Foto: Roel van Tour Alle stamkroegen die er zijn. Een lijst van Ava Mees List." /> Foto: Roel van Tour Alle stamkroegen die er zijn. Een lijst van Ava Mees List." />
Asset 14

Cheers

Ah, de kroeg. Plek waar al je sores kunnen worden verdronken, bedevaartsoord van de rusteloze ziel, clandestiene ontmoetingsplaats van geliefden, gelijkgestemden en gezellen. Ooit verklaarde ik eerder op deze site de liefde aan deze prachtige plekken. Tijdens mijn bezoek deze week aan Europese hoofdstad Brussel werd ik herinnerd aan deze genegenheid en besefte me dat het soms makkelijker is een stamkroeg te vinden in een vreemde stad dan in je eigen woonplaats. Ik belandde in de Archiduc, een klein café op de Rue Antoine Dansaert/Antoine Dansaertstraat.

Op nummer zes, op een steenworp van de Beurs, lag dit art deco juweel uit 1937. Met een vleugel in het midden, verse bloemen, en op elke tafel een asbak. Alles in dit café was rond. Achter de bar stonden jonge Belgische mannen, onwaarschijnlijk knap in hun overhemd, met donkere ogen en een lichte stoppelbaard. Ik voelde me er een ware kosmopoliet, met een wodka gimlet in de ene, en een sigaret in de andere hand, uitkijkend over het publiek, converserend over belangrijke zaken in het leven en onbenullige niemendalletjes. Maar of dit nu een plek was waar ik elke avond zou willen zitten, nee. Er zijn dagen dat je een kop koffie en een krant wil, of een wat slordig getapt biertje aan een net iets te lang niet schoongemaakte bar. Er zijn namelijk verschillende soorten stamkroegen. Een opsomming.


Foto: Roel van Tour

De dichtbijhuis stamkroeg

In je pyjama loop je op een willekeurig moment van de dag naar binnen. Hey, buuf, zegt de waard. Hier is het nooit te druk. Hier drink je koffie, en mag je ongegeneerd op de computer werken met elk uur een kopje thee. Hier maakt de barman avances die net iets te ver gaan, maar je bent meestal niet wakker genoeg om er iets van te zeggen. En ach, wat kan het jou eigenlijk schelen. Hij nestelt zich even tegen je boezem, jij neemt nog een slok van je bak leut.
Voorbeeld: het dichtstbijzijnde etablissement waarvan je vrijwel zeker weet dat het geen witwasserij is, en waar ze degelijke koffie schenken.

De flaneer stamkroeg

Opgedoft als een pauw stap je hier binnen. Enkel met glimmende leren schoenen waag je je op de prachtig betegelde vloer van dit café, met een bontjas de schijn opwekkend bij het personeel dat je oud geld bent. Het personeel trapt hier vrijwel nooit in en schenkt je met medelijden in de ogen je kopje koffie voor een tientje, terwijl jij je nestelt in de fluwelen leunstoel. Na je bezoek voel je je weer alsof je er toe doet. Meestal een hotelbar.
Voorbeeld: Café Americain, Okura, the Grand.
Accessoire: Een goed gevulde portemonnee.

De ons-kent-ons stamkroeg

Bij binnenkomst krijg je een zoen. Je gaat zitten op je vaste plek, liefst aan de bar. Ook zonder gezelschap spendeer je hier gerust een paar uur, zittend naast alle andere vaste gasten. Terwijl je pof-rekening gestaag naar ongekende hoogten klimt, doen jullie samen je beklag over de drie buitenstaanders die hier binnen komen. Wie denken ze wel niet dat ze zijn, met hun luidkeelse geschater en hun vraag om bier. Pfoe! “Nog een fluitje alsjeblieft, Sjonnie.” De kat krult zich op in de vensterbank, de tijd gaat traag.
Voorbeeld: Nagel, Wheels, l’Affiche.
Leesvoer: Een verfrommelde krant.

De verborgen-juweel stamkroeg

Niemand kent deze plek behalve jij. Hier, hier is het pas echt authentiek. Deze barvrouw, die is er al sedert 1976. Deze stoel, die is nog uit 1592. Aan deze tafel heeft Napoleon nog een borreltje gedronken. Daar, in dat hoekje, begon de affaire tussen JFK en Marilyn. Serieus. Waarom zou ik liegen?
Voorbeeld: De Druif, In’t Aepjen, Café de Flore, Les Deux Magots.
Op het menu: broodje aap.

De hipster stamkroeg

Het was niet je bedoeling hierheen te gaan, maar om de één of andere reden werd je hier mee naartoe gesleept. Het interieur is tot in detail doordacht, strak met ongemakkelijke banken en een geautomatiseerde bar. Je wordt onder de voet gelopen door ballen en ander verschrikkelijk volk, maar ja, hier is ‘iedereen’ ‘altijd’. Elke keer beloof je jezelf nooit meer te gaan, tot je weer eens zwicht voor peer pressure.
Voorbeeld: Lux, Minibar, Wolvenstraat.
Accessoire: iPhone om constant verveeld te Twitteren.

De home-away-from-home stamkroeg

Het ontvluchten van het onbekende stadsgedruis heeft al snel als resultaat dat de schuilplaats een bijzondere plek in je hart verkrijgt. Hier, hier kennen ze je tenminste wel, hier lachen ze je vriendelijk toe. Al spreken ze je taal niet, de taal van bier is universeel (zei ik dat nou echt?) Na een lange dag van museabezoek loop je naar binnen, en je begrijpt meteen waarom iemand deze plek adviseerde. Sterker nog, eigenlijk wil je nooit meer weg uit dit warme bad. Bij terugkeer raad ook jij deze plek aan eenieder aan die het maar horen wil.
Voorbeeld: Archiduc, Brussel.
Tip: Wat je ook doet, haal niet je kaart tevoorschijn, en laat je Lonely Planet ook maar in de knapzak.

De genootschap stamkroeg

Bij binnenkomst knipper je drie keer met de ogen. Zie je dubbel? Je zou zweren dat je nog geen druppel binnen had gekregen, maar het lijkt wel alsof iedereen er hier hetzelfde uitziet. Dezelfde shirts, dezelfde houding, hetzelfde drankje. Van de rockabilly bar tot het rijke advocaten café tot het punkhol, overal zal je je een volstrekte buitenstaander voelen zolang je niet conformeert aan je omgeving.
Voorbeeld: Tiki Bar, café George, the Minds.
Accessoires in volgorde: een lijf vol tatoeages, aardappel in je keel, kisten.

De nacht stamkroeg

Het is dinsdag. Eigenlijk moet je morgen twintig dingen doen, en je ging alleen maar eventjes wat drinken met vrienden. Als donderslag bij heldere hemel is daar dan opeens de laatste ronde. Half één? Ah kom, we gaan nog even naar de nachtkroeg. Niet dat je dit vaak doet, maar de barman begroet je toch bij naam en zet een asbak, drie bier, en drie jaeger neer. Hier raak je in diep gesprek met een volslagen vreemde, wiens kaartje je de volgende dag in je zak vindt maar wiens gezicht je je bij god niet voor de geest kunt halen. Je vrienden met een echte baan stappen drie uur later dronken op de fiets naar kantoor, jij neemt weer eens een etmaal de telefoon niet op.
Voorbeeld: Pollux, Buurvrouw, Willens en Wetens.
Tip: Blijf water drinken.

Mail

Ava Mees List

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer

De uitgevers geven het stokje door

De uitgevers geven het stokje door

Lisanne Brouwer vertrekt naar theatergezelschap PS Vertelt en geeft na jaren toewijding het stokje als uitgever door aan Josje Kerkhoven: lees hier het gesprek waarin ze terugblikken op Lisannes tijd en vooruitkijken naar Josjes plannen. Lees meer

Vruchtvlees

Ontuig

Een ik verkent nieuwsgierig diens pulserende vleeslichaam, trekt zich terug in de kieren van hun zijn en vergroeit tot een thuis. Moni Zwitserloot onderzoekt met behulp van bodyhorror-ervaringen en relaties die buiten het menselijke liggen. Lees meer

:Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

In haar column onderzoekt Loïs Blank hoe smart glasses, AI-assistenten en marketingcampagnes laten zien dat technologische vooruitgang vaak leunt op de lichamen, stemmen en veiligheid van vrouwen. Waarom blijven juist mannen het meeste verdienen aan een systeem dat zo afhankelijk is van vrouwen? Lees meer

:Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Wanneer haar opa na vijftig jaar terugkeert naar zijn geboorteland, realiseert Julia Jouwe zich pas hoezeer het ontbreken van West-Papua in het collectieve geheugen van Nederland invloed op haar heeft. Lees meer

CLICKBAIT

CLICKBAIT

Een vrouw filmt zichzelf 24/7 en laat haar acties bepalen door wat anonieme usernames vertellen. In de fysieke wereld heeft ze bijna niets, online heeft ze duizenden fans die haar aanbidden. Hoe kun je macht vinden in kwetsbaarheid? Ankie Klut onderzoekt de grens tussen het verlangen om gezien te worden en de behoefte om jezelf te verbergen achter een digitaal masker. Lees meer

Zien is beminnen 1

Een pluchen harnas

Aan de hand van een berenjas, het COC, een appelgroene broek, non-binair zijn en een rode cabrio neemt Tom Kniesmeijer je mee in de kronieken van zijn eigen genderbeleving. Lees meer

:Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

'De manosphere zal niet worden ontmaskerd als we haar van een soort stiekeme homoseksualiteit betichten, maar wel door nauwkeurig te kijken hoe ze werkt en deze manieren van competitie en erkenning te ontmantelen.' Lars Meijer deelt zijn reactie op de column van Marthe Bronkhorst over de manosphere. Lees meer

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn 1

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn

Marthe van Bronkhorst sonjabakkert langs de geest van Nederland. 'De drie-eenheid bedrog, bedrijven, en een schijnheilige geest lijkt een patroon in de Nederlandse volksaard.' Lees meer

Zien is beminnen

de bank en de schoot

In deze twee gedichten neemt Sophia Blyden je mee terug naar de jaren negentig en naar de warmte van de schoot van je geliefde. Ze liet zich voor deze gedichten inspireren door twee werken in Museum Arnhem. Lees meer

Zien is beminnen 2

Zien is beminnen

Olave Nduwanje besteedt uren met haar lichaam, kijkt beminnend, en deelt haar ‘poreuze plooien, tastbare rondingen, vochtige openingen, en ademsnakkende lediging’ met anderen. Dit lukt haar nu, na dertig jaar, door haar realiteit te analyseren, in de spiegel te kijken en door porno te maken. Lees meer

Oproepbeeld voor ons jubileumnummer BUBBELS, het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Oproep voor inzendingen voor ons jubileumnummer BUBBELS – het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Hoe bubbelig voel jij je? Stuur vóór 1 september je pitch in en draag met een (beeld)verhaal, essay, poëzie of kunstkritiek bij aan het magazine BUBBELS! Lees meer

Kunnen we even kappen met al dat normactivisme? 1

Kunnen we even kappen met al dat normactivisme?

Loïs Blank ziet een verschuiving in wat er wordt geroepen in columns, aan talkshowtafels en op sociale media. In haar column onderzoekt ze de opvallende drang om het huwelijk, heteroseksualiteit en zelfs het willen hebben kinderen te verdedigen. Wordt de norm daadwerkelijk bedreigd, of is ze gewoon snel geïntimideerd? Lees meer

Auto Draft 17

Gemarginaliseerde Heiligdommen

Hoe bouw je een heiligdom voor mensen die in de fysieke wereld zelden een monument krijgen? Ida Hondelink bespreekt de indie videogame Plum Road Tea Dream die iets heel bijzonders biedt; een plek van herinnering, herdenking en vruchtbare grond voor intieme gesprekken over queer en van kleur zijn. Lees meer

Shirin Abedi maakt een kunstwerk voor onze kunstverzamelaars: ‘Ik wil de poëzie laten zien die naast de politieke werkelijkheid bestaat’

Shirin Abedi maakte het kunstwerk voor onze kunstverzamelaars: ‘Ik wil de poëzie laten zien die naast de politieke werkelijkheid bestaat’

Als dank voor je investering in de toekomst van onafhankelijke kunst en cultuur ontvang je één of twee keer per jaar een kunstwerk van een veelbelovende maker. Binnenkort valt een kunstwerk van fotograaf Shirin Abedi op de mat bij onze kunstverzamelaars. Welke dat precies is, blijft nog even geheim, maar in gesprek met kunstcurator Sander Bortier vertelt Abedi over haar blik op solidariteit, diaspora en de kracht van beelden die ruimte maken voor nuance. Lees meer