nieuwsbrief
Asset 14

De GVR

34 jaar na het verschijnen van het boek van Roald Dahl, durfde Steven Spielberg het aan om The Big Friendly Giant, of De GVR, te verfilmen. Op het oog de aangewezen man voor de klus. Toch vinden Tim, Lisanne en Ruby niet de warme gevoelens waar ze op gehoopt hadden.

Mail

Lisanne: Het was niet erg spannend. Nu ik erover nadenk, er was niks waarvan ik dacht: ‘zo benieuwd hoe dit gaat aflopen!’

Tim: Ik vond de film vooral lang. En Sophie dan, wat een betweterig kreng!

Ruby: Dat kun je wel zeggen. Kunnen jullie je herinneren of dat in het boek ook zo was?

Lisanne: Ik heb veel gelachen op momenten dat het niet moest. Toen Sophie zei dat de directrice van het weeshuis ‘incompetent’ was, of toen ze heel serieus meldde: ‘Ik lijd aan slapeloosheid’. Ik vond dat genieten. Ik zou graag onderzoek doen naar vroegwijze weeskinderen binnen de wereldliteratuur. Ik geloof niet dat het als grap bedoeld was.

Tim: Het leek of het script geschreven was door een officemanager. Sophie zei nog net niet: ‘GVR, zullen we even sparren?’ Alsof ze de jaarcijfers oplas.

Ruby: Ik denk dat dat ook door de vertaling kwam. Misschien hadden we niet nostalgisch de Nederlandse versie moeten gaan kijken. Waarschijnlijk móet Sophie betweterig overkomen, maar pakt de vertaling slecht uit: niet leuk Brits maar vervelend Goois.

Lisanne: Sophie was geen spannend personage. Ze had wel potentie: eenzaam, dwaalde 's nachts alleen rond, leed aan slapeloosheid en dode ouders.

Tim: Misschien te heftig voor de doelgroep?

Ruby: Ik vond haar blasé, nooit oprecht bang of verdrietig. Omdat ze al zoveel had meegemaakt?

Tim: Dat zou mooi zijn, Sophie helemaal afgestompt. Ik had vooral het idee dat ze het niet te zwaar wilden maken.

Ruby: Ja daar ben ik ook bang voor. Was het te lichtvoetig allemaal? Teveel Spielberg en te weinig Dahl? De scherpe randjes eraf?

Tim: Lichtvoetig, maar niet grappig genoeg. Wel spectaculair toen de andere, boosaardige reuzen de GVR gingen pesten. Met die auto's als rolschaatsen. Ze hadden gevoel voor spielerei.

Lisanne: De reuzen hadden veel monsterlijker gemogen. Het was heel naar toen ze die droomhut van de GVR kapot maakten, maar hij leek nauwelijks aangeslagen. Ik dacht: dit is je levenswerk.

Tim: Misschien was het juist fijn; had hij zich te veel laten meeslepen in die hele dromenbusiness. Een workaholic.

Ruby: Maar vonden jullie het niet gek dat hij voor altijd alleen zou zijn? In het boek mocht hij in het paleis wonen, hoefde hij niet tot in de eeuwigheid in zijn eentje te tuinieren.

Lisanne: Wat zouden jullie liever doen: voor eeuwig in het paleis of voor eeuwig tuinieren?

Tim: In het boek is Sophie een stuk minder passief dan in deze film. Misschien die apathie door alles wat ze heeft meegemaakt?

Ruby: Ze leed aan slapeloosheid, al tijden. Daar kun je ook behoorlijk apathisch van worden.

Tim: Ja dat was mooi, dat ze meteen in slaap viel toen de GVR haar ging voorlezen. Dat was alles wat ze miste; iemand die haar voorlas.

Lisanne: Een vaderfiguur. Ook typisch gevalletje stockholmsyndroom.

Ruby: Hij was de eerste die haar aandacht gaf. Hoe vreselijk dat weeshuis moest zijn, kwam trouwens niet echt over.

Lisanne: Het weeshuis zag er super knus uit!

Tim: Daar wil je kinderen niet mee confronteren, een echt weeshuis.

Lisanne: Dit was wel erg vredig. In een van mijn lievelingsfilms van vroeger was het weeshuis een stuk naarder, en dat kon ik best aan. Ik vind dat bij jeugdfilms altijd de vraag: hoe ver kun je als maker gaan? Volgens mij verder dan je denkt.

Tim: Nou dat hebben ze in de jaren negentig uitgeprobeerd, met Purno de Purno enzo. Ik heb daar soms nog last van, dat ik dat allemaal voor mijn kiezen gehad heb.

Ruby: Ja van Purno de Purno heb ik ook nog wel last.

Lisanne: Misschien zijn wij een verdorven generatie. Gebrek aan moraal. Geïndoctrineerd door kindertelevisie uit de jaren negentig.

Ruby: Maar van alle uren Roald Dahl lezen zijn wij toch beter geworden?

Tim: Dat ligt eraan wat je definitie van ‘beter’ is. Als je brave Amerikaanse kindertjes wilt kweken is deze versie van De GVR goed.

Lisanne: Of gaan ze zich hier ontzettend tegen afzetten, zijn er vandaag in de bioscoop rebellen geboren. Zouden er trouwens weleens kinderen weglopen bij kinderfilms?

Ruby: Vast wel. Had ik in 1993 ook moeten doen bij Jurrasic Park. Daarna heb ik een week bij mijn ouders in bed geslapen.

Lisanne: Toen ik zeven was heb ik Amadeus gekeken met mijn vader. Daar sneed iemand gelijk zijn keel door. Toen hield ik wel van lugubere dingen.

Tim: Bij Indiana Jones had je die nazi’s van wie de ogen uit hun hoofd spoten. Dat was ook Spielberg. Dus hij kan het wel.

Ruby: Spielberg wordt ook een dagje ouder, hij is nu zelf opa.

Lisanne: Is hij mild geworden? Ik vond de mimiek van de GVR heel ontroerend. Zo lief, kraaienpootjes en die enorme oren. Toch kan ik me niet voorstellen dat dit zo'n jeugdfilm is die gaat beklijven.

Tim: Op het laatst hebben de reuzen ook een droom, waardoor ze spijt van hun gedrag krijgen. Dat is dus de moraal: je krijgt spijt van dingen in lijn met je instinct.

Lisanne: De wilden werden opgesloten; de GVR ging tuinieren en Sophie werd geadopteerd. Iedereen moet in de pas lopen, de reus normaal praten en weeskinderen gelukkig zijn.

Ruby: Sowieso vond ik het einde nogal wrang; de reuzen – een soort wilden – werden uit de weg geruimd. Ze moesten ook per se wroeging voelen. Terwijl; een holbewoner ga je ook niet op zijn moraal aanspreken?

Tim: Nu komen we op een glijdende schaal; ik voel politiek aankomen.

Ruby: Wat is de politieke parallel? In hoeverre moordenaars verantwoordelijk zijn voor hun daden? Of  je bepaalde mensen met holbewoners mag vergelijken?

Tim: Toch nog interessante filosofische materie.

Lisanne: In hoeverre kun je ervan uitgaan dat ‘de reuzen’ meteen meekunnen in de ‘normale mensenwereld’? Het civiliseren van wilden?

Ruby: Ik denk dat deze verfilming voor onze generatie weinig toevoegt aan het boek. Voor nieuwe generaties lijkt het me geen instant klassieker.

Tim: Eén ster!

Lisanne: Knoerthard. Ik zou zeggen: drie sterren, misschien pijnlijker dan één ster. Verder gun ik Spielberg veel plezier met zijn kleinkinderen.

Tim: Wat zou dan één ster krijgen?

Lisanne: Iets waar je echt boos van wordt. Eén ster heeft cultpotentie.

Tim: Een melodrama over Adolf Hitler in het decor van Samson en Gert.

Lisanne: Maak die film!

Ruby: Het positieve was de vertolking van de GVR.

Tim: Ook hoe hij langs die bomen rende, in reuzensprongen.

Lisanne: Met z’n lachrimpeltjes en malle taaltje, dat ‘ie ‘warrelig’ sprak.

Tim: Nu gaan we weer nuanceren, dat is niet de bedoeling.

Lisanne: Wisten jullie dat het budget 140 miljoen was?

Ruby: Ja maar aan het geld lag het ook niet. Spielberg heeft een kritische adviseur nodig.

Tim: De GVR van Spielberg: ‘aan het geld lag het niet’. Drie sterren.

Ruby: HAHAHA. In een notendop.

de_gvr_nl__43008814_st_6_s-low

Redactie

Lees verder Lees verder

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Automatische concepten 27

Ben je wel echt verslaafd aan je smartphone?

Dagelijks besteden we eindeloos veel tijd aan onze smartphones. Sommigen wijten dat aan een verslaving. Gatool Katawazi pleit ervoor dat we onze verantwoordelijkheid nemen voor dit gedrag, en spaarzaam om te springen met het woord 'verslaving'. Lees meer

 Vega Whopperwolf

Vega Whopperwolf

Alsof je een hongerige wolf aan de soja krijgt, zo kun je de prestatie van De Vegetarische Slager zien. Het bedrijf verovert langzaam maar zeker de Europese markt voor vleesvervangers. Het nieuws in beeld door Katja Grosskinsky. Lees meer

Red zaterdag onze democratie 1

Red zaterdag onze democratie

Als terrorisme en doodsbedreigingen niet meer worden geschuwd om een racistische traditie in stand te houden, is jezelf uitspreken niet meer genoeg, ziet Naomí Combrink. De vrijheid van vergadering en de democratie staan op het spel. Lees meer

 Mag ik nog even vangen?

Mag ik nog even vangen?

Honderden Amerikanen ontvingen eerder deze week opeens een nachtelijk berichtje van een vriend, kennis, collega... Maar die wisten op hun beurt nergens van. Oude berichten van jaren eerder werden 'gerecycled'. Het nieuws in beeld door Nastia Cistakova. Lees meer

Poortwachters van de Homogemeenschap

Poortwachters van de homogemeenschap

Sebastiaan van der Lubbe ontmaskert het dunne laagje vernis dat we in Nederland ‘tolerantie’ noemen. Hij strijdt tegen de regenboogvlag als goedkoop fashion statement en vóór de regenboogvlag als pleitbezorger van inclusiviteit. Lees meer

 Wie stoot koning Netflix van de bank?

Wie stoot koning Netflix van de bank?

Voor koning Netflix staat er veel op het spel. Het is dringen geblazen voor de troonopvolgers. Het nieuws in beeld door Jente Hoogeveen. Lees meer

Filmtrialoog: Light Of My Life 1

Light Of My Life

Onze redacteuren werden meegesleept in de vlucht van Casey Affleck en zijn filmdochter in 'Light of my Life'. Lees meer

Hard//talk: Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Met enige verbazing ziet Vivian Mac Gillavry hoe goede doelen geld ophalen met acties die patiënten zelf vaak niet meer kunnen uitvoeren. Lees meer

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen 1

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen

Intenties om (nog) gelukkiger/gezonder/succesvoller te leven? Filosofe Lieke Knijnenburg onthult hoe de kapitalistische samenleving deze intenties in ons programmeert, en hoe we ertegen in opstand kunnen komen. Een bevrijdend essay over tijdverspilling, zelfverwoesting en liefde. Lees meer

 Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Zodra de trailer verzegeld werd, waren de 39 Chinese migranten die zich erin hadden verstopt kansloos. Het nieuws in beeld door Rob Worst. Lees meer

Is het demonstratierecht in Nederland een farce?

Is het demonstratie­recht in Nederland een farce?

Na roerige protestweken met boze boeren en blokkades door Extinction Rebellion maakt Jarmo Berkhout de balans op. Hoe staat het er eigenlijk voor met het demonstratierecht in Nederland? Lees meer

Een vuile plas regenwater

Een vuile plas regenwater

Alexander van der Weide bespreekt op intuïtieve wijze de klassieke film Stalker van Tarkovski. ‘Probeer nooit je idee over te brengen aan het publiek — het is een ondankbare en zinloze taak. Laat ze het leven zien en ze zullen in zichzelf de middelen vinden om het te beoordelen en te waarderen.’ Lees meer

Mevrouw Rouw in Zomergasten 2

Mevrouw Rouw in Zomergasten

Hard//hoofd grijpt terug op de Zomergasten-verslagen van deze zomer met een onconventionele gast die toepasselijk is voor de grauwe dagen. Lees meer

 China trekt zich er niets van aan

China trekt zich er niets van aan

China gaat zijn eigen gang, terwijl de internationale gemeenschap niet veel meer doet dan waarschuwingen uitdelen. Lees meer

Hard//talk: Betrokkenheid begint bij meer geld en tijd 4

Betrokkenheid begint bij meer geld en tijd

Diederik Samsom stelde onlangs dat welvaart uit meer bestaat dan inkomen. Wolter de Boer ziet dat geld en tijd wel noodzakelijk zijn om je als burger te engageren met de problemen van deze tijd. Lees meer

800 meter jezelf behouden

800 meter jezelf behouden

'In de sportwereld ben je enkel een held als je wint. Semenya’s zwarte, te mannelijke lichaam heeft in de ogen van de atletiekfederatie gefaald.' Lees meer

Nieuws in Beeld: Kamikazeplastics

Kamikaze­plastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen

We laten ons niet sussen

De 35.000 klimaatdemonstranten konden rekenen op een stuk minder steun dan 2500 boeren. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen? Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5