Asset 14

Er hangt een orgie in de lucht

Bloemetjes, bijtjes, seks, Prosecco en stewardessen, op de vooravond van de laatste Koninginnedag hangt er van alles in de lucht.

Het lijkt wel of de lente dit jaar zo lang op zich heeft laten wachten om op één dag los te barsten. Vandaag is die dag, al zou je dat als je naar buiten kijkt misschien niet zeggen. De lente is het seizoen van de eerste warme parkdagen, fietsen zonder jas, de grote schoonmaak, bloesem, fruit, eitjes, ijsjes, rokjesdag, een nieuwe zonnebril kopen, flirten op het terras. Het is een hoogst romantisch seizoen en vandaag hangt die (seksuele) spanning in de lucht.

Vandaag is de ultieme lentedag omdat het Bea’s laatste werkdag is, en de lente is hét seizoen om opnieuw te beginnen. Een lentefris koningspaar in springerig oranje, dat is op zichzelf al een feestje waard. Wij doen wel alsof het koningshuis een puur ceremoniële rol vervult en Koninginnedag alleen een excuus is om oude troep te verkopen en goed lam te worden, maar (zo bleek de afgelopen weken) diep in ons hart hechten we veel waarde aan onze oranjes. Om drama groter dan een waxinelichthouder of een Suzuki Swift te voorkomen is het luchtruim boven Amsterdam de komende dagen gesloten voor burgerluchtverkeer.

Waarom spreekt seks in de lucht zo tot de verbeelding?

Vandaag kan ik dus eigenlijk Koninginnenacht vieren met mijn langbenige stewardessenzusje. Want met de vliegtuigen blijft natuurlijk ook het personeel aan de grond. Nog nooit waren zoveel stewardessen vrij op 30 april, nog nooit zwermden zoveel gevleugelde serveersters over de vrijmarkten. Ongetwijfeld draagt dat bij aan de zwoele spanning die vandaag in de lucht hangt. Mijn zusje heeft altijd sterke verhalen over flirtende passagiers en intimiteiten in de cockpit en telkens vraag ik me af waar die aantrekkingskracht vandaan komt. Waarom spreekt seks in de lucht zo tot de verbeelding? Is het de luchtdruk, of zijn het de mooie meisjes in uniform? Is het de afgesloten ruimte, of het idee dat je 10 kilometer boven het aardoppervlak zweeft?

Koninklijk copuleren

Vandaag is het luchtruim dicht, toch wordt hoog boven ons de liefde bedreven. En wel op koninklijk niveau. Terwijl Beatrix zich klaarmaakt om troonsafstand te doen, verlaten jonge bijenkoninginnen de kast om te paren. Wanneer deze ‘prinsessen’ hun bruidsvlucht maken zijn ze pas een paar dagen oud. Dit is de eerste (en mogelijk laatste) keer dat ze de kast verlaten. Toch vindt elke jonge deerne zonder moeite een darrenverzamelplaats. Hoog boven de bomen (10 tot 40 meter) komen de meest aantrekkelijke mannen uit andere bijenkolonies samen. Zodra de maagdelijke prinses opduikt zwermen de darren om haar heen. Er ontstaat een darrenkogel of darrenkomeet, maar de prooi in kwestie laat zich niet zomaar pakken. Ze vliegt steeds hoger. Alleen de sterkste, snelste darren kunnen haar bijhouden. Hoog in de lucht, soms op wel zestig meter, vindt een ware orgie plaats.

Darren hebben maar één doel, namelijk: seks met de koningin van een ander volk. Op die manier zorgen ze ervoor dat het DNA van hun eigen volk verspreid wordt. In de documentaire More Than Honey (sowieso de moeite waard om te kijken, en nú in de bioscoop) zie je deze spectaculaire seks in de lucht van dichtbij. De mannetjesbij vliegt achter de koningin en paart met haar. Na enkele seconden komt hij klaar. Daarbij scheurt een deel van zijn achterlijf open en stort hij neer. De koningin vliegt verder en laat zo een spoor van dode mannen achter. Als ze genoeg sperma heeft verzameld (tijdens haar bruidsvlucht kan ze tot wel 80 miljoen zaadcellen ontvangen van zo’n 10 tot 20 verschillende mannen) keert ze terug naar haar volk. Tenzij ze gaat zwermen, zal de koningin de rest van haar leven doorbrengen in de kast. Zij is legbatterij voor volk en vaderland en kan dagelijks wel 2000 eitjes leggen, het dubbele van haar lichaamsgewicht.

De koningin (met witte stip) is terug bij haar hofhouding in haar kast.

Verboden voor bijen?

Vandaag is het luchtruim ook gesloten voor lichte onbemande voertuigen als modelvliegtuigjes en drones. Daarbij doelt Wilma Mansveld, Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu, niet op de hitsige mannetjesbijen die in het Engels drones genoemd worden. Toch wordt er juist vandaag (maandag 29 april 2013) op hoog politiek niveau over de bijen beslist. De Europese Commissie stemt namelijk over het voorstel om het gebruik van neonicotinoïdehoudende gewasbeschermingsmiddelen in de landbouw te verbieden. Wetenschappelijke studies hebben aangetoond dat deze pesticiden de hersenen van bijen aantasten. Zoals ik al eerder schreef, lobbyen de leveranciers van deze ‘gewasbeschermingsproducten’ om een Europees verbod te voorkomen. Ik vraag me af of bedrijven als Bayer en Syngenta zich realiseren dat ze hiermee ook de jaarlijkse bijenorgies in gevaar brengen.

Een sexy meisje met een kroontje wijst je de weg.

Vandaag hangt de oranjekoorts in de lucht. De gemeente Amsterdam heeft de 'verleidingsborden’ maar alvast geplaatst. Op enorme billboards staat een sexy meisje met een kroontje. Ze wijst de weg, Koningsvaart rechtsaf, en geeft je een vette knipoog. Het feest van morgen hangt in de lucht. Supermarkten kunnen de vraag amper aan, zelfs het gekoelde bier is niet meer koud. Alle kassa’s zijn open en de Koningswupjes worden zonder pardon in je tas geschoven.

Vandaag is de laatste werkdag voor de Koningin. Morgen is Beatrix eindelijk vrij. Zij hoeft haar gezicht niet in plooi te houden voor het Koningslied, ze hoeft niet mee op die boottocht over het IJ. Nee, de kleine prinsesjes zullen haar uitzwaaien, en wat zal ze van de stilte genieten wanneer de laatste politiehelikopter wegvliegt. Ze zal provisorische bootjes horen ronken in de grachten, houten vlonders met oranje tapijten, speakers, vlaggen, toeters, koelboxen. In elke sloep dansen twee stewardessen, terwijl ze nippen van hun champagne. Hoog boven hen wordt een kersverse koningin genomen door een drone.

--

Dit artikel verschijnt vandaag ook, in een iets gewijzigde vorm, op OneWorld.

Mail

Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer