Asset 14

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth 3

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth

I

je legt me uit hoe ik je kan lezen als een blinddruk
je huid vertelt me sterke verhalen
ik ben bang om ze te lezen
weet bij voorbaat dat ze niet zijn waar ik naar verlang
ik lees ze
ze gaan maar door

centraal in ieder verhaal staat het moment waarop iemand in slaap valt
even weet hoe het is om niet te bestaan
centraal in ieder verhaal staat
de leegte de verschrikkelijke beklemmende beangstigende alles omvattende nietszeggende gevoelsarme uitzichtloze en uitzonderlijk zachte en dus aanlokkelijke leegte
ik lees het moment waarop ik er niet ben
en hoe alle waarachtige verhalen eindigen zonder clou

ik laat mijn vingers keer op keer over jouw huid gaan
hier wordt geen afdruk achter gelaten
ik kan iedere dag opnieuw beginnen
ik begin iedere dag opnieuw
word er zwartgallig van
besluit op stilte-retraite te gaan

wanneer ik terug ben bedek ik je met gebeden
ik bid voor een gelukkig einde
ik bid om jaartallen die mij iets vertellen over een gelukkig einde
en om een reden
ik wikkel je in mijn favoriete woorden
teder
troostrijk
azuur
swagger
etc
ik ga door tot het op is
maar je hebt nog lichaam over
ik knip mijn haar af en ga op weefcursus
dit zijn de manieren waarop ik mezelf herhaal
het is vermoeiend
ik omwikkel je dag na dag
tot ik je compleet heb bedekt
ga naast je zitten en wacht
mijn vingertoppen jeuken

dit is geen einde het is hongerig

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth 1

II

je trekt mijn bek open vertel me dan nu wat je eraan ontleent
aan mijn tanden is te zien dat ik een ongezond kind was dat te veel in haar hoofd heeft geleefd
aan mijn tong dat ik te veel inslik
mijn kaak is te klein voor mijn kiezen
ik ben ongeschikt en met name te

ik vind dat je onverantwoord met taal omgaat is dat je al eens eerder gezegd
na een lange inspectie mag ik mee naar huis

de kamers waarin we wonen verf ik wit zodat je eindelijk rust ervaart
ik breng onze meubels naar de kringloop zodat er ruimte ontstaat voor jouw gedachten
die malen en malen als een gebedsmolen
ik probeer overal betekenis aan te geven
met wit krijt schrijf ik schunnige dingen op onze witte muren
misschien dat ze leesbaar zijn als de zon op de juiste manier binnenvalt
maar de zon valt nooit op de juiste manier binnen en voor jou is al het wit gelijk

daarnaast probeer ik je uit te leggen dat wit een achromatische kleur is
ik probeer je uit te leggen hoe wit wordt waargenomen bij een gelijkmatige vermenging
van de frequenties van alle verschillende kleurtinten van het zichtbare spectrum
ik begrijp het zelf amper
ik probeer je te prikkelen
ik probeer te veel

we ademen wit in de witte ruimte met de witte woorden
we geven er geen betekenis aan terwijl alles tussen ons in verstrijkt
witte muren vergelen niet
ik zeg
witte muren komen dichter bij God dan een glas-in-lood-raam
ik zeg dat mijn woorden zuiver zijn
dat het te maken heeft met mijn oprechtheid
ik spreid mijn handen alsof ik voor een parochie spreek
in taal die al eeuwen lang van mond tot mond
zwerft
jouw stilte is net als de muren
wit

ik zeg niet dat de stilte goed is
ik noem haar niet heilig
de stilte is stil en open

ik leg overal een nieuw begin neer

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth 2

III

dit is de laatste keer
zeg ik
zoals ik iedere keer iets voor het laatst verklaar
merk je al hoe alles wat ik zeg traag aan waarde verliest
dit doe ik altijd
en je vindt het mooi hoe open ik ben en noemt me per ongeluk naïef
er is veel dat ik kan vergeven

we gaan op vakantie
we laten elkaars verjaardagen op onze oogbollen tatoeëren
opdat we ze nooit hoeven te vergeten

we leren hoe we in elkaars ritme kunnen bewegen
we zijn verbonden het is een vloek
we zijn gelukkig
we liegen nooit
in ieder geval niet tegen elkaar
we maken elkaars zinnen af tot we amper nog spreken
er zijn codes die we volgen
patronen en
wat kennen we elkaar toch goed
wat zijn we ongelooflijk
hoe we alles begrijpen

we zijn zo gestileerd dat onze moeders ons niet meer herkennen
we worden steeds exclusiever
het is wonderbaarlijk en echt

ik ben nog nooit zo eerlijk geweest
moet je weten

we zijn verbonden door tedere
tengere lijnen

we communiceren als mieren
we dragen elkaar
als mieren
het is ongelooflijk
hoe we elkaar kunnen dragen

ik had verwacht dat het zwaar zou zijn
maar we worden steeds kleiner
en lichter

tot we niet meer zijn dan patronen

Deze gedichten werden geschreven ter gelegenheid van de tentoonstelling Long in the Tooth van Josse Pyl.

Mail

Yentl van Stokkum is redactielid bij Hard//hoofd. Ze was ooit, op een blauwe maandag, kunstdocent in het middelbaar onderwijs. Nu schrijft ze theaterteksten, hoorspelen, poëzie en essay’s.

Joëlle de Ruiter (1994) is een illustrator uit Groningen met een stevig zwak voor vorm en vlak.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Iets op sterk water

Iets op sterk water

‘Ben je niet moe van deze stad?’ vraag ik.
‘Nee, ik hou van deze stad.’
‘Dat vroeg ik niet,’ zeg ik.
Iets op sterk water is de afstudeerbundel van Lieke Tijink, een verzameling verhalen over mensen die queer zijn, die elkaar tegenkomen, van elkaar houden, bij elkaar weggaan. Lees meer

Scherpe randen

Scherpe randen

'Ik startte met het wegnemen van de scherpe randen. Als er geen lijnen waren hoefde ik er ook niet langer binnen te kleuren.' Wordt het leven makkelijker als je er letterlijk niet meer op hoeft te focussen? Celine Vervaet legt ons deze vraag voor in dit herkenbare korte verhaal.  Lees meer

Elke dag is lang en prachtig

Elke dag is lang en prachtig

In haar bundel Elke dag is lang en prachtig verkent Femke Zwiep de grenzen van een dag en de grenzen van het gedicht. Lees over 634 andere levens in het verleden, over een zeemansgraf en het wachten tot de Dame Blanche op tafel staat. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld 2

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

Soon After Midnight 1

Soon After Midnight

Wat zegt de taal die we al gelezen of gehoord hebben ons nog? David Meijers onderzoekt de verhalen achter citaten. Zijn tekst is te vinden in de publicatie van de schrijfworkshop van Stichting Perdu in Amsterdam. Lees meer

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Else Boer is dol op praktisch advies over schrijven. Een scène schrijven, een verhaallijn uitwerken, overal is wel een stappenplan voor te vinden. Het belangrijkste is: volhouden en nooit maar dan ook nooit stoppen. Simpel toch? Makkelijker gezegd dan gedaan, zegt Else, die vertelt over hoe je soms wel en niet kan vertrouwen op je verhaal. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Een voorpublicatie uit de afstudeerbundel van Elianne van Elderen 'Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten'. Over opgroeien als buitenstaander in een dorp, een vluchtmisdrijf op een veulen, over drie vrienden en iemand die probeert om onvoorzichtig te worden. Lees meer

Hadden we dat altijd maar geweten

Hadden we dat altijd maar geweten

Emma Laura Schouten zit niet op de stoel van de schrijver, maar aan de andere kant van de tafel. Als manuscript-begeleider krijgt ze vaak de vraag of een tekst potentie heeft om Het Boek te worden. Maar heb je eigenlijk wel iets aan die vraag, en wat is het antwoord? Lees meer