Asset 14

Manchester by the Sea

Filmtrialoog: Manchester by the Sea

Manchester-by-the-Sea had een loodzwaar rouwdrama kunnen zijn, of juist een voorspelbare feelgood. Mede dankzij het sterke acteerwerk van Casey Affleck en Michelle Williams overstijgt de film die categorieën. En er valt zelfs nog best veel te lachen.

Dorien: Ik las ergens dat iemand zei dat de plek waar het speelt ook een personage is, daar ben ik het wel mee eens. Die hele sfeer van een kleine plaats waar je bent opgegroeid, en hoe dat in je vezels gaat zitten, vond ik heel goed gevangen in deze film.

Hedda: Ja, zo'n geïsoleerde gemeenschap.

Dorien: Dat je na jaren terugkomt en weer dezelfde figuren terugziet in de dorpskroeg…

Hedda: En dat iedereen weet dat jij iets heel ergs gedaan hebt.

Jozien: En dat mensen je nog altijd aanspreken op je ouderschapskwaliteiten, door wat er gebeurd is.

Hedda: Ik ben blij dat ik geen recensies gelezen heb, alleen koppen... Ik wist dat het drama ging worden, maar niet waarom.

Jozien: Ja zoals die ene waar stond 'er valt heel wat te lachen'.

Hedda: Ik wist alleen: een beetje lachen + IETS HEEL ERGS.

Jozien: Ik moest bijna niet lachen.

Hedda: Ik moest heel vaak lachen! Nou ja, heel vaak, dat klinkt wat ziek, best vaak. Maar wat vonden jullie van de film? Jozien: Ik vond de film heel echt. De dialogen, hoe het in beeld was gebracht. Dat dingen onhandig, ongemakkelijk en 'echt' waren.

Hedda: En Casey. MAN, die was echt. Die speelde echt de rol van zijn leven.

Dorien: De afwisseling van ellende en hoe alles dan maar gewoon weer doorgaat vond ik ook erg sterk. Stom een ijsje halen na de begrafenis, met een balletje gooien.

Jozien: Wat vonden jullie van het hele 'een man die niet over z'n gevoelens kan praten'- thema?

Hedda: Nou, zo zag ik dat eigenlijk niet. Dat dat het thema was.

Jozien: Nee niet het belangrijkste thema, maar wel een van de.

Hedda: Ik denk eerder dat als dit je overkomt, je nooit meer normaal kunt praten. Man of vrouw. Die schuld waar hij mee moet leven. Dat valt niet in woorden uit te drukken. Dus dat werd gelukkig ook geen enkele keer gedaan. Je zag het gewoon in zijn houding, zijn gedragingen; er was geen taal voor nodig.

Dorien: Eigenlijk vroeg ik me dat vooral steeds af: kun je dan gewoon verder leven?

Hedda: Nou nee, niet gewoon. Dat was duidelijk.

Dorien: Nee maar toch, op de een of andere manier lukt het hem wel. En zijn ex ook.

Hedda: Ja, maar is dat leven?

Jozien: Ik bedoel, werken, drinken en af en toe iemand op z'n gezicht slaan in een kroeg is niet echt een constructief bestaan.

Hedda: Haha. Er zijn mensen die daar heel anders over denken. In mijn geboortedorp bijvoorbeeld.

Jozien: Of in het mijne.

Dorien: Ha. Slaan we nu dit zijpad in?

Jozien: Ja, sorry, getroebleerde jeugd. Continue. Hadden we meer Michelle Williams, die de ex speelt, willen zien?

Hedda: Ja. Ergens wel.

Jozien: Als in: haar rol? Of de actrice?

Dorien: Haar rol. Iets meer over hoe t haar vergaan is

Jozien: Ik hoopte eigenlijk ergens dat hij wel met haar ging lunchen. Maar voor het verhaal was het wel beter dat hij dat niet deed.

Manchester by the Sea is

Hedda: Ik weet eigenlijk inderdaad niet waar ik haar meer had willen zien. Want die scene op straat, die zei eigenlijk wel alles. Als ze elkaar op straat tegenkomen, en zij een kind heeft met een andere man. Dat gesprek, o man.

Jozien: Ja, precies. En de scene als het misgaat, bij dat huis. Ik moest echt wegkijken toen ze die brancard niet de ambulance in kregen, trouwens.

Hedda: Ja dat was zo verschrikkelijk goed!

Dorien: Bijna fysiek pijnlijk.

Hedda: Die scene had heel veel ingrediënten waardoor het over the top kon zijn. Alles werd zo letterlijk in beeld gebracht, en dan die gezwollen muziek erbij. Maar die ambulance maakte het weer echt.

Jozien: Ja, en dat hij dan ook die boodschappentas gewoon weer oppakt. Die hij net was gaan halen. Dat gestuntel, dat is wat er gebeurt op zo’n moment.

Hedda: Over die muziek: ik moet zeggen dat ik dat het minder geslaagde aan deze film vond. Het was al zo zwaar en dan die bombastische klassieke shizzle eroverheen.

Dorien: Eens. Aan het begin en eind zat iets heel drakerigs

Jozien: Maar, conclusie: goeie film?

Dorien: Absoluut.

Hedda: Vooral het acteerwerk was fantastisch.

Dorien: Vinden jullie het trouwens zielig voor Ben Affleck?

Jozien: YES, daar is Ben. Wat is er zielig voor Ben?

Hedda: Dat ie Casey als broer heeft?

Dorien: Dat zijn broer zoveel beter is.

Jozien: Kunnen we dat nu al zeggen?

Hedda: Ik zou het pas zielig vinden als Casey mijn broer was. Dat dan iedere mogelijkheid dat Casey en ik zouden trouwen bij voorbaat uitgesloten is. Maar even serieus: Manchester-by-the-Sea is een aanrader. De film gaat over hele nare, zware thema’s en wordt toch nooit te zwaar. Wat knap is, is dat het ook geen klassieke feelgood is geworden, met een happy end en nieuwe liefde. Een hele fijne film.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer