Asset 14

De swingdate

Olaf heeft pannenkoeken voor ons gebakken en Brechtje maakte er een rijke salade bij. Wij zijn al een tijd met dit stel bevriend, maar toch is het de eerste keer dat mijn vrouw en ik bij ze over de vloer komen. Wanneer Olaf mij de poedersuiker aanreikt, kruist zijn blik die van mijn wederhelft. We hebben het over politiek en popmuziek. Brechtje lacht zenuwachtig om mijn grappen. De avond is nog jong.

Het is alweer anderhalve maand geleden dat ik Olaf voor het laatst gesproken heb. Een van de warmste avonden van het jaar was dat. We zaten met z’n tweeën op een bankje in het park en dronken water met munt. Ik had veel vragen voor Olaf. Praktische vragen, over hoe dat swingen nou precies in zijn werk gaat, en persoonlijke vragen, over hoe Brechtje en hij ooit tot deze hobby gekomen waren. Een paar weken eerder had Olaf het onderwerp voor het eerst aangesneden, tijdens een WhatsApp-conversatie. Aanvankelijk dacht ik dat hij een grapje maakte. Ik belde hem om samen te kunnen lachen. Hij leek geraakt te zijn dat ik aan zijn oprechtheid twijfelde.
‘‘Ik zit hier wel vrij intieme dingen met jou te delen, Kas, ik dacht dat daar in onze vriendschap ruimte voor was,’’ trilde zijn stem.
Ik verzekerde hem dat hij alles aan mij kon vertellen wat hij wilde en dat ik zeker begreep dat experimenten iets aan je relatie toe kunnen voegen, zolang je maar altijd op weloverwogen en invoelende wijze met elkaar in gesprek blijft. Om te laten merken dat zijn geheim bij mij in de juiste handen was, vertelde ik op mijn beurt over de praktijken die mijn vrouw en ik erop nahouden om ons liefdesleven van wat extra sjeu te voorzien. Over swingen hadden wij het weliswaar nooit gehad, maar je zou kunnen zeggen dat enige vrijzinnigheid ons niet vreemd was. Een paar uur later kreeg ik weer een nieuw berichtje van Olaf. Hij had met Brechtje overlegd en zij vroegen zich af of wij het misschien een keertje wilden uitproberen.

Naar mijn gevoel reageerde mijn vrouw net iets te happig op het voorstel, dat ik met de grootste voorzichtigheid bij haar had geïntroduceerd.
‘‘Moeten wij er niet eerst eens rustig over nadenken?’’ vroeg ik op bezorgde toon.
‘‘We denken al te veel na, lieverd. Op zo’n aparte uitnodiging moet je toch gewoon ingaan? Ik heb totaal geen idee wat ik me erbij voor moet stellen, maar dat maakt het juist zo spannend. Ik vertrouw die mensen en vind het eigenlijk best een eer dat ze ons hiervoor vragen.’’
‘‘Tja, daar zit wel iets in. Ik vind het spannend hoor, maar het is fijn dat zij ervaringsdeskundigen zijn. Ze zullen er vast alles aan doen om ons op ons gemak te stellen.’’
Ik liet Olaf weten dat de date wat ons betreft door kon gaan. Hij stelde een datum voor en zei dat hij pannenkoeken zou bakken.
‘‘Zo’n avond moet je heel gemoedelijk beginnen, dan kom je er vanzelf in.’’

Vanwege vier volle agenda’s zou het nog een kleine twee maanden duren alvorens de pannenkoekenafspraak plaats zou vinden. Het lange wachten, zo verzekerde Olaf mij, zou het nog extra spannend maken. Gelukkig kon hij wel binnenkort een avondje vrij maken om mijn vele vragen te beantwoorden. En zo belandden wij op het bankje in het park.

Illustratie: Merlijn van Bijsterveld

‘‘Hoe gaan jullie eigenlijk om met jaloezie? Want hoe goed jullie afspraken ook zijn, dat zal toch heus wel eens de kop opsteken?’’
Ik nam een slokje van het muntwater en luisterde naar wat Olaf te zeggen had.
‘‘Ik heb daar grappig genoeg vaker last van dan Brechtje. Maar zij ramt die jaloerse gevoelens er dan wel bij mij uit met haar voorbinddildo.’’
Olaf staarde mij met pretoogjes aan.
‘‘Kom op, nu geen grapjes maken,’’ zei ik, ‘‘dit lijkt me toch wel een vraag die nogal ter zake doet.’’
Olaf zuchtte.
‘‘Verdomme, ik geef het op,’’ zei hij. ‘‘Jij hebt gewonnen.’’
‘‘Gewonnen waarmee?’’
‘‘Nu kappen, Kas. Ik had me voorgenomen om de grap net zo lang vol te houden als nodig was, voor mijn part tot we met z’n vieren naakt op bed zouden liggen. Ik dacht dat ik hier goed in was, maar het is gewoon eng hoe lang jij zoiets vol weet te houden.’’
Ik wist niet goed wat ik moest zeggen. Een groepje joggers passeerde ons bankje, ergens blafte een hond.
‘‘Kasper,’’ sprak Olaf traag, ‘‘voor jou was het toch ook een grap?’’
De hond blafte nog een keer.
‘‘Ik neem tenminste aan,’’ lachte Olaf met een zekere opluchting, ‘‘dat al die dingen die jullie uit zouden spoken ook nergens op slaan. Echt knap, hoe je daar allemaal op kon komen.’’
Even overwoog ik in lachen uit te barsten, zodat het zou lijken alsof altijd alles goed was geweest, maar mijn mond bleef zwijgend openhangen.
‘‘O nee,’’ fluisterde Olaf met schorre stem, nadat hij mij enige tijd had aangekeken. ‘‘Ik dacht dat wij... dus jij... wat stom.’’

De datum die toch al stond hebben we maar aangehouden. Over politiek en popmuziek is alles gezegd, nerveus zijn we begonnen aan belangrijkere onderwerpen.
‘‘Ik had meerdere keren gezegd dat hij ermee op moest houden,’’ zegt Brechtje aarzelend. ‘‘Hij bleef maar herhalen dat vrienden dat doen, zulke grappen maken. Dat het een spel is dat erbij hoort.’’
‘‘Ik heb dat gewoon totaal verkeerd ingeschat,’’ zegt Olaf. ‘‘Nogmaals sorry daarvoor. En sorry dat wij zo’n saaie relatie blijken te hebben, al zouden wij niet anders willen.’’
‘‘Voor mij zullen jullie altijd swingers blijven,’’ grijnst mijn vrouw, ‘‘dat beeld krijg ik nu eenmaal niet meer uit mijn hoofd’’.
Onder de tafel voel ik een voet van Brechtje. Ze trekt hem niet meteen terug. Olaf stelt voor om gezellig met z’n allen af te gaan wassen. Haastig stapelen we de borden op en volgen hem naar de keuken.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Merlijn van Bijsterveld is illustrator. Zijn illustraties zijn vaak humoristisch van aard waarbij hij een andere draai aan de context geeft.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Automatische concepten 57

Word jezelf (ook als je dat niet wilt)

Rietveld-student Vivian Mac Gillavry vraagt haar docenten naar de beste adviezen die zij ooit kregen. Allereerst: beeldend kunstenaar en publicist Q.S. Serafijn. Lees meer

'De derde generatie kijkt met een bredere blik naar dekolonisatie, zien het in een mondiaal verband'

'De derde generatie kijkt met een bredere blik naar dekolonisatie, zien die in een mondiaal verband'

Curator en onderzoeker Maria Rey-Lamslag is een graag geziene gast in de cultuursector. Jason Keizer gaat met haar in gesprek over haar Indische roots, over hoe het koloniale verleden doorklinkt in haar werk en over haar 'Indotiteit'. Lees meer

Automatische concepten 56

Een Afrikaanse kritiek op het Antropoceen

In het Antropoceen zou 'de mens' een bepalende factor zijn in het verstoren van het klimaat en de biodiversiteit. Maar wie kan zich eigenlijk tot mens rekenen? En wie wordt als object behandeld? Grâce Ndjako verwerpt het Antropoceen als een eurocentrisch idee. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Uitzonderingen

Uitzonderingen daargelaten

Deze week worden onze redacteurs blij van een maas in de wet, meermaals dezelfde film kijken en de kunst van Isabelle Wenzel. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer

Je partner slaan is nog geen doodvonnis voor je carrière

Je partner slaan is (nog) geen doodvonnis voor je carrière

Het onderscheid tussen de publieke en de privésfeer is soms vaag, maar geweld achter de voordeur zouden we nóóit door de vingers moeten zien, meent Jihane Chaara. Waarom komen zoveel publieke figuren ermee weg? Lees meer

'Naar buiten toe zijn we allemaal familie, zo gaat dat in de Molukse gemeenschap'

'Naar buiten toe zijn we allemaal familie, zo gaat dat in de Molukse gemeenschap'

'Ontdekken wie je voorouders zijn geeft kracht en vertrouwen.' Zainal Umarella heeft diep verdriet gekend, maar zijn toekomstbeeld is er een van hoop dat hij aan zijn kinderen wil meegeven. Lees meer

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Een voorpublicatie uit de afstudeerbundel van Elianne van Elderen 'Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten'. Over opgroeien als buitenstaander in een dorp, een vluchtmisdrijf op een veulen, over drie vrienden en iemand die probeert om onvoorzichtig te worden. Lees meer

Kunst is werk

Kunst is werk

Brood noemen we essentieel, theater niet. Maar wat als je in het theater je brood verdient? Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

 Klop, klop, wie is waar?

Klop, klop, wie is waar?

De klopjacht op de voortvluchtige militair Jürgen Conings doet de in België woonachtige Amerikaanse illustrator Sebastian Eisenberg denken aan iets wat in zijn thuisland zou gebeuren; niet in Europa. Lees meer

Flaneur versus voyeur

Flaneur versus voyeur

Sarah Vergaerde onderzoekt het doelloos ronddwalen én het al dan niet onopgemerkt gluren naar de ander aan de hand van boeken, films, podcasts en documentaires, waaronder My Amsterdam van Ed van der Elsken. Lees meer

Filmtrialoog: Ruben Brandt: Collector

Ruben Brandt: Collector

Onze redacteuren Jorne Vriens en Oscar Spaans en illustrator Friso Blankevoort bekeken de animatiefilm Ruben Brandt: Collector en zagen een verhaal dat niet in een andere vorm had kunnen worden verteld. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Nieuws in beeld: Is het kunst of geeft het winst?

Is het kunst of geeft het winst?

Illustrator Loes van Gils kijkt met afgrijzen naar de afwegingen die het kabinet maakt. Dierentuinen, sportscholen en binnenzwembaden werden geopend, culturele instellingen moesten de deuren gesloten houden. Lees meer

Lang leve de slush pile 1

Lang leve de slush pile

Hoe kan literair Nederland inclusiever worden als het steeds vaker weigert ongevraagde manuscripten aan te nemen? Een pleidooi voor een openboekbeleid. Lees meer

'Het 'Indische zwijgen’ werd een collectief fenomeen omdat er niet geluisterd werd'

'Het 'Indische zwijgen' werd een collectief fenomeen omdat er niet geluisterd werd'

Myrthe Groot en Romée Mulder deden samen onderzoek naar hun familiegeschiedenissen. En ze begonnen een modelabel dat nauw met die persoonlijke zoektocht samenhangt: Guave. Lees meer

ALL-IN

Een levendig gebrek aan bescheidenheid

De allereerste kunsttrialoog op Hard//hoofd. Wat vonden redacteuren Jorne Vriens, Iris van der Werff en Vivian Mac Gillavry van de tentoonstelling ALL-INN in het HEM? Lees meer

Alles Vijf Sterren: Schreeuwen naar de televisie

Schreeuwen naar de televisie

Deze week worden onze redacteurs blij van het voetenwerk van Het nationale Ballet, de schoenen van Chantal Janzen en aandacht voor Palestijnse filmmaaksters. Lees meer

Hadden we dat altijd maar geweten

Hadden we dat altijd maar geweten

Emma Laura Schouten zit niet op de stoel van de schrijver, maar aan de andere kant van de tafel. Als manuscript-begeleider krijgt ze vaak de vraag of een tekst potentie heeft om Het Boek te worden. Maar heb je eigenlijk wel iets aan die vraag, en wat is het antwoord? Lees meer