Asset 14

How to describe a cloud

Een meisje uit Tapei met allerlei heel mooie regenjassen en andere hipsterhobbies als elektromuziek maken, moet terug naar haar geboorteplatteland omdat haar moeder ziek en blind wordt. De moeder gelooft dat ze een zesde zintuig ontwikkelt. Het meisje denkt van niet.

Julia: Zoeken jullie bewust naar voortekens, bij belangrijke, gewichtige zaken in het leven?

Brankele: Dat je bij elk wissewasje gaat denken dat het een voorteken kan zijn?

Julia: Ja. Daar stuurde de film op aan, dat je ging zoeken naar voortekens. Elke keer als er een nietszeggend shot was, dacht ik: goed opletten! Hier komen straks vragen over!

Brankele: Oh dat had ik niet zo. Ik dacht meer: goh, mooie lucht. Lekker nietszeggend.

Julia: En in het echt?

Brankele: Ik ben te nuchter voor bijgeloof. Alhoewel ik het leven af en toe draaglijker probeer te maken door het om te draaien. Dus meer ‘t 'na regen komt zonneschijn'-gevoel. Dan kun je de regen als voorteken zien.

Julia: Terwijl het natuurlijk onzin is. Het kan, en wordt, altijd nog veel erger.

Brankele: Dat is waar. Er gaan meer mensen dood, meer harten breken, scheidingen, verminkte kinderen, dat soort leed. Maar op de een of andere manier word ik er niet depressief van.

Emma: Nee, niet als je het niet breder trekt dan gescheiden kennissen met zielig hoogbegaafde kinderen. Jongens, wat we doen met de planeet, daar word ik elke dag depressief van. En een beetje militant. Ik gaf zelf laatst per ongeluk en totaal onuitgenodigd een groep eerstejaarsstudenten journalistiek een heel lange spreekbeurt over 'waarom vlees de wereld kapot maakt'. Ze hadden in de kantine 'frikandel speciaal' op het menu staan.

Brankele: Maar daar kan je jezelf toch niet constant mee gaan confronteren? Het fijne van de groteskheid van al dat leed is dat je het niet kan voelen. Kleine leedjes wel, en kleine gelukkigheidjes ook. Dus als ik dan weer een leuk woordgrapje hoor wordt er een deel leed geschrapt. Van die kleine dingen en genieten, je weet wel. Gatver ik klink echt als een soort happiness-trut...

Emma: Lekker egoïstisch. We moeten ons steeds schuldig voelen. Dat deed die film ook heel geraffineerd. Al die bosrijke, beregende oeverkanten waren mooi. Maar op de achtergrond hoorde je constant het geluid van vrachtwagens die door die natuur denderden.

Brankele: Lekker Emma, nou moet ik me ook nog schuldig voelen over dat ik egoïstisch ben. Nog meer leed.

Julia: Dat somt het wel een beetje op, de film: We voelen ons allemaal schuldig over het leven, en de onvermijdelijke ellende die er bij hoort. Je kan het iets lichter maken door in onzin te geloven, maar daar schiet je ook niks mee op. En je bent alleen. Helemaal alleen.

Emma: En het leven is ondraaglijk saai.

Julia: Vooral dat ook. Ga zien die film! Je eigen leven is hoe dan ook spannender!

Brankele: En als je echt aan de grond zit zie je opeens futuristische oerwezens

Julia: Wat wel leuk is om te weten dat deze film met maar 15.000 euro is gemaakt.

Emma: Oké.

Julia: Ik heb zo’n gevoel van…

Brankele: Leegte?

Emma: Überhaupt? Of door deze trialoog?

Julia: Ik wilde eigenlijk zeggen, ik heb het gevoel, ergens, heel gek, ik weet niet waar het vandaan komt, dat er deze winter een elfstedentocht komt.

Brankele: Omdat je zag dat het zelfs in Taiwan vet koud was de hele tijd?

Julia: Nee… Ik heb er geen verklaring voor… Het is een gevoel.

Emma: Ik weet echt helemaal niet wat ik hiermee aan moet.

Julia: Daar hoef je niks mee, je kunt het alleen maar omarmen.

Brankele: Hahaha YES Jomanda! Had die nou ook een zesde zintuig? Wel grappig dat er gezegd werd, pardon: ge-sms’t werd (leuk dat dat nu ook een volwaardige dialoogvorm is in film) dat het menselijk brein zich aan veel dingen kan aanpassen, als verklaring voor het sixth sense gebeuren. Dat klopt, en ik heb er toevallig vorig weekend een soort lezing over gehouden. Hersens zijn een plastisch zooitje.

Julia: Is het echt zo, dat je je zover kunt aanpassen?

Brankele: Niet dat je een nieuw zintuig krijgt, wel dat je andere zintuigen zich beter gaan ontwikkelen.

Julia: Ja dat is mooi, dat was eigenlijk precies wat er gebeurde. Het zesde zintuig blijkt niet te bestaan. Haar moeder kan de aanwezigheid van haar dochter helemaal niet opeens 'voelen'. Het zijn gewoon de trillingen van de knikkende knie van het meisje, die haar verraden. Maar nu verklap ik eigenlijk te veel.

Emma: Hoezo verklap je te veel? De enige spoiler is deze: (Spoileralert!) Er gebeurt niets in deze film.

Brankele: Wauw Julia, dat had ik nog niet eens bedacht.

Julia: Altijd goed op blijven letten bij dit soort films, er is kans dat er vragen komen.

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer