Illustratie: Irene Wiersma

Iemand pakt haar spullen in, pakt haar spullen uit." />

Illustratie: Irene Wiersma

Iemand pakt haar spullen in, pakt haar spullen uit." />
Asset 14

Een nieuw verhaal

Hard//hoofd gaat een samenwerkingsverband aan met schrijverscollectie De Jagers. Elke maand zullen deze jonge dichters en prozaïsten zich laten inspireren door een vrij willekeurig gekozen thema. Deze keer was het 'Beginnen', met een verhaal van oprichter Eva Meijer.

Iemand is gewend om via een vaste route naar haar werk te lopen. Op een dag gaat ze aan het einde van de straat naar links in plaats van naar rechts. De straat komt niet uit waar ze dacht dat hij uitkwam en ze gaat naar rechts, en naar rechts, maar elke straat is nieuw en er is niemand buiten die ze de weg kan vragen. Ook brandt achter geen enkel raam licht (het is winter, het is vroeg). Ze draait om maar ze weet niet meer precies hoe ze gelopen is. Ze gaat sneller lopen, herkent een hoek, ze is niet waar ze dacht dat ze was maar ze weet nu waar ze is, ze vertraagt iets, ze is nog niet te laat.

Iemand zit op de grond voor het lokaal waar ze les heeft, het is de eerste les, ze leest een boek, ze is te vroeg. Het tapijt is grijs, viezig, ze zit naast een koffievlek. Ze leest eigenlijk niet, ze kijkt in haar boek en denkt aan iets anders. De deur wordt open gedaan door een vrouw met de blauwste ogen die ze ooit gezien heeft. Ze lacht naar haar, half, slaat haar ogen neer, staat op, pakt haar tas, loopt naar binnen.

Illustratie: Irene Wiersma

Iemand loopt naar de rivier. Hij loopt langzaam, langzamer naarmate hij dichterbij het water komt. Bij de oever van de rivier trekt hij zijn schoenen uit, hij zet ze netjes naast elkaar, vouwt zijn sokken. Hij loopt het water in (het is koud, het is februari). De stenen onder zijn voeten zijn bedekt met mos of planten, ze zijn glibberig. Hij kan blijven lopen. Hij voelt zijn voeten niet. Degene die achter hem aan is gelopen roept hem, hij draait om, keert terug, breekt.

Iemand leest een boek. Iemand anders leest dezelfde zin in hetzelfde boek, een coupé verder. De trein staat stil in een weiland. Iemand kijkt uit het raam. De trein gaat weer rijden.

Iemand zegt hetzelfde woord als iemand anders op hetzelfde moment. Beiden lachen. Er komt iemand anders binnen. Ze houden op met lachen, wisselen een blik van verstandhouding, de ander merkt het niet, begint een nieuw gesprek.

Iemand besluit om nu echt. Ze ligt op haar rug in haar bed, maakt geen aanstalten om op te staan.

Iemand droomt over iets dat nooit zal gebeuren.

Iemand pakt haar spullen in, pakt haar spullen uit.

Iemand pakt haar spullen in, pakt haar spullen uit. Hij belt. Ze kijkt naar haar telefoon, neemt op, net voor hij op de voicemail overschakelt.

Iemand pakt haar spullen in. Hij belt. Ze kijkt naar zijn naam op het schermpje van haar telefoon, neemt niet op, hij schakelt over op de voicemail.

Iemand bezoekt zijn moeder. Hij heeft haar meer dan een jaar niet gezien, maar, zo vertelt hij zichzelf, ze merkt het toch niet omdat ze alle besef van tijd verloren is. Haar kamer ruikt naar jus. Ze zit in een stoel bij het raam, ze kijkt naar buiten. Als hij binnenkomt, draait ze zich naar hem toe en vertelt ze hem over de buurman die overleden is, de buurman van wie ze hield, en over het dak dat gerepareerd is. Hij buigt zich naar haar toe om haar te kussen, ze wendt haar gezicht af. Hij heeft chocolaatjes meegenomen die ze later aan de verpleger zal geven, voor zijn kinderen, zij heeft er tenslotte niets aan, ze wordt er maar dik van.

Iemand bezoekt zijn moeder. Hij heeft haar meer dan een jaar niet gezien, maar, zo vertelt hij zichzelf, ze merkt het toch niet omdat ze alle besef van tijd verloren is. Het benauwt hem haar te bezoeken, in haar kamer die naar jus ruikt, met de koekoeksklok. Als hij aankomt bij het tehuis krijgt hij te horen dat ze naar het ziekenhuis gebracht is. Hij gaat terug naar huis, stopt onderweg bij de supermarkt, doet boodschappen voor het weekend.

Iemand drukt op verzenden, doet haar ogen dicht, hoopt.

Iemand besluit om nu nergens meer op te hopen.

Iemand krimpt heel langzaam.

Iemand haalt diep adem, balt haar handen tot vuisten, zegt het.

--
Dit is een gastbijdrage van Eva Meijer. Ze is beeldend kunstenaar, schrijver en singer-songwriter. In februari 2011 verscheen haar debuutroman Het schuwste dier.

Mail

De Jagers

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Bouchra Aouriaghel schrijft over opgroeien en leren dat je erbij hoort, maar eigenlijk ook weer niet. Als een kameleon verplaatst ze zich tussen twee werelden, eentje waarin ze Nederlands spreekt, en verbaasd wordt aangekeken als de juiste klanken in de juiste volgorde haar mond verlaten, en eentje waarin ze Marrokaans spreekt, goed genoeg om met haar ouders te kunnen communiceren, maar als ze de diepte in wil, komt het er ineens stotterend uit. En wat als de wereld je vraagt om te kiezen? Lees meer

Mosterdsoep

Onvermijdelijk

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Noura Harrath wordt een kind geboren dat daar misschien helemaal niet wilde zijn, of misschien nóg niet. 'Er waren weinig zachte plekken die voelden als een eeuwige omhelzing.' Lees meer

Mosterdsoep 4

Bijsluiter

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Fleur Hagi staan we op het punt een hele belangrijke beslissing te nemen. Lees meer

Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer