Beeld: Anouk de l'Ecluse Een Duitser, een Engelsman en een Nederlander zitten op een eiland. Zegt de een tegen de ander.." /> Beeld: Anouk de l'Ecluse Een Duitser, een Engelsman en een Nederlander zitten op een eiland. Zegt de een tegen de ander.." />
Asset 14

De boot en de hippie die over lijken gaat

-Niels reist verkleed als backpacker over de wereld. Voor hard//hoofd houdt hij een wat wazig dagboek bij. Op dit moment is hij verdwaald op het betoverde eilandje Siquijor in de Filippijnen. Dit is deel 4 van zijn verslag, het vervolg op 'CIA'.-

De boot is kapot. Maar op een eiland als dit heeft iedereen verstand van motoren en niemand is te beroerd om een handje te helpen. Ze zeggen: ‘daar zijn vrienden voor.’ Ze bedoelen: ‘betaal mij maar in biertjes’. Ik weet niet zoveel van motoren, dus ik help mijn vrienden door bananenbomen met een manchete te lijf te gaan of Jøran te helpen met het soms bedenken en voornamelijk proeven van nieuwe cocktails voor op de kaart, maar we worden het maar niets eens over de verhouding wodka en gin in een Aloë-Vera cocktail.* Jens vind het maar niets. Hij wijst naar de cocktail en beweert dat er stukjes tandvlees in drijven. Jøran en ik vinden het maar wat goddelijk.

Daarnaast probeer ik hier een disco van de grond te krijgen. Elke week raak ik in een b-boy battle verzeild, maar elke week presteer ik het weer om dezelfde wonden te heropenen omdat ik dezelfde routine maar blijf herhalen. De truc is om elke week een ander dorpje aan te doen. Wat ik ook doe, achter de DJ-booth ben ik maar zelfden welkom want de DJ’s hebben hier nog grotere ego’s dan in Amsterdam, dus ik besluit om mijn eigen feest maar te geven. Voor gratis Tanduay doet de politie de beveiliging. Voor € 31 heb ik een belachelijk geluidssysteem met twee lasers. Ik heb een kerkje op het oog, de huur is de elektriciteit voor ongeveer €5. Ik wil een reggae-band importeren uit Cebu, maar daarvoor moet ik eerst vriendjes worden met de zanger, waarvoor de eigenares van een nabijgelegen resort moet worden versierd, want zij heeft zijn nummer. Terwijl ik mijn tactieken overpeins, voltrekt zich voor mijn neus de reparatie van de boot.

Er werpen zich drie helpers op. De eerste is een dikke, kale vrachtwagenchauffeur uit Newcastle. Hij heet Michael, heeft een babyface en een dubieuze voorkeur voor de muziek van Robbie Williams. Hij woont hier en werkt zich in Engeland uit de naad om zijn Filippijnse koningsleven te kunnen handhaven. De tweede is een potige motormonteur uit Nürnberg, Stefan. Hij is voortdurend panisch als iemand zijn aansteker leent. Hij zit op de motor zoals Arnold en is aandoenlijk zoals Schultze uit ‘Schultze gets the Blues’. Ik prijs zijn stad om zijn braadworsten en hij neemt me kwalijk dat mijn Duits zo slecht is. Soms vraagt hij me waarom ik Nürnberg ken en ik heb grote moeite om hem te antwoorden, we zijn immers op vakantie. De derde is een oude hippie uit Bussum. In de jaren tachtig verdiende hij een klein fortuin als groenvinger bij een van de grotere hennepplantages van het land. Hij is geliefd op het eiland, behalve bij Jens, mij en een handjevol Amerikaanse ex-pats. Als we verlekkerd over hanengevechten praten, begint hij sentimentele monologen over de gruwelijkheid ervan en hoe hij eens moest huilen bij een stierengevecht. Hij beweert dat hij nog nooit ziek is geworden in India (onmogelijk), dat geld en liefde niets met elkaar te maken hebben (wat het maar waar), plakt pleisters op zijn buik als hij buikpijn heeft (...) en stinkt (nogal). Hij reist al tien jaar over de wereld, beweert zeker te weten dat second-life de opvolger is van Google en klaagt over de relevantie van de iPad. Hij heet Bernd. Bernd heeft een groot ontzag voor alles wat Frans is of klinkt en heeft het vette lichaam, maar vooral de bek van een tevreden gapende pad. Hap Hap. Jawel, Bernd is een wandelend cliché. Na elke zin zegt hij ‘...no?’, als hij ja bedoelt omdat hij ook met Zuid-Amerika dweept. Ik hou doorgaans niet zo van mensen die met Zuid-Amerika dwepen. In mijn ogen is het enige wat hem sympathiek maakt zijn grote voorliefde voor Steely Dan en het feit dat -zonder dat hij het weet, weliswaar- een nummertje van Black Star op zijn ipod verzeild is geraakt.


Beeld: Anouk de l'Ecluse

Stefan, Michael en de Bernd werken samen twee weken aan een nieuwe motor voor de boot. Alleen Bernd weet niets van motoren, maar hij is aardig in talen en omdat Stefan natuurlijk alleen Duits spreekt, is de hippie onontbeerlijk. Stefan kijkt naar de motor, schudt zijn hoofd en trekt alle schroeven en kabels eruit. Bernd kraait van plezier. Michael vindt het wel gezellig. Hij zegt: ‘kijk ons nou, een Duitser, een Nederlander en een Engelsman, samen aan een motor!’. Ik vind Michael erg aardig, we spreken af om elkaar op Facebook te vinden, wat hier, waar internet schaars is, misschien wel de meest wezenlijke bezegeling van een vriendschap is.

Er zijn veel problemen met de boot, want de uitgetrokken kabels zijn niet op het eiland te verkrijgen, dus er moet flink wat geïmproviseerd en ontmanteld worden. Michael haalt een motor uit zijn schuur waarin wat bruikbare kabels zitten. Vogeltjes hebben er een nestje in gemaakt, vogeltjes waar Bernd zich kortstondig over ontfermt. Michael en Stefan worstelen zich al gebarend door de reparatie. Bernd vertaalt soms wat, tenzij het echt lastig wordt, dan loopt hij ongeduldig heen-en-weer over het strand of valt in slaap onder een rots en dan klauteren kleine krabbetjes over zijn pens. Alles wat sympathiek is aan een hippie, komt samen in Jeff Bridges in een hippierol. Bernd heeft helaas niets weg van Jeff Bridges.

Als de motor eenmaal gemaakt is, dan is Bernd de eerste om aan de bar te vertellen hoe ze de problemen samen hebben opgelost. Michael en Stefan ruimen de spullen op. Hij kan goed vertellen, zijn talenknobbel en mooie stem wegen zwaarder dan zijn stank en vermogen om ongemerkt sigaretjes uit andermans sigarettenpakjes te lichten. Hij moet in de zestig zijn. Wie iets weet van motoren, zal meteen horen dat Bernd niets van de techniek begrijpt. Maar Bernd zegt: ‘ik ben niet zo goed in namen’ en dat helpt. Maar Stefan gromt verbeten correcties terwijl hij zijn aansteker bewaakt. Maar niemand verstaat de Duitser. De motor is gemaakt. Wat maken de details ook uit.

Jøran en Jens bieden Bernd, Michael en Stefan gratis hamburgers en bier aan. Het zijn grote, dure hamburgers van vijftien centimeter hoog en het bier is geïmporteerd. Maar de hippie houdt van hamburgers en nog meer van bier, dus hij eet de hamburgers alleen op, een voor een, terwijl hij met een mond vol de schoonheid van een gelijkwaardige samenwerking prijst. Michael weet van niets, na de werkdag vertrekt hij meteen naar zijn vrouw, kind en hond in de bergen. Hij at wel een hamburger, maar betaalde deze voordat het gratis hamburger-aanbod staat. Stefan heeft echter een vermoeden. Hij zit alleen aan een tafeltje naast de bar omdat Bernd niet meer vertaalt nu de klus geklaard is. Hij zegt soms: ‘hoe zit het met mijn hamburger?’. Maar de hippie reageert niet. Hij vertelt Jøran een verhaal over de pracht van cornichons. Na een paar minuten vraagt Stefan weer naar zijn hamburger. De hippie heeft zijn tweede hamburger inmiddels op, zijn mond is nu vol van een Bloody Mary. Een dikke pad met een rode bek. Hap Hap. Ik besluit om hem het niet te vertellen dat ook Bloody Mary’s typisch frans zijn. Bernd draait zijn hoofd om naar Stefan en tikt Jens aan, die zich ook even omdraait, dan gaan ze verder met hun gesprek en Bernd stopt hem zijn pvc visitekaartje toe. Stefan gromt harder en het de sfeer beweegt zich van hem vandaan. Als Bernd aan zijn derde hamburger begint en zich subtiel oriënteert op een bank in het resort om op te crashen, staat Stefan op en zegt in ranzig engels: ‘How about my fucking hamburger, you hippie?’.
De hippie is niet achterlijk, hij reageert beledigd en geeft vooral geen antwoord. Hij zegt: ‘Jouw toon bevalt me niet. Ik wil niet meer met iemand aan een motor werken die zo weet te grommen! Ik ga over positiviteit, weet je wel!’ Zo bedekt de oude hippie, die niets weet en alles geweldig vindt, in zijn allesverslindend opportunisme, de wereld om hem heen met de stinkende mantel der liefde.

---------

*recept Aloë-Vera cocktail (officiële naam: The Lying Dutchman)

-Aloë-Vera Juice (afhankelijk van de verkrijgbaarheid eventueel aangelengd met witte druivensap).
-1,5 deel Gin
-0,5 deel Vodka 1 deel is ook prima
-1 Calamansi, of een halve Limoen bij gebrek aan beter
-Tabasco naar smaak toevoegen (voor de liefhebber)

Mail

Niels Gerson Lohman

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
het laatste
 Anderhalvemetergymnastiek

Anderhalvemetergymnastiek

Voor illustrator Jente Hoogeveen kan 1 juli niet snel genoeg komen: dan mogen de eerste mensen weer mondjesmaats naar de sportschool. Hoe dat eruitziet? Lees meer

Alles vijf sterren: 25

Je bent niet alleen

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om de rubbers van je koelkast te vervangen of De ontdekking van de hemel te lezen. Lees meer

Tip: Ga naar je werk

Ga naar je werk

Ook als je kantoortuin of favoriete koffietentje met laptopaansluiting gesloten is, kun je naar werk. Nora van Arkel liet zich betoveren door het sprankje magie dat nodig is om onszelf van eindeloze pyjamadagen te bevrijden. Lees meer

 O, Big Brother, Where Art Thou?

O, Big Brother, Where Art Thou?

Camera's op kruispunten en in gebouwen die je niet alleen volgen, maar zelfs herkennen en gegevens van je verzamelen. Hoe dichtbij is die dystopische toekomst? Lees meer

 1

Een radslag weg

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om een Ottolenghi-recept uit te proberen of de badkamer opnieuw te betegelen. Lees meer

Ons hulsel ligt verscholen

Emma Zuiderveen onderzoekt de digitale werkelijkheid in deze twee gedichten over performance, schijn en vega-worst. Lees meer

Tip: Ga een potje schaken

Ga een potje schaken

Jihane Chaara heeft een hobby uit de oude doos nieuw leven ingeblazen: het schaken. Het spel blijkt een grote metafoor voor het echte leven. Een tip om niet te haasten, je verbeelding in te zetten en natuurlijk om een vermakelijk spel te spelen. Lees meer

Kosmische Mixtape 1

Kosmische Mixtape

Een playlist met kosmische muziek om onze themaweek uit te luiden in stijl! Lees meer

Automatische concepten 36

So simple that we couldn't

Twee mannen zoeken antwoorden op vragen die ze niet begrijpen, om tot een allesomvattend inzicht te komen. Lees meer

 Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Hemel en aarde worden bewogen om levens te redden, en je slaat aan het protesteren tegen het dragen van mondkapjes en de kortstondige inperking van je vrijheid. Illustrator Rueben Millenaar keek van boven op de aarde neer en zag een mensheid die elk gevoel van perspectief kwijt is. Lees meer

Hemellichaamgedichten

Alle sterrenstelsels drijven langzaam uit elkaar

Yentl van Stokkum is behoorlijk fan van sterrenkunde. Voor de Kosmische Week schreef ze een reeks gedichten over astronauten, zwarte gaten en afgebeeld worden met een stralenkrans (ook al ben je daar eigenlijk te bescheiden voor). Lees meer

Alles Vijf Sterrenbeelden: Een kosmische quarantaine 7

De kosmische kijk- en luisterhoroscoop

Onze mediums hebben een horoscoop gemaakt om je weer terug op aarde te brengen. Voor als je even uit je hoofd en in je scherm of je speakers wilt. Lees meer

De aarde als jukebox

De aarde als jukebox

Imre van Son nodigt je met dit verhaal uit om deel te nemen aan een kosmische Zoom-vergadering. Wees gewaarschuwd: ‘Subtiele signalen die je in een offline-gesprek opvangt – lichaamstaal gezichtsuitdrukkingen, robot-expressie – ontbreken of worden vertekend in een online conversatie.’ Lees meer

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Al jaren kijkt Marte Hoogenboom uit naar de lancering van James Webb, de opvolger van de beroemde Hubble-telescoop. We doen alles om onze plek in het heelal te begrijpen, terwijl we soms alleen maar willen horen dat het wel goedkomt met ons. Lees meer

Het Archief der Verloren Gedachten

Het Archief der Verloren Gedachten

Voor de Kosmische Week schreef Annemieke Dannenberg een kort verhaal over Gijsje Nachtegaal: een eenzame oudere die op zoek is naar een verloren gedachte... en daarbij wordt geholpen door een mysterieus call-center. Lees meer

 Kosmisch perspectief

Kosmisch perspectief

Tomas Mutsaers zoekt in zijn werk naar het wonderlijke van de wereld. Doelloos flanerend richt hij zijn lens met een kosmisch perspectief, zoals een telescoop door een wazige voorgrond van de atmosfeer kijkt, en scherpstelt op wat zich daarachter bevindt. Lees meer

Azul

Azul

'Azul', een kort verhaal van Nora van Arkel, verkent de uitwassen van een driehoeksverhouding. Hoe verwerk je verlies wanneer je aan de kant bent gezet? Lees meer

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Wie leest er tegenwoordig nog een horoscoop om te weten wat de dag, de maand het jaar je brengt? Nou, best veel mensen dus. Het is zelfs een wereldwijde trend. Ook Else Boer geeft toe regelmatig de astrologie in te duiken. Op zoek naar een verklaring gaat ze na wat astrologie de moderne mens kan bieden. Lees meer

Tip: Bouw een tedere takkenhut

Bouw een tedere takkenhut

Rijk Kistemaker troost zich tijdens de coronacrisis met de kosmische vraagstukken die Lars von Triers Melancholia opwerpt. Hoe rouwen we om het verlies van de aarde of - iets kleiner - een achteloze manier van leven? Lees meer

Hard//hoofd gaat op een ruimte-odyssee

Hard//hoofd gaat op een ruimte-odyssee

Tijdens de Kosmische week stijgen we duizenden kilometers boven het aardoppervlak uit, om daar te reflecteren op het heelal en op onszelf, op de astrologie en op onze omgang met de aarde. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers zo goed mogelijk kunnen ondersteunen. Een niet-commerciële vrije ruimte als Hard//hoofd is in deze tijd bijzonder, en jouw steun hieraan is onmisbaar. Als je vóór 1 juni aanmeldt dan ontvang je als dank een kunstwerk van Raquel van Haver en mag je gratis naar ons jubileumevenement. Sluit je nu aan bij Hard//hoofd!

Meer info