Asset 14

American Honey

Filmtrialoog: American Honey

American Honey is een moderne roadtripfilm en een verhaal over de schaduwkant van de American dream. Onze redacteurs reisden drie uur lang mee door het vervallen Amerika van Star en Jake.

Simone: Goed, de Amerikaanse honingboefjes.

Jozien: Ik wil weg. Nu. Wie gaat er mee in een busje rijden, ver weg van hier?

Simone: Ik ik ik!

Sarah: Een soort ansichtkaart van Amerika vond ik het.

Simone: Ja, maar geen gelikte, dat was fijn.

Sarah: Wel compleet met Christenen en cowboys met witte hoeden en bruine beren en stars en stripes-bikini's. Even kort een samenvatting? Voor wie dit leest en 'm niet gezien heeft.

Simone: De film opent met Star, de hoofdpersoon, die over datum, rauw kippenvlees uit een vuilnisbak opvist en aan een groezelig kindje geeft dat zich 'Spider-man of the dumpsters' noemt. De man des huizes (onduidelijk of het vader, oom of gewoon een smeerkees is) zit aan haar, en dan gaat ze er vandoor met een groepje misfits in een busje.

Jozien: Ik zat echt bij mezelf te zoeken wat maakt dat ik haar toch zo graag wilde zijn.

Sarah: Zij heeft als actrice iets heel aanstekelijks, dat hielp voor mij wel. Ze straalt een soort vrijheid uit.

Simone: Ja - vrij, knap en achttien, de magische leeftijd, waarop ineens van alles kan en spannend is en je genoeg energie hebt om de hele dag te drinken.

Sarah: Jezus, al die drank.

Jozien: Hij duurt bijna drie uur. Vonden jullie dat storend?

Sarah: Ergens wel fijn dat er zo de tijd werd genomen voor dingen. Maar ik miste een spanningsboog. De film rechtvaardigde de lengte niet echt, het had ook een half uur korter gekund.

Jozien: Ik dacht eerst ook dat ik het te lang vond, maar toen dacht ik: wat zou er dan uit moeten? En toen wilde ik niks missen.

Simone: Het laatste half uur was een beetje los zand, maar ik kon het ook wel waarderen dat ze gewoon de tijd namen waar ze zin in hadden. Ingekort was het ook snel gelikt geworden.

Sarah: De soundtrack vond ik heel fijn. Rae Sremmurd heel hard in de auto meezingen.

Simone: De soundtrack was te gek, echte roadtripmuziek.

Jozien: The Raveonettes vond ik vet. Maar vraagje: is hij nou verliefd op haar of niet? Ik twijfelde.

Sarah: Ja, toch?

Simone: Ja. Voor zover hij kan. En voor zover hij niet verliefd is op het idee dat zij verliefd is op hem.

Sarah: Maar voor mij deed het er niet echt toe, het voelde niet als een blijvende liefde. Meer als een verliefdheid die je hebt als je achttien bent en die magisch is en intens.

Simone: Ik heb nog niet eerder zulke realistische seks gezien in een Hollywoodfilm denk ik. Veel schaamhaar. Piemels, billen.

Sarah: Wilde ik ook zeggen. De seksscènes waren heel goed. Gewoon geil maar ook ongemakkelijk en met insecten die in de weg zitten en alles. Mooi en echt.

Jozien: Ja dat vond ik ook, niet ordinair en niet nep.

Sarah: Ja wat was dat met die insecten? Leek heel betekenisvol de hele tijd. Ook die wesp die ze uit het zwembad vist bij de cowboys.

Jozien: Sowieso dieren. Die koeien en die beer. Wow, ik zie dit nu pas.

Sarah:  Ze redt ook steeds diertjes. Om haar puurheid te laten zien?

Sarah: Het acteerwerk was ook goed. Sasha Lane was heel fijn om naar te kijken, maar ik vond de actrice die Krystal speelt vooral heel goed. De kleindochter van Elvis Presley blijkbaar!

Simone: Kleindochter van Elvis? Gaaf. Maar wat vonden jullie van haar? En haar karakter?

Jozien: Eng.

Sarah: Ik vond het lastig de personages te interpreteren omdat er geen achtergrondinformatie wordt gegeven. Maar Krystal vond ik enorm intrigerend. Ze is echt een karikatuur met haar stars and stripes-bikini en haar selftan lotion en accent, en toch kwam ze niet als een plat karakter over. Ze is een enorme bitch maar op een vreemde manier had ik ook sympathie voor haar.

Sarah: En het personage van Shia LaBeouf, Jake?

Jozien: Haha, ik wist niet wat me overkwam. Met z’n rattenstaartje.

Sarah: Dat is jouw droomman?

Jozien: Blijkbaar! Dat staartje mag er wel af. Maar ze moesten allemaal iets viezigs hebben.

Simone: Zijn personage was behoorlijk verrot. Beetje gewelddadig, een valse hond, dat krijg je er niet meer uit.

Sarah: Geen moreel kompas in ieder geval. Ik vond dat er in de eerste scènes wel een beetje dik bovenop liggen trouwens. Beetje moralistisch. Gelukkig verdween dat later naar de achtergrond.

Sarah: Wat vonden jullie van die prostitutiescène? Ergens vond ik het niet helemaal geloofwaardig.

Simone: Ah ja goeie! De prostitutiescène. Die vond ik wel lief. Maar het hele meegaan met die groep, alles achterlaten? Alles had toch verkeerd af kunnen lopen? Ik had het idee dat ze niet zo goed wist waar ze aan meedeed.

Jozien: Maar wat moest ze dan. Die eerste scènes waren zo naar. Ze had daardoor een soort ‘fuck it’-mentaliteit. Hoorde ik vandaag in een podcast. Het leven is zo kut in een bepaald dorp dat iedereen leeft bij het adagium 'fuck it'.

Sarah: Ja dat snap ik wel. Ze had niet veel te verliezen want haar leven was compleet shit. Tenminste, het weinige wat je ervan te zien kreeg. Maar nu zijn we misschien te veel aan het psychologiseren. Het fijne van de film vond ik juist dat de beweegredenen niet heel eenduidig waren.

Sarah: Maar inderdaad. het idee dat niets ertoe doet, dat je niet echt gebonden bent aan bepaalde regels, want je maakt nergens echt deel van uit.

Jozien: Dat vind ik intrigerend, maar ook best kut. Daarom wilde ik tegelijk wel en niet in dat busje.

Sarah: Behoorlijk mistroostig ja. En als maatschappijbeeld niet echt hoopgevend.

Simone: De schaduw van de Amerikaanse droom. Ik denk dat dat er wel in zat. Het laten zien van de rauwe kant van de Amerikaanse maatschappij. Zonder moraliserend te zijn, voor hen is het compleet vanzelfsprekend.

Sarah: Hoewel dit mensen zijn die nooit hebben geleerd om te dromen, die eigenlijk geleerd hebben dat dromen niet voor hen is weggelegd.

Simone: Jake had wel een droom, maar niemand vroeg een van hen ooit naar hun dromen. Ze zijn de vergeten kinderen van de Amerikaanse droom.

Sarah: Ja. En als je maar geld hebt, kun je jezelf er uiteindelijk toch een plekje in kopen.

Simone: En dat is weer actueel vanwege de politieke situatie in Amerika. Maar laten we die alsjeblieft niet bespreken.

Sarah: Zou je de film aanbevelen?

Simone: Ja. Neem de tijd, ga even op vakantie in eigen bioscoop.

Sarah: Ik ook. Vooral om de sfeer, het acteerwerk, en de soundtrack. Maar stel je wel in op een lange film. Zeker als je ongeduldig wordt als je niet weet hoe lang iets gaat duren.

Jozien: Ja, en om Shia. Sorry, plat. Ellende. I know. Maar toch.

Sarah: Met z’n rattenstaart.

Simone: Ik heb helemaal niets met deze vent alhoewel het camerawerk in American Honey van hem wel een begeerlijk wezen maakt, of probeert te maken, doordat Star zo op hem gefocust was. Op de momenten dat hij geen aandacht aan haar besteedde, of weg was geweest en weer verscheen, dan zat er een soort gaze in het camerawerk, van Star. Waardoor je op hem geconcentreerd raakte.

Sarah: Ja dat was mooi gedaan, waardoor je niet anders kon dan ook blij te zijn hem te zien. Dat was wel knap inderdaad. Dat gevoel dat je op een feestje bent en de persoon die je leuk vindt is er ook, en ook al heb je geen contact, je bent je toch de hele tijd bewust van waar die persoon is.

Simone: Dat wisten ze op te wekken voor hem.

Jozien: Ja, bij dat vuur! Aan het eind.

Sarah: Mooi woord om mee af te sluiten.

American Honey is:

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Nieuws in beeld: In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

Illustrator Sebastian Eisenberg is aangedaan door het uit elkaar gaan van Daft Punk. Lees meer

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer

Blauwe maandagen

Blauwe maandagen

Max Beijneveld neemt de gevolgen van de coronamaatregelen onder de loep en observeert het gevoel van uitzichtloosheid dat hij zelf ervaart. Lees meer

Automatische concepten 50

Eigen haard is fijnstof waard?

Bijna een kwart van de fijnstofuitstoot in Nederland wordt veroorzaakt door houtkachels. Daarmee zijn ze de voornaamste bron van uitstoot. Lees meer

Voltooid Herstelde Tijd 1

Voltooid Herstelde Tijd. Voorbij de schaamte rondom slachtofferschap

Beelden die we doorgaans te zien krijgen van intiem geweld zijn vaak oppervlakkig en sensationeel. Tessel ten Zweege deed mee aan het kunstproject van Lara van Gaalen, dat laat zien dat het ook anders kan. Lees meer

Nieuws in beeld: Jongeren zijn moe en moedeloos

Jongeren zijn moe en moedeloos

Illustrator Simcha van der Veen zag het al in haar eigen vriendengroep, en haar vermoeden wordt nu steeds vaker in de media bevestigd: jongeren staan massaal op omvallen. Lees meer

Hard//talk: Er schuilt een superkracht in autisme

Er schuilt een superkracht in autisme

Autisme wordt vaak gezien als een ingewikkelde afwijking. Sofie Hees vraagt zich af wie bepaalt wat normaal is. Het is tijd voor meer neurodiversiteit. Lees meer

Nieuws in beeld: Zij speelt met kanker (en wint)

Zij speelt met kanker (en wint)

Na de dood van een goede vriend en mentor, besloot een Tsjechische speltheoreticus haar kennis in te zetten in de strijd tegen kanker. Lees meer

Maken worsten echt de man?

Maken worsten echt de man?

De mannelijkste manier om direct bij te dragen aan een duurzame planeet is het vermijden van dierlijke producten. Maar voornamelijk mannen vinden de overstap naar een veganistisch dieet lastig. 'Echte' mannen eten immers vlees, toch? Tijd om met die genderverwachtingen te spelen, vindt Esther Lamberigts. Lees meer

Informatie, desinformatie en onbegrijpelijke naaipatronen

Informatie, desinformatie en onbegrijpelijke naaipatronen

Telt iets als informatie als het voor de meeste mensen onleesbaar is? Alma Apt las de dichtbundel ‘Garments against Women’ van Anne Boyer. In die bundel legt zij een relatie tussen naaien en boekhouding: goede informatie hoeft net als een naaipatroon niet altijd transparant te zijn. Lees meer

Hard//talk: THIS IS MY PARK

THIS IS MY PARK

Kun je als vrouw wel stellen dat een park voor jou is? Marthe van Bronkhorst ziet in de billboards van Beyoncé meer verkooptruc dan feminisme. En stelt: het feminisme is er nog lang niet. Lees meer

Filmtrialoog: I am Greta

I am Greta

Documentairemaker Nathan Grossman portretteert Greta Thunberg tijdens haar missie om de ernst van klimaatverandering te laten doordringen bij politieke leiders. Lees meer

Filmvrouwen die hun onderdrukker met een hakbijl of naaldhak te lijf gaan

Filmvrouwen die hun onderdrukker met een hakbijl of naaldhak te lijf gaan

Vrouwen in films reageren soms onverschrokken of ronduit agressief op het seksisme dan hun ten deel valt. Dat is spannend en zelfs bewonderenswaardig, al blijft geweld in het echte leven ongewenst. Toch kunnen we van deze films iets leren, aldus Lotje Steins Bisschop en Roselien Herderschee. Lees meer

Nieuws in beeld: Laten we niet vergeten voor wie de avondklok is

Laten we niet vergeten voor wie de avondklok is

Illustrator Rueben Millenaar is blij dat de avondklok vanavond ingaat, al zou hij wel graag zien dat we meer aandacht hebben voor de mensen die onder de maatregel lijden. Lees meer

Nieuws in beeld: In de klauwen van de blauwe leeuw

In de klauwen van de blauwe leeuw

Gedupeerden in de toeslagenaffaire moeten de 30.000 euro, die zij ter compensatie krijgen, grotendeels weer terugbetalen. Lees meer

Koop online bij je favoriete boekhandel 1

Koop online bij je favoriete boekhandel

Max Beijneveld ziet met lede ogen aan hoe de boekhandels uit het straatbeeld verdwijnen door de coronacrisis, ondanks het feit dat we het afgelopen jaar gezamenlijk meer boeken hebben gekocht. Steun juist nu je favoriete boekhandels door direct op hun site onze aankopen te doen. Lees meer

Succes is geen keuze

Succes is geen keuze

Krijgen we in onze samenleving altijd wat ons toekomt? Bas van Weegberg ziet meritocratie als een optimistisch rookgordijn waarachter sociale ongelijkheid makkelijker in stand wordt gehouden. Lees meer

Het populisme van de VVD, gekraakt

Het populisme van de VVD, gekraakt

De #DanielKoerhuisChallenge begon als een ludieke hashtag, maar bleek gaandeweg om veel meer te gaan, schrijft Sander van der Kraan. Lees meer

Hard//talk: De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

Het beste van 2020

Tien hoogtepunten van een jaar discussies, ruzies en gepassioneerde betogen die de revue passeerden. Lees meer

Alain Bachellier

Te vaccineren of niet te vaccineren, dat is de kwestie

De keuze om je wel te vaccineren is vaak net zo irrationeel als de keuze om je niet te vaccineren. Uiteindelijk is niet kennis, maar vertrouwen de doorslaggevende factor. Jihane Chaara heeft vertrouwen. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers