Asset 14

King of the Belgians

Filmtrialoog: King of the Belgians

Voor deze editie van de trialoog keken onze redacteuren Else Boer, Rosanna Baas en Michal van der Toorn naar King of the Belgians, een mockumentary waarin Wallonië zich afsplitst van Vlaanderen op het moment dat de Belgische koning Nicolaas III op staatsbezoek in Turkije is. Een documentairemaker legt de pogingen van de koning om terug te keren naar zijn land vast, resulterend in deze bijzondere roadmovie.

Rosanna: Welke achtergrondmuziek zouden jullie kiezen om dit gesprek te voeren? Iets waarvan je denkt: dit past bij deze film?

Else: Ik zou zeggen: bombastisch klassiek. Als dat een genre is.

Rosanna: Oja! Dat klinkt bekend, haha. Grappig, ik zou zelf dus iets Balkan-achtigs hebben opgezet. Of iets van zang, zoals dat koor waardoor de koning de grens over werd gesmokkeld. Wat vonden jullie daarvan trouwens?

Else: Ik vond het heel grappig dat Wallonië zich afsplitste - dat vond ik een heel interessante vondst, omdat de koning daar iets mee moet en dus moet nadenken over zijn koningschap. En met de smokkel over de grens werd duidelijk dat ook de documentairemaker een echte rol zou spelen in het verhaal. Hij regelde dat de koning en zijn gevolg met het koor mee konden en was dus echt een actieve speler. Dat vond ik goed gevonden.

Michal: Misschien lag het aan mijn stemming, maar ik heb veel gelachen tijdens het kijken van King of the Belgians. Wat ik een leuke quote vond, vlak voordat ze weggingen: ‘We will capture our journey for the people’ - ‘wat doen we met het atomium?’

Rosanna: Het was allemaal bizar, maar superkomisch.

Else: Bizar, maar toch ook wel geloofwaardig!

Rosanna: Mijn favoriete quote was: ‘Mijn beste Carlos, ik heb drie universiteitsdiploma's, drie ambassadeursmandaten en ben bijna negen jaar in dienst bij de koning. Dus laat mij de koning adviseren.'

-'Mr Moreau, ik heb een vliegbrevet voor helikopters, ik ben vijf jaar scoutsleider geweest en kan drie minuten onder water blijven.'

Else: Ik vond die scene waarin de koning omhoogklimt achter dat koor erg geinig. En ook wel heel dramatisch. Je merkt aan alles dat hij het allemaal niet meer weet.

Michal: Ja, ik had ook een beetje medelijden met de man. Dat die documentairemaker zo belangrijk is, zorgde ook voor leuke beeldhoeken, veel shots in het begin waren scheef. En één keer liep hij terug om de camera te pakken.

Else: Inderdaad. Daardoor heb je het gevoel dat ze echt in het midden van de Balkan zijn gestrand, omdat zelfs de camera geen objectieve waarnemer is.

Michal: Aan het begin dacht ik trouwens dat Europa een belangrijk thema zou gaan worden, hadden jullie dat ook?

Die vraag is natuurlijk ook op de EU van toepassing: is het echt een goed idee, of een compromis?

Else: De vergelijking tussen het uiteenvallen van België in Vlaanderen en een onafhankelijk Wallonië, en de onvrede tussen Noord- en Zuid-Europa vond ik goed gevonden. Maar verder vond ik het meevallen.

Rosanna: Het ging in elk geval meer over Europa dan over Turkije. En grenzen waren natuurlijk wel een aspect. En het wel of niet bij de EU horen.

Michal: De quote uit het begin was wel lekker: 'Belgium. Is it a proper country or a political compromise?'

Else: Haha, ja! Maar die vraag is natuurlijk ook van toepassing op de EU: Is het nou echt een goed idee of een compromis? Even iets anders, maar ik vond het echt een feelgoodfilm. Er zaten veel folklore-elementen in, maar alles was heel lief gefilmd.

Rosanna: Hoe bedoel je dat, Else? Hoe film je iets niet-lief?

Else: Ik bedoel dat het geen 'aapjes kijken op de Balkan' was. Dat had ook gekund: kijk eens wat voor gekkigheid ze daar uithalen! Maar in plaats daarvan werd de blik op België gericht, op hoe gek ze dáár eigenlijk wel niet doen.

Rosanna: Ja, het ging toch vooral over hoe uptight we hier zijn.

Else: De mensen op de Balkan brengen koning Nicolaas juist dichter bij zichzelf en zijn gevoel (zoals hij zelf zegt). Terwijl België in een bizarre scheuring ligt.

Michal: Wat ik ook een grappige scène vond: hoe hij in the middle of the Balkan zijn speech gaat oefenen.

Rosanna: Jaaa, dat is dus waar mijn favoriete quote vandaan kwam. Dat zijn kamerjongen hem gaat adviseren.

Else: Die onbeholpenheid is echt heel mooi om te zien.

Rosanna: De film kreeg me wel even aan het twijfelen, trouwens: heeft België nou een koning of een koningin? Aangezien de koningin het voor het zeggen leek te hebben. Zij was degene die opdracht gaf tot het maken van deze documentaire over haar man. Waarin zijn glimlach vooral vaak in beeld moest komen. Of zoiets.

Else: Klopt! Overigens is hij wat dat betreft net zoals alle midlifecrisis-mannen op het witte doek: zijn vrouw heeft het voor het zeggen en hij doet maar wat. Maar België heeft (in de echte wereld) een koning.

Rosanna: Wordt Willem-Alexander ook met 'sire' aangesproken?

Michal: Hoe zou zo'n film met Willie eruitzien?

Een koning is het ultieme voorbeeld van iemand die gevangen zit in protocollen.

Rosanna: Haha, Willem-Alexander op tour door de Balkan was ook leuk geweest. Maar misschien wel een beetje flauw. Ik denk dat het hielp dat we de koning van België niet echt kennen. Ben benieuwd hoe een Vlaming of Waal deze film zou beleven.

Michal: Ja, ik ook. Misschien zitten er nog wel meer verwijzingen in die wij niet snappen. Maar ik denk dat het ook weer niet zoveel uitmaakt, het zou misschien niet per se om een koning hoeven te gaan?

Else: Een koning is natuurlijk het ultieme voorbeeld van iemand die gevangen zit in protocollen en dingen die buiten hem om worden besloten. Een gewone midlifecrisis-man is al snel een beetje sneu: kom gewoon voor jezelf op! Maar in dit geval is het heel legitiem. Hij moet ook aan het koningshuis denken. Dus zijn gebrek aan daadkracht is heel begrijpelijk.

Michal: Goed punt.

Rosanna: Dat was wel mooi. Dat hij op een gegeven moment rechtstreeks aan zijn entourage vraagt hoe zij de toekomst van de monarchie zien. En dat sommigen dan heel politiek correct antwoorden.

Michal: Ja, haha, die Louise zei iets van ‘ik respecteer het’. Zelfs de entourage van de koning blijkt stiekem republikeins te zijn.

Geeft de camera de documentairemaker het recht om in andermans leven te graven?

Else: Ik vond in haar verhaallijn heel goed dat Floyd haar een beetje loopt te bekijken met zijn camera, en dat zij daartegen in opstand komt.

Michal: Ik vond het mooi dat ze hem vroeg of de camera hem het recht gaf in andermans leven te graven.

Rosanna: En ze vroeg steeds: with what greater purpose? Was die er?

Michal: Nou, aan het begin zei regisseur Lloyd dat het volgen van royals hem er bovenop had geholpen. Maar zijn andere film was ook al nooit vertoond.

Rosanna: Oh ja, hij had een of ander duister oorlogsverleden, hè?

Michal: En een drankprobleem.

Rosanna: En kennis van Servische Missverkiezingen.

Else: Louise was eigenlijk de enige die niet echt gelukkig werd van de roadtrip.

Rosanna: Op haar naaldhakken, hè. Heel de trip! Die zat duidelijk beter in Brussel.

Else: Wat vonden jullie van de koning? Ik vond hem zeer aandoenlijk, maar daardoor soms ook een beetje irritant. Ik voelde me af en toe net Louise, haha.

Rosanna: Want wat vond Louise van de koning volgens jou?

Else: Volgens mij vond ze vooral dat hij goed moest luisteren. Ze hield erg van het protocol. Maar nog even over het einde: vonden jullie dat niet wat abrupt? Wat ging hij nou zeggen in die speech! Dat kregen we helemaal niet te zien.

Rosanna: Dat had toch alleen maar kunnen tegenvallen? Of het was zo'n sentimenteel alles-komt-goed-moment geweest. Ik kon het wel waarderen dat dat achterwege bleef.

Michal: Mee eens. Er werd ook gezegd dat een koning zijn eigen lot nu eenmaal niet kan beïnvloeden. Misschien had je naar aanleiding van de speech ook weer veel vragen gehad.

Else: Ik snap wat je bedoelt. Maar toch had ik graag íets gezien: dat hij naar het podium zou stappen, of zoiets, en dat er daarna wordt weggeknipt. Dat in elk geval duidelijk was geweest dat hij het ging doen. Want dat blijft nu de vraag: mag hij zijn eigen speech wel houden?

Rosanna: Op deze manier ging de film misschien uiteindelijk toch over Floyd die de koning filmt, en niet over de koning zelf?

Else: De 'emancipatie' van de koning is nu dat de film online komt. Dat is zijn eigen keuze. Dus misschien maakt de speech dan inderdaad niet meer uit - het doel van de koning (een soort zelfbeschikking) is dan bereikt. Alleen ligt het land nog steeds in puin, maar soit. Dat valt ook niet op te lossen met een speech, haha.

Rosanna: Het blijft België, hè. In dat kader: hij spreekt zelfs even Duits aan het begin. Drie talen, jongens! Dat moet je niet willen. Ik vroeg me trouwens af of het verplicht is dat de koning evenveel Frans als Nederlands praat.

Else: In België is het volgens mij vrij gebruikelijk.

Michal: Maar vaak kunnen ze één taal wel beduidend beter. Volgens mij sprak Louise trouwens ook geen Nederlands in de film?

Rosanna: In mijn ervaring is zelfs Brussel niet echt tweetalig. Alleen het treinpersoneel soms wel!

Else: Al met al vind ik King of the Belgians een enorme aanrader. Geen verrassing dat het veel prijzen heeft gewonnen.

Michal: Ik raad hem ook zeker aan! Een luchtige roadmovie die rijk is aan cultuur.

Mail

Redactie

Margriet Osinga is freelance illustrator en woont en werkt in Utrecht. Gewapend met een herkenbaar kleurenpalet maakt ze het liefst illustraties met geometrische composities en grafische patronen. www.margrietosinga.nl

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Nieuws in beeld: In memoriam Dusty Hill

In memoriam Dusty Hill

Illustrator Anne Schillings brengt een postume ode aan de deze week overleden ZZ Top-bassist en -achtergrondzanger Dusty Hill. Lees meer

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

Nee, er bestaat geen censuur in Nederland. Een witte auteur mag schrijven over mensen van kleur en een hetero schrijver over homoseksuele relaties. Maar of de lezer het ook wil lezen, dat is nog maar de vraag. Lees meer

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer

Ook automobilist moet aan de bak

Ook automobilist moet aan (of uit) de bak

Illustrator Veerle van der Veer brengt het nieuws in beeld. Dat de rechter Shell opdraagt zijn CO2-uitstoot drastisch terug te dringen, leverde vooral instemming en leedvermaak op, zagen opiniemakers in de Volkskrant. En de klánten van Shell dan, vroegen zij zich af. Lees meer

Speech: Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Honderden demonstranten protesteerden tegen de vernederende en dehumaniserende zorg voor transgender personen. Ze eisen hervorming van het zorgsysteem en riepen een ‘zomer van trans woede’ uit. Non-binaire trans vrouw Nilin gaf een openhartige toespraak. Lees meer

Filmtrialoog: Gunda

Gunda

Onze redacteuren Eva van den Boogaard, Nora van Arkel en Jozien Wijkhuijs bekeken de documentaire Gunda. Ze zijn onder de indruk van de unieke vorm van de film, maar er bleken ook wat dingen die iedereen anders interpreteerde. Lees meer

De ketenen zijn gebroken, maar de wonden zijn niet geheeld

De ketenen zijn gebroken, maar de wonden zijn niet geheeld

Op 1 juli 1863 schafte Nederland de slavernij af in Suriname en op Aruba, Bonaire, Curaçao, Sint Maarten, Sint Eustatius en Saba. Althans, zo staat het in de geschiedenisboeken. Lees meer

Essay: Verslag van een mislukking

Verslag van een mislukking

In de essayreeks Boys don't cry onderzoekt Jonathan van der Horst mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 2 met werk van de slam poet IN-Q. Lees meer

Maling aan de paling

Maling aan de paling

Met 60 duizend stuwen, gemalen en sluizen is ons land voor trekkende palingen de grootste hindernisbaan van Europa. Lees meer

Ik bekritiseer Israël omdat ik om haar geef

Ik bekritiseer Israël omdat ik om haar geef

In gesprekken over Israël-Palestina bevindt Max Beijneveld zich afwisselend aan beide kanten. Voor hem is het bekritiseren van Israël juist een teken van hoop en vriendschap: hij uit kritiek omdat hij gelooft dat Israël kan verbeteren. Lees meer

Automatische concepten 56

Een Afrikaanse kritiek op het Antropoceen

In het Antropoceen zou 'de mens' een bepalende factor zijn in het verstoren van het klimaat en de biodiversiteit. Maar wie kan zich eigenlijk tot mens rekenen? En wie wordt als object behandeld? Grâce Ndjako verwerpt het Antropoceen als een eurocentrisch idee. Lees meer

Je partner slaan is nog geen doodvonnis voor je carrière

Je partner slaan is (nog) geen doodvonnis voor je carrière

Het onderscheid tussen de publieke en de privésfeer is soms vaag, maar geweld achter de voordeur zouden we nóóit door de vingers moeten zien, meent Jihane Chaara. Waarom komen zoveel publieke figuren ermee weg? Lees meer

Kunst is werk

Kunst is werk

Brood noemen we essentieel, theater niet. Maar wat als je in het theater je brood verdient? Lees meer

 Klop, klop, wie is waar?

Klop, klop, wie is waar?

De klopjacht op de voortvluchtige militair Jürgen Conings doet de in België woonachtige Amerikaanse illustrator Sebastian Eisenberg denken aan iets wat in zijn thuisland zou gebeuren; niet in Europa. Lees meer

Flaneur versus voyeur

Flaneur versus voyeur

Sarah Vergaerde onderzoekt het doelloos ronddwalen én het al dan niet onopgemerkt gluren naar de ander aan de hand van boeken, films, podcasts en documentaires, waaronder My Amsterdam van Ed van der Elsken. Lees meer