Asset 14

Dunkirk

Christopher Nolan (Memento, The Dark Knight, Interstellar) vertelt in zijn nieuwste film Dunkirk het verhaal van de Slag om Duinkerke. Hard//hoofd eindredacteur Tommy en redacteuren Julius en Anne zagen in de film de massaliteit van oorlog en de willekeur van het slagveld, maar stoorden zich aan de gimmicks van de kille regisseur. Toch werd er in de bioscoop ook een traantje gelaten.

Anne: Met welke verwachtingen begonnen jullie aan de film?

Julius: Best hoge. Ik ben geen fan van Christopher Nolan, maar het feit dat hij weer eens iets anders maakte dan sciencefiction of superhelden, gaf me hoop.

Tommy: Ik heb ook een haat-liefdeverhouding met Nolan, dus was benieuwd maar waakzaam. Ik tril nog een beetje na, trouwens.

Anne: Ik heb geschiedenis gestudeerd en keek dus meer vanuit die hoek: hoe gaan ze het nu weer framen met de helden en de engerds?

Julius: Nou, de engerds zie je niet.

Tommy: Ik vond dat verrassend. Het ging meer over ‘oorlog’ in het algemeen, de massaliteit van het geheel, hoe ontmenselijkend het is.

Anne: Dat maakt dat de film niet over de oorlog ging.

Julius: Hoezo niet?

Anne: Het gaat wel over oorlog, maar niet over De oorlog. Niet over wat er aan dit moment voorafging, oorlogstechnisch gezien. Geen militair-historische context.

Julius: Juist door de nazi's een afwezige dreiging te houden, zeg je toch iets over De oorlog? Alleen niet over de ideologieën erachter.

Tommy: Het is wel een bewuste keuze dat de vijand uit beeld gelaten wordt (letterlijk).

Anne: Het maakt dat je de hoofdpersonages alleen op het moment van deze film ziet, je weet niet wat de oorlog verder voor hen betekent.

Tommy: Knap dat er weinig makkelijke antwoorden in deze film zaten. Vaak een Nolan-trekje: te veel thematiek en betekenis uitleggen. Daar kreeg hij in Dunkirk minder ruimte voor, mede omdat er zo weinig dialoog in zit. Hierdoor werden ook zijn mindere eigenschappen onderdrukt: zwaarmoedig en licht pretentieus.

Julius: Zeg maar gerust oersaaie plotuitleg en platte clichés.

Tommy: Omdat dialoog zo spaarzaam was, mocht de nadruk liggen op het visuele.

Anne: Door Hoyte Hoytema, de goeroe.

Tommy: Ja! Dat zag je wel. Wat een prachtige film, visueel gezien.

Julius: Ontzettend mooi. Ik denk dat het in 70mm of in IMAX nog beter was bevallen.

'Het was allemaal behoorlijk shiny, weinig echte rauwheid naar mijn smaak'

Anne: Heel gelikt. Het was allemaal behoorlijk shiny, weinig echte rauwheid naar mijn smaak. Ze hebben een boel uit de kast getrokken om het visuele de aandacht te laten trekken. Misschien ten koste van de inhoud?

Julius: Niet ten koste van. Nolan is sowieso niet goed in inhoud. Maar stilistisch staan zijn films wel. Visueel gezien, want montage vind ik niet zijn sterkste punt, en geluid werkte hier ook niet.

Tommy: Het geluid was in mijn optiek echt fantastisch. Hoe de soundtrack en de beelden elkaar versterkten. En de soundtrack en de geluidseffecten één werden. Het droeg bij aan de beklemmende sfeer.

Julius: Die muziek is zó opdringerig. Probeert spanning te leggen op scènes waar geen spanning in zit. En die beklemmende sfeer heb ik na de openingsscène niet meer ervaren.

Tommy: Ik heb de hele film met m’n armen gekruist gezeten van de spanning.

Anne: Ik heb de hele film gehuild.

Julius: Dat is een verrassende reactie!

Tommy: Ik was niet zo geroerd als verwacht. Normaal is heldhaftigheid en opoffering genoeg voor mij om de floodgates open te zetten. Maar Nolans films laten me een beetje koud.

Julius: Nolan is ook koud.

Anne: Ik werd niet per se geraakt door Nolan, of z’n techniekjes. Maar ik moet altijd huilen bij Tweede Wereldoorlogsfilms. Dan denk ik aan al die arme jonge jongens die dood zijn gegaan of getraumatiseerd zijn geraakt en nooit meer konden slapen en hun jeugd zijn kwijtgeraakt.

Tommy: Dat wist de film treffend in beeld te brengen. Hoe zinloos het voelt; hoe ze op zulke ‘lullige’ manieren doodgaan. De zinloosheid raakte. Daar wil ik deze film voor prijzen.

Julius: Maar het is niets nieuws.

Tommy: De meeste oorlogsfilms zitten barstensvol clichés. Hoe ervoer jij dat, Anne, als historicus?

Anne: Nou als historicus heb ik wel wat te zeggen. Ik vond het cliché van de Engelse burgers die vaderlandslievend hun hele hebben en houden opgaven om op een houten bootje het kanaal over te varen voor een paar onbekende landgenoten, storend. Ik las dat de meeste mensen op die bootjes gewoon mariniers waren die bootjes van burgers meenamen omdat het makkelijker was dan grote marineschepen. Dat is een belangrijk detail.

Tommy: Maar dit levert een betere, dramatischere film op. Het hoeft geen documentaire te zijn.

Anne: Het verdraait het verhaal in een clichématige richting die al tachtig keer verteld is en niks toevoegt aan de historische kennis van nu. Wat voegt deze film toe aan de films die er al zijn over Duinkerke?

Tommy: Dat het de vaardigst gemaakte oorlogsfilm is die ik ooit heb gezien.

Julius:  Ik vind het niet eens de vaardigst gemaakte oorlogsfilm die nu in de bioscoop draait. Dat is War for the Planet of the Apes. Die is mooier, spannender, tragischer en menselijker.

Tommy: Ironisch aangezien er computeraapjes in zitten. Maar kunnen we stellen dat ik het technisch vernuft van Dunkirk belangrijker vind dan jullie?

Julius: Nee, wel dat je er meer over te spreken bent. Ik vind het technisch vernuft ook van belang, maar in Dunkirk zit dat vooral in de opnames. De montage bijvoorbeeld, haalde voor mij veel spanning weg.

Anne: Techniek is heel belangrijk voor zo'n film, maar het dient de inhoud te vervolmaken. Hier was het een vervanging voor echte inhoud. Zowel romantisch als historisch.

Tommy: Het verhaal en de dialoog deden onder aan de stijl, maar die was zo sterk uitgewerkt en cinematografisch hoogstaand dat het een goede balans had.

Julius: Alle personages ken je vanaf het begin net zo goed als aan het einde. Niemand verrast of ontwikkelt zich. Die man op dat plezierjacht, van hem denk je: een dappere oude patriot. Dat wordt dan tien keer bevestigd en dan is zijn verhaal afgelopen.

'Het waren geen bijzondere levens, ze waren het niet waard uit te diepen in het plot'

Anne: Wat was het thema van de film?

Tommy: Zelfopoffering, zinloosheid van oorlog?

Julius: Zinloosheid van oorlog, daar ben ik het niet mee eens. De film eindigt met Churchills beroemde toespraak, voorgelezen door een soldaat. Daarmee zeg je niet dat oorlog zinloos is.

Anne: Misschien is zinloosheid niet het juiste woord. Eerder willekeur? Het waren geen bijzondere levens, ze waren het niet waard uit te diepen in het plot. Sommigen gingen door, anderen niet. Het waren geen helden, want ze hadden geen heldenverhaal en geen status.

Tommy: Ja willekeur, daar kan ik me in vinden. Ook hoe sommigen heengaan. Bijvoorbeeld die George, die doodging in de boot. Dat vond ik aangrijpend, die dood. Nog tien keer zo willekeurig als al die soldaten. Hij tiefte gewoon van dat trapje.

Julius: Dat subplot had de beste dialogen.

Tommy: Tom Hardy stal wat mij betreft de film als Spitfirepiloot.

Julius: Mooi hoe hij alles onder controle lijkt te hebben, en er toch veel gebeurt dat hij en wij niet aan zien komen.

Tommy: En hoe hij zo fysiek acteert met alleen maar z’n ogen en de beperkte ruimte van die cockpit. Ik moest wel m’n best doen om niet aan z'n Bane-stem te denken.

Julius: Voor mij is hij vooral Mad Max.

Tommy: Godver dat is pas een vette film. Ik bedoel Dunkirk leuk en aardig, maar FURY ROAD: fuck yes.

Julius: Helemaal met je eens. Een film die veel beter is in visueel vertellen en actiescènes.

Anne: Trouwens een grappig detail dat de enige Nederlander in de film werd gespeeld door een Nederlander. En dat een deel van de kleine bootjes de originele bootjes waren waarmee is gevaren!

Tommy: Ja! Daar was ik verdomd blij mee. Daar gaan ze zo vaak de mist mee in.

Anne: Vonden jullie de time-loops iets toevoegen? Die waren wiskundig niet te doen.

Julius: Die hadden geen enkele thematische rechtvaardiging, zoals in Memento bijvoorbeeld wel. Hij doet dat omdat hij films wil maken waar je moet blijven opletten. Maar ik wil een reden om op te letten die méér is dan alleen dat ik anders het verhaal niet kan volgen. Interessante thematiek, of personages waarin ik kan investeren.

Tommy: Het lijkt iets wat Nolan denkt dat z'n publiek verwacht. Hij kan niet zonder z’n gimmicks.

Julius: Het was storend, omdat het alleen maar een gimmick is. In Memento is het meer dan dat. In Inception (hoewel ik dat een slechtere film vind dan Dunkirk) heeft het ook rechtvaardiging in het verhaal.

Anne: Het zou toch een goede reden moeten hebben, want je moet er echt over nadenken tijdens de film, dus dan wil ik ook een aha-moment als beloning. Maar dat kwam niet.

Julius: Nolan wil dat je nadenkt bij zijn films.

Tommy: Ja, héél graag. En demonstreren dat hij vet veel nadenkt. Het liefst door z'n karakters de thematiek aan elkaar te laten uitleggen.

Julius: Zijn fans voelen zich slimmer als ze zijn films gezien hebben, omdat ze hebben moeten nadenken. Maar tot diepere inzichten kom je niet. (Even met heel veel dedain over Nolan praten).

Tommy: Haha, dat mag, ik ben het met je eens. Maar Dunkirk leed hier minder onder. Vooral na Interstellar!

'Zijn films zijn oplosbare puzzels; ik heb liever onoplosbare'

Julius: Alle vragen die hij oproept, hebben heldere antwoorden. Zijn films zijn oplosbare puzzels; ik heb liever onoplosbare. Althans, bij films met zo veel pretentie. Voor een detective zijn heldere antwoorden prima. Maar voor een film die grote thema’s aansnijdt niet.

Anne: Ik denk dat er op twee manieren naar deze film gekeken kan worden. Als Nolan-kenner en als WOII-kenner en in beide gevallen is het meer van hetzelfde.

Julius: Nou, voor Nolan is het wel nieuws dat-ie het met zo weinig dialoog doet. Maar als WOII-film is het niets grensverleggend. Sinds Saving Private Ryan ziet iedere oorlogsfilm er ongeveer hetzelfde uit, en dit is toch ook een variatie op die stijl.

Tommy: Als je een sterk staaltje pure film wil zien, als visueel medium, is het een bezoekje waard. Verwacht geen nieuwe inzichten of meeslepende karakters.

Julius: Afsluitend advies: als je de beste oorlogsfilm ooit wil zien, kijk De Jeugd van Ivan. Als je de beste oorlogsfilm wil zien die nu draait, ga naar War for the Planet of the Apes. Als je toch Dunkirk wil zien, doe het in IMAX.

Tommy: OF KIJK FURY ROAD.

Dunkirk is:

 

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
:Terugblik op de lancering van 'Harnas' in Museum Arnhem 13

Terugblik op de lancering van ‘Harnas’ magazine in Museum Arnhem

Afgelopen maand werd ons nieuwste nummer feestelijk gelanceerd in Museum Arnhem, want Hard//hoofd en Museum Arnhem bundelden de krachten! De tentoonstelling Naakt dat raakt vindt literaire en poëtische verdieping in een speciaal katern in Hard//hoofd magazine Harnas. We blikken terug op het evenement. Lees meer

Winnaar Hooray for the Essay 2026 - Wat zo is

over samen niet weten

Anne Louïse van den Dool won met het essay 'Een middenwereld: over samen niet weten' de derde plaats van Hooray for the Essay 2026. Lees meer

Het sanatorium

Het sanatorium

Elin ligt roerloos op de ligstoel van een sanatorium, hoog in de bergen. Stil en uitgespreid op het terras wordt ze geconfronteerd met een doordringende geur, die ze niet kan identificeren. In dit surreële, filosofische verhaal zoekt Stefanie Gordin naar de betekenis en de verstikkende werking van rust. Lees meer

Introverte mensen zijn awesome

Introverte mensen zijn awesome

In een wereld van schreeuwende extraversie, eert Marthe van Bronkhorst de introverten. 'Doe mij maar ‘raven’-energy. ' Lees meer

Winnaar Hooray for the Essay 2026 - Wat zo is

Tweede plaats Hooray for the Essay 2026 - Dat is dan jouw waarheid

Saar Lermytte won de tweede plek van Hooray for the Essay 2026 met het essay Dat is dan jouw waarheid Lees meer

Dogs that cannot touch each other

Dogs that cannot touch each other

Een theatrale vertelling van Louky van Eijkelenburg over warmte, wrangheid en het controversiële kunstwerk 'Dogs That Cannot Touch Each Other'. Lees meer

:De strijd om vorm: looksmaxxen met volume of bevrijding uit de vorige eeuw?

De strijd om vorm

Dior en Chanel grijpen terug op historische silhouetten, en dat wordt breed gevierd. In haar column onderzoekt Loïs Blank of we ons voldoende bewust zijn van de oude idealen die daarin meekomen, en wat het over onze tijd zegt dat we daar zo enthousiast applaus voor geven. Lees meer

Steen 1

Steen

Stel je eens voor hoe een relatie met een steen kan beginnen, hoe die eruitziet en waarin jullie elkaar zullen vinden. Sjoukje Kamphorst neemt je mee op een literaire reis langs verloren zwerfkeien, gebarsten geliefdes en zinloos geploeter. ‘Wat een steen te zeggen heeft, kan alleen maar van groot gewicht zijn.’ Lees meer

Oproep: De Stoute Stift

De Stoute Stift

Doe mee aan De Stoute Stift, een zoektocht naar vier Nederlandse en vier Vlaamse illustratoren die een beeld willen maken bij de beste verhalen van de erotische schrijfwedstrijd Het Rode Oor. Deadline: 1 mei 2026. Lees meer

Kwetsuur

KWETSUUR

Het prinsessenbed en de koffiepauze in een hospice vormen het decor van dit gedicht van Kim Liesa Wolgast. Koffie, lametta en aquarelpapier zijn de rekwisieten van het sterftheater, waar de tijd stilstaat en zich tegelijkertijd steeds herhaalt. Lees meer

:Podcast: Maandagavond – De uitnodiging

Podcast: Maandagavond – Het cadeau

Voor de één is het 't allerbelangrijkste onderdeel van een feest, voor de ander een leeg ritueel vol onnodige spulletjes. In de derde aflevering van dit Maandagavond-seizoen draait alles om ‘Het Cadeau’. Met Rebekka de Wit, die het publiek uithoort over pijnlijke ‘kutcadeaus’, Suzanne Grotenhuis, die getuige was van de perfecte aankoop, en Freek Vielen die trakteert op een tekst uit hun gloednieuwe jubileumboek. Lees meer

Materiaal van een lichaam 1

Materiaal van een lichaam

In dit verhaal van Merel Nijhuis en beeld van Jasmijn Vermeeren exposeert een disabled kunstenaar haar werk tussen de zoemende TL-verlichting, kunstkijkers en hun opmerkingen. Ze probeert een balans te zoeken tussen genoeg informatie geven over haar werk en het ontwijken van de daaropvolgende validistische vragen. Lees meer

We willen het ook voor jou veilig houden

We willen het ook voor jou veilig houden

Claire heeft het voor elkaar: luxe kleding, een indrukwekkend cv en een leidinggevende functie. Tot ze op het matje wordt geroepen vanwege grensoverschrijdend gedrag. Claire snapt het niet. Wat is er gebeurd? Wanneer zijn de regels veranderd? Wie heeft de nieuwe normen bedacht? Emma Stomp duikt in dit verhaal in Claires hoofd en laat het... Lees meer

Hard//hoofd zoekt een nieuwe uitgever/zakelijk leider

Hard//hoofd zoekt een nieuwe uitgever (zakelijk leider) [deadline verstreken]

Maak jij een vrije ruimte voor experiment voor nieuwe schrijvers, makers en denkers mogelijk? Word de nieuwe uitgever van Hard//hoofd! Lees meer

Winnaar Hooray for the Essay 2026 - Wat zo is

Winnaar Hooray for the Essay 2026 - Wat zo is

Melissa Dhondt won de eerste prijs van Hooray for the Essay 2026, met haar essay ‘Wat zo is’ waarin ze haar moeders relatie tot alcohol op een invoelende manier beschrijft. De wedstrijd is een samenwerking tussen DeBuren, Rekto:Verso en Hard//hoofd. Lees meer

Demystificeren en normaliseren: 'Naakt dat raakt' in Museum Arnhem

Demystificeren en normaliseren: 'Naakt dat raakt' in Museum Arnhem

Kijk, voel, denk opnieuw. In Naakt dat raakt tonen kunstenaars dat naakt meer is dan bloot: het is een middel voor autonomie, identiteit en verzet. Sanne de Rooij gidst je met een kunsthistorische blik door de tentoonstelling van Museum Arnhem en gaat in gesprek met conservator Manon Braat: ‘Ik wil blijven geloven dat kunst een verandering teweeg kan brengen.’ Lees meer

De onderste sport

De onderste sport

Walde groeit op onder de kassa in de supermarkt. Daar hoort hij de verhalen van alle klanten die bij zijn moeder afrekenen. In dit verhaal van Jelt Roos wordt onze drang ambitieuze levens te leiden bekeken door de lens van klassenongelijkheid. Is het beter om te streven of in je eigen vak te blijven? Lees meer

Als Jetten I je rechten afpakt, antwoord je dan met nóg een petitie?

Als Jetten I je rechten afpakt, antwoord je dan met nóg een petitie?

Na de zoveelste genegeerde petitie constateren Marthe van Bronkhorst en Savriël Dillingh dat het anders moet: een nieuwe vorm van verzet. 'Wat zijn we in de afgelopen dertig jaar in die klassestrijd nou eigenlijk opgeschoten? Moeten we niet eens escaleren?' Lees meer

Hard//hoofd lanceert 'Harnas' in Museum Arnhem!

Kom naar de lancering van ‘Harnas’ magazine in Museum Arnhem!

Kom naar de feestelijke lancering van Hard//Hoofd magazine Museum Arnhem! We gaan in gesprek met Museum Arnhem over naakt in tekst en beeld, en schrijvers uit ‘Harnas’ magazine geven literaire rondleidingen door de tentoonstelling Naakt dat raakt. Vier de lancering van dit magazine en deze bijzondere samenwerking met ons tijdens een speciale Hard//hoofd-rondleiding door de... Lees meer

Nieuwe Mina’s, oude lessen

Nieuwe Mina’s, oude lessen

Rocher Koendjbiharie en Tamara Hartman schreven een essay over de Nederlandse geschiedenis van het feminisme en kritiek op de Dolle Mina’s binnen een kader van intersectionaliteit voor een boekpublicatie van de Dolle Mina’s. Er kwam feedback dat het stuk ‘te moeilijk’ en niet ‘speels’ genoeg was – een vanoudse kritiek wanneer over racisme of witheid geschreven wordt. Ze besloten zich terug te trekken en plaatsten dit incident binnen de context van systematische witheid van de Dolle Mina’s. Nu lees je het essay hier, op Hard//hoofd. Lees meer

Lees Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Schrijf je nu in voor slechts €3 per maand en ontvang in september je eerste papieren tijdschrift. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer!