niet te veel van het goede? Het deed me een beetje denken aan die Epic Meal filmpjes. Kennen jullie die? Het leek net alsof ze alle elementen die ooit goed gewerkt hebben in een film, minstens 38 keer de revue lieten passeren. Een schuivende boekenkast is natuurlijk heel interessant, maar als het al vier keer over je heen is gestort, komt het de vijfde keer niet bepaald meer als een verrassing.
Rob: Ik las trouwens vlak voordat ik zelf naar de film ging over de schietpartij in Aurora. Er was toen nog geen sprake van een directe connectie met de film, maar toen het licht uitging bekroop me wel even de gedachte dat als iemand er zin in zou hebben, hij of zij makkelijk een bloedbad aan zou kunnen richten daar in Pathé de Munt, Zaal 3.
Emma: Ja, als er iets spannend was aan deze film, dan was het wel het idee dat de echte Bane elk moment binnen kon vallen.
Meredith: Nou nou, straks krijg je de ambassade op je dak...
Rob: De schutter noemde zichzelf The Joker lees ik nu. Een beetje gedateerd dus.
Emma: En Batman?
Meredith: Nergens een Batman te bekennen.
Rob: Kunnen we niet nog iets positiefs over de film vertellen?
Emma: Nou, ik heb er eens goed over nagedacht, en eigenlijk geeft The Dark Knight Rises een prachtig historisch overzicht van alle klassieke Hollywood-hoogtepunten. Als mijn kinderen alleen deze film zouden zien, zou het me heel veel geld besparen. En ze zouden niets hebben gemist hebben van wat er is gebeurd in de wereld sinds de Eerste Wereldoorlog.
