Mag het raampje van deze treurige zwarte auto misschien een beetje verder open?" /> Mag het raampje van deze treurige zwarte auto misschien een beetje verder open?" />
Asset 14

Dialoog in een begrafenisstoet

Rouwstoet_161967m

Op een warme zomerdag midden juli hebben we zijn moeder begraven. In een lange sliert zwart tuften we naar het kerkhof. Het was bloedheet in de auto en het stonk er naar bananenmilkshake. Bang om de stilte te doorbreken met zoiets alledaags, durfde ik niet te vragen of het raampje verder open mocht. R. reed, ik zat op de achterbank met zijn twee broers. Bij het instappen had ik de cruciale fout gemaakt voor het midden te kiezen, waardoor ik in iedere bocht me subtiel, doch stevig moest vastgrijpen aan de stoel voor mij, om niet nog meer in de vlezige zij van een van de broers gedrukt te worden. Ik kon hun zweet ruiken. Misschien durfden zij ook niet te vragen of het raampje verder open mocht. Gelukkig droegen we allemaal zwart, dan zag je die kringen toch wat minder. In warme culturen hebben ze dat beter voor elkaar, daar begraven ze met veel bombarie hun overleden geliefden in flodderig wit katoen en daarna is er gezellig rijst met kokoskip. Weer kruiste mijn blik per ongeluk die van zijn vader in de achteruitkijkspiegel. Zijn neusvleugels trilden een beetje. Opnieuw keek hij snel weg, dan terug om te kijken of ik ook had weggekeken. Zo met die ingevallen wangen, leek het net een zenuwachtige stokstaart. Ik fixeerde mijn blik terug op de vogelkak op de voorruit. Mag het raam open, mag het raam misschien open, sorry, maar mag het raampje een paar centimeter verder open? Hoe vaker ik de vraag in mijn hoofd herhaalde, hoe abnormaler die me voorkwam in al zijn trivialiteit. Het stond niet mooi, een begrafenisstoet langs de MacDrive voor een paar bananenmilkshakes, maar klagen over de hitte bij mensen die op het punt staan voor eeuwig afscheid te nemen van hun geliefde vrouw en moeder, dat leek ineens pervers. Of stelde ik me aan? Werd de vraag waarschijnlijk gewoon beantwoordt met een: ‘Natuurlijk mag het raampje verder open.’ Misschien werd er zelfs aan toegevoegd, dat hij het ook gruwelijk warm had. Deze hele situatie, de lijkenwagen voor ons, de hitte, de bananenmilkshakes en de vogelkak, steeg naar mijn hoofd. Natuurlijk mocht het raampje verder open van zijn vader.
- Mag het…
- Kijk uit! Die auto schiet er bijna tussen. Godskolere, zien die teringlijders dan niet dat we… Sjongejonge.
- …verder open?
- Huh?
- Mag het raampje misschien een heel klein beetje verder open?
- Zo?
- Perfect. Ja, helemaal in orde, toppie.
- Zei jij nou net toppie?
- Ik geloof het wel ja. Het spijt me.
- Dat is je gerade. Toppie, vond ze een enorm truttig kut woord. Geen toppie vandaag! Geen toppie.
- Nee, geen toppie.
- Perfectemento, dat zei ze altijd. Eigenlijk hadden we dat op de steen moeten laten beitelen, hè jongens. Hier rust Riet, perfectemento! Geen gedoe. Gewoon zoals normaal. Dat malle gedoe. Iedereen kijkt anders naar me. Ik krijg daar de kriebels van. Gewoon lekker normaal. Broodje kaas, stukje worst, perfectemento.

Mail

Annabel

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer