tickets
Asset 14

Verrassingsfalen

De juten tas zit weer over mijn hoofd. Het is een flauwe grap, maar voor een fractie van een seconde zullen mijn vrienden geloven dat ik de gehele route zo gelopen heb, zonder een steek te kunnen zien, constant overal tegenop botsend. Dat zal dan ook meteen verklaren waarom ik er zo belachelijk lang over deed. De werkelijke reden voor mijn vertraging is dat mijn telefoon uitviel op het moment dat ik wilde kijken waar ik mij in godsnaam bevond. Zonder richtingaanwijzer ben ik gehandicapt, ook in het centrum van de stad waar ik inmiddels een derde van mijn leven woon. Mijn vrienden zitten nu al bijna een uur op mij te wachten, terwijl het café op een steenworp afstand blijkt te zijn van de plek waar ik de auto werd uitgegooid. Toen ik de tas van mijn hoofd haalde, scheurde dat voertuig alweer de hoek om. Aan mijn linkerarm hing een ballon met een kaartje eraan, en die ballon hangt daar nog steeds. Op het kaartje staat het adres van het café waar ik nu naar binnen loop. Mijn verschijning zal gegarandeerd voor grote hilariteit zorgen.

Natuurlijk kan een vrijgezellenfeest nooit een volstrekte verrassing zijn, als je weet dat je gaat trouwen. Toch vond ik het jammer dat Erwins moeder, toen ik haar tegenkwam in de reformwinkel, de precieze datum verklapte. Ik smeekte haar om haar zoon niet te laten weten dat ik het wist. Op die manier kon ik tenminste nog geloofwaardig verrast doen. Wel mailde ik hem diezelfde avond een lijst met namen die, mocht hij iets gaan organiseren – ‘‘wat natuurlijk absoluut niet hoefde, doe niet zo gek zeg, maar je wist het maar nooit’’ - mijns inziens niet mochten ontbreken.

‘‘Ga toch lekker met Oene biertjes drinken,’’ had mijn verloofde gezegd, ‘‘het zal je goed doen.’’
‘‘Nee, ik sms hem dat ik niet kan,’’ zuchtte ik. ‘‘Ik wil fris zijn voor morgen.’’
‘‘Voor morgen?’’
‘‘Ja, dan is toch mijn vrijgezellenfeest. Bovendien staat Oene ook op mijn lijst. Ik ben bang dat hij zich verspreekt als hij een glas te veel op heeft. En dan moet ik doen alsof ik niet weet wat ik niet mag weten, en dan tegen hem zeggen dat ik evengoed wil doen alsof ik het niet weet, terwijl ik dat sowieso al wist. Wat hij dan misschien ook moet weten, want dan is het minder erg dat ik het van hem weet.’’
‘‘Je maakt je echt te druk schat, ga nou maar gewoon.’’
‘‘Maar heb je dan geen zin om samen een fles wijn te drinken en een serie te kijken? Want morgenavond ben ik er natuurlijk ook al niet.’’
‘‘Nee, ik wil geen serie kijken, ik heb van alles te doen.’’
‘‘Waarom wil je me zo graag weghebben? Vind je mij stom? Wil je nog wel met me trouwen dan?’’
‘‘Godverdomme Kasper, je fucking hengstenbal, ze waren erachter gekomen dat je ervan wist en hebben het daarom een dag vervroegd om het toch nog een verrassing te laten zijn. Maar jij weet het weer voor jezelf te verpesten.’’

Illustratie: Gino Bud Hoiting

Er waren geen bekenden in het café. Ik zat op het terras en lurkte aan mijn bier, te wachten tot wat er komen zou gaan. Vol verwachting klopte mijn hart. Ik was een half uur te laat gekomen, het zou immers wel heel verdacht zijn als ik opeens op tijd zou zijn. Dan wisten zij natuurlijk meteen dat ik het wist. En misschien wisten zij dat nu ook wel, maar ze wisten niet of ik wist dat zij dat wisten. Was dat iets wat ik zou moeten weten?

Doodenge draaiorgelklanken kwamen steeds dichterbij. Een auto remde met piepende banden. Achter het stuur zat een figuur met een clownsmasker. Hij had demonische ogen en een misselijkmakende grijns. Twee andere figuren met identieke maskers stapten uit, eentje pakte me bij m’n arm en gromde ‘‘meekomen’’. Ik zag aan zijn jas dat het Peter was. Toch leuk dat hij zo’n belangrijke rol toebedeeld had gekregen, want zijn naam stond helemaal onderaan mijn lijst. Het zou natuurlijk wel erg onrealistisch zijn als ik meteen mee zou geven. Ik balde mijn vuist en stompte hem op z’n rubberen neus. ‘‘Verdomme man!’’ kermde Peter en er druppelde een straal bloed van onder zijn masker. ‘‘Kan jij eens een keer niet ingewikkeld doen?’’ siste de andere clown in mijn oor. Dat moest Erwin zijn, of Oene. Ik liet mij de achterbank op trappen, de tas werd over mijn hoofd getrokken en de auto scheurde weg.

En nu sta ik hier in het café met de tas over mijn hoofd. Ik wacht tot het gelach en geroep van al mijn manvrienden gaat beginnen. In mijn hoofd loop ik nog eens alle namen af van mijn lijst. De stemmen die ik nu hoor kan ik helemaal niet thuisbrengen. Terwijl langzaam tot mij doordringt dat ik tussen onbekende mensen sta met een ballon aan mijn arm en een tas over mijn hoofd, vraag ik me af of er nou alweer iets is mislukt, of dat op een bepaalde manier juist alles volgens plan verloopt.

Dit artikel verscheen in het kader van onze faalweek

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Zonder advertenties en helemaal gratis.

En dat heeft resultaat. Hard//hoofd’ers Iduna Paalman en Joost Oomen werden dit jaar door de Volkskrant verkozen tot literair talent van het jaar.

Een plek als Hard//hoofd kan alleen bestaan met jouw steun. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunstwerken van veelbelovende makers, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan
het laatste
10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

Op de eerste lentedag van dit decennium viert Hard//hoofd haar 10-jarig bestaan in Het HEM. Samen met de alchemisten van deze tijd toveren we Het HEM om tot nachtlaboratorium. Vier met ons mee! Lees meer

Tip: Wees een exoot

Wees een exoot

Eva van den Boogaard ontwaakt in een onbekend huis. Is zij hier de vreemdeling? Of is het vooral vreemd dat haar gastheer haar dat laat denken? Een tip om je niet neer te leggen bij xenofobie. Lees meer

 Klimt achter de klimop

Klimt achter de klimop

Italiaanse tuinmannen bevrijdden een vrouw die zo'n 60 tot 100 miljoen euro waard blijkt. Het nieuws in beeld door Veerle van der Veer. Lees meer

Trotse mixtape

Trotse mixtape

Als je buren aan de deur komen bonzen, is dat om de link naar deze playlist te vragen. Lees meer

Automatische concepten 32

Het glas had jouw vorm

Thijs Joores bespreekt in zijn gedichten een donkere kant van trots: over het Imposter Syndrome en thuiskomen bij je ouders waar je kindertekeningen nog op het toilet hangen. Lees meer

Alles vijf sterren: 19

Trots op onze menselijkheid

Deze week worden we blij (en trots) van burlesque, zwart-witfoto's in elke kleur van de regenboog en het tweede seizoen van Sex Education. Lees meer

De humblebrag

De humblebrag

Anne Staal gaat in gesprek met haar miereneter, want er moet haar iets van het hart. Lees meer

Stemmen die wegsterven in de wind

Stemmen die wegsterven in de wind

Een auteur heeft zich teruggetrokken in een grauwe hotelkamer en werkt aan een boek, om niet te hoeven praten en niks uit te hoeven leggen. Voor zolang het duurt. Want van wie is het boek uiteindelijk: van de schrijver of van de lezers? Lees meer

 Wat betekent het om erbij te horen?

Wat betekent het om erbij te horen?

In deze extra Beeldspraak, speciaal voor de Trotse week, zoomt Alex Avgud in op de lichamen van zij die zich niet aan de norm wensen te houden: migranten, lhbt'ers of beide. Lees meer

Zondeval 2.0: hoe (niet) te leven in de klimaathel

Zondeval 2.0 Hoe (niet) te leven in de klimaathel

Terwijl de aarde warmer wordt dan goed voor ons is, ziet Iris Blaak dat mensen naar uitersten grijpen om hiermee om te gaan. Waar de een zijn kop in het zand steekt, neemt de ander juist het drastische besluit om zich niet meer voort te planten. Lees meer

Column: Jouw haar is ook mooi, hoor

Jouw haar is ook mooi, hoor

Iduna Paalman kan nog steeds met schaamte terugdenken aan die keer dat een jongen op het festival vond dat ze tof haar had, en hoe ze dat voor even geloofde. Lees meer

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Uiterlijk schoon is zowel een vloek als een zegen voor Jihane Chaara. Ze merkt dat het al te vaak het zicht ontneemt op alles wat er onder de oppervlakte aanwezig is. Ze zoekt haar heil in de filosofie van body neutrality. Lees meer

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Yentl van Stokkum onderzoekt de trots die ze in haar dagelijks leven om zich heen ziet: in kleedkamers, in opgeruimde kamers en in primetime televisieprogramma's. Lees meer

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Honger en rampspoed te over in de wereld, maar op sociale media ziet Wieneke van Koppen alleen maar voorspoed en persoonlijk geluk. Hoe zit dat? Ze gaat te rade bij emotie-psycholoog Ad Vingerhoets. Lees meer

Train je trots

Train je trots

Roos Wolthers besefte dat ze eigenlijk nooit trots is op zichzelf. Sterker nog: ze ziet vooral wat ze verkeerd doet. Maar trots kun je trainen. Een tip om je eigen prestaties te benoemen. Lees meer

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Deze week paradeert, poseert en flaneert Hard//hoofd erop los, want wij zijn trots, en de hele wereld mag het weten. Lees meer

 Kikker-K'NEX

Kikker-K'NEX

Amerikaanse wetenschappers zijn erin geslaagd kleine robotjes te maken met levende cellen uit kikkerembryo's. Aida de Jong bracht het nieuws in beeld. Lees meer

 1

Lieflijkheid, comfort, en verbeelding

Deze week worden we blij van een boek van Jenny Slate, een fleecepyjama en de horoscopen van Rob Breszny. Lees meer

 1

Collectief protest is nodig voor individueel geluk

Wolter de Boer luisterde naar de kersttoespraak van de koning en was verheugd dat hij over onze geluksobsessie sprak. Wel liet de koning een paar belangrijke maatschappelijke factoren voor de ellende van individuen achterwege in zijn rede. Lees meer

Seoul 2

Seoul

Thijs Joores schreef deze ritmische gedichtencyclus tijdens de jaarwisseling in Seoul. Het begint kalm, maar eindigt in een wervelwind aan gedachten en reflecties. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n platform is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunst, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan