nieuwsbrief
Asset 14

De komst van de vreemdeling

In een hete zomer wordt een volkstuinencomplex opgeschrikt door de komst van een onbekende man. Een verhaal in zeven delen. Deze week: de komst van de vreemdeling.

Mail

Het was de avond van een lange warme dag. Op de weg kon je Avar zien, hij liep snel, zijn schep leunde op zijn schouder. Een vreemde tijd om nog aan het werk te zijn. Hij stond stil bij nummer 57. Het tuinhek van zijn huisje had de vorm van een opkomende zon, de tralies vormden de stralen. Hij had het zelf gemaakt.
Avar zette zijn schep tegen de muur en pakte zijn sleutel.
Op dat moment klonk er vanaf de weg een ongewoon geluid. Het was een zacht geratel: iets werd over het grind gesleept.
Avar deed een paar stappen richting de weg. Een donkere figuur liep aan de overkant in de berm, een koffer achter zich aanslepend. Avar draaide zich om en stootte zich aan de schep die tegen het muurtje stond. Het ijzer schraapte over het steen.
De figuur stond stil. Hij keek richting Avar.
‘Hee,’ riep hij.
Avar liep achteruit het donker in. Hij sloot de deur van zijn huisje achter zich.

De dood van Fernando

Midden op de tafel in de kantine lag een vogel. Het was een zwarte vogel, een kauwtje. Hij lag op zijn zij, zijn pootjes tegen zijn lijf gekruld. De borstkas was plat en ingedeukt. Hij bewoog niet.
‘Hij ligt als een baby,’ zei Peter uiteindelijk.
De anderen zeiden niks. Ze keken naar de vogel. Het was een warme dag en er kwam een vervelende geur van af.
Het was Avar die hem gevonden had. Peter had de hele ochtend door het tuinencomplex rondgelopen, zijn blik op de lucht gericht en roepend om zijn vogel. Hij had die vogel al sinds hij vijftien jaar was. Er was een ei uit het nest in zijn tuin gevallen, hij zette er een lamp op en noemde hem Fernando. De vogel was helemaal tam, je kon hem zo oppakken en in je handen houden. En overal waar Peter naar toe ging vloog Fernando achter hem aan.
Peter was een erg simpele jongen die weinig behoefte aan gezelschap had. Maar hij en Fernando waren onafscheidelijk. ‘s Avonds rende Peter rondjes om zijn huisje om de vogel af te schudden, voordat hij naar binnen kon gaan.
Nu was de vogel dood. Avar had hem achter het schuurtje bij de takkenversnipperaar gevonden. Nel Schenk had een schoenendoos gehaald en naast de vogel gezet.
‘Hij was gisteravond niet naar zijn hok gekomen,’ zei Peter. ‘Ik had er een vetbol ingelegd.’
Hij drukte op het borstkastje van de vogel.
‘Het lijkt wel alsof hij is fijngeknepen.’
Avar hoestte. ‘We moeten niemand zomaar beschuldigen,’ zei hij luid. ‘Dat is alles wat ik erover wil zeggen.’ Hij pakte de vogel op en legde hem in de schoenendoos. ‘Verder schijnt het zo te zijn dat er gisteravond laat een vreemdeling naar het volkstuinencomplex is gekomen. En het schijnt dat hij richting het schuurtje liep. Maar hoe dat precies zit weet ik niet.’
‘Er staat een man achter het raam,’ zei Nel Schenk.
Ze keken allemaal naar het raam. Er stond inderdaad een man achter het raam, en het was zonder twijfel de vreemdeling. Hij keek naar binnen. De tuinbewoners keken naar buiten. Niemand zei iets, er was alleen het geluid van het ingehouden snikken van Peter.

Illustratie: Bette Adriaanse

De brief

IK BEN DE BROER VAN JASPER IK PAS OP ZIJN HUIS NUMMER 13 TOT HIJ TERUG IS.
KEES
De brief hing op de deur van de kantine. Het was op net briefpapier geschreven, en met zilveren stukjes tape aan de deur geplakt. Het papier was vochtig van de ochtenddauw. Het moest er die nacht zijn opgehangen.
‘Waarom kan hij dat niet zelf komen zeggen?’ vroeg Avar. ‘En waarom moet hij het zonodig ’s nachts ophangen, als normale mensen slapen?’
Avar stond op het grindpad voor de kantine samen met zijn dochter Sunshine, Nel Schenk en Jaap, de penningmeester. Ze keken naar huisje 13. De vreemdeling lag in de tuin in een hangmat een sigaret te roken. Hij had een zonnebril op en het was niet duidelijk of hij ook naar hen keek. Sunshine stak haar hand op.
‘Niet doen,’ zei Avar.
Hij hield zijn hand boven zijn ogen om de zon tegen te houden en tuurde naar de overkant.
‘Hij lijkt helemaal niet op Jasper,’ zei hij.
Jasper was een grote, blonde man met een gezicht dat altijd een beetje rood was van de drank. Hij was de vorige zomer naar Canada vertrokken, en had zijn huisje achtergelaten zonder ook maar iets mee te nemen. Zijn kleren lagen op de stoel, zijn schoenen bij de deur, zelfs zijn boterhammen lagen nog op tafel toen hij vertrok. Hij was de voorzitter van het bestuur van het tuinencomplex geweest en dat was hij nog steeds, want niemand had zich aangemeld om hem te vervangen. Ze wachten eigenlijk gewoon tot hij terug kwam.
‘Hij heeft zijn naam ook heel onwennig opgeschreven,’ zei Avar. ‘Het lijkt helemaal niet alsof hij het al vaak heeft opgeschreven.’
‘Hij ziet er niet uit alsof hij Kees heet,’ zei Nel Schenk. ‘Hij ziet er eerder uit als een ..’ Ze woog wat klanken op haar tong, terwijl ze met haar hand wapperde. ‘Een Woe, Woewoe, ofzoiets.’
‘Nu woont hij in het huis van Jasper,’ zei Avar. ‘Wie weet hoe lang hij blijft.’
‘Er komen hier nooit nieuwe mensen,’ zei Nel Schenk. ‘En dan net nu dat met Peters vogel is gebeurd.’
Avar knikte langzaam. ‘Wij hebben het recht om ons prettig te voelen,’ zei hij.
Nel Schenk knikte ook.
Dat was een ding dat zeker was.
‘Jasper heeft aan zijn financiële verplichtingen voldaan,’ zei Jaap, die sinds het vertrek van Jasper niet alleen penningmeester was, maar in zijn eentje het volledige bestuur vormde. ‘Zolang aan alle financiële verplichtingen is voldaan mag je uitnodigen wie je wilt.’
‘Ik wil alleen maar zeggen dat als mensen je een vervelend gevoel geven dat iets betekent,’ zei Avar.
‘Mensen die je een vervelend gevoel geven moet je voor op je hoede zijn,’ zei Nel Schenk. ‘Zo simpel is het.’
Ze keken naar de vreemdeling die uit zijn hangmat was opgestaan en zijn kruiwagen pakte.
‘Iedereen is hier welkom,’ zei Jaap. ‘Zolang hij zich aan het reglement houdt.’
Avar wees naar de vreemdeling. Hij stond bij de algemene grindplaats en laadde zijn kruiwagen vol.

-

Bette Adriaanse is schrijfster en beeldend kunstenaar. Ze maakt tekeningen, schrijft fabels, verhalen, en heeft net haar eerste boek af. Ze publiceert in Engeland en Nederland. www.betteadriaanse.nl

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Tip: Ga saneren

Ga saneren

Esmé van den Boom werkt sinds kort in een bibliotheek en dat werk draait tot haar grote schrik meer om boeken wegdoen dan boeken koesteren. Lees meer

 Mag ik nog even vangen?

Mag ik nog even vangen?

Honderden Amerikanen ontvingen eerder deze week opeens een nachtelijk berichtje van een vriend, kennis, collega... Maar die wisten op hun beurt nergens van. Oude berichten van jaren eerder werden 'gerecycled'. Het nieuws in beeld door Nastia Cistakova. Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Waterlanders

Waterlanders

Annelies van Wijk beschrijft een tragische familiegeschiedenis in de vorm van een kort verhaal. Lees meer

Poortwachters van de Homogemeenschap

Poortwachters van de homogemeenschap

Sebastiaan van der Lubbe ontmaskert het dunne laagje vernis dat we in Nederland ‘tolerantie’ noemen. Hij strijdt tegen de regenboogvlag als goedkoop fashion statement en vóór de regenboogvlag als pleitbezorger van inclusiviteit. Lees meer

 Wie stoot koning Netflix van de bank?

Wie stoot koning Netflix van de bank?

Voor koning Netflix staat er veel op het spel. Het is dringen geblazen voor de troonopvolgers. Het nieuws in beeld door Jente Hoogeveen. Lees meer

Filmtrialoog: Light Of My Life 1

Light Of My Life

Onze redacteuren werden meegesleept in de vlucht van Casey Affleck en zijn filmdochter in 'Light of my Life'. Lees meer

Hard//talk: Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Met enige verbazing ziet Vivian Mac Gillavry hoe goede doelen geld ophalen met acties die patiënten zelf vaak niet meer kunnen uitvoeren. Lees meer

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen 1

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen

Intenties om (nog) gelukkiger/gezonder/succesvoller te leven? Filosofe Lieke Knijnenburg onthult hoe de kapitalistische samenleving deze intenties in ons programmeert, en hoe we ertegen in opstand kunnen komen. Een bevrijdend essay over tijdverspilling, zelfverwoesting en liefde. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

 Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Zodra de trailer verzegeld werd, waren de 39 Chinese migranten die zich erin hadden verstopt kansloos. Het nieuws in beeld door Rob Worst. Lees meer

Alles vijf sterren 2

Zo komen we de herfst wel door

Deze week worden we blij van een ouderwetse spelletjesavond (bij jou thuis), het elegie van Kate Tempest en een fotoarchief. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Is het demonstratierecht in Nederland een farce?

Is het demonstratie­recht in Nederland een farce?

Na roerige protestweken met boze boeren en blokkades door Extinction Rebellion maakt Jarmo Berkhout de balans op. Hoe staat het er eigenlijk voor met het demonstratierecht in Nederland? Lees meer

Tip: Maak zinloze lijstjes

Maak zinloze lijstjes

Het schrijven gaat Jozien Wijkhuis niet altijd even makkelijk af, terwijl ze eigenlijk niets liever doet. Een podcast van Tim Clare bood soelaas. Een tip om het schrijven te demystificeren. Lees meer

Beeldbrekers (VI): 'Wat betekent het om mens te zijn in een wereld van objecten?'

'Wat betekent het om mens te zijn in een wereld van objecten?'

Op de Dutch Design Week staat dit jaar de maakbaarheid van toekomst centraal. Tom Loois, een van de curatoren van de tentoonstelling ‘The Object Is Absent’, over hun tentoonstelling zonder objecten. Lees meer

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth 3

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth

Yentl van Stokkum schreef drie gedichten ter gelegenheid van de tentoonstelling Long in the Tooth van Josse Pyl. Joëlle de Ruiter maakte er illustraties bij. Lees meer

Een vuile plas regenwater

Een vuile plas regenwater

Alexander van der Weide bespreekt op intuïtieve wijze de klassieke film Stalker van Tarkovski. ‘Probeer nooit je idee over te brengen aan het publiek — het is een ondankbare en zinloze taak. Laat ze het leven zien en ze zullen in zichzelf de middelen vinden om het te beoordelen en te waarderen.’ Lees meer

Mevrouw Rouw in Zomergasten 2

Mevrouw Rouw in Zomergasten

Hard//hoofd grijpt terug op de Zomergasten-verslagen van deze zomer met een onconventionele gast die toepasselijk is voor de grauwe dagen. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5