Asset 14

The Handmaiden

Filmtrialoog: The Handmaiden

The Handmaiden is een verhaal opgebouwd uit razend veel mooie details, dat je keer op keer op het verkeerde been zet. En waar je het soms warm van krijgt.

Tim: Was een topfilm hè.

Tommy: Ja! Ik vond 'm erg goed.

Isabelle: Ik vond hem ook goed! Heel anders dan verwacht.

Tim: Wat had je verwacht?

Isabelle: Iets vunzigers.

Tommy: Ja, wat ik wist was: Koreaans, erotisch, thriller. En met die ingrediënten in het hoofd dacht ik dat het heel vunzig zou worden. Maar dat viel dus mee, het was allemaal best smaakvol (al klinkt dat niet zo als je 't omschrijft).

Isabelle: Sommige mensen in het publiek dachten er wel anders over, maar ik vond het ook heel smaakvol.

Tommy: Alles in deze film was zo haarscherp weergegeven.

Tim: Soort van fetisj kostuumdrama. Die belletjes, die soort van zweep en die rijen knoopjes.

Isabelle: Ja, vol mooie beeldrijm.

Tommy: De stijl en manier van filmen leek in scherp contrast met het verhaal, en dat werkte heel vervreemdend waardoor je toch beter gaat kijken. Zo heb ik het ervaren.

Isabelle: Bedoel je de sfeer? Of de cameratechnieken?

Tim: Hoezo vond je het een contrast? Bedoel je dat het best gestileerd was maar wel emotioneel, op een soort onderhuids niveau?

Tommy: De kleurstelling en beetje plastische stijl gecontrasteerd met het emotionele verhaal. Alles voelde in ieder geval enorm gestileerd. Ik geloof dat er geen beweging in deze film onbedoeld was.

Tim: Ook wel theaterachtig, het acteerwerk.

Isabelle: Ik vond het soms ook vervreemdend, maar had het gevoel dat dat kwam doordat het een mix was van veel verschillende filmtechnieken en sferen.

Tommy: Verrassend was deze film sowieso, in veel opzichten. Lastig om zo om de plot heen te moeten lullen maar ik wil niet teveel weggeven. Wat moet je weten als je deze film gaat zien?

Isabelle: De film speelt zich af in de jaren dertig, tijdens de Japanse bezetting van Korea, in het huis van een man die van vieze verhaaltjes houdt. Hij laat ze voorlezen. Eerst door zijn vrouw, en - nadat zij zelfmoord pleegt - door zijn nichtje. Voor deze voorleessessies nodigt hij groepen mannen uit, die komen genieten van de verhalen uit de excentrieke en zeldzame erotische romans die hij verzamelt.

Tim: Het is gebaseerd op een boek dat in Engeland speelt en de regisseur (Park Chan-wook) wilde het eigenlijk in Engeland laten spelen maar kwam er achter dat de BBC er al een miniserie over had gemaakt. Toen ging-ie toch voor een Koreaanse setting.

Tommy: Jij had al flink wat uitleg vóór de film gekregen, of niet?

Tim: Ja, haha. En het huis is half in Engelse, half in Koreaanse stijl.

Isabelle: Dat is waar het vervreemdende gevoel ook deels vandaan komt, denk ik. Toen ik de zaal uit liep, zei ik toch al dat het decor heel westers oogde; bijna victoriaans.

Tim: Het is echt zo'n film waar literatuurwetenschappers hun vingers bij af zouden likken.

Tommy: Zoals die oom z'n penseel.

Tim: Ja, die had wel veel stilo die gast, ook al was het een smeerlap. Maar ik vond iedereen aan het eind wel sympathiek, eigenlijk, op een bepaalde manier.

Tommy: Mijn gevoel bij de karakters bleef ook de hele film lang evolueren, dat vind ik knap.

Isabelle: De kracht zat 'm in de subtiliteit: Het zachte licht, een close-up van Hideko met een heel klein beetje vocht op de rug van haar neus dat het maanlicht reflecteerde...

Tommy: Oh en dat shot van haar rug. Toen kreeg ik het wel even warm.

Tim: Ja ik had het ook een paar keer heel warm.

Tommy: Ik moest ook een paar keer heel hard lachen. Niet van de spanning; er zat ook veel humor in de film.

Isabelle: Die oom, toen hij over z’n brilletje keek en glimlachte, heel grappig ja.

Tim: Het gaf ook wel een soort van de perversiteit van de intellectueel aan. Ergens is het heel vertederend dat hij met zoveel liefde zo'n bibliotheek aanlegt, zijn vrienden uitnodigt om sigaren te roken. Maar ik vind het niet oké om je nichtje tegen haar wil op zo'n manier seksueel te exploiteren.

Tommy: Al was ze er wel goed in, dat voorlezen.

Tim: Ja, dat zeker.

Tommy: De taboe maakt het ook nog meer erotisch geladen natuurlijk.

Tim: Het zou sowieso hypocriet zijn om je helemaal niet met die viezeriken te identificeren terwijl je zelf wel geniet van de beelden.

Isabelle: Maar ik vraag me af of hij er op dezelfde manier van genoot als wij van de beelden.

Tommy: Sowieso keek iedereen in deze film naar elkaar. Veel kijkgaatjes en voorstellingen en point of view-shots. Ik heb me zelden bewuster gevoeld van mijn eigen aanwezigheid in de bios dan tijdens deze film. Jij zat ook wel op het puntje van je stoel, Isabelle?

Isabelle: Haha, ja. Mijn houding was zelfs actief aan het eind van act twee.

Tim: Kritische noten, dan? Ik ben daar niet zo heel goed in; als ik iets goed vind is het goed. Dan hoef je daar niet over te zeuren.

Tommy: Ik vond de ontknoping van niet alle verhalen even sterk maar alleen als je ze met elkaar vergelijkt binnen deze film.

Tim: Het is een universum op zich, met eigen regels.

Tommy: Zolang dat intern klopt vind ik het ook prima. Klein dingetje dan: ik denk dat het belangrijk was om te weten wanneer ze Koreaans en wanneer Japans spraken. Maar dat was onmogelijk.

Tim: Schijnbaar zit daar bij de Engelse ondertiteling wel een verschil in, met verschillende kleurtjes.

Tommy: Dat had ik wel graag gezien

Tim: Tja iedereen moet aan zijn Japans werken en zijn Koreaans, voordat ze naar deze film gaan.

Tommy: Je kan deze film op heel veel manieren benaderen denk ik, want je kan het ook gewoon ondergaan als een spannende, zwartgallige en vaak hilarische melodramatische thriller. Over Koreaanse lesbiennes. Haha, fuck, wat een vette film eigenlijk..

Isabelle: Het was ook een film over girl power, maar ik vroeg me een paar keer af in hoeverre het beeld gekleurd was door de male gaze. Soms was het wel erg geromantiseerd. Maar misschien had die romantisering ook een andere functie.

Tim: Ik voorspel dat er een grote ontploffing gaat zijn aan scripties binnen genderstudies en postcolonial studies over een half jaar.

Isabelle: Als ik het verhaal probeer na te vertellen realiseer ik me telkens dat het opgebouwd is uit heel veel details. Een korte samenvatting schiet steeds tekort. Ik wil vertellen over de knoopjes, en het kijkgaatje, en het licht.

Tommy: Maar dat is volgens mij wel iets wat kritisch gezien hout snijdt: het is een vet verhaal, opgebouwd uit razend veel mooie details, zoveel shots die blijven hangen, en de emotionele kern van het verhaal wordt ook heel mooi beeldend weergegeven. En sexy.

Tim: Ja dat was DE FILM gewoon eigenlijk: alles wat je wilt zit erin.

Tommy: Ga deze film gewoon zien.

Isabelle: Je moet je niet laten afschrikken door mensen die geschokte verhalen over de film vertellen. Hij is prachtig. Gewoon gaan.

The Handmaiden is

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Sociale media moedigen ‘seksuele objectificatie’ aan zodat we langer van hun diensten gebruik maken. Des te interessanter is daarom het recente tegengeluid vanuit de traditionele ‘tempels’ van seksuele objectificatie: de pop-, mode- en pornoindustrie. Lees meer

Als het spuug ons aan de lippen staat 1

Als het spuug ons aan de lippen staat

Kun je bang worden van het water bij de Lauwersdijk dat ieder jaar een páár milimeter stijgt? Filosoof Tjesse Riemersma schrijft over nonchalance, paniek en of het mogelijk is om goed bang te zijn in tijden van klimaatverandering. Lees meer

Nieuws in beeld: De schone schijn van shein

Je nieuw bloesje heeft een louche verleden

Achter het succes van retailapp Shein zou 'moderne slavernij' schuilgaan. Lees meer

Nieuws in beeld: Genoeg van het ongenoegen

Genoeg van het ongenoegen

Slopen, slopen, slopen - volgden de relzoekers van vorige maand niet gewoon het voorbeeld van de regering? Lees meer

Fenomenologie van de moshpit

Fenomenologie van de moshpit

Wat is de aantrekkingskracht van de moshpit? Volgens Wout Nordbeck, essayprijswinnaar van Wijsgerig Festival DRIFT, kan enkel de fenomenologie ons helpen deze vraag te beantwoorden. Lees meer

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Geweld kent vele vormen: uit je huis gedreven worden, een politieknuppel op je kaak krijgen, en een beschaafd gesprek moeten houden met de mensen die je huizen slopen en je zojuist tegen de grond werkten. Al deze vormen passeerden de revue tijdens de Woonopstand. Lees meer

Daten en rouw

Daten als de dood nog naklinkt

Rouw laat geen enkel deel van het leven onberoerd, merkt Babet te Winkel na het overlijden van haar moeder. In dit persoonlijke essay onderzoekt ze de relatie tussen daten en de dood. Lees meer

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Van de Nederlanders met autisme krijgt ongeveer de helft ooit medicijnen voorgeschreven, maar veel opties zijn daar niet in. Lees meer

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Max Urai heeft in zijn jonge jaren veel voorbeelden gehad van mannelijkheden die niet draaien om auto's herkennen en gewichtheffen. Toch merkt hij nu dat een mens zich maar tot zoverre kan pushen om anders te worden dan hij/zij/hen is. Lees meer

Nieuws in beeld: 17

Gevaccineerde Big Bird vogelvrij voor conservatieve Amerikanen

Big Bird kreeg een vaccin en nu zijn conservatieve Amerikanen boos. Lees meer

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Dyslexie is alleen een handicap omdat we het belang van foutloos Nederlands overschatten. In ons professionele en persoonlijke leven zou spelling niet bepalend moeten zijn, stelt Vivian Mac Gillavry, zelf dyslectisch. Lees meer

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

De millennial beweegt zich in een wereld vol problemen, waar niets zeker lijkt te zijn. Waarom blijven zoeken naar vaste betekenis, vraagt Aisha Mansaray zich af. Kunnen we niet beter een vrolijk soort nihilisme omarmen? Lees meer