Asset 14

De swingdate

Olaf heeft pannenkoeken voor ons gebakken en Brechtje maakte er een rijke salade bij. Wij zijn al een tijd met dit stel bevriend, maar toch is het de eerste keer dat mijn vrouw en ik bij ze over de vloer komen. Wanneer Olaf mij de poedersuiker aanreikt, kruist zijn blik die van mijn wederhelft. We hebben het over politiek en popmuziek. Brechtje lacht zenuwachtig om mijn grappen. De avond is nog jong.

Het is alweer anderhalve maand geleden dat ik Olaf voor het laatst gesproken heb. Een van de warmste avonden van het jaar was dat. We zaten met z’n tweeën op een bankje in het park en dronken water met munt. Ik had veel vragen voor Olaf. Praktische vragen, over hoe dat swingen nou precies in zijn werk gaat, en persoonlijke vragen, over hoe Brechtje en hij ooit tot deze hobby gekomen waren. Een paar weken eerder had Olaf het onderwerp voor het eerst aangesneden, tijdens een WhatsApp-conversatie. Aanvankelijk dacht ik dat hij een grapje maakte. Ik belde hem om samen te kunnen lachen. Hij leek geraakt te zijn dat ik aan zijn oprechtheid twijfelde.
‘‘Ik zit hier wel vrij intieme dingen met jou te delen, Kas, ik dacht dat daar in onze vriendschap ruimte voor was,’’ trilde zijn stem.
Ik verzekerde hem dat hij alles aan mij kon vertellen wat hij wilde en dat ik zeker begreep dat experimenten iets aan je relatie toe kunnen voegen, zolang je maar altijd op weloverwogen en invoelende wijze met elkaar in gesprek blijft. Om te laten merken dat zijn geheim bij mij in de juiste handen was, vertelde ik op mijn beurt over de praktijken die mijn vrouw en ik erop nahouden om ons liefdesleven van wat extra sjeu te voorzien. Over swingen hadden wij het weliswaar nooit gehad, maar je zou kunnen zeggen dat enige vrijzinnigheid ons niet vreemd was. Een paar uur later kreeg ik weer een nieuw berichtje van Olaf. Hij had met Brechtje overlegd en zij vroegen zich af of wij het misschien een keertje wilden uitproberen.

Naar mijn gevoel reageerde mijn vrouw net iets te happig op het voorstel, dat ik met de grootste voorzichtigheid bij haar had geïntroduceerd.
‘‘Moeten wij er niet eerst eens rustig over nadenken?’’ vroeg ik op bezorgde toon.
‘‘We denken al te veel na, lieverd. Op zo’n aparte uitnodiging moet je toch gewoon ingaan? Ik heb totaal geen idee wat ik me erbij voor moet stellen, maar dat maakt het juist zo spannend. Ik vertrouw die mensen en vind het eigenlijk best een eer dat ze ons hiervoor vragen.’’
‘‘Tja, daar zit wel iets in. Ik vind het spannend hoor, maar het is fijn dat zij ervaringsdeskundigen zijn. Ze zullen er vast alles aan doen om ons op ons gemak te stellen.’’
Ik liet Olaf weten dat de date wat ons betreft door kon gaan. Hij stelde een datum voor en zei dat hij pannenkoeken zou bakken.
‘‘Zo’n avond moet je heel gemoedelijk beginnen, dan kom je er vanzelf in.’’

Vanwege vier volle agenda’s zou het nog een kleine twee maanden duren alvorens de pannenkoekenafspraak plaats zou vinden. Het lange wachten, zo verzekerde Olaf mij, zou het nog extra spannend maken. Gelukkig kon hij wel binnenkort een avondje vrij maken om mijn vele vragen te beantwoorden. En zo belandden wij op het bankje in het park.

Illustratie: Merlijn van Bijsterveld

‘‘Hoe gaan jullie eigenlijk om met jaloezie? Want hoe goed jullie afspraken ook zijn, dat zal toch heus wel eens de kop opsteken?’’
Ik nam een slokje van het muntwater en luisterde naar wat Olaf te zeggen had.
‘‘Ik heb daar grappig genoeg vaker last van dan Brechtje. Maar zij ramt die jaloerse gevoelens er dan wel bij mij uit met haar voorbinddildo.’’
Olaf staarde mij met pretoogjes aan.
‘‘Kom op, nu geen grapjes maken,’’ zei ik, ‘‘dit lijkt me toch wel een vraag die nogal ter zake doet.’’
Olaf zuchtte.
‘‘Verdomme, ik geef het op,’’ zei hij. ‘‘Jij hebt gewonnen.’’
‘‘Gewonnen waarmee?’’
‘‘Nu kappen, Kas. Ik had me voorgenomen om de grap net zo lang vol te houden als nodig was, voor mijn part tot we met z’n vieren naakt op bed zouden liggen. Ik dacht dat ik hier goed in was, maar het is gewoon eng hoe lang jij zoiets vol weet te houden.’’
Ik wist niet goed wat ik moest zeggen. Een groepje joggers passeerde ons bankje, ergens blafte een hond.
‘‘Kasper,’’ sprak Olaf traag, ‘‘voor jou was het toch ook een grap?’’
De hond blafte nog een keer.
‘‘Ik neem tenminste aan,’’ lachte Olaf met een zekere opluchting, ‘‘dat al die dingen die jullie uit zouden spoken ook nergens op slaan. Echt knap, hoe je daar allemaal op kon komen.’’
Even overwoog ik in lachen uit te barsten, zodat het zou lijken alsof altijd alles goed was geweest, maar mijn mond bleef zwijgend openhangen.
‘‘O nee,’’ fluisterde Olaf met schorre stem, nadat hij mij enige tijd had aangekeken. ‘‘Ik dacht dat wij... dus jij... wat stom.’’

De datum die toch al stond hebben we maar aangehouden. Over politiek en popmuziek is alles gezegd, nerveus zijn we begonnen aan belangrijkere onderwerpen.
‘‘Ik had meerdere keren gezegd dat hij ermee op moest houden,’’ zegt Brechtje aarzelend. ‘‘Hij bleef maar herhalen dat vrienden dat doen, zulke grappen maken. Dat het een spel is dat erbij hoort.’’
‘‘Ik heb dat gewoon totaal verkeerd ingeschat,’’ zegt Olaf. ‘‘Nogmaals sorry daarvoor. En sorry dat wij zo’n saaie relatie blijken te hebben, al zouden wij niet anders willen.’’
‘‘Voor mij zullen jullie altijd swingers blijven,’’ grijnst mijn vrouw, ‘‘dat beeld krijg ik nu eenmaal niet meer uit mijn hoofd’’.
Onder de tafel voel ik een voet van Brechtje. Ze trekt hem niet meteen terug. Olaf stelt voor om gezellig met z’n allen af te gaan wassen. Haastig stapelen we de borden op en volgen hem naar de keuken.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Merlijn van Bijsterveld is illustrator. Zijn illustraties zijn vaak humoristisch van aard waarbij hij een andere draai aan de context geeft.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

:Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Hard//hoofd zoekt twee getalenteerde, assertieve, breed onderlegde beelddenker (x/v/m) die de beeldredactie willen komen versterken! Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer