Asset 14

Verrassingsfalen

De juten tas zit weer over mijn hoofd. Het is een flauwe grap, maar voor een fractie van een seconde zullen mijn vrienden geloven dat ik de gehele route zo gelopen heb, zonder een steek te kunnen zien, constant overal tegenop botsend. Dat zal dan ook meteen verklaren waarom ik er zo belachelijk lang over deed. De werkelijke reden voor mijn vertraging is dat mijn telefoon uitviel op het moment dat ik wilde kijken waar ik mij in godsnaam bevond. Zonder richtingaanwijzer ben ik gehandicapt, ook in het centrum van de stad waar ik inmiddels een derde van mijn leven woon. Mijn vrienden zitten nu al bijna een uur op mij te wachten, terwijl het café op een steenworp afstand blijkt te zijn van de plek waar ik de auto werd uitgegooid. Toen ik de tas van mijn hoofd haalde, scheurde dat voertuig alweer de hoek om. Aan mijn linkerarm hing een ballon met een kaartje eraan, en die ballon hangt daar nog steeds. Op het kaartje staat het adres van het café waar ik nu naar binnen loop. Mijn verschijning zal gegarandeerd voor grote hilariteit zorgen.

Natuurlijk kan een vrijgezellenfeest nooit een volstrekte verrassing zijn, als je weet dat je gaat trouwen. Toch vond ik het jammer dat Erwins moeder, toen ik haar tegenkwam in de reformwinkel, de precieze datum verklapte. Ik smeekte haar om haar zoon niet te laten weten dat ik het wist. Op die manier kon ik tenminste nog geloofwaardig verrast doen. Wel mailde ik hem diezelfde avond een lijst met namen die, mocht hij iets gaan organiseren – ‘‘wat natuurlijk absoluut niet hoefde, doe niet zo gek zeg, maar je wist het maar nooit’’ - mijns inziens niet mochten ontbreken.

‘‘Ga toch lekker met Oene biertjes drinken,’’ had mijn verloofde gezegd, ‘‘het zal je goed doen.’’
‘‘Nee, ik sms hem dat ik niet kan,’’ zuchtte ik. ‘‘Ik wil fris zijn voor morgen.’’
‘‘Voor morgen?’’
‘‘Ja, dan is toch mijn vrijgezellenfeest. Bovendien staat Oene ook op mijn lijst. Ik ben bang dat hij zich verspreekt als hij een glas te veel op heeft. En dan moet ik doen alsof ik niet weet wat ik niet mag weten, en dan tegen hem zeggen dat ik evengoed wil doen alsof ik het niet weet, terwijl ik dat sowieso al wist. Wat hij dan misschien ook moet weten, want dan is het minder erg dat ik het van hem weet.’’
‘‘Je maakt je echt te druk schat, ga nou maar gewoon.’’
‘‘Maar heb je dan geen zin om samen een fles wijn te drinken en een serie te kijken? Want morgenavond ben ik er natuurlijk ook al niet.’’
‘‘Nee, ik wil geen serie kijken, ik heb van alles te doen.’’
‘‘Waarom wil je me zo graag weghebben? Vind je mij stom? Wil je nog wel met me trouwen dan?’’
‘‘Godverdomme Kasper, je fucking hengstenbal, ze waren erachter gekomen dat je ervan wist en hebben het daarom een dag vervroegd om het toch nog een verrassing te laten zijn. Maar jij weet het weer voor jezelf te verpesten.’’

Illustratie: Gino Bud Hoiting

Er waren geen bekenden in het café. Ik zat op het terras en lurkte aan mijn bier, te wachten tot wat er komen zou gaan. Vol verwachting klopte mijn hart. Ik was een half uur te laat gekomen, het zou immers wel heel verdacht zijn als ik opeens op tijd zou zijn. Dan wisten zij natuurlijk meteen dat ik het wist. En misschien wisten zij dat nu ook wel, maar ze wisten niet of ik wist dat zij dat wisten. Was dat iets wat ik zou moeten weten?

Doodenge draaiorgelklanken kwamen steeds dichterbij. Een auto remde met piepende banden. Achter het stuur zat een figuur met een clownsmasker. Hij had demonische ogen en een misselijkmakende grijns. Twee andere figuren met identieke maskers stapten uit, eentje pakte me bij m’n arm en gromde ‘‘meekomen’’. Ik zag aan zijn jas dat het Peter was. Toch leuk dat hij zo’n belangrijke rol toebedeeld had gekregen, want zijn naam stond helemaal onderaan mijn lijst. Het zou natuurlijk wel erg onrealistisch zijn als ik meteen mee zou geven. Ik balde mijn vuist en stompte hem op z’n rubberen neus. ‘‘Verdomme man!’’ kermde Peter en er druppelde een straal bloed van onder zijn masker. ‘‘Kan jij eens een keer niet ingewikkeld doen?’’ siste de andere clown in mijn oor. Dat moest Erwin zijn, of Oene. Ik liet mij de achterbank op trappen, de tas werd over mijn hoofd getrokken en de auto scheurde weg.

En nu sta ik hier in het café met de tas over mijn hoofd. Ik wacht tot het gelach en geroep van al mijn manvrienden gaat beginnen. In mijn hoofd loop ik nog eens alle namen af van mijn lijst. De stemmen die ik nu hoor kan ik helemaal niet thuisbrengen. Terwijl langzaam tot mij doordringt dat ik tussen onbekende mensen sta met een ballon aan mijn arm en een tas over mijn hoofd, vraag ik me af of er nou alweer iets is mislukt, of dat op een bepaalde manier juist alles volgens plan verloopt.

Dit artikel verscheen in het kader van onze faalweek

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Hard//talk: Evita 3.0 1

Evita 3.0

De voormalige Argentijnse president Cristina Fernández de Kirchner overleeft een aanslag op haar leven, maar een twaalfjarige gevangenisstraf vanwege corruptie hangt boven haar hoofd. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 3/3: Métro

In ieder geval bleven we stuurloos - Métro

Zelfs de sterkste vriendschappen leden aan betonrot. Vrienden verjaren hier als sprinkhanen, hele groepen ontstonden en verdwenen in enkele seizoenen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 2/3: Á pied

In ieder geval bleven we stuurloos - À pied

 Voor eenzaamheid heb je geen kostschool nodig. Niemand keek op wanneer ik ‘DRRRAAAAK’ schreeuwde zonder mijn pas te vertragen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 1/3: Vélo

In ieder geval bleven we stuurloos - Vélo

Tijdens een afdaling vol kinderkoppen ging mijn hangslot uit zichzelf op slot, waarna mijn sleutelbos in een nabijgelegen afvoerputje verdween. Lees meer

Automatische concepten 77

Lang niet alles klopte bij Zomergast Bessel van der Kolk

Van een echt gesprek kwam het niet, zag Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Nieuws in beeld: Het kind in het badwater terugvinden

Het kind in het badwater terugvinden

Amerikaanse onderzoekers wisten het geheugen van 150 ouderen te verbeteren middels een schokkend badmutsje. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Martine Bontjes legt een link tussen de porseleincollecties van het Rijksmuseum en de rol van vrouwen in de Chinese cultuurgeschiedenis. Lees meer

Automatische concepten 78

De natuur huilt droge tranen

Europa maakt waarschijnlijk het ergste droogteseizoen mee in ruim 500 jaar. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Automatische concepten 76

Een ontwapenende Raven van Dorst kaatste de bal regelmatig terug

Zomergast Raven van Dorst was openhartig en verlangde hetzelfde van Janine Abbring. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

 1

Tijd voor een dekoloniale Indië-herdenking!

Benjamin Caton organiseert jaarlijks op 16 augustus een dekoloniale Indië/Indonesië-Nederland Herdenking, omdat een grote en groeiende groep mensen zich niet gezien voelt door de Nationale Indië-herdenking, een dag ervoor. Lees meer

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Lieke Marsman bleek een eerlijke en grootmoedige Zomergast, met liefde voor het onverklaarbare en het ongemakkelijke. Lees meer

Nieuws in beeld: Van Trump mag de FBI de pot op

Van Trump mag de FBI de pot op

Elf 'topgeheime' documenten nam de FBI mee van Donald Trumps landgoed. Hij wil ze terug. Lees meer

Nieuws in beeld: Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Sommige loofbomen begonnen vorige maand al hun bladeren af te stoten - veel vroeger dan normaal. Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!