Asset 14

Jagten

In de nieuwe film van Thomas Vinterberg (Festen, Dear Wendy, Submarino) wordt de kleuterleider Lucas (Mads Mikkelsen) verdacht van kindermisbruik. Het vermeende slachtoffer is de dochter van zijn beste vriend. De inwoners van het kleine dorp gaan zich steeds feller tegen hem keren.

Emy: Vinterberg is terug! Dit zou wel eens de beste film van 2012 kunnen zijn.

Hiske: Zeg dat wel, holy shit wat een meesterwerk! Ik liep helemaal trillend de bioscoop uit.

Kasper: Ook ik was zeer onder de indruk. Wat ik bijzonder vond is dat je eigenlijk steeds kon voorspellen wat er ging gebeuren, maar evengoed op het puntje van je stoel bleef zitten. Dat noodlottige maakte het ook juist zo tragisch.

Hiske: Ik vond dat voorspelbare ook prachtig, want op die manier kon je van alle kanten begrijpen waarom er gebeurde wat er gebeurde, terwijl alles toch overduidelijk op een misverstand beruste.

Emy: Ik vond de reacties van de dorpsbewoners inderdaad voorspelbaar, maar niet die van Lucas.

Kasper: Daar heb je gelijk in, hij was een verrassend (maar toch heel geloofwaardig) personage.

Hiske: En mijn god, wat is die Mads Mikkelsen een fantastische acteur.

Kasper: Ja, beangstigend goed. En zo enorm veelzijdig ook. Zie mijn bijdrage aan onze film-ABC voor zijn meer absurdistische rollen. Maar alle acteurs in deze film waren van het allerhoogste niveau.

Emy: Ik dacht in het begin: de directrice van de kleuterschool reageert heel adequaat. Als een werknemer wordt verdacht van misbruik is het wel zo verstandig die man even op non-actief te stellen. Je denkt ook gelijk aan de meest extreme zaken, zoals Het Hofnarretje.

Kasper: Ik vond die werkgever helemaal niet adequaat, maar juist stuitend slecht. Vooral die ‘verhoorder’, met z’n gesloten en sturende vragen. En dan de spastische houding van die bazin, die Lucas steeds maar niet informeert en voor hem wegloopt. Ziedend werd ik er van.

Emy: Mee eens, alleen in allereerste instantie handelde zij adequaat. Vanaf het moment dat die flutverhoorder in beeld kwam liep alles volkomen uit de hand. Dan zie je dat mensen geloven wat ze willen geloven, en als er eenmaal zo’n beschuldiging van kindermisbruik ligt niemand meer redelijk kan nadenken.

Kasper: Hebben jullie onlangs Pauw & Witteman gezien, waarin naar aanleiding van deze film een ex-leraar was uitgenodigd die min of meer hetzelfde had meegemaakt?

Emy: Dat heb ik niet gezien, maar ik heb wel tijdens mijn studie Psychologie gehoord over het ‘false memory syndrome’. Dat hulpverleners mensen zo ondervragen dat ze gaan geloven misbruikt te zijn. Dat zag je bij het meisje in de film, Klara, die wist het op een gegeven moment ook allemaal niet meer.

Kasper: Je had in de jaren negentig toch ook die zaak in Epe? Daar zouden de meest verschrikkelijke dingen gebeurd zijn, tot satanische babyoffers aan toe, maar werden er op zeker moment vraagtekens gezet bij de juistheid van de herinneringen waar alle getuigenissen op gebaseerd waren. Volgens mij zijn er meer van dat soort zaken in het nieuws geweest en Koot & Bie hebben daar ooit nog mooi de draak mee gestoken.

Hiske: Wat de politie deed was in deze film niet zo interessant, dat leek allemaal redelijk adequaat te verlopen en speelde slechts een rol op de achtergrond. Het verhoor van Lucas krijgen we niet eens te zien. Het interessantst is voor mij de verwarring en de woede van zijn vrienden, de kinderen van de vrienden en zijn eigen zoon.

Emy: Die zoon kreeg me aan het huilen. Hij was terecht woedend.

Kasper: De aangrijpendste scène vond ik die waarin Lucas wil dat zijn beste vriend Theo (de vader van Klara) hem in de ogen kijkt. Hij wil dat hij zijn onschuld ziet. De dag nadat ik de film zag moest ik een college geven over Žižek, die het erover heeft dat onze vrienden altijd vreemden blijven, omdat we ze in essentie nooit kunnen kennen. Om dit voor de cursisten inzichtelijk te maken vertelde ik deze scène na, dat kwam dus mooi uit.

Emy: Ik denk dat ik dat pessimisme deel: hoe hard je ook wil geloven in de onschuld van je vriend, er blijft dat wantrouwen als het om zoiets gevoeligs als kindermisbruik gaat, zeker van je eigen kind.

Hiske: Het was echt een film over vertrouwen en vriendschap, en of als er Hele Hele Erge Dingen worden gezegd die woorden ooit nog kunnen wegwaaien.

Emy: Kasper, keek jij hier als vader nu ook anders naar denk je?

Kasper: Ik geloof van niet. Wel als ex-leraar. Tijdens mijn korte carrière in het voortgezet onderwijs had op zeker moment een meisje beweerd dat ik aan haar borsten had gezeten. En dat terwijl ik geeneens een borstenman ben.

Hiske: Was dat het einde van je carrière, Kasper?

Kasper: Het was het begin van het einde.

Emy: Ik vraag me wel af of we nu dit soort grapjes zouden maken als de film in het midden had gelaten of Lucas schuldig was. Over zijn onschuld was geen enkele twijfel, waardoor je alleen maar de hele tijd boos bent op al die mensen die niet naar hem willen luisteren.

Kasper: Kennen jullie de documentaire Capturing the Friedmans? Het gaat over een gezin dat van de ergste zaken verdacht wordt, maar de film laat in het midden of het wel echt zo is. Een aanrader als je eens intens in verwarring wil worden gebracht! Maar als Vinterberg voor zo’n ambigue weg had gekozen, was Jagten een heel ander soort werk geworden; misschien nog wel wat verontrustender, maar dramatisch minder sterk.

Hiske: Ja, door de duidelijkheid van de plot was er zoveel ruimte voor alle grote gebeurtenissen in het innerlijk leven van die mensen. En alle emoties werden zo briljant in beeld gebracht. Bijvoorbeeld die shots van heel dichtbij waardoor je alleen maar de verwarring op het gezicht van de zoon ziet.

Emy: De keuze van de locaties was ook perfect. In het begin zag je het bos, een jachtgeweer, en de kinderen op de speelplaats. Dat komt later allemaal zo mooi terug. En het huis waar ze tegen het einde dineren, dat was net het huis van Festen.

Hiske: Het is ook een enorm leuke groep vrienden waar ik heel graag bij zou willen horen, en ze wonen allemaal in van die leuke huizen. De wijze les: je kunt nog zo’n leuk ingericht huis hebben, dat wil niet zeggen dat je uiteindelijk niet met hooivorken het dorp wordt uitgejaagd.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Een ode aan de pornofilm 2

Een ode aan de pornofilm: Het Porn Film Festival Amsterdam

Porno is meer dan wat Pornhub en andere grote platforms ons voorschotelen. Het Porn Film Festival Amsterdam laat deze donderdag tot en met zondag zien, dat porno kwetsbaarder, artistieker en vrijer is dan velen verwachten. Emma Zuiderveen spreekt met organisatoren Erik ter Veld en Franka Bauwens. Lees meer

De macht van het lookje

De macht van het lookje

Columnist Loïs Blank analyseert de stijlkeuzes van Zuckerberg, en Ivanka en Donald Trump. Wat proberen ze met hun kleding te zeggen, en wat hangt er van hun kledingkeuzes af? Lees meer

Auto Draft 2

'Kunnen we vrienden zijn?': over een noodzakelijk veranderende mens-natuur relatie

Wanneer Jop Koopman afreist naar Lombok om de Indonesische visie op mens-natuurrelatie beter te begrijpen, gaat hij op pad met een lokale mysticus. In dit essay onderzoekt hij hoe we de verhouding mens-natuur opnieuw kunnen vormgeven; wat de agency is van onze omgeving, en waarom we vrienden moeten worden met alles rondom ons. Lees meer

 1

De zee

Mariska Kleinhoonte van Os schrijft met groot mededogen en rauwe eerlijkheid over degenen die tussen de mazen van het net en de mazen van de wet vallen, in de verhalenbundel 'Tussen de mazen' die op 14 februari verschijnt. Op onze site lees je alvast een voorpublicatie. Lees meer

De rattenkoning

De rattenkoning

Een schoolreis naar Praag klinkt als een feestelijke afsluiting van de middelbare school: slapeloze busritten, sigaretten in de schaduw van kasteelparken en stiekeme plannen om absint te drinken in hotelkamers. Maar in dit verhaal van Nick De Weerdt eindigt de reis voor een onafscheidelijke vriendinnengroep met een onverwachte confrontatie: de rattenkoning. Lees meer

Stil protest

Stil protest

Nadeche Remst laat zien hoe slaap, verdriet en dissociatie meer zijn dan persoonlijke reacties: ze worden een vorm van stil verzet tegen een wereld die kwetsbaarheid buitensluit. Lees meer

Ze willen niet dat je dit weet over ons voedselsysteem

Ze willen niet dat je dit weet over ons voedselsysteem

When life gives you hepatitis A-bessen, kruipt Marthe van Bronkhorst in de pen om het toch nog eens over de voedselindustrie te hebben. Lees meer

Hoe lang blijf je een vluchteling?

Hoe lang blijf je een vluchteling?

'Wat' ben je als je ergens niet thuishoort, maar ook niet terug kan naar je geboorteland? Ivana Kalaš onderzoekt het label 'vluchteling'. Lees meer

Een kijkje in mijn consumentenziel (2024) 1

Een kijkje in mijn consumentenziel (2024)

De gemiddelde Nederlander koopt vaak kleding, en heeft er vaak ook nog geen overzicht over. Columnist Loïs Blank houdt haar eigen koopgedrag elk jaar weer bij. Lees meer

Even zweven de levende wezens

Even zweven de levende wezens

Voor Hard//hoofd dicht Pim te Bokkel over de verschillende facetten van water: de kalmte en geborgenheid ervan, of juist de dreigende weidsheid. Dit is een voorpublicatie uit de bundel 'Even zweven de levende wezens' die op 16 januari bij uitgeverij Wereldbibliotheek verschijnt. Lees meer

Een echte vis

Een echte vis

In dit verhaal van Maartje Franken dreigt er meer dan alleen een storm. Kinderen gaan op zomervakantie in de regen, ontdekken een verzonken stad en proberen te documenteren zoals Bear Grylls. Lees meer

:Oproep: Hard//hoofd Biechtlijn

Oproep: bel de Hard//hoofd Biechtlijn

Op zoek naar een luisterend oor? Bel de Hard//hoofd Biechtlijn op 06 16 85 74 57 en word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier om de collectieve audiobiecht te beluisteren. Lees meer

Elke trui is een kersttrui, je moet alleen zelf voorbij Rudolf kijken

Elke trui is een kersttrui, je moet alleen zelf voorbij Rudolf kijken

Misschien heb jij hem nu wel aan: de kersttrui. Een onschuldig grapje of een kledingstuk dat perfect toelicht wat er mis is met de kledingindustrie? Lees meer

Lichamen en monden

Lichamen en monden

Hoelang blijf je toekijken? Wanneer dondert alles in elkaar? Waar zit de zwakke plek van passiviteit? Pieter van de Walle neemt je in dit kortverhaal mee als apathische visverzorger in een Berlijns aquarium. Lees meer

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Honger’, het zevende Hard//hoofd Magazine! 1

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Honger’, het zevende Hard//hoofd Magazine!

Welk verlangen kenmerkt jouw leven en waar snak jij naar? Stuur voor 16 februari 2025 je pitch in en voed ons met jouw ideeën over (beeld)verhalen, essays, poëzie en kunstkritiek voor het magazine ‘Honger’. Lees meer

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Honger’, het zevende Hard//hoofd Magazine!

Illustreer jij de volgende cover van het Hard//hoofd Magazine?

Voor ‘Honger’, het najaarsnummer van 2025 van Hard//hoofd, zijn we op zoek naar illustrator die de cover van ons magazine wil maken. Lees meer

Lieve groetjes van Venus

Lieve groetjes van Venus

Lieke van den Belt vertelt in deze column over haar relatie met en tot Venus. Kijken ze elkaar aan? En zien ze de ander dan ook? Lees meer

De Groep

De Groep

'Ik ben Jane en Kevin is een lul die te veel ruimte inneemt.' Amal Akbour schreef een verhaal over Jane, een narcistische jonge vrouw die voor het eerst deelneemt aan groepstherapie. Dit is een voorpublicatie van het verhaal dat Amal schreef als onderdeel van het Veerhuis Talentenprogramma. Lees meer

Gebeden van keramiek - Nieuw werk voor kunstverzamelaars! 1

Gebeden van keramiek - Nieuw werk voor kunstverzamelaars!

Als dank voor hun steun, ontvangen onze ruim 1.700 kunstverzamelaars in januari een prachtig werk van beeldend kunstenaar Dakota Magdalena Mokhammad. Om welk werk het precies gaat blijft een verrassing, maar in gesprek met onze chef Kunst Jorne Vriens licht Dakota een tipje van de sluier op. Lees meer

Auto Draft 1

Hoe jij politiek je zin weer krijgt: valse dilemma’s, overdrijven en nog drie tactieken die ik leerde van mijn vader

Marthe van Bronkhorst leerde van haar vader dat goed vals niet lelijk is. In deze column legt ze je drie technieken uit om je (politieke) zin te krijgen. "Links, doe nou eens wat mijn vader deed: nooit genoegen nemen met minder." Lees meer

Lees Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Schrijf je nu in voor slechts €2,50 per maand en ontvang in september je eerste papieren tijdschrift. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer