Asset 14

Kinderfeest

‘‘Zwarte Piet is zwart.’’ Zonder het te weten citeert onze tweejarige dochter de premier. Wij laten het daar niet zomaar bij zitten, als ouders van de eenentwintigste eeuw.
‘‘Kan hij dan niet ook groen zijn, of blauw?’’ probeert mijn vrouw.
‘‘Of rood met gouden stippen?’’ vul ik haar aan.
Annika kijkt ons met grote ogen aan, we zien haar denken. Tot onze opluchting geeft ze een verlossende knik.
‘‘Ja,’’ zegt ze. ‘‘Dat kan.’’
Boven haar hoofd geven papa en mama elkaar een vluchtige kus. Het zal dan toch allemaal nog goed gaan komen met de feestdagen dit jaar.
‘‘Of,’’ horen we Annika, op een toon alsof ze zich opeens iets herinnert.
‘‘Of, of, of…’’
De spanning in de woonkamer stijgt.
‘‘Of zwart.’’
Ze spreekt het woord uit alsof het de gewichtigste kleur ter wereld is.
‘‘Ja, nee, oké, vooruit, soms,’’ stamelen haar moeder en ik door elkaar.
Annika krijgt de slappe lach. Ze denkt dat wij een spelletje aan het spelen zijn.
‘‘Welles, welles,’’ zegt ze. ‘‘Zwarte Piet is zwart. Zwart is-ie.’’

Voor het slapen vertel ik Annika doorgaans een verhaaltje, maar deze avond gaan we Sinterklaasliedjes oefenen. Morgen zal de goedheiligman immers in Amsterdam arriveren. Ik begin met de eerste klassieker die bij me opkomt.
‘‘Dáár wordt aan de deur geklopt. Hard geklopt, zacht geklopt. Dáár wordt aan de deur geklopt. Wie zou dat zijn? Wees maar gerust mijn kind, ik ben een goede vrind...’’
Langzaam dringt tot mij door dat ik uit dat immense repertoire uitgerekend het allerfoutste nummer heb uitgekozen. Een nummer dat zelfs door de ferventste advocaten van de pietermantraditie steeds vaker wordt overgeslagen. Een nummer dat binnen een paar jaar alleen nog op pakjesavond zal worden aangeheven door seniele opa’s. Mijn dochter had kunnen opgroeien zonder enige notie van dit verderfelijke lied, maar ik zit er nu middenin en er kan geen twijfel over bestaan dat zij het een prachtnummer vindt, zo vrolijk wipt ze op mijn schoot. Ik probeer te stoppen, maar mijn mond zingt verder, gevangen in die onverbiddelijke Oud-Hollandse cadans.
‘‘Ook al ben ik zwazwazwa...’’
‘‘Zwazwa?’’ hoor ik Annika vraagtekens zetten bij de authenticiteit van mijn tekst. Het is nu een kwestie van doorzetten, anders zal ze nooit meer iets van mij aannemen. Ik verander de tekst gewoon in iets onzinnigs, wat doet het er ook toe, al die kinderliedjes slaan zo vaak nergens op. Ik schraap mijn keel.
‘‘Ook al ben ik zwaar bebloed, arbeid is goed.’’
Annika klapt in haar handjes. ‘‘Nog een keer,’’ roept ze.

Illustratie: Gino Bud Hoiting

We staan op de Nieuwe Amstelbrug ingeklemd tussen honderden vol verwachting kloppende harten. Er varen al enkele pietenbootjes onder ons door, de Stoomboot kan elk moment komen. Een paar pieten op rolschaatsen delen pepernootjes uit. Ze zijn allemaal zwart, op een na.
‘‘Kijk eens Annika, die Piet is rood,’’ zeg ik tegen mijn kleine schat. Ze kijkt de andere kant op en zegt laconiek: ‘‘Zwarte Piet is zwart.’’
Een gespierde kerel met een motorbroek en zijn dochter op zijn nek, klopt mij op mijn schouder. ‘‘Dat kind heb gelijk. Belachelijke vertoning, zo’n rooie ertussen. Zwarte Piet is zwart.’’
‘‘Zwart zijn ze,’’ beaamt Annika, wijzend naar een sloep met twee dozijn dansende exemplaren.
‘‘Tja, ik weet niet,’’ zeg ik, ‘‘kijk, het is natuurlijk een heel gevoelig onderwerp, maar tijden veranderen en…’’
‘‘Gewoon goed bezig, makker,’’ zegt de motorrijder. ‘‘Ben blij dat er in dit kutlandje tenminste nog wat normen en waarden worden bijgebracht.’’
Hij draait zich om, naar de Rode Piet, en roept: ‘‘Zwarte Piet is zwart, Zwarte Piet is zwart.’’ Annika kirt van plezier. Even later staat de halve brug haar leus te scanderen. De andere helft roept ‘‘boe’’, ‘‘respect’’ en ‘‘racisme’’. Rode Piet rolschaatst er gauw vandoor.

Het tumult stopt abrupt wanneer het getoeter van de Stoomboot klinkt. Gebroederlijk zwaaien vriend en vijand naar de Goedheiligman. Pas wanneer hij weer uit het zicht verdwenen is wordt de verbale oorlog voortgezet. Het lijkt me tijd om naar huis te gaan, voordat de boel zal escaleren. Tot mijn grote schrik zie ik dat Annika niet meer voor mij staat.

Licht in mijn hoofd van paniek draai ik mij om. Dan zie ik haar in het midden van de mensenmassa staan. Stampend van vrolijkheid zingt ze ‘‘Ook al ben je zwaar bebloed, arbeid is goed’’.
De motorvader kijkt mij geschrokken aan. ‘‘Gast, dat gaat nou weer echt veel en veel te ver,’’ zegt hij.
‘‘Dat is, dat is gewoon ziek,’’ zegt een vrouw, die met haar handen de oren van haar zoontje dichthoudt.
‘‘Ach, het creatieve kinderbrein,’’ lach ik. ‘‘Ik sta gewoon aan jullie kant, hoor.’’
‘‘Aan wiens kant?’’ vraagt de motorvader.
‘‘Ja, het is natuurlijk ook heel erg dubbel.’’ Ik zwaai met mijn handen, maar ik weet niet wat ik uitbeeld.
‘‘Bah, wat vind ik dit erg zeg,’’ zegt een man met een snorretje. Het is mijn oud-docent Duits, ik hoop niet dat hij mij herkent. ‘‘Verderfelijke ideeën in een onschuldig hoofdje stoppen en er dan niet eens de verantwoordelijkheid voor nemen.’’

De mensen op de brug komen eensgezind dichterbij. Annika en ik lopen met toenemende vaart naar onze fiets en scheuren dan naar huis.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Automatische concepten 38

Hard//hoofd zoekt een nieuwe adjunct-hoofdredacteur

De adjunct-hoofdredacteur denkt mee over de koers van het tijdschrift en heeft een stem in belangrijke beslissingen. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties) 2

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties)

Ter ondersteuning van de chef Illustratie zijn wij op zoek naar een beeldredacteur illustraties. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 43

Lekker soggen

Deze week worden onze redacteurs blij van lachen om Mark R., lessen over de media en het kunnen bijdragen aan de vismigratie in Utrecht. Lees meer

Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Eindelijk lente

Eindelijk lente

Deze week worden we blij van een fijn boek, roze k-pop en Den Bosch. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

De dochter van Baba Yaga met illustratie van Micky Dirkzwager

De dochter van Baba Yaga

Saar, een slapeloze studente, leeft op dubbeldrop en kan haar ex niet vergeten. Op een nacht belt ze haar moeder. ‘Vanaf mijn drieëntwintigste werd het allemaal beter, Saar.’ Is er hoop? Een rauw sprookje van Lena Plantinga over het herstellen van je vrouwelijke intuïtie, of pogingen doen tot. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Alsof het stil was 1

Alsof het stil was

In dit korte verhaal van Janna Claudius slapen een van elkaar vervreemde moeder en dochter een nachtje op dezelfde kamer. Lees meer