Asset 14

Energieleveranciers

‘‘Goedemiddag, u spreekt met Wilma Brouwer van Oxxotron. Komt het gelegen?’’
Ik denk aan alle dingen die ik vandaag van plan was te doen en alle dingen die toch niet meer gaan lukken.
‘‘Meneer van Royen, bent u daar nog?’’
‘‘Ja, mevrouw Brouwer, ik ben er nog. Steek maar van wal.’’
Eigenlijk heb ik hier helemaal geen zin in. Maar wanneer heb ik nou wel zin in zoiets? De afgelopen dagen had ik al vijf gemiste oproepen van een anoniem nummer. Ze zullen het net zo lang blijven proberen tot ze beet hebben.
‘‘Ik zie in onze administratie dat u twee maanden geleden bent overgestapt.’’
‘‘Ja, daar ben ik eerder over gebeld. En zoals ik toen ook benadrukte, het is niets persoonlijks. Echt niet. Ik ben altijd tevreden geweest over uw diensten.’’
‘‘Dat is fijn om te horen.’’
Wilma klinkt ontroerd op een zakelijke manier.
‘‘Het is alleen dat Electragal met een aantrekkelijk aanbod kwam.’’
‘‘Wij weten van dat aanbod. En inderdaad, het is een aanbod dat zeer aantrekkelijk klinkt. U zou wel gek zijn om daar niet op in te gaan.’’
‘‘Nou, fijn dat u dat begrijpt.’’
De toon van deze conversatie is mij veel te begripvol. Het moet wel gek lopen als Wilma mij niet krijgt waar ze me hebben wil.
‘‘Natuurlijk begrijpen we dat. Maar laten wij u nou een nóg aantrekkelijker aanbod kunnen doen. Wij zitten immers ook niet stil, wij leren ook.’’
‘‘Mevrouw Brouwer, het doet me goed om dat te horen. Maar ik heb geen zin om elke keer dat iemand iets leert weer over te moeten stappen. Zo kan ik wel aan de gang blijven.’’
‘‘Maar ons doel is dat u juist niet aan de gang blijft. Juist niet! Ons doel is om u thuis te laten komen. Daar waar het veilig is. Daar waar u uzelf kunt zijn.’’
De deurbel gaat.

‘‘Bent u de hoofdbewoner van dit adres?’’
Het mannetje onderaan de trap heeft een groene regenjas en een hagelwit gebit.
‘‘Ja, zo zou je dat kunnen zeggen.’’
‘‘Ik ben Olle Buisman van Kernia. Mag ik u wat vertellen over de toekomst van uw energie? Zoals u wellicht weet verandert de wereld en wij willen dat u met ons mee verandert.’’
Ik denk aan alle dingen die ik vandaag van plan was te doen en alle dingen die toch niet meer gaan lukken.
‘‘Komt u maar naar boven. Ik moet wel eerst even een telefoontje afhandelen.’’
Terwijl ik mevrouw Brouwer mijn geboortedatum en bankrekeningnummer doorgeef, wijs ik meneer Buisman de bank. Hij haalt een ordner uit zijn tas, legt deze in zijn schoot. Met zijn duim langs een stapeltje papieren ritselend, staart hij naar de muur, waar een tekening van mijn dochter hangt. Hij lijkt er iets in te zien wat ik nog niet ontdekt heb.
‘‘Oh nee, oh nee,’’ kreunt mevrouw Brouwer. ‘‘De computer lijkt vast te lopen. Ja hoor, daar gaat-ie. Helemaal potjevast. Waarom loopt de computer nou altijd vast?’’
‘‘Dat weet ik niet.’’
‘‘Mag ik u even in de wacht zetten? Alstublieft? Dan kunnen we het zo netjes afronden. We waren er echt bijna.’’
Ik zet mijn telefoon op de luidspreker en leg hem op tafel. Enkele seconden luisteren Buisman en ik samen naar het wachtmuziekje. Het is Céline Dion die zingt over haar hart.
‘‘Blijft toch een klassiekertje hè,’’ zegt Buisman weemoedig.
‘‘Wilt u misschien koffie? Of iets anders?’’
‘‘Nou, een glas water zou er zeker wel ingaan.’’
Terwijl ik een glas onder de kraan houd, denk ik aan alle verkopers die ik het in mijn leven naar de zin heb proberen te maken. Uiteindelijk blijft het kopen van hun product toch de meest effectieve manier om van ze af te raken. Maar voor je het weet staat hun concurrent voor de deur. Het houdt al met al nooit op.

Illustratie: Merlijn van Bijsterveld

Meneer Buisman neemt een slok en begint aan zijn verhaal.
‘‘Al die energieleveranciers die de goedkoopste beloven te zijn, het is toch om gek van te worden. Die belofte maken wij dus heel expliciet niet.’’
Hij spreekt het woord ‘expliciet’ uit alsof het een zure mat is.
‘‘Wat beloven jullie dan wel?’’ vraag ik en ga naast hem op de bank zitten.
‘‘Eerlijkheid. Omdat dat is waar we in geloven. Zonder eerlijkheid zijn we toch nergens?’’
Buisman laat een stilte vallen, zodat ik kan nadenken over deze vraag. Samen kijken we naar de kindertekening. Céline Dion begint voor de derde keer aan haar lied.
‘‘Meneer Buisman? U zei toch dat u van Kernia was?’’
‘‘Dat is correct.’’
‘‘Waarom staat er dan EasyGreen op uw jas?’’
Meneer Buisman leest vol ongeloof de letters op zijn borst.
‘‘Nee,’’ kermt hij. ‘‘Nee, niet weer.’’
‘‘Wat is er dan gebeurd?’’
‘‘Ja, wat is er dan gebeurd? Ik heb het weer eens verkloot, dat is er gebeurd.’’
‘‘Ach, wat maakt het uit? EasyGreen heette dus eerst Kernia, so what?’’
‘‘EasyGreen heeft nooit Kernia geheten. EasyGreen was eerst Stabilio. Kernia is met Pulsia samengegaan als Oxxotron. Volg je het nieuws dan niet? Ik werk daar al twee jaar niet meer, en nog steeds...’’
Buisman begint luidruchtig door zijn neus te ademen, terwijl zijn hoofd steeds roder wordt.
‘‘Zo onprofessioneel, zo onprofessioneel,’’ jammert hij. Dan pakt hij de ordner van zijn schoot en slaat hem keihard tegen zijn gezicht.
‘‘Rustig nou,’’ hoor ik mezelf zeggen. ‘‘Zo erg is het toch niet. U bent toch ook maar een mens?’’
De tweede keer klinkt de klap stukken harder. Een straal bloed loopt uit Buismans neus en verspreidt zich over de papieren. Op dat moment houdt Dion op met zingen.

‘‘Meneer van Royen? Bedankt voor het wachten. De computer doet het weer, hoor.’’
Meneer Buisman springt op van de bank en grist mijn telefoon van tafel.
‘‘Wilma? Ben jij het echt?’’ Er klinkt een snik in zijn stem.
‘‘Met wie spreek ik?’’ vraagt mevrouw Brouwer verward.
‘‘Olletje. Jouw Olletje. Dit kan toch geen toeval zijn. Ik was hier net om meneer van Royen te overtuigen naar Kernia over te stappen.’’
‘‘Kernia?’’
‘‘Godverdomme, EasyGreen dus.’’
‘‘Olle, waarom heb je me verlaten?’’
‘‘Dat weet je best, stoppendoosje, er was geen andere mogelijkheid. Ik was angstig. Jij verdiende beter.’’
‘‘Ik wilde niet beter. Ik wilde jou. Jij was alles voor me: m’n gas, m’n licht, m’n meterstanden.’’
Er valt een traan uit Olle’s ooghoek, deze vermengt zich met het bloed.
Ik denk aan alle dingen die ik vandaag van plan was te doen en alle dingen die toch niet meer gaan lukken.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Merlijn van Bijsterveld is illustrator. Zijn illustraties zijn vaak humoristisch van aard waarbij hij een andere draai aan de context geeft.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Automatische concepten 38

Hard//hoofd zoekt een nieuwe adjunct-hoofdredacteur

De adjunct-hoofdredacteur denkt mee over de koers van het tijdschrift en heeft een stem in belangrijke beslissingen. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties) 2

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties)

Ter ondersteuning van de chef Illustratie zijn wij op zoek naar een beeldredacteur illustraties. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 43

Lekker soggen

Deze week worden onze redacteurs blij van lachen om Mark R., lessen over de media en het kunnen bijdragen aan de vismigratie in Utrecht. Lees meer

Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Eindelijk lente

Eindelijk lente

Deze week worden we blij van een fijn boek, roze k-pop en Den Bosch. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

De dochter van Baba Yaga met illustratie van Micky Dirkzwager

De dochter van Baba Yaga

Saar, een slapeloze studente, leeft op dubbeldrop en kan haar ex niet vergeten. Op een nacht belt ze haar moeder. ‘Vanaf mijn drieëntwintigste werd het allemaal beter, Saar.’ Is er hoop? Een rauw sprookje van Lena Plantinga over het herstellen van je vrouwelijke intuïtie, of pogingen doen tot. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Alsof het stil was 1

Alsof het stil was

In dit korte verhaal van Janna Claudius slapen een van elkaar vervreemde moeder en dochter een nachtje op dezelfde kamer. Lees meer