Asset 14

The Handmaiden

Filmtrialoog: The Handmaiden

The Handmaiden is een verhaal opgebouwd uit razend veel mooie details, dat je keer op keer op het verkeerde been zet. En waar je het soms warm van krijgt.

Tim: Was een topfilm hè.

Tommy: Ja! Ik vond 'm erg goed.

Isabelle: Ik vond hem ook goed! Heel anders dan verwacht.

Tim: Wat had je verwacht?

Isabelle: Iets vunzigers.

Tommy: Ja, wat ik wist was: Koreaans, erotisch, thriller. En met die ingrediënten in het hoofd dacht ik dat het heel vunzig zou worden. Maar dat viel dus mee, het was allemaal best smaakvol (al klinkt dat niet zo als je 't omschrijft).

Isabelle: Sommige mensen in het publiek dachten er wel anders over, maar ik vond het ook heel smaakvol.

Tommy: Alles in deze film was zo haarscherp weergegeven.

Tim: Soort van fetisj kostuumdrama. Die belletjes, die soort van zweep en die rijen knoopjes.

Isabelle: Ja, vol mooie beeldrijm.

Tommy: De stijl en manier van filmen leek in scherp contrast met het verhaal, en dat werkte heel vervreemdend waardoor je toch beter gaat kijken. Zo heb ik het ervaren.

Isabelle: Bedoel je de sfeer? Of de cameratechnieken?

Tim: Hoezo vond je het een contrast? Bedoel je dat het best gestileerd was maar wel emotioneel, op een soort onderhuids niveau?

Tommy: De kleurstelling en beetje plastische stijl gecontrasteerd met het emotionele verhaal. Alles voelde in ieder geval enorm gestileerd. Ik geloof dat er geen beweging in deze film onbedoeld was.

Tim: Ook wel theaterachtig, het acteerwerk.

Isabelle: Ik vond het soms ook vervreemdend, maar had het gevoel dat dat kwam doordat het een mix was van veel verschillende filmtechnieken en sferen.

Tommy: Verrassend was deze film sowieso, in veel opzichten. Lastig om zo om de plot heen te moeten lullen maar ik wil niet teveel weggeven. Wat moet je weten als je deze film gaat zien?

Isabelle: De film speelt zich af in de jaren dertig, tijdens de Japanse bezetting van Korea, in het huis van een man die van vieze verhaaltjes houdt. Hij laat ze voorlezen. Eerst door zijn vrouw, en - nadat zij zelfmoord pleegt - door zijn nichtje. Voor deze voorleessessies nodigt hij groepen mannen uit, die komen genieten van de verhalen uit de excentrieke en zeldzame erotische romans die hij verzamelt.

Tim: Het is gebaseerd op een boek dat in Engeland speelt en de regisseur (Park Chan-wook) wilde het eigenlijk in Engeland laten spelen maar kwam er achter dat de BBC er al een miniserie over had gemaakt. Toen ging-ie toch voor een Koreaanse setting.

Tommy: Jij had al flink wat uitleg vóór de film gekregen, of niet?

Tim: Ja, haha. En het huis is half in Engelse, half in Koreaanse stijl.

Isabelle: Dat is waar het vervreemdende gevoel ook deels vandaan komt, denk ik. Toen ik de zaal uit liep, zei ik toch al dat het decor heel westers oogde; bijna victoriaans.

Tim: Het is echt zo'n film waar literatuurwetenschappers hun vingers bij af zouden likken.

Tommy: Zoals die oom z'n penseel.

Tim: Ja, die had wel veel stilo die gast, ook al was het een smeerlap. Maar ik vond iedereen aan het eind wel sympathiek, eigenlijk, op een bepaalde manier.

Tommy: Mijn gevoel bij de karakters bleef ook de hele film lang evolueren, dat vind ik knap.

Isabelle: De kracht zat 'm in de subtiliteit: Het zachte licht, een close-up van Hideko met een heel klein beetje vocht op de rug van haar neus dat het maanlicht reflecteerde...

Tommy: Oh en dat shot van haar rug. Toen kreeg ik het wel even warm.

Tim: Ja ik had het ook een paar keer heel warm.

Tommy: Ik moest ook een paar keer heel hard lachen. Niet van de spanning; er zat ook veel humor in de film.

Isabelle: Die oom, toen hij over z’n brilletje keek en glimlachte, heel grappig ja.

Tim: Het gaf ook wel een soort van de perversiteit van de intellectueel aan. Ergens is het heel vertederend dat hij met zoveel liefde zo'n bibliotheek aanlegt, zijn vrienden uitnodigt om sigaren te roken. Maar ik vind het niet oké om je nichtje tegen haar wil op zo'n manier seksueel te exploiteren.

Tommy: Al was ze er wel goed in, dat voorlezen.

Tim: Ja, dat zeker.

Tommy: De taboe maakt het ook nog meer erotisch geladen natuurlijk.

Tim: Het zou sowieso hypocriet zijn om je helemaal niet met die viezeriken te identificeren terwijl je zelf wel geniet van de beelden.

Isabelle: Maar ik vraag me af of hij er op dezelfde manier van genoot als wij van de beelden.

Tommy: Sowieso keek iedereen in deze film naar elkaar. Veel kijkgaatjes en voorstellingen en point of view-shots. Ik heb me zelden bewuster gevoeld van mijn eigen aanwezigheid in de bios dan tijdens deze film. Jij zat ook wel op het puntje van je stoel, Isabelle?

Isabelle: Haha, ja. Mijn houding was zelfs actief aan het eind van act twee.

Tim: Kritische noten, dan? Ik ben daar niet zo heel goed in; als ik iets goed vind is het goed. Dan hoef je daar niet over te zeuren.

Tommy: Ik vond de ontknoping van niet alle verhalen even sterk maar alleen als je ze met elkaar vergelijkt binnen deze film.

Tim: Het is een universum op zich, met eigen regels.

Tommy: Zolang dat intern klopt vind ik het ook prima. Klein dingetje dan: ik denk dat het belangrijk was om te weten wanneer ze Koreaans en wanneer Japans spraken. Maar dat was onmogelijk.

Tim: Schijnbaar zit daar bij de Engelse ondertiteling wel een verschil in, met verschillende kleurtjes.

Tommy: Dat had ik wel graag gezien

Tim: Tja iedereen moet aan zijn Japans werken en zijn Koreaans, voordat ze naar deze film gaan.

Tommy: Je kan deze film op heel veel manieren benaderen denk ik, want je kan het ook gewoon ondergaan als een spannende, zwartgallige en vaak hilarische melodramatische thriller. Over Koreaanse lesbiennes. Haha, fuck, wat een vette film eigenlijk..

Isabelle: Het was ook een film over girl power, maar ik vroeg me een paar keer af in hoeverre het beeld gekleurd was door de male gaze. Soms was het wel erg geromantiseerd. Maar misschien had die romantisering ook een andere functie.

Tim: Ik voorspel dat er een grote ontploffing gaat zijn aan scripties binnen genderstudies en postcolonial studies over een half jaar.

Isabelle: Als ik het verhaal probeer na te vertellen realiseer ik me telkens dat het opgebouwd is uit heel veel details. Een korte samenvatting schiet steeds tekort. Ik wil vertellen over de knoopjes, en het kijkgaatje, en het licht.

Tommy: Maar dat is volgens mij wel iets wat kritisch gezien hout snijdt: het is een vet verhaal, opgebouwd uit razend veel mooie details, zoveel shots die blijven hangen, en de emotionele kern van het verhaal wordt ook heel mooi beeldend weergegeven. En sexy.

Tim: Ja dat was DE FILM gewoon eigenlijk: alles wat je wilt zit erin.

Tommy: Ga deze film gewoon zien.

Isabelle: Je moet je niet laten afschrikken door mensen die geschokte verhalen over de film vertellen. Hij is prachtig. Gewoon gaan.

The Handmaiden is

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomChef Magazine
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Over racistisch politiegeweld zing je geen aria’s – of wel?

Over racistisch politiegeweld zing je geen aria’s – of wel?

Het publiek bij de allerlaatste voorstelling van Blue, over racistisch politiegeweld, hoefde niet verteld te worden hoe hyperactueel de voorstelling was die ze zagen. Lees meer

Afscheidsrede: ‘Hard//hoofd is een vrije ruimte, niet een vrije markt’

‘Hard//hoofd is een vrije ruimte, geen vrije markt’

Marte Hoogenboom blikt terug op haar tijd als hoofdredacteur van Hard//hoofd. Na tweeënhalf jaar dienst vraagt ze zich nog steeds af wat Hard//hoofd eigenlijk is. Lees meer

Van 0-en en 1-en of: waarom ik me eindelijk programmeur durf te noemen

Van 0'en naar 1'en, of: waarom ik me eindelijk programmeur durf te noemen

Als schrijver die 'iets' met computers doet, krijgt Marten Hoekstra vaak de vraag wat dat werk precies inhoudt. In dit essay onderbouwt hij de kracht achter dit ambacht. Lees meer

Nieuws in beeld: De macht van het volk

De macht van het volk

De beelden die uit Iran naar buiten komen zijn schaars. Dat raakt illustrator Pirmin Rengers, die een wereld gewend is waarin media volledig worden gedomineerd door beeld. Lees meer

Hard//talk: Evita 3.0 1

Evita 3.0

De voormalige Argentijnse president Cristina Fernández de Kirchner overleeft een aanslag op haar leven, maar een twaalfjarige gevangenisstraf vanwege corruptie hangt boven haar hoofd. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 3/3: Métro

In ieder geval bleven we stuurloos - Métro

Zelfs de sterkste vriendschappen leden aan betonrot. Vrienden verjaren hier als sprinkhanen, hele groepen ontstonden en verdwenen in enkele seizoenen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 2/3: Á pied

In ieder geval bleven we stuurloos - À pied

 Voor eenzaamheid heb je geen kostschool nodig. Niemand keek op wanneer ik ‘DRRRAAAAK’ schreeuwde zonder mijn pas te vertragen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 1/3: Vélo

In ieder geval bleven we stuurloos - Vélo

Tijdens een afdaling vol kinderkoppen ging mijn hangslot uit zichzelf op slot, waarna mijn sleutelbos in een nabijgelegen afvoerputje verdween. Lees meer

Nieuws in beeld: Het kind in het badwater terugvinden

Het kind in het badwater terugvinden

Amerikaanse onderzoekers wisten het geheugen van 150 ouderen te verbeteren middels een schokkend badmutsje. Lees meer

Automatische concepten 78

De natuur huilt droge tranen

Europa maakt waarschijnlijk het ergste droogteseizoen mee in ruim 500 jaar. Lees meer

 1

Tijd voor een dekoloniale Indië-herdenking!

Benjamin Caton organiseert jaarlijks op 16 augustus een dekoloniale Indië/Indonesië-Nederland Herdenking, omdat een grote en groeiende groep mensen zich niet gezien voelt door de Nationale Indië-herdenking, een dag ervoor. Lees meer

Nieuws in beeld: Van Trump mag de FBI de pot op

Van Trump mag de FBI de pot op

Elf 'topgeheime' documenten nam de FBI mee van Donald Trumps landgoed. Hij wil ze terug. Lees meer

Nieuws in beeld: Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Sommige loofbomen begonnen vorige maand al hun bladeren af te stoten - veel vroeger dan normaal. Lees meer

Nieuws in beeld: Iedereen voor? Hallo?

Iedereen voor? Hallo?

De weinige Tunesiërs die kwamen opdagen voor het referendum, stemden massaal voor meer macht voor de zittende president. Lees meer

Nieuws in beeld: We moeten kopen, reizen, vliegen, drinken, eten, feesten, zo niet doorgaan

We moeten kopen, reizen, vliegen, drinken, eten, feesten, zo niet doorgaan

Hoelang kunnen we nog boven de zelfgegraven afgrond blijven bungelen? Lees meer

Nee, Anna Sorokin is geen Robin Hood en dit is waarom

Nee, Anna Sorokin is geen Robin Hood en dit is waarom

Netflix zet in Inventing Anna een oplichtster op een voetstuk. Emma Stomp zet daar vraagtekens bij. Lees meer

Nieuws in beeld: We zitten krap bij gas (dus kolencentrales mogen weer)

We zitten krap bij gas (dus kolencentrales mogen weer)

Om de gasvoorraden te ontzien, mogen de (uiterst vervuilende) kolencentrales jarenlang op volle toeren draaien. Lees meer

Nieuws in beeld: Blokkeert de boer zijn eigen protest?

Blokkeert de boer zijn eigen protest?

Driekwart van de Nederlanders vindt de acties tijdens boerenprotesten te ver gaan. Lees meer

Automatische concepten 75

Filmmaker liet angst achter zich

Dit jaar werden de Olympische Winterspelen ‘gewoon ’in China gehouden. In het licht van deze – voor mensenrechtenactivisten – verbijsterende keuze door het Internationaal Olympisch Comité maakte de Tibetaanse documentairemaker Dhondrub Wangchen een tournee door Europa. Op het moment dat hij tot zes jaar gevangenisstraf werd veroordeeld was de eerste keer dat de wereld hoorde... Lees meer

Nieuws in beeld: Een wereld zonder plastic, kunnen we ons die nog wel voorstellen?

Een wereld zonder plastic, kunnen we ons die nog wel voorstellen?

Illustrator Finn Rogers liet zich inspireren door een gedachte-experiment: wat als we - met één zwaai van een toverstaf - al het plastic lieten verdwijnen? Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Sluit je nu aan en ontvang jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel