Asset 14

Koortsdromen

De tramconducteur is een olijke Antilliaan met een strooien hoed. Zijn hokje is versierd met kleurige veren en conservenblikjes.
‘‘Heeft u ook gevulde koeken?’’ vraag ik aan hem.
‘‘Natuuuuuuurlijk’’, lacht hij z’n tanden bloot. Hij schuift zijn bakje met wisselgeld naar voren en haalt uit de ruimte daarachter een in plastic verpakte koek vandaan.
‘‘Dat is dan vijftig eurocent.’’
Ik hou m’n OV-chipkaart voor de automaat. In plaats van een piep klinkt het geluid van een kat die op z’n staart getrapt wordt. “Memory full”, staat op het schermpje te lezen.
‘‘Jij hebt hem zeker vol gezet met stoute films?’’ vraagt de conducteur. ‘‘En ben je nou geil of wil je een koekje?’’ Na deze opmerking maakt hij een dansje met zijn handen in de lucht, ook al klinkt er nergens muziek. Een vrouw met een rollator zucht vermoeid.
‘‘Ik wil me nergens mee bemoeien,’’ zegt zij, ‘‘maar is het niet een beetje inefficiënt om in je dromen het openbaar vervoer te nemen? Ik bedoel, je kan ook vliegen, of gewoon van de ene naar de andere plek transformeren.’’
‘‘Maar misschien houdt die jongen gewoon heel erg van de tram. Dan mag hij er toch van dromen?’’ zegt de conducteur vertederd. Opeens valt me op dat hij voor een olijke Antilliaan wel erg op Adolf Hitler lijkt.
‘‘Ja, dat doet allemaal maar tegenwoordig’’, zegt de vrouw. ‘‘Maar wij droomfiguranten moeten maar weer overal opduiken, zwaar onderbetaald en zonder een greintje respect.’’

Ik word wakker met een vaag schuldgevoel en een hoofd vol snot. Het hele dekbed is doorweekt van het zweet. Langzaam dringt het tot me door. Het begon gisteren met hoofdpijn en keelpijn en daarna kwamen de rillingen. Mijn werk heb ik toen voor de hele week afgezegd. Mijn verloofde heeft onze dochter vanmorgen naar de crèche gebracht en is daarna naar haar werk gegaan. Deze dag breng ik dus alleen thuis door en is bedoeld om ziek te zijn. Ik kijk op de wekker en zie dat het negen uur is. Verder slapen zou fijn zijn, maar dan moet eerst het bed opnieuw worden opgemaakt. Bewegen gaat moeizaam, het lichaam lijkt nog te slapen. Dan schiet er opeens iets door mijn hoofd wat voor een troostrijke opleving zorgt. Een lichtpuntje. Vandaag zal er een pakketje voor me bezorgd worden. Gisteren heb ik op bol.com Hurts Like Sunshine besteld, de driedubbel-elpee met daarop alle b-kanten van Katy Says No verzameld. Het zal fijn zijn om vanmiddag op de bank met een kop thee naar de muziek te luisteren en het boekwerk dat bij de plaat hoort door te bladeren.

Het bed is opgemaakt, ik heb even onder de douche gestaan, een kop kamillethee gedronken, een beschuitje gegeten en de krant doorgebladerd. Nu lig ik weer op bed. ‘‘Als ik de bel maar hoor, wanneer Bol voor de deur staat’’, denk ik en zak dan weg. Ik dobber door een donkerblauw riool. ‘‘Efficiëntie is nooit jouw sterkste kant geweest hè?’’ hoor ik de vrouw met de rollator zeggen. De ‘s’ klinkt alsof haar gebitje niet helemaal goed zit.

Illustratie: Gino Bud Hoiting

Ik schrik wakker van de deurbel, die erg lang ingedrukt wordt. Het klinkt als een allerlaatste poging. Met al mijn kracht stap ik uit bed, pak mijn ochtendjas en ren de trap af. ‘‘Als de buren maar thuis zijn, mocht ik het toch net niet redden,’’ zeg ik tegen mezelf. Ik loop door de gang, doe de deur open, loop de volgende trap af en vraag me vervolgens af waar ik eigenlijk ben. Zo groot was dit huis toch ook weer niet? De bel wordt weer ingedrukt. ‘‘Pakketje!’’ hoor ik de postbode schreeuwen. Zijn stem lijkt wel een beetje op die van de tramconducteur. Dan begint hij op de deur te bonzen. Ik sta nu in een doodlopende gang en het geklop lijkt van alle kanten te komen. Ik draai me om, maar de andere kant blijkt ook doodlopend te zijn. Moedeloos zak ik ineen op de grond. Dan hoor ik het geklop van onder me komen. ‘‘Komt er nog wat van?’’ buldert de tramconducteur. ‘‘Aufmachen!’’ Dan hoor ik een andere stem, die ik niet meteen kan plaatsen. ‘‘Laat hem toch, hij is op een plek waar niemand bij kan.’’ Vervolgens wordt de gang opgelicht door tientallen gekleurde discolampen en in de verte klinkt de nieuwe plaat van Justin Timberlake. ‘‘Waar is dat feestje?’’ zegt de tweede stem plagerig. Nu pas hoor ik dat het de stem is van Sacha de Boer. Dan begint de gang te kantelen en glijd ik met toenemende vaart naar beneden. Ik zie de dode muur op me af komen, maar het blijkt een pannenkoek te zijn waar ik in een keer doorheen schiet. Even vlieg ik door een paars luchtruim waar stapelwolken in de vorm van cowboys koehandel spelen. Dan schiet ik weer overeind in mijn eigen bed. Even weet ik niet meer wat ik moet doen. Ik bedenk dat ik moet ademen. Ik zweet weer van alle kanten en mijn keel voelt alsof ik de Sahara heb ingeslikt. De bel klinkt ditmaal bescheiden.

Voor de deur staat een dik mannetje met een blauw pak. ‘‘Waarmee kan ik u van dienst zijn?’’ zegt hij.
‘‘Ja, u belt toch bij mij aan?’’ stamel ik.
‘‘Mijn excuses,’’ zegt het mannetje, ‘‘maar ik ben de draad kwijt. Waarmee kan ik u helpen?’’ Dan herken ik hem pas. Het is Billie, de virtuele assistent van bol.com.
‘‘Wat is dit nu weer voor suffe droom?’’ jammer ik.
‘‘Ik begrijp het niet helemaal. Wilt u daarom contact opnemen met de klantenservice?’’ vraagt Billie stoïcijns. Ik sla de deur dicht.

Ooit zei ik tegen iemand het zo jammer te vinden dat ik mijn dromen meestal zo snel weer vergeet. Die persoon raadde mij toen aan om voortaan een boekje naast mijn bed te houden. Zo kon ik die dromen meteen noteren. Dat leek een aardig idee, maar mijn geest ging vervolgens rare spelletjes met me spelen. Ik schreef mijn dromen op en sliep weer verder, om er de volgende ochtend achter te komen dat alle pagina’s leeg waren. Het enige dat ik voortaan van mijn dromen onthield was dat ik de dromen in mijn dromen aan het papier had toevertrouwd, maar aangezien dat papier ook weer gedroomd was had ik er helemaal geen reet aan. Daar ben ik nu ook een beetje bang voor. Er zijn genoeg aanwijzingen dat ik daadwerkelijk wakker ben en deze column dus niet voor niets schrijf. Zo had ik net mijn verloofde aan de telefoon. ‘‘Annika heb ik bij je tante gedropt,’’ zei ze. ‘‘We waren helemaal vergeten dat het vandaag tweede paasdag is, de crèche is natuurlijk gesloten.’’ Vervolgens begreep ik dat ik dus ook voor niks op mijn pakketje had gewacht. Maar is het wel echt Pasen? Ik ben net even de deur uitgegaan om keelsnoepjes te kopen en het leek wel winter. Daar klopt dus toch echt iets niet. Mocht ik zo wakker worden dan hoop ik dat alles weer normaal is, dan hoop ik dat ik beter ben.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Homo homini lupus

Homo homini lupus

Sebastian Eisenberg volgt het nieuws van wolvin Noëlla en haar pups op de voet. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 52

Gelukkig groeien we op

Deze week worden onze redacteurs blij van opgroeien, dansen en goede voorbeelden. Lees meer

Je wordt niet thuisgebracht

Je wordt niet thuisgebracht

Een kort verhaal over Passoã, natte patat op de grond van het zwembad, ontsnappingsplannen en verlangens die schuren als zand. Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Zwamvolk 2

Zwamvolk

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lotte Bijl trapt af met een verhaal over het mos dat je komt halen, over hoe een heksenkring ontstaat en zwammen die op gezichten groeien. Lees meer

Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Horror, honden en verlangen 1

Horror, honden en verlangen

Deze week worden onze redacteurs blij van een film die de Gouden Palm waard is, een uitkomst voor hondenbezitters met een volle agenda en een debuutroman. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer