Asset 14

The Handmaiden

Filmtrialoog: The Handmaiden

The Handmaiden is een verhaal opgebouwd uit razend veel mooie details, dat je keer op keer op het verkeerde been zet. En waar je het soms warm van krijgt.

Tim: Was een topfilm hè.

Tommy: Ja! Ik vond 'm erg goed.

Isabelle: Ik vond hem ook goed! Heel anders dan verwacht.

Tim: Wat had je verwacht?

Isabelle: Iets vunzigers.

Tommy: Ja, wat ik wist was: Koreaans, erotisch, thriller. En met die ingrediënten in het hoofd dacht ik dat het heel vunzig zou worden. Maar dat viel dus mee, het was allemaal best smaakvol (al klinkt dat niet zo als je 't omschrijft).

Isabelle: Sommige mensen in het publiek dachten er wel anders over, maar ik vond het ook heel smaakvol.

Tommy: Alles in deze film was zo haarscherp weergegeven.

Tim: Soort van fetisj kostuumdrama. Die belletjes, die soort van zweep en die rijen knoopjes.

Isabelle: Ja, vol mooie beeldrijm.

Tommy: De stijl en manier van filmen leek in scherp contrast met het verhaal, en dat werkte heel vervreemdend waardoor je toch beter gaat kijken. Zo heb ik het ervaren.

Isabelle: Bedoel je de sfeer? Of de cameratechnieken?

Tim: Hoezo vond je het een contrast? Bedoel je dat het best gestileerd was maar wel emotioneel, op een soort onderhuids niveau?

Tommy: De kleurstelling en beetje plastische stijl gecontrasteerd met het emotionele verhaal. Alles voelde in ieder geval enorm gestileerd. Ik geloof dat er geen beweging in deze film onbedoeld was.

Tim: Ook wel theaterachtig, het acteerwerk.

Isabelle: Ik vond het soms ook vervreemdend, maar had het gevoel dat dat kwam doordat het een mix was van veel verschillende filmtechnieken en sferen.

Tommy: Verrassend was deze film sowieso, in veel opzichten. Lastig om zo om de plot heen te moeten lullen maar ik wil niet teveel weggeven. Wat moet je weten als je deze film gaat zien?

Isabelle: De film speelt zich af in de jaren dertig, tijdens de Japanse bezetting van Korea, in het huis van een man die van vieze verhaaltjes houdt. Hij laat ze voorlezen. Eerst door zijn vrouw, en - nadat zij zelfmoord pleegt - door zijn nichtje. Voor deze voorleessessies nodigt hij groepen mannen uit, die komen genieten van de verhalen uit de excentrieke en zeldzame erotische romans die hij verzamelt.

Tim: Het is gebaseerd op een boek dat in Engeland speelt en de regisseur (Park Chan-wook) wilde het eigenlijk in Engeland laten spelen maar kwam er achter dat de BBC er al een miniserie over had gemaakt. Toen ging-ie toch voor een Koreaanse setting.

Tommy: Jij had al flink wat uitleg vóór de film gekregen, of niet?

Tim: Ja, haha. En het huis is half in Engelse, half in Koreaanse stijl.

Isabelle: Dat is waar het vervreemdende gevoel ook deels vandaan komt, denk ik. Toen ik de zaal uit liep, zei ik toch al dat het decor heel westers oogde; bijna victoriaans.

Tim: Het is echt zo'n film waar literatuurwetenschappers hun vingers bij af zouden likken.

Tommy: Zoals die oom z'n penseel.

Tim: Ja, die had wel veel stilo die gast, ook al was het een smeerlap. Maar ik vond iedereen aan het eind wel sympathiek, eigenlijk, op een bepaalde manier.

Tommy: Mijn gevoel bij de karakters bleef ook de hele film lang evolueren, dat vind ik knap.

Isabelle: De kracht zat 'm in de subtiliteit: Het zachte licht, een close-up van Hideko met een heel klein beetje vocht op de rug van haar neus dat het maanlicht reflecteerde...

Tommy: Oh en dat shot van haar rug. Toen kreeg ik het wel even warm.

Tim: Ja ik had het ook een paar keer heel warm.

Tommy: Ik moest ook een paar keer heel hard lachen. Niet van de spanning; er zat ook veel humor in de film.

Isabelle: Die oom, toen hij over z’n brilletje keek en glimlachte, heel grappig ja.

Tim: Het gaf ook wel een soort van de perversiteit van de intellectueel aan. Ergens is het heel vertederend dat hij met zoveel liefde zo'n bibliotheek aanlegt, zijn vrienden uitnodigt om sigaren te roken. Maar ik vind het niet oké om je nichtje tegen haar wil op zo'n manier seksueel te exploiteren.

Tommy: Al was ze er wel goed in, dat voorlezen.

Tim: Ja, dat zeker.

Tommy: De taboe maakt het ook nog meer erotisch geladen natuurlijk.

Tim: Het zou sowieso hypocriet zijn om je helemaal niet met die viezeriken te identificeren terwijl je zelf wel geniet van de beelden.

Isabelle: Maar ik vraag me af of hij er op dezelfde manier van genoot als wij van de beelden.

Tommy: Sowieso keek iedereen in deze film naar elkaar. Veel kijkgaatjes en voorstellingen en point of view-shots. Ik heb me zelden bewuster gevoeld van mijn eigen aanwezigheid in de bios dan tijdens deze film. Jij zat ook wel op het puntje van je stoel, Isabelle?

Isabelle: Haha, ja. Mijn houding was zelfs actief aan het eind van act twee.

Tim: Kritische noten, dan? Ik ben daar niet zo heel goed in; als ik iets goed vind is het goed. Dan hoef je daar niet over te zeuren.

Tommy: Ik vond de ontknoping van niet alle verhalen even sterk maar alleen als je ze met elkaar vergelijkt binnen deze film.

Tim: Het is een universum op zich, met eigen regels.

Tommy: Zolang dat intern klopt vind ik het ook prima. Klein dingetje dan: ik denk dat het belangrijk was om te weten wanneer ze Koreaans en wanneer Japans spraken. Maar dat was onmogelijk.

Tim: Schijnbaar zit daar bij de Engelse ondertiteling wel een verschil in, met verschillende kleurtjes.

Tommy: Dat had ik wel graag gezien

Tim: Tja iedereen moet aan zijn Japans werken en zijn Koreaans, voordat ze naar deze film gaan.

Tommy: Je kan deze film op heel veel manieren benaderen denk ik, want je kan het ook gewoon ondergaan als een spannende, zwartgallige en vaak hilarische melodramatische thriller. Over Koreaanse lesbiennes. Haha, fuck, wat een vette film eigenlijk..

Isabelle: Het was ook een film over girl power, maar ik vroeg me een paar keer af in hoeverre het beeld gekleurd was door de male gaze. Soms was het wel erg geromantiseerd. Maar misschien had die romantisering ook een andere functie.

Tim: Ik voorspel dat er een grote ontploffing gaat zijn aan scripties binnen genderstudies en postcolonial studies over een half jaar.

Isabelle: Als ik het verhaal probeer na te vertellen realiseer ik me telkens dat het opgebouwd is uit heel veel details. Een korte samenvatting schiet steeds tekort. Ik wil vertellen over de knoopjes, en het kijkgaatje, en het licht.

Tommy: Maar dat is volgens mij wel iets wat kritisch gezien hout snijdt: het is een vet verhaal, opgebouwd uit razend veel mooie details, zoveel shots die blijven hangen, en de emotionele kern van het verhaal wordt ook heel mooi beeldend weergegeven. En sexy.

Tim: Ja dat was DE FILM gewoon eigenlijk: alles wat je wilt zit erin.

Tommy: Ga deze film gewoon zien.

Isabelle: Je moet je niet laten afschrikken door mensen die geschokte verhalen over de film vertellen. Hij is prachtig. Gewoon gaan.

The Handmaiden is

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer