Asset 14

Verhaaltje

‘‘Er was eens, heel lang geleden, een gezin dat het niet zo breed had. De ouders maakten zich ernstige zorgen over de toekomst. Uitzicht op enige meevallers was er niet en iemand in hun kennissenkring om nog met goed fatsoen bij aan te kunnen kloppen evenmin, al bij iedereen hadden ze schulden lopen. De vader was houthakker, maar dat was zo’n beetje iedereen in die tijd, dus dan krijg je op zeker moment natuurlijk met verzadiging van de markt te maken. En als hij nou nog een enigszins goede houthakker was, dan had het wellicht allemaal nooit zo ver hoeven te komen. Maar deze man werkte met slecht onderhouden, botte materialen, resulterend in een bedroevend eindproduct. Soms probeerde hij er nog wat van te maken, door ergens een mal figuurtje in te kerven. Alsof daar iemand op zat te wachten. Zijn afnemers waren er ieder geval in het geheel niet over te spreken en zoiets gaat men dan toch rondbazuinen in zo’n sprookjesbos.

De moeder had geen werk of uitkering, maar in die tijd hoorde je daar niemand over. Het had ook allemaal niet zoveel uitgemaakt, als ze het huishouden nou maar een beetje fatsoenlijk bij zou houden. Dikke lagen stof op lelijk meubilair, dat is toch geen prettige sfeer om in te gedijen? Volgens sommige versies van het verhaal was het trouwens niet de biologische moeder, maar ik weet niet wat dat nou weer goed zou moeten praten. Stiefmoeders zijn toch een beetje de Marokkanen van het sprookjesbos, maar je kan je afvragen of het al dan niet aanwezig zijn van een bloedband überhaupt vermeld dient te worden. Het gaat op den duur toch behoorlijk stigmatiserend werken.

Enfin, om een lang verhaal kort te maken, die ouders besluiten op zekere nacht om hun kinderen ergens diep in het bos te droppen. Kijk, dat scheelt dan toch weer, want je hebt domweg minder monden te voeden. Natuurlijk ben je er dan nog niet, maar het is tenminste het begin van verandering. Die kinderen heetten trouwens Hans en Grietje. In sommige versies van het verhaal is Grietje de oudste, in sommige Hans, maar in geen enkele is het leeftijdsverschil erg groot, dus wat doet het er ook eigenlijk toe.

Die twee hadden natuurlijk allang in bed moeten liggen, maar in plaats daarvan zitten ze een beetje hun ouders af te luisteren. Van respect voor privacy hebben die twee waarschijnlijk nooit gehoord. Zodoende zijn ze helemaal op de hoogte van het uitje dat hen te wachten staat. En Hans, dat was toch wel een pienter joch hoor, sluipt dan de tuin in om kiezelsteentjes te verzamelen. Kijk, lieverd, je moet goed begrijpen, in die tijd hadden ze nog helemaal geen GPS.

Illustratie: Merlijn van Bijsterveld

De volgende dag lopen ze dus door dat woud en Hans laat af en toe zo’n steentje vallen en die ouders hebben niks door, want die zijn druk bezig hun vaste lasten te herberekenen. Op een gegeven moment zegt die al dan niet biologische moeder dat de kinderen maar even moeten lunchen en dan haalt ze uit haar rugtas van die kadetjes met zweterige plakken kaas. Natuurlijk is dat als afleidingsmanoeuvre bedoeld, want zo gauw de broodjes zijn weggewerkt zijn die ouders nergens meer te bekennen. Hans heeft wel wat kruimeltjes van het broodje in zijn jaszak bewaard. ‘Wie weet komt dat ooit nog eens van pas,’ denkt hij, met een haast sacraal gevoel van vooruitziendheid. En inderdaad, nadat ze via het steentjesspoor weer thuis zijn beland en de volgende dag de hele onderneming met een hoop gemor opnieuw kan beginnen, strooit hij ditmaal geen stenen maar kruimels achter zich. Op zich leuk, zo’n variatie om de sleur te doorbreken, maar Hans wordt nu wel met zijn gebrek aan ornithologische kennis geconfronteerd. De enige mogelijkheid om nog terug te komen wordt door snavels vermalen. En nogmaals, ik kan dit niet vaak genoeg benadrukken, GPS was er nog niet.

Goed, die twee dwalen dus een tijd door dat bos en de bossen in die tijd, daar kon je door dwalen hoor. Toen nog wel. Door al dat gedwaal beginnen die kids een partij honger te krijgen, dat wil je niet weten. Dan ontwaren ze een woning die geheel en al uit zoetwaren is opgebouwd. Daar kan je je nu geen voorstelling meer bij maken. Ik weet zeker dat je de bouwaanvraag er in geen eeuwigheid doorheen zou krijgen. Stucwerk van superfoods, dat is wellicht andere koek. Maar dit waren compleet andere tijden, met compleet andere opvattingen. De mensen hadden nog geen idee van wat allemaal slecht voor ze is. Hoe dan ook, Grietje neemt een hap van het raamkozijn, Hans stort zich op de voorgevel. Worden ze opeens door een krakende stem beticht van huisvredebreuk. Heeft die stem wel een punt, vind ik.

Al rap komt de aap uit de mouw, en blijkt dat mens een heks te zijn. En heksen, zoals je ongetwijfeld weet, eten kinderen. En daar kan je natuurlijk van alles van vinden, en ik wil dat soort praktijken zeker niet goed praten, maar laten we niet voorbijgaan aan het feit dat die mensen er ook niks aan kunnen doen dat ze met zo’n voorkeur geboren zijn.

Hoe dan ook, met hun knuisten vol suikerwerk staren de twee vandaaltjes in de gifgroene ogen van de bewoonster van het pand. Een pijnlijke situatie, voor alle betrokkenen. Ik zou zeggen dat... Annika? Slaap je al? Kom op zeg, we zitten nog niet eens op de helft van het verhaal. Nou ja, laat dan maar. Welterusten.’’

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Merlijn van Bijsterveld is illustrator. Zijn illustraties zijn vaak humoristisch van aard waarbij hij een andere draai aan de context geeft.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
AVS:

Knuffels, superhelden en opgroeien

Deze week worden onze redacteurs blij van teddyberen, een maatschappelijke relevante superheldenserie en satire in zwart-wit. Lees meer

Interview: Suzanne Wallinga van Amsterdam Art

Verzamelen voor alle leeftijden tijdens het Amsterdam Art Weekend

Interim-directeur van Amsterdam Art Suzanne Wallinga vertelt hoe zij het verzamelen van kunst toegankelijk wil maken voor iedereen. Lees meer

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

Vacature voor hemelbestormers: Hard//hoofd zoekt makers!

Hard//hoofd zoekt talent!

Wij zoeken vrije geesten, rusteloze zielen en ambitieuze daedalussen die ons tijdschrift structureel willen komen versterken als lid van de redactie. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 38

(Amateur)kunst en de vrouwelijke Freek

Deze week worden onze redacteurs blij van dierenweetjes, vorken met persoonlijkheid en een podcast als vervanging voor het museum. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Het Vertrek (4) - De stortbui

Het Vertrek (4) - De stortbui

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de vierde aflevering. Lees meer

Teleurstellende feministen

Teleurstellende feministen

Vivian Mac Gillavry voert gesprekken met vrienden over de discrepantie in het feminisme tussen theorie en keuzes in het persoonlijke leven. 'De definitie van feminisme is zo breed dat het lijkt alsof álles wat met keuzevrijheid en gelijkwaardigheid te maken heeft, onder de noemer geplaatst kan worden.' Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan