Asset 14

Verrassingsfalen

De juten tas zit weer over mijn hoofd. Het is een flauwe grap, maar voor een fractie van een seconde zullen mijn vrienden geloven dat ik de gehele route zo gelopen heb, zonder een steek te kunnen zien, constant overal tegenop botsend. Dat zal dan ook meteen verklaren waarom ik er zo belachelijk lang over deed. De werkelijke reden voor mijn vertraging is dat mijn telefoon uitviel op het moment dat ik wilde kijken waar ik mij in godsnaam bevond. Zonder richtingaanwijzer ben ik gehandicapt, ook in het centrum van de stad waar ik inmiddels een derde van mijn leven woon. Mijn vrienden zitten nu al bijna een uur op mij te wachten, terwijl het café op een steenworp afstand blijkt te zijn van de plek waar ik de auto werd uitgegooid. Toen ik de tas van mijn hoofd haalde, scheurde dat voertuig alweer de hoek om. Aan mijn linkerarm hing een ballon met een kaartje eraan, en die ballon hangt daar nog steeds. Op het kaartje staat het adres van het café waar ik nu naar binnen loop. Mijn verschijning zal gegarandeerd voor grote hilariteit zorgen.

Natuurlijk kan een vrijgezellenfeest nooit een volstrekte verrassing zijn, als je weet dat je gaat trouwen. Toch vond ik het jammer dat Erwins moeder, toen ik haar tegenkwam in de reformwinkel, de precieze datum verklapte. Ik smeekte haar om haar zoon niet te laten weten dat ik het wist. Op die manier kon ik tenminste nog geloofwaardig verrast doen. Wel mailde ik hem diezelfde avond een lijst met namen die, mocht hij iets gaan organiseren – ‘‘wat natuurlijk absoluut niet hoefde, doe niet zo gek zeg, maar je wist het maar nooit’’ - mijns inziens niet mochten ontbreken.

‘‘Ga toch lekker met Oene biertjes drinken,’’ had mijn verloofde gezegd, ‘‘het zal je goed doen.’’
‘‘Nee, ik sms hem dat ik niet kan,’’ zuchtte ik. ‘‘Ik wil fris zijn voor morgen.’’
‘‘Voor morgen?’’
‘‘Ja, dan is toch mijn vrijgezellenfeest. Bovendien staat Oene ook op mijn lijst. Ik ben bang dat hij zich verspreekt als hij een glas te veel op heeft. En dan moet ik doen alsof ik niet weet wat ik niet mag weten, en dan tegen hem zeggen dat ik evengoed wil doen alsof ik het niet weet, terwijl ik dat sowieso al wist. Wat hij dan misschien ook moet weten, want dan is het minder erg dat ik het van hem weet.’’
‘‘Je maakt je echt te druk schat, ga nou maar gewoon.’’
‘‘Maar heb je dan geen zin om samen een fles wijn te drinken en een serie te kijken? Want morgenavond ben ik er natuurlijk ook al niet.’’
‘‘Nee, ik wil geen serie kijken, ik heb van alles te doen.’’
‘‘Waarom wil je me zo graag weghebben? Vind je mij stom? Wil je nog wel met me trouwen dan?’’
‘‘Godverdomme Kasper, je fucking hengstenbal, ze waren erachter gekomen dat je ervan wist en hebben het daarom een dag vervroegd om het toch nog een verrassing te laten zijn. Maar jij weet het weer voor jezelf te verpesten.’’

Illustratie: Gino Bud Hoiting

Er waren geen bekenden in het café. Ik zat op het terras en lurkte aan mijn bier, te wachten tot wat er komen zou gaan. Vol verwachting klopte mijn hart. Ik was een half uur te laat gekomen, het zou immers wel heel verdacht zijn als ik opeens op tijd zou zijn. Dan wisten zij natuurlijk meteen dat ik het wist. En misschien wisten zij dat nu ook wel, maar ze wisten niet of ik wist dat zij dat wisten. Was dat iets wat ik zou moeten weten?

Doodenge draaiorgelklanken kwamen steeds dichterbij. Een auto remde met piepende banden. Achter het stuur zat een figuur met een clownsmasker. Hij had demonische ogen en een misselijkmakende grijns. Twee andere figuren met identieke maskers stapten uit, eentje pakte me bij m’n arm en gromde ‘‘meekomen’’. Ik zag aan zijn jas dat het Peter was. Toch leuk dat hij zo’n belangrijke rol toebedeeld had gekregen, want zijn naam stond helemaal onderaan mijn lijst. Het zou natuurlijk wel erg onrealistisch zijn als ik meteen mee zou geven. Ik balde mijn vuist en stompte hem op z’n rubberen neus. ‘‘Verdomme man!’’ kermde Peter en er druppelde een straal bloed van onder zijn masker. ‘‘Kan jij eens een keer niet ingewikkeld doen?’’ siste de andere clown in mijn oor. Dat moest Erwin zijn, of Oene. Ik liet mij de achterbank op trappen, de tas werd over mijn hoofd getrokken en de auto scheurde weg.

En nu sta ik hier in het café met de tas over mijn hoofd. Ik wacht tot het gelach en geroep van al mijn manvrienden gaat beginnen. In mijn hoofd loop ik nog eens alle namen af van mijn lijst. De stemmen die ik nu hoor kan ik helemaal niet thuisbrengen. Terwijl langzaam tot mij doordringt dat ik tussen onbekende mensen sta met een ballon aan mijn arm en een tas over mijn hoofd, vraag ik me af of er nou alweer iets is mislukt, of dat op een bepaalde manier juist alles volgens plan verloopt.

Dit artikel verscheen in het kader van onze faalweek

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Linkse mensen hebben vaak het idee dat zij buiten en boven de 'verkrachtingscultuur' staan, meent Harriet Bergman. Maar iemands politieke overtuiging zegt weinig over hoe diegene daadwerkelijk met machtsverschillen omgaat. Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Constant in verbinding en toch eenzaam

Constant in verbinding en toch eenzaam

Een plek waar je echt alleen bent en niet steeds naar je telefoon kunt grijpen. Waar vinden we die nog? Stefanie Gordin denkt met heimwee terug aan haar tijd in de Russische datsja's. Lees meer

 Giftige goudkoorts

Giftige goudkoorts

Jaarlijks belandt meer dan 130.000 kilo kwik - gebruikt voor het vinden van goud - in de Surinaamse natuur. Lees meer

Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

(Bos)rebellen

(Bos)rebellen

Deze week worden onze redacteurs blij van die film over het naderende Eurovisie Songfestival, eetbare bloemen en een onterecht vergeten dichter. Lees meer

Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 45

Goed advies

Deze week worden onze redacteurs blij van praktische zaken: goed advies, een nieuw rijbewijs en fijne muziek. Lees meer

Praat met mij, niet met de tekst

Praat met mij, niet met de tekst

Wout Waanders is niet alleen dichter en deel van een sexy boyband, maar ook schrijfcoach. Advies geven is natuurlijk leuk en aardig, maar wat gebeurt er als je zelf vastloopt tijdens het schrijven? Kan je jezelf terug de inspiratie in coachen? Alvast een tip: pak geen rode pen.  Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer

Alles Vijf Sterren: 44

Warm en comfortabel

Deze week worden onze redacteurs blij van een goede jas en muziek om mee naar bed te gaan (of juist mee op te staan). Lees meer

 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer