Asset 14

Touwen

‘‘Papa en mama gaan touwen’’, hoor ik Annika tegen de daklozenkrantverkoper zeggen, terwijl ik mijn fiets op slot zet. Als ik mij omdraai zie ik dat de zwerver zijn hand uitgestoken houdt.
‘‘Van harte gefeliciteerd papa,’’ zegt hij met een snik in zijn stem, ‘‘dat is een prachtig, prachtig iets.’’
Onwillekeurig mezelf afvragend wanneer die hand voor het laatst gewassen is, schud ik hem. Nou moet ik natuurlijk zijn stomme krantje kopen, anders kom ik wel heel onhartelijk over.

Het is niet de eerste keer dat mijn dochter een onbekende inlicht over mijn verandering van burgerlijke staat. Terwijl ze natuurlijk geen enkel idee heeft van wat ze zegt. Als ik haar vraag ‘‘wat is dat dan, trouwen?’’ maakt ze zich er steevast van af met het woord ‘‘taat’’. Van alle facetten van een bruiloft die ik voor haar heb opgesomd, is dit blijkbaar het enige dat is blijven hangen. Ook weer niet geheel onbegrijpelijk; stiekem zie ik ook wel het meest uit naar de taart. Niet alleen omdat ik een enorme zoetekauw ben, maar vooral omdat het iets is waar ik mij tenminste een voorstelling van kan maken. Hoe dichter mijn huwelijksdag nadert, hoe onwerkelijker het allemaal wordt. Misschien dat ik er daarom ook wel bijzonder rustig onder ben. Voor mijn aanstaande geldt hetzelfde. De mensen om ons heen daarentegen gaan kapot van de zenuwen.

Zo is er mijn vriend uit Frankrijk, die de rol van getuige zal vervullen. Twee weken terug had ik hem voor het eerst in tijden aan de telefoon.
‘‘Vanaf nu ga ik je elke dag even bellen’’, kondigde hij aan.
‘‘Oh, wat leuk’’, zei ik naar waarheid, want ik spreek niemand liever dan mijn verfranste vriend. ‘‘Maar waarom eigenlijk?’’
‘‘Ik moet op de hoogte blijven van hoe jij je voelt, dat zie ik als mijn taak’’, sprak hij plechtig.
‘‘Nou, ik voel me prima hoor.’’
‘‘Bon. Maar hoe voel je je nou echt?’’
‘‘Echt heel prima.’’
‘‘Echt?’’
‘‘Echt.’’
‘‘Nou, ik spreek je morgen wel weer.’’

Illustratie: Gino Bud Hoiting

Dan is er mijn zus, ceremoniemeester van de grote dag. Ook zij belt elke dag, niet om te vragen hoe ik me voel, maar om de verschillende scenario’s door te nemen. Voor elk mogelijk weertype, allergie en milieuramp heeft zij een apart draaiboek klaarliggen. Maar steeds bedenkt ze weer iets anders dat van belang is.
‘‘Kas, moet jij eigenlijk niet voor de grote dag nog even een pedicure zien?’’
‘‘Wat is dat?’’
‘‘Wat?’’
‘‘Zo’n pedidinges? Een kuuroord voor zedendelinquenten?’’
‘‘Broertje, we hebben geen tijd voor grollen. Ik lig al vijf minuten achter op schema. We hebben het hier over voetverzorging.’’
‘‘Maar wie ziet mijn voeten nou? Ik loop toch niet op sandalen naar het altaar?’’
‘‘Het lijkt me gewoon een arelaxte gedachte om de mooiste dag van je leven met vervuilde teennagels door te moeten brengen.’’
Zo had ik er nog niet tegenaan gekeken. Als ik nu niet op haar voorstel inga, zal ik de gehele ceremonie alleen nog maar aan mijn teennagels kunnen denken. Ik laat mijn zus een afspraak maken en zo kan er weer iets van haar stapel lijstjes worden weggestreept.

Mijn moeder is nog wel het meest nerveus. Zo te horen aan het gepuf aan de andere kant van de lijn is ze na twee decennia weer met roken begonnen.
‘‘Ben je al op je ‘‘ja’’ aan het oefenen?’’
‘‘Mijn ja?’’
‘‘Het lijkt zo simpel, maar er hangt zoveel af van dat ene woord, er hangt zoveel druk op dat moment. Onderschat dat niet, schat. Wat nou als je een black-out krijgt?’’
‘‘Oké, ik ga het oefenen mam.’’
‘‘En niet ‘‘oké’’ zeggen, dat is niet rechtsgeldig.’’
Een hele avond repeteer ik voor de spiegel. Nooit eerder heb ik erbij stil gestaan dat er zoveel manieren zijn waarop je een tweeletterwoord uit kan spreken.

Stiekem genieten mijn verloofde en ik wel van alle stress om ons heen. Wij zijn het oog van de orkaan, het rustpunt waar alles omheen draait. Natuurlijk hebben wij het ook wel makkelijk. Het enige wat we hoeven te doen is elkaar dat jawoord geven. Veel meer dan taart is dat toch de essentie van het hele gebeuren.

Als Annika en ik de supermarkt uitlopen staat de daklozenkrantverkoper er nog steeds. Terwijl ik mijn slot losmaak, zegt Annika: ‘‘boekje kopen’’.
‘‘Nee, lieverd,’’ sis ik naar haar, ‘‘we hebben er al één.’’
‘‘Hier, mijn huwelijkscadeau voor jouw mama en papa’’, zegt de zwerver en overhandigt mijn dochter een exemplaar. ‘‘Dan kunnen ze er tegelijkertijd in lezen, zo romantisch is dat.’’
‘‘Wat ongelooflijk aardig’’, stamel ik ontroerd, terwijl ik aan de kattenbak denk.
Wanneer we de hoek omfietsen, hoor ik hem roepen: ‘‘En niet weglopen hè, papa.’’

---

Dit is de laatste column van Kasper voor de zomer. In september keert hij weer terug.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
De schipperende kameleon: zomergast Van der Burg is sociaal voor de mensen, maar liberaal in het beleid

De schipperende kameleon: Zomergast Van der Burg is sociaal voor de mensen, maar liberaal in het beleid

Eric van der Burg was op bezoek bij Zomergasten. Marthe van Bronkhorst geeft in dit artikel haar scherpe analyse op de aflevering. Lees meer

Briefwisseling Ettie en Jochum - Brief 2

Wie wil nou een slachtoffer zijn?

Jochum ontving een brief van Ettie over zijn nooit-verstuurde brief aan zijn jeugdliefde. Ettie vindt dat Jochum de vrijheid van de queeridenteit niet goed beschrijft. Hij besluit Ettie een brief terug te sturen en op haar kritiek in te gaan. Lees meer

Briefwisseling Ettie en Jochum - brief 1

Het privilege van lesbisch-zijn

Een nooit verstuurde brief die door Jochum Veenstra op Hard//Hoofd gepubliceerd werd, begon een eigen leven te krijgen in het hoofd van Ettie, die niet zo goed wist wat ze ervan moest vinden en er toen maar over besloot te schrijven. Het resultaat is een niet-verstuurde brief die ze toch besloot op te sturen. Lees meer

Niet aan denken

Niet aan denken

Aan de feesttafel zoekt Aafke van Pelt tussen de koetjes en kalfjes naar het contrast, de diepere laag in het banale. Lees meer

Illustreer jij de volgende cover van het Hard//hoofd Magazine?

Illustreer jij de volgende cover van het Hard//hoofd Magazine?

Voor ‘Ssst’, het voorjaarsnummer van 2025 van Hard//hoofd, zijn we op zoek naar illustrator die de cover van ons magazine willen maken. Lees meer

Een kus van een beer

Een kus van een beer

Nick Sens ontmoet een beer in de dierentuin en raakt gefascineerd door deze dieren. Wie of wat ervaren we als we oog in oog met een beer staan? Aan alle wezens van de metamorfose, hier en daarginds (Nastassja Martin) De bruine beer zet twee zware stappen in mijn richting en ik bevries. Het gegil en... Lees meer

Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Kunst maken in een wereld die naar de gallemiezen gaat

Kunst maken in een wereld die naar de gallemiezen gaat

Martine Bontjes doet verslag van een zoektocht naar duurzaamheid tijdens kunstresidentie SOPRA SOTTO. Lees meer

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Ssst’, het zesde Hard//hoofd Magazine!

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Ssst’, het zesde Hard//hoofd Magazine!

Op het moment dat je overweegt om iets te zeggen, hoor je: ‘Ssst!’ Wie fluistert dit naar je, en waarom? Fantaseer je met ons mee? Dien uiterlijk 24 augustus 2024 een pitch in voor het magazine ‘Ssst’! Lees meer

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Wie zie jij als je in de spiegel kijkt? Voldoe je aan het beeld van ‘de gemiddelde mens’, of niet? Tom Kniesmeijer vraagt zich af waarom afwijken van het gemiddelde zoveel weerzin oproept en of hét gemiddelde wel bestaat. ‘Precies op het gemiddelde past niemand’. Ik sluit mijn ogen en ben terug in de Leidsestraat.... Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

Kunstverzamelaars opgelet! Interview met Hanane El Ouardani

Kunstverzamelaars opgelet! Interview met Hanane El Ouardani

Hanane El Ouardani (1994) is de fotograaf van het prachtige, nieuwe kunstwerk dat de kunstverzamelaars van Hard//hoofd thuis gaan ontvangen. De foto komt uit de serie The Skies are Blue, the Walls are Red (2018) en Jorne Vriens (onze Chef Kunst) heeft El Ouardani geïnterviewd over haar werk. Zij gaan met elkaar in gesprek over hoe zij als fotograaf te werk gaat, hoe deze foto tot stand is gekomen en praten over smaak, tegenstellingen en het hervinden van thuis. Lees meer

Galatea 1

Galatea

Een bezoek aan een Airbnb aan zee blijkt ook een bezoek aan asfalt, beton en een cementfabriek te betekenen. Andrea Koll plaatst dit beeld in dit door haar zelf geïllustreerde, tweestemmige gedicht tegenover het beeld van de door Pygmalion uit ivoor gemaakte Galatea. Lees meer

Nieuwe Barbaren 1

Nieuwe Barbaren

Met het essay 'Nieuwe barbaren' over de Kafkaëske, sci-fi serie Severance won Jacob Koolstra in 2024 de Drift Essaywedstrijd. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst 7

Dit maakten onze 1.660 kunstverzamelaars mogelijk in 2023

Kunstverzamelaars dragen bij aan onze missie om nieuw talent te ondersteunen. We leggen graag uit hoe we de donaties in 2023 hebben besteed. Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Nooit Verzonden - wacht op titel

Afscheidsbrief aan een waardeloze dokter

Er zijn nog steeds dokters die de gezondheidsklachten van hun patiënten niet serieus nemen. Luuk Schokker schreef een openhartige brief aan één van hen. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus, inclusief drie Lief kutland-stickers. Veel lees- en plakplezier!

Word trouwe lezer