Asset 14

The Handmaiden

Filmtrialoog: The Handmaiden

The Handmaiden is een verhaal opgebouwd uit razend veel mooie details, dat je keer op keer op het verkeerde been zet. En waar je het soms warm van krijgt.

Tim: Was een topfilm hè.

Tommy: Ja! Ik vond 'm erg goed.

Isabelle: Ik vond hem ook goed! Heel anders dan verwacht.

Tim: Wat had je verwacht?

Isabelle: Iets vunzigers.

Tommy: Ja, wat ik wist was: Koreaans, erotisch, thriller. En met die ingrediënten in het hoofd dacht ik dat het heel vunzig zou worden. Maar dat viel dus mee, het was allemaal best smaakvol (al klinkt dat niet zo als je 't omschrijft).

Isabelle: Sommige mensen in het publiek dachten er wel anders over, maar ik vond het ook heel smaakvol.

Tommy: Alles in deze film was zo haarscherp weergegeven.

Tim: Soort van fetisj kostuumdrama. Die belletjes, die soort van zweep en die rijen knoopjes.

Isabelle: Ja, vol mooie beeldrijm.

Tommy: De stijl en manier van filmen leek in scherp contrast met het verhaal, en dat werkte heel vervreemdend waardoor je toch beter gaat kijken. Zo heb ik het ervaren.

Isabelle: Bedoel je de sfeer? Of de cameratechnieken?

Tim: Hoezo vond je het een contrast? Bedoel je dat het best gestileerd was maar wel emotioneel, op een soort onderhuids niveau?

Tommy: De kleurstelling en beetje plastische stijl gecontrasteerd met het emotionele verhaal. Alles voelde in ieder geval enorm gestileerd. Ik geloof dat er geen beweging in deze film onbedoeld was.

Tim: Ook wel theaterachtig, het acteerwerk.

Isabelle: Ik vond het soms ook vervreemdend, maar had het gevoel dat dat kwam doordat het een mix was van veel verschillende filmtechnieken en sferen.

Tommy: Verrassend was deze film sowieso, in veel opzichten. Lastig om zo om de plot heen te moeten lullen maar ik wil niet teveel weggeven. Wat moet je weten als je deze film gaat zien?

Isabelle: De film speelt zich af in de jaren dertig, tijdens de Japanse bezetting van Korea, in het huis van een man die van vieze verhaaltjes houdt. Hij laat ze voorlezen. Eerst door zijn vrouw, en - nadat zij zelfmoord pleegt - door zijn nichtje. Voor deze voorleessessies nodigt hij groepen mannen uit, die komen genieten van de verhalen uit de excentrieke en zeldzame erotische romans die hij verzamelt.

Tim: Het is gebaseerd op een boek dat in Engeland speelt en de regisseur (Park Chan-wook) wilde het eigenlijk in Engeland laten spelen maar kwam er achter dat de BBC er al een miniserie over had gemaakt. Toen ging-ie toch voor een Koreaanse setting.

Tommy: Jij had al flink wat uitleg vóór de film gekregen, of niet?

Tim: Ja, haha. En het huis is half in Engelse, half in Koreaanse stijl.

Isabelle: Dat is waar het vervreemdende gevoel ook deels vandaan komt, denk ik. Toen ik de zaal uit liep, zei ik toch al dat het decor heel westers oogde; bijna victoriaans.

Tim: Het is echt zo'n film waar literatuurwetenschappers hun vingers bij af zouden likken.

Tommy: Zoals die oom z'n penseel.

Tim: Ja, die had wel veel stilo die gast, ook al was het een smeerlap. Maar ik vond iedereen aan het eind wel sympathiek, eigenlijk, op een bepaalde manier.

Tommy: Mijn gevoel bij de karakters bleef ook de hele film lang evolueren, dat vind ik knap.

Isabelle: De kracht zat 'm in de subtiliteit: Het zachte licht, een close-up van Hideko met een heel klein beetje vocht op de rug van haar neus dat het maanlicht reflecteerde...

Tommy: Oh en dat shot van haar rug. Toen kreeg ik het wel even warm.

Tim: Ja ik had het ook een paar keer heel warm.

Tommy: Ik moest ook een paar keer heel hard lachen. Niet van de spanning; er zat ook veel humor in de film.

Isabelle: Die oom, toen hij over z’n brilletje keek en glimlachte, heel grappig ja.

Tim: Het gaf ook wel een soort van de perversiteit van de intellectueel aan. Ergens is het heel vertederend dat hij met zoveel liefde zo'n bibliotheek aanlegt, zijn vrienden uitnodigt om sigaren te roken. Maar ik vind het niet oké om je nichtje tegen haar wil op zo'n manier seksueel te exploiteren.

Tommy: Al was ze er wel goed in, dat voorlezen.

Tim: Ja, dat zeker.

Tommy: De taboe maakt het ook nog meer erotisch geladen natuurlijk.

Tim: Het zou sowieso hypocriet zijn om je helemaal niet met die viezeriken te identificeren terwijl je zelf wel geniet van de beelden.

Isabelle: Maar ik vraag me af of hij er op dezelfde manier van genoot als wij van de beelden.

Tommy: Sowieso keek iedereen in deze film naar elkaar. Veel kijkgaatjes en voorstellingen en point of view-shots. Ik heb me zelden bewuster gevoeld van mijn eigen aanwezigheid in de bios dan tijdens deze film. Jij zat ook wel op het puntje van je stoel, Isabelle?

Isabelle: Haha, ja. Mijn houding was zelfs actief aan het eind van act twee.

Tim: Kritische noten, dan? Ik ben daar niet zo heel goed in; als ik iets goed vind is het goed. Dan hoef je daar niet over te zeuren.

Tommy: Ik vond de ontknoping van niet alle verhalen even sterk maar alleen als je ze met elkaar vergelijkt binnen deze film.

Tim: Het is een universum op zich, met eigen regels.

Tommy: Zolang dat intern klopt vind ik het ook prima. Klein dingetje dan: ik denk dat het belangrijk was om te weten wanneer ze Koreaans en wanneer Japans spraken. Maar dat was onmogelijk.

Tim: Schijnbaar zit daar bij de Engelse ondertiteling wel een verschil in, met verschillende kleurtjes.

Tommy: Dat had ik wel graag gezien

Tim: Tja iedereen moet aan zijn Japans werken en zijn Koreaans, voordat ze naar deze film gaan.

Tommy: Je kan deze film op heel veel manieren benaderen denk ik, want je kan het ook gewoon ondergaan als een spannende, zwartgallige en vaak hilarische melodramatische thriller. Over Koreaanse lesbiennes. Haha, fuck, wat een vette film eigenlijk..

Isabelle: Het was ook een film over girl power, maar ik vroeg me een paar keer af in hoeverre het beeld gekleurd was door de male gaze. Soms was het wel erg geromantiseerd. Maar misschien had die romantisering ook een andere functie.

Tim: Ik voorspel dat er een grote ontploffing gaat zijn aan scripties binnen genderstudies en postcolonial studies over een half jaar.

Isabelle: Als ik het verhaal probeer na te vertellen realiseer ik me telkens dat het opgebouwd is uit heel veel details. Een korte samenvatting schiet steeds tekort. Ik wil vertellen over de knoopjes, en het kijkgaatje, en het licht.

Tommy: Maar dat is volgens mij wel iets wat kritisch gezien hout snijdt: het is een vet verhaal, opgebouwd uit razend veel mooie details, zoveel shots die blijven hangen, en de emotionele kern van het verhaal wordt ook heel mooi beeldend weergegeven. En sexy.

Tim: Ja dat was DE FILM gewoon eigenlijk: alles wat je wilt zit erin.

Tommy: Ga deze film gewoon zien.

Isabelle: Je moet je niet laten afschrikken door mensen die geschokte verhalen over de film vertellen. Hij is prachtig. Gewoon gaan.

The Handmaiden is

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer