Foto: Roel van Tour Alle stamkroegen die er zijn. Een lijst van Ava Mees List." /> Foto: Roel van Tour Alle stamkroegen die er zijn. Een lijst van Ava Mees List." />
Asset 14

Cheers

Ah, de kroeg. Plek waar al je sores kunnen worden verdronken, bedevaartsoord van de rusteloze ziel, clandestiene ontmoetingsplaats van geliefden, gelijkgestemden en gezellen. Ooit verklaarde ik eerder op deze site de liefde aan deze prachtige plekken. Tijdens mijn bezoek deze week aan Europese hoofdstad Brussel werd ik herinnerd aan deze genegenheid en besefte me dat het soms makkelijker is een stamkroeg te vinden in een vreemde stad dan in je eigen woonplaats. Ik belandde in de Archiduc, een klein café op de Rue Antoine Dansaert/Antoine Dansaertstraat.

Op nummer zes, op een steenworp van de Beurs, lag dit art deco juweel uit 1937. Met een vleugel in het midden, verse bloemen, en op elke tafel een asbak. Alles in dit café was rond. Achter de bar stonden jonge Belgische mannen, onwaarschijnlijk knap in hun overhemd, met donkere ogen en een lichte stoppelbaard. Ik voelde me er een ware kosmopoliet, met een wodka gimlet in de ene, en een sigaret in de andere hand, uitkijkend over het publiek, converserend over belangrijke zaken in het leven en onbenullige niemendalletjes. Maar of dit nu een plek was waar ik elke avond zou willen zitten, nee. Er zijn dagen dat je een kop koffie en een krant wil, of een wat slordig getapt biertje aan een net iets te lang niet schoongemaakte bar. Er zijn namelijk verschillende soorten stamkroegen. Een opsomming.


Foto: Roel van Tour

De dichtbijhuis stamkroeg

In je pyjama loop je op een willekeurig moment van de dag naar binnen. Hey, buuf, zegt de waard. Hier is het nooit te druk. Hier drink je koffie, en mag je ongegeneerd op de computer werken met elk uur een kopje thee. Hier maakt de barman avances die net iets te ver gaan, maar je bent meestal niet wakker genoeg om er iets van te zeggen. En ach, wat kan het jou eigenlijk schelen. Hij nestelt zich even tegen je boezem, jij neemt nog een slok van je bak leut.
Voorbeeld: het dichtstbijzijnde etablissement waarvan je vrijwel zeker weet dat het geen witwasserij is, en waar ze degelijke koffie schenken.

De flaneer stamkroeg

Opgedoft als een pauw stap je hier binnen. Enkel met glimmende leren schoenen waag je je op de prachtig betegelde vloer van dit café, met een bontjas de schijn opwekkend bij het personeel dat je oud geld bent. Het personeel trapt hier vrijwel nooit in en schenkt je met medelijden in de ogen je kopje koffie voor een tientje, terwijl jij je nestelt in de fluwelen leunstoel. Na je bezoek voel je je weer alsof je er toe doet. Meestal een hotelbar.
Voorbeeld: Café Americain, Okura, the Grand.
Accessoire: Een goed gevulde portemonnee.

De ons-kent-ons stamkroeg

Bij binnenkomst krijg je een zoen. Je gaat zitten op je vaste plek, liefst aan de bar. Ook zonder gezelschap spendeer je hier gerust een paar uur, zittend naast alle andere vaste gasten. Terwijl je pof-rekening gestaag naar ongekende hoogten klimt, doen jullie samen je beklag over de drie buitenstaanders die hier binnen komen. Wie denken ze wel niet dat ze zijn, met hun luidkeelse geschater en hun vraag om bier. Pfoe! “Nog een fluitje alsjeblieft, Sjonnie.” De kat krult zich op in de vensterbank, de tijd gaat traag.
Voorbeeld: Nagel, Wheels, l’Affiche.
Leesvoer: Een verfrommelde krant.

De verborgen-juweel stamkroeg

Niemand kent deze plek behalve jij. Hier, hier is het pas echt authentiek. Deze barvrouw, die is er al sedert 1976. Deze stoel, die is nog uit 1592. Aan deze tafel heeft Napoleon nog een borreltje gedronken. Daar, in dat hoekje, begon de affaire tussen JFK en Marilyn. Serieus. Waarom zou ik liegen?
Voorbeeld: De Druif, In’t Aepjen, Café de Flore, Les Deux Magots.
Op het menu: broodje aap.

De hipster stamkroeg

Het was niet je bedoeling hierheen te gaan, maar om de één of andere reden werd je hier mee naartoe gesleept. Het interieur is tot in detail doordacht, strak met ongemakkelijke banken en een geautomatiseerde bar. Je wordt onder de voet gelopen door ballen en ander verschrikkelijk volk, maar ja, hier is ‘iedereen’ ‘altijd’. Elke keer beloof je jezelf nooit meer te gaan, tot je weer eens zwicht voor peer pressure.
Voorbeeld: Lux, Minibar, Wolvenstraat.
Accessoire: iPhone om constant verveeld te Twitteren.

De home-away-from-home stamkroeg

Het ontvluchten van het onbekende stadsgedruis heeft al snel als resultaat dat de schuilplaats een bijzondere plek in je hart verkrijgt. Hier, hier kennen ze je tenminste wel, hier lachen ze je vriendelijk toe. Al spreken ze je taal niet, de taal van bier is universeel (zei ik dat nou echt?) Na een lange dag van museabezoek loop je naar binnen, en je begrijpt meteen waarom iemand deze plek adviseerde. Sterker nog, eigenlijk wil je nooit meer weg uit dit warme bad. Bij terugkeer raad ook jij deze plek aan eenieder aan die het maar horen wil.
Voorbeeld: Archiduc, Brussel.
Tip: Wat je ook doet, haal niet je kaart tevoorschijn, en laat je Lonely Planet ook maar in de knapzak.

De genootschap stamkroeg

Bij binnenkomst knipper je drie keer met de ogen. Zie je dubbel? Je zou zweren dat je nog geen druppel binnen had gekregen, maar het lijkt wel alsof iedereen er hier hetzelfde uitziet. Dezelfde shirts, dezelfde houding, hetzelfde drankje. Van de rockabilly bar tot het rijke advocaten café tot het punkhol, overal zal je je een volstrekte buitenstaander voelen zolang je niet conformeert aan je omgeving.
Voorbeeld: Tiki Bar, café George, the Minds.
Accessoires in volgorde: een lijf vol tatoeages, aardappel in je keel, kisten.

De nacht stamkroeg

Het is dinsdag. Eigenlijk moet je morgen twintig dingen doen, en je ging alleen maar eventjes wat drinken met vrienden. Als donderslag bij heldere hemel is daar dan opeens de laatste ronde. Half één? Ah kom, we gaan nog even naar de nachtkroeg. Niet dat je dit vaak doet, maar de barman begroet je toch bij naam en zet een asbak, drie bier, en drie jaeger neer. Hier raak je in diep gesprek met een volslagen vreemde, wiens kaartje je de volgende dag in je zak vindt maar wiens gezicht je je bij god niet voor de geest kunt halen. Je vrienden met een echte baan stappen drie uur later dronken op de fiets naar kantoor, jij neemt weer eens een etmaal de telefoon niet op.
Voorbeeld: Pollux, Buurvrouw, Willens en Wetens.
Tip: Blijf water drinken.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer