Asset 14

Life of Pi

Het Indiase jongetje Pi lijdt schipbreuk en belandt in een reddingsboot op de Stille Oceaan. Hij moet deze sloep delen met een ongemakkelijke lotgenoot: een wilde Bengaalse tijger. Hun sprookjesachtige zwerftocht over de oceaan wordt verbeeld in Life of Pi, naar het gelijknamige boek uit 2001. Noor en Philip gingen de film zien en werden betoverd door het verhaal. Maar zoals Pi opgezadeld zit met een tijger, zo hebben zij de zakelijk leider van hard//hoofd mee...

Noor: Ik wil ook een tijger.

Paul: Ik wil ook een belachelijk budget om een belachelijke film te maken

Philip: Belachelijke film? ‘Grander than life’, ‘over the top’, maar toch niet ‘belachelijk’?

Noor: Ja Paul, jij zat je zo te ergeren naast mij, met je mooie 3D-brilletje op, maar waarom eigenlijk? De film zag er toch prachtig uit?

Paul: De film forceert en daar houd ik niet van. Ang Lee probeert je te dwingen om 3D bijzonder te vinden, religie te omarmen, en zijn verhaal te geloven, maar dat mislukt jammerlijk. Ik voelde me als een kind in de snoepwinkel waar alles er even mooi uitziet, maar als je iets lekkers wilt pakken dan krijg je eerst een tik op de vingers, dan een preek, en vervolgens is het glazuur te hard, de inhoud te zoet en je trek verdwenen.

Philip: “After this you will believe in God”, haha. Ik vond dat eerlijk gezegd wel mooi. Niet dat ik nu in God geloof. De boodschap van de film is niet: geloof in God, maar het is: geloof in verbeelding. Of: geloof in je eigen kracht. Of: gebruik je verbeelding om iets van het leven te maken. Dat Life of Pi een twee uur durende preek is: soit, ik vond het absoluut niet onaangenaam.

Noor: Ik vond het geloof juist origineel geïnterpreteerd: een jongetje dat meerdere geloven aanhangt, hindoe is en zowel tot Allah als God als bidt. Maar ik ben, als groot fan van het boek, ook wel teleurgesteld in deze zoetsappige film. Het boek was juist zo rauw, beestachtig, zo fantasierijk. Hoe absurd het verhaal ook is, ik geloofde er totaal in. In de film word je afgeleid door die raamvertelling er omheen. Ik geloof dat hij pas na dertig minuten op zee belandt met zijn ‘ark’, dat had van mij veel eerder gemogen.

Philip: Die raamvertelling is nodig om de stukken die zich niet op de oceaan afspelen, maar wel essentieel zijn, toch te kunnen laten zien. Life of Pi vraagt de kijker om zijn verbeelding voorrang te geven boven zijn ratio, meer nog dan het boek, omdat het veel directer is. Waarom kan dat wel als het gaat over een tijger op een boot, maar niet als het gaat om goddelijke interventie of de innerlijke kracht van Pi? Of hoe je het ook wilt noemen?

Paul: Zijn jullie niet heel erg vooringenomen omdat jullie het boek hebben gelezen?

Philip: Ik heb het nooit uitgelezen.

Paul: Haha, omdat je niet gegrepen werd door het verhaal?

Philip: Korte concentratieboog. Geef mij maar alles voorgekauwd op een scherm.

Paul: Ang Lee heeft in mijn ogen een beetje te veel fantasie losgelaten op het boek.

Noor: Knap vind ik dat de hoofdpersoon van de film geen tegenspelers heeft, alleen een tijger, die eindeloos op de Stille Oceaan rondzwerft. Niet echt een dramatische lijn die zich leent voor een spannend verhaal…

Paul: Het is dan ook geen spannend verhaal!

Noor: …maar die band tussen Richard Parker (de tijger) en Pi blijft intrigeren, juist omdat ze niet echt vrienden worden. De tijger blijft een wild beest dat zijn territorium bewaakt. Die weidse oceaan, en dan die ene vierkante meter waarop het zich allemaal afspeelt, dat vond ik een prachtig gegeven.

Philip: Terwijl die tijger niet eens bestaat. Op zoveel niveaus niet.

Noor: Dat is wat jij gelooft Philip...

Philip: Wat ik geloof is dat de film dezelfde trance probeert op te roepen die Pi ervaren heeft op zee. Dat ik meega met die tijger, die spiegelzeeën, dat eiland - dat de film daarin slaagt vind ik knap. En dat ik dan ook nog eens gevoelig ben voor die boodschap, tja.

Noor: Ik ook, ik tripte daar keihard op mee. En dat is mooi want ik gebruik geen drugs. Hebben jullie wel eens lsd gebruikt, of andere psychedelische drugs? En ziet de wereld er dan een beetje zo uit als Pi zijn werkelijkheid? Minus de honger, dorst en het levensgevaar?

Philip: Totaal niet. Maar de uitwerking kan wel hetzelfde zijn. Van psychedelische drugs ga je dingen heel erg anders zien en begrijpen. Deze film preekt: alles is subjectief, maak er maar iets moois van. Hard gaan op Life of Pi zou zomaar eens oneindige wijsheid kunnen opleveren.

Paul: Ik zou onder invloed liever zelf iets onwaarschijnlijks willen meemaken, vrij van zijige Indiase muziek en overdreven gestileerde plaatjes.

Philip: We nemen de zakelijk leider van hard//hoofd nog eens mee naar de film…

Noor: Jongens, ik ga naar Artis. Tijgers kijken.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

:Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Hard//hoofd zoekt twee getalenteerde, assertieve, breed onderlegde beelddenker (x/v/m) die de beeldredactie willen komen versterken! Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Suriname is één groot slavernijmuseum

Suriname is één groot slavernijmuseum

Een slavernijmuseum is niet genoeg. Kevin Headley stelt de vraag hoe Nederland Suriname tegemoet kan komen op gebied van cultureel erfgoed rondom het koloniale verleden. ‘Ik denk dat de belangrijkste vraag die Nederland aan Suriname moet stellen is: “Wat heb je nodig?”’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer