Asset 14

Een goed mens

In mijn mandje liggen een zestal biertjes en een pizza, want als de rest van het gezin uit logeren is doe ik graag alsof ik weer student ben. Achter mij in de rij zit een vrouw in een rolstoel. Haar met pakken havermout gevulde mand rust op haar schoot, achter een paneel vol knopjes en schakelaars. Aan een stang hangt een monitor, waarop getallenreeksen worden vertoond. Verscheidene buisjes verdwijnen in een hagelwit gezicht, waarvan enkel de mond lijkt te kunnen bewegen. Deze snerpt tegen het kassameisje: ‘‘Jij gaat mij dus helpen hè.’’
Ik zie de schrik in de ogen van het meisje. Het is dan wel niet mijn favoriet met de sproeten, maar dit gehoofddoekte exemplaar mag er ook zeker wezen.
‘‘Maar mevrouw, ik weet niet…’’ zegt ze en dan onderbreek ik haar.
‘‘Ik help haar wel even hoor.’’
‘‘Wat ontzettend aardig van u’’, zegt het meisje, dat volgens haar bordje Dilara heet.
‘‘Ach Dilara’’, zeg ik, ‘‘het is geen moeite. Ik help graag mijn medemens, zeker rond de kerstdagen.’’

Illustratie: Friso Blankevoort

Ik leg de pakken havermout een voor een op de band en Dilara scant ze. De vrouw houdt het proces als een wassen beeld in de gaten.
‘‘Dat is dan veertien euro vijfenzestig’’, zegt Dilara werktuigelijk tegen mij.
‘‘Ik zit hier hoor’’, kraakt de vrouw.
‘‘Ja, natuurlijk. Kan ik u verder helpen om…’’ probeer ik voorzichtig.
‘‘Achterste vak’’, sist ze, angstig dat iemand de transactie op zal merken.
‘‘Achterste vak?’’ bibbert mijn stem.
‘‘Om m’n nek’’, zegt ze, op een toon alsof wij dit reeds honderd keer hebben doorgenomen.
Ik zie nu pas dat er twee handtasjes om haar nek hangen, een paarse en een groene. Ik durf niets meer te vragen, dus doe de groene open.
‘‘Nee, de paarse. Of wilde je die vaatdoek soms met medicijnen betalen?’’
‘‘Nou, vaatdoek, ik vind niet dat u…’’
Ik zie Dilara met haar hoofd schudden en slik mijn woorden in.

In het achterste vak van het paarse tasje zit een portemonnee. Deze heeft goddank maar één vak. Er zit een pinpas in. Met trillende hand steek ik hem in het apparaat.
‘‘Wat is uw co-co-code, mevrouw?’’ hoor ik mezelf vragen.
‘‘Jij denkt dat ik niet goed bij mijn hoofd ben?’’
Ik weet niet meer wat ik moet zeggen. Ik staar naar de inmiddels gigantische rij achter ons. In de verte zingt Mariah Carey.
Dan fluistert de vrouw: ‘‘linkerkant van m’n rechterschoen.’’

Ik zak door mijn knieën en laat mijn hand langs de steenkoude enkel glijden. Daar vind ik een afgescheurd stukje papier. Ik lees de cijfers drie keer, stop het briefje terug, kom omhoog en toets de code in.
Dan stop ik de pinpas terug in de portemonnee en de portemonnee in het achterste vak van de paarse tas. Elke handeling wordt met de grootste concentratie verricht. Als ik klaar ben acteert iemand in de rij een applausje. Maar we zijn er nog niet.

Onderin het mandje ligt een plastic tas, daar worden de pakken havermout in gecommandeerd. Vervolgens dient het lege mandje van de schoot getild en in de stapel met mandjes gezet. Ten slotte moet de plastic tas weer op de schoot geplant. En daar gaat het mis.

Anderhalve seconde blijft de tas netjes staan, voordat het ding begint te kapseizen. Met doffe klappen storten de havermoutpakken op de grond en een van hen drukt onderweg iets in op het paneel. Op de monitor schieten de getallen omhoog en er klinkt een alarmerend piepje.
‘‘Gore klootzak,’’ kermt de vrouw. Er lijkt zowaar een uitdrukking op haar gezicht te komen, maar dat zal de projectie van mijn eigen paniek wel zijn.

Ik zeg tegen mezelf dat alles nu op handelen aankomt; er staat een leven op het spel. Dit is zo’n situatie waarvan helden beweren dat ze niet nadachten, maar werden overgenomen door hun intuïtie. Heldhaftig voel ik mij echter niet, wanneer ik met een klamme vinger een willekeurig knopje indruk. Maar blijkbaar heb ik goed gegokt, want het piepen stopt meteen en de getallen komen tot rust.

De pakken hebben het ook overleefd. Ik stop ze terug in de tas en probeer het gewicht zo te verdelen dat het stabiel op de schoot kan rusten. Tijdens al deze handelingen zwijgt de vrouw. Wanneer alles goed staat, doe ik een stap achteruit. Als een jongetje dat voor het eerst een modelvliegtuig in elkaar heeft gezet kijk ik naar de vrouw in de rolstoel.
‘‘Moordenaars’’, hoor ik haar grommen, ‘‘enge, slechte mensen.’’
Wanneer ik het met onverwachte vaart wegscheurende voertuig tracht te ontwijken, kukel ik bijna in de stapel mandjes.

Na mijn evenwicht te hebben teruggevonden, draai ik mij behoedzaam om. Dilara staart naar haar kassa, de mensen in de rij bestuderen hun boodschappen. Mariah zingt haar laatste noot.
‘‘Ik ben geen slecht mens, ik ben een goed mens’’, zeg ik tegen niemand in het bijzonder. Dan ga ook ik ervandoor, om er thuis pas achter te komen dat ik mijn bier en pizza in de supermarkt heb laten liggen.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Friso Blankevoort (a.k.a. Freshco) is een illustrator/designer die woont en werkt in Amsterdam. De skateboardcultuur heeft een grote invloed op zijn werk, dat ook beïnvloed wordt door de traditie van grafisch ontwerp in Nederland.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Automatische concepten 38

Hard//hoofd zoekt een nieuwe adjunct-hoofdredacteur

De adjunct-hoofdredacteur denkt mee over de koers van het tijdschrift en heeft een stem in belangrijke beslissingen. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties) 2

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties)

Ter ondersteuning van de chef Illustratie zijn wij op zoek naar een beeldredacteur illustraties. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 43

Lekker soggen

Deze week worden onze redacteurs blij van lachen om Mark R., lessen over de media en het kunnen bijdragen aan de vismigratie in Utrecht. Lees meer

Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Eindelijk lente

Eindelijk lente

Deze week worden we blij van een fijn boek, roze k-pop en Den Bosch. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

De dochter van Baba Yaga met illustratie van Micky Dirkzwager

De dochter van Baba Yaga

Saar, een slapeloze studente, leeft op dubbeldrop en kan haar ex niet vergeten. Op een nacht belt ze haar moeder. ‘Vanaf mijn drieëntwintigste werd het allemaal beter, Saar.’ Is er hoop? Een rauw sprookje van Lena Plantinga over het herstellen van je vrouwelijke intuïtie, of pogingen doen tot. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Alsof het stil was 1

Alsof het stil was

In dit korte verhaal van Janna Claudius slapen een van elkaar vervreemde moeder en dochter een nachtje op dezelfde kamer. Lees meer

Alles Vijf Sterren: We bekijken het positief

We bekijken het positief

Deze week worden we blij van LuckyTV, een WhatsAppgroep en een tweeëntwintig jaar oude miniserie over kunst. Lees meer