Asset 14

Een viespeuk

Mijn echtgenote had me afgeraden te gaan en niet alleen omdat mijn nette broek de enige broek was die niet in de was zat. "Een avondje zuipen met vrienden, uitgerekend wanneer je de volgende dag in alle vroegte zo’n belangrijk gesprek hebt? Je wil dan toch lekker helder zijn in je hoofd?" Ik wuifde haar bezwaren weg. "Ach, je kent me toch, ik ben toch al nooit helemaal helder in mijn hoofd. Bovendien zijn wij ook allemaal de jongsten niet meer. Misschien dat ik het zelfs wel gewoon bij thee houd. Zo’n heerlijk glas muntthee, daar kan toch geen bier tegenop?"

Bier misschien niet, maar de jenever, wijn en whisky smaakten behoorlijk goed naast het bakkie bladeren. Het werd later en later en daarna steeds vroeger en van de laatste paar glazen, het afscheid en mijn fietstocht naar huis kon ik mij niet meer herinneren dan een wazige vlek en iets met een schreeuwende shoarmabakker. Het mag al met al een wonder heten dat alles vanmorgen zo piekfijn verliep. Ik had me dan wel bijna verslapen, maar in recordtempo was ik in mijn kleren gestapt en voordat de rest van het gezin wakker werd had ik het huis verlaten. Tijdens de heenreis voelde ik nauwelijks zenuwen, de gehele treinrit zat ik verdiept in mijn boek. En tijdens het sollicitatiegesprek hoorde ik mezelf uiterst gevat mijn twee competenties toelichten en zag ik mijn ondervragers met regelmaat grinniken. Het verliep, zogezegd, vlekkeloos.

Deze terugreis hoef ik mezelf voor de verandering dus niet gek te maken met alle dingen die ik eigenlijk had moeten zeggen. Ik kan in alle rust mijn boek verder lezen. En wat een prachtig boek is dit zeg. Werkelijk op elke pagina staat wel een zin die mij tot tranen toe weet te roeren. Dit is een van die zeldzame kunstwerken die mij niet alleen doen vergeten waar ik ben, maar ook dat ik ben. "Wacht niet op mij, Florentine," had de stem gesproken, "in het licht van jouw ogen loop ik toch altijd achter. Voorbij de rotsen woont mijn verdriet, je mag nu vluchten." Florentine snikte. "Nee," zei ze, "ik wil niet alleen gaan. Ik wil samen smelten. Mijn hart is een capsule die niet mag worden afgevuurd."

Ter hoogte van Hilversum weet er iets door mijn meditatieve cocon heen te dringen. Wanneer ik het opmerk, begrijp ik dat het er de hele tijd al was, als het gezoem van een verwarming, of het tikken van een klok. Maar waar die huiselijke geluiden met enige wilskracht nog wel uit het bewustzijn kunnen worden verdrongen, geldt voor de stem van de passagier achter mij dat, eenmaal opgemerkt, er geen mogelijkheid is om hem niet meer te horen. De stem is schor, kapot zou je ook kunnen zeggen, en fluistert op een toon van smerige samenzwering, vunzige voorstellen en gore geheimen. De persoon aan de andere kant van de lijn zal wel een smeerpijp zijn van het ontvangende soort. Terwijl ik probeer thuis te brengen in welke taal mijn achterbuurman spreekt, merk ik zijn geur op. Het is een geur zo zuur en penetrant, dat het ongelooflijk is dat hij me eerder niet was opgevallen. Nu heb ik steevast last van een verstopte neus als ik kort geslapen heb, maar toch. Deze man lijkt de dag begonnen te zijn met rauwe knoflook en geschifte melk.

Foto: Jan Postma

Naarmate de treinrit vordert gaat de viespeuk tegelijk sneller en zachter praten, alsof hij doorheeft dat hij afgeluisterd wordt. Niet dat het veel uitmaakt, ik ken de taal toch niet die hij spreekt. Ik probeer me maar weer te richten op mijn boek. Florentine had gezien hoe het hemelgewelf zich opende. Ze sprak: "eeuwigheid, neem mij mee, naar een zee van boterbloemen. Ik zal opaal zijn. Ik zal schitteren." Mijn ogen blijven de letters volgen, maar ik moet vechten tegen de neiging om mezelf om te draaien, zodat ik kan zien hoe de goorling eruit ziet. Zijn gezicht zal wel onder de korsten en zweren zitten. Hopelijk hoeft hij er niet eerder uit dan ik, want dan kan ik een blik op hem werpen wanneer ik de trein verlaat. Gelukkig zit hij er nog steeds wanneer we aankomen op Amsterdam Science Park. Mijn hart klopt in mijn keel wanneer ik opsta en langs hem loop.

Hij blijkt een fris geschoren jongen, niet veel ouder dan ik, en draagt een brilletje met hoornen montuur. Zijn haar glimt en zijn huid glanst. Hij houdt geen telefoon in zijn hand en ik zie ook niets in zijn oor zitten. Toch prevelt hij door, met beschaamde blik.

Op het station loop ik langs de stilstaande trein een paar meter de verkeerde kant op, om door het raam heen het andere oor te inspecteren. Daarin ontbreekt eveneens apparatuur. Het is vreemd dat de stank hier op het perron nog steeds zo dichtbij lijkt te zijn. Dan strijk ik mijn wijsvinger langs mijn hoofd, alsof ik opeens bedenk dat ik toch de andere kant op moest. Terwijl ik mij omdraai, steek ik nonchalant een hand in mijn broekzak. Op dat moment realiseer ik me twee dingen. Ten eerste dat de jongen psychische problemen mag hebben, maar wel bijzonder beschaafd is. Hij hoopt zo min mogelijk op te vallen door de gesprekken in zichzelf zo zacht mogelijk te voeren. Iemand moet die arme drommel een keer duidelijk maken dat in dit kakofonische tijdperk een tegenovergestelde benadering vele malen effectiever zal zijn. Het tweede is dat mijn broekzak gevuld is met repen vlees en knoflooksaus.

"Nee, niet in mijn zaak!" hoor ik, ergens achterin mijn hoofd, de shoarmabakker schreeuwen. Voordat ik de pantalon verder inspecteer, weet ik al wat ik erop aan zal treffen. Even hoop ik nog dat het mee zal vallen. Maar nee, beide pijpen zitten onder de vetvlekken en aangekoekte kotskorsten.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Hard//talk: het nieuwste EU-migratiepact houdt ongelijkheid in stand

Het EU-migratiepact versterkt ongelijkheid

Het nieuwe EU-migratiepact is geen ‘oplossing’ voor het ‘probleem’ van migratie. Lees meer

 Kerkgangers gaan viraal

Kerkgangers gaan viraal

Voor fervente kerkgangers is het te hopen dat het virus zich deze maand niet van zijn vrome kant laat zien. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Niet direct vangbaar

Niet direct vangbaar

Deze week worden onze redacteurs blij van de lokale Perzische supermarkt, een tentoonstellingsruimte die er nu nog is en unnanaaanikotoq. Lees meer

Het Waait

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de tweede aflevering. Lees meer

 Kolven tegen corona

Kolven tegen corona

Vanaf volgende week wordt de moedermelk van zo'n 7500 oud-coronapatiënten opgehaald. Die bevat antistoffen, en is dus een perfect ingrediënt in - bijvoorbeeld - ijsjes! Lees meer

 1

Eenzaamheid ontleden in 'A-Lonely Show'

Met de pop-uptentoonstelling ‘A-Lonely Show’ nodigen Ka-Tjun Hau en Nanine van Smoorenburg ons uit om van een afstand te reflecteren op onze eigen eenzaamheid. Roos Wolthers nam de uitnodiging aan en zag: ‘A-Lonely Show’ deed veel meer dan eenzaamheid in beeld brengen. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Proeven en zien

Proeven en zien

Deze week worden onze redacteurs (en een spontane inzender) blij van pittige patat, een dansdocumentaire en het laatste nummer van een kunstmagazine. Lees meer

Vacature Chef Kunst 1

Hard//hoofd zoekt kunstcritici!

Krijgt jouw toetsenbord ervanlangs, elke keer dat je een expo of voorstelling hebt bezocht? Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

 Inktviswijsheid

Inktviswijsheid

Gaat de inktvis ons een pijnstillend medicijn leveren, beter leren plannen of de oorzaken van autisme blootleggen? Lees meer

Trialoog: Antebellum

Antebellum

Onze redacteuren durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 34

Als het regent

Deze week geven onze redacteurs tips voor druilerig weer. Lees meer

Kind zonder uitknop

Kind zonder uitknop

Frederike Luijten schreef een experimentele reeks gedichten over ADHD, waarin mensen in bomen veranderen en lucky paper stars vouwen als oplossing voor hun angsten. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Oproep: Hard//hoofd zoekt opiniemakers!

Hard//hoofd zoekt opiniemakers!

Voor de vaste rubriek Hard//talk zijn wij op zoek naar scherpe schrijvers met een mening die durven te verrassen en weten te overtuigen. Lees meer

Het Vertrek (1) - Het Raam 1

Het Vertrek (1) - Het Raam

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de eerste aflevering. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

 Zij kozen níet voor deze mannen

Zij kozen níet voor deze mannen

Over iets meer dan vijf weken mogen de Amerikanen ja zeggen tegen een van deze mannen. Illustrator Veerle van der Veer toont ons de mensen die dat eerder níet deden. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan