Asset 14

Bösendorfer

Bösendorfer 1

Bij Snelders blinkt de piano van het poetsen en de handen van de vijftigjarige eigenaar zijn door ouderdom stram geworden. Wat gebeurt er als een twintiger op bezoek komt om de Bösendorfer te bezichtigen? Met ‘Bösendorfer’ won Nick De Weerdt Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren.

deBuren · Het Rode Oor 2017-2023

Aandachtig neem ik het advertentiebord aan de uitgang van de Albert Heijn in me op, terwijl ik de afgerekende wokmix en mie-noedels in mijn armen klem. Wanneer mijn blik op de foto valt, gun ik mezelf zoals altijd drie leugens. Onder de foto staan slechts twee woorden vermeld: te koop. Het mysterie spreekt me meer aan dan de gedrongen kamervleugelpiano. Hoewel het instrument centraal in beeld staat, geven de randen nog genoeg van het interieur prijs. Onder de vleugel ligt een handgeknoopt tapijt en tegen de achterliggende muur staat een olieverfschilderij, waarop in grove verfstroken een geklede man een naakte vrouw omhelst. Met mijn vrije hand wrik ik de duimspijkers los en prop de foto snel in mijn achterzak. Een piano heb ik nog nooit gehad.
Thuis bel ik het nummer. Ik heb de boodschappen net op het keukenaanrecht laten vallen wanneer er wordt opgenomen. Mijn adamsappel wipt op als ik slik.
‘Snelders.’ De begroeting klinkt al even spaarzaam als de annonce. De doorrookte stem noopt me ogenblikkelijk tot mijn eerste leugen.
‘Ik heb interesse in de vleugel.’
‘Het is een Weense Bösendorfer.’ De stem verstrakt. Ik word op de vingers getikt.
‘Mag ik hem bezichtigen?’
‘Dat spreekt voor zich.’ We spreken een datum af. Een voornaam blijft me verschuldigd.

Zodra Snelders de deur opentrekt en de geur van het appartement me in m’n gezicht slaat, weet ik dat ik hem zal bezitten. Het is een ingewikkeld parfum van sandelhout en kruidnagel verscholen onder ouderwetse bijenwas. Snelders is groot, midden vijftig en heeft zijn grijze haren achterover gekamd met pommade. Hij is stijlvol gekleed in een los T-shirt met daarover een wollen vest. Zijn borstelige wenkbrauwen en lange, haast vrouwelijke wimpers leiden de aandacht af van de rimpels langs zijn ogen. We nemen elkaar op in de inkomhal totdat het ongemakkelijk wordt. Snelders bevochtigt met het scherpe puntje van zijn tong zijn gesprongen lippen. Uiteindelijk schudden we handen en zijn krachtige greep doet het bloed in mijn slapen kloppen.
‘Ze staat in de achterkamer. Volg me maar.’ Bij elke pas wiegen zijn heupen uitnodigend. Ik sluit de voordeur en ga hem achterna.

‘Ze staat in de achterkamer. Volg me maar.’

Snelders zit op de pianokruk met zijn mouwen opgestroopt en speelt een compositie die ik uit een film herken. Hij voert het tempo moeiteloos op totdat de muziek hem volledig opslokt. Het gunt me de kans om onbeschaamd rond te kijken. De vleugel is vakkundig opgeboend. Het oppervlak weerspiegelt vrolijk de bewolkte hemel die door het enige raam binnenvalt. Verstopt achter een poot ontdek ik een microvezeldoek en een flesje houtolie.
Het is de kamer van de advertentie. De naakte vrouw op het schilderij staart me spottend aan. Ik leun met mijn rug tegen de muur en tik de maat mee op de lambrisering. Snelders stopt abrupt. Het spel heeft hem ontdooid. Een blos kleurt zijn wangen.
‘Ze is onlangs volledig gerestaureerd: snaren, dempers, hamers, … de hele reutemeteut. De originele ivoren en ebbenhouten toetsen werden natuurlijk behouden. Ze bezit een absolute klank. Wilt u proberen?’ Ik grijns en stap op de vleugel af.
‘Waarom neem je er afscheid van?’ Ik heb me naast Snelders op de kleine pianokruk gezet. De hitte van zijn lichaam springt naar me over. Ik kijk hem aan, maar mijn handen blijven roerloos in mijn schoot liggen.
‘De ouderdom haalt me in,’ lacht hij vergoelijkend, ‘mijn vingers worden stram.’ Snelders haalt zijn schouders op. ‘Probeer maar,’ nodigt hij me nogmaals uit. In plaats daarvan vertel ik mijn tweede leugen.
‘Ik heb je horen spelen. Dat volstaat.’ Ik leg mijn hand bovenop de zijne. Een zenuw trilt gespannen, maar Snelders trekt niet weg. Samen slaan we een zware toon aan. ‘Ik zou maar wat klungelen,’ zeg ik nog terwijl ik verlegenheid veins. Ik buig me naar hem toe, maar hij deinst terug en ik schamp langs zijn kaak. Mijn geopende mond vindt zijn oorschelp. Ik adem in korte, staccato stoten; probeer nog een keer. Deze keer past Snelders zijn ademhaling aan mijn ritme aan. Zijn mondhoek trilt en zijn ogen sluiten.

Ik negeer de veiligheidswaarschuwingen en breng de vloeistof gul aan

Snelders is bang om doorprikt te worden. Hij pruttelt dat het zijn eerste keer is, maar ik lees uitsluitend lust in zijn ogen. We liggen languit op het tapijt met de Bösendorfer als dak boven onze hoofden. Onze broeken hebben we tot aan onze knieën afgeschud. Zijn onbehaarde lichaam ruikt naar rozenzeep. Ik spuug tussen Snelders’ bilnaad en smeer het speeksel open, waarbij mijn wijsvinger vlot binnenglijdt. Toch reikt hij me van over zijn schouder het flesje houtolie aan. Ik negeer de veiligheidswaarschuwingen en breng de vloeistof gul aan rond mijn pik. Hij glimt als een aal. De olie tintelt.
Snelders weet niet hoe hij zijn sluitspier moet ontspannen – dat hij eigenlijk moet persen – dus doet het pijn. Zijn kreet weerkaatst op de onderbuik van de piano en maakt me enkel harder. Ik kwijl op zijn wollen vest. Mijn gekromde rug bonkt tegen het glimmende hout en laat een zweetafdruk achter. Snelders omklemt met beide handen een pianopoot. Door de schokken valt de klavierklep met een harde knal dicht. Als Snelders zich geschrokken opricht, druk ik hem met de derde leugen terug neer:

‘Ik heb dit nog nooit gedaan.’

Mail

Nick De Weerdt woont met zijn echtgenoot en hun pleegzoon in Antwerpen. Hij behaalde een Master Nederlands aan de Universiteit Antwerpen en werkt als leerkracht in het buitengewoon onderwijs. In de late avonduren sleutelt hij aan zijn debuutroman. Ander kort werk verscheen o.a. in/op Kluger Hans, De Optimist en Tijdschrift Ei.

Guus Møystad (1992) is een kunstenaar, schrijver en storyteller. Hij is een chaotische mengelmoes van identiteiten, die door zijn kindertijd in Beiroet, internationale school in Oslo, wortels in Maastricht en familie in Brussel, nooit helemaal tot rust zijn gekomen. Deze mengelmoes drukt hij in het mooiste mengelmoes-medium aller tijden uit: strips. Hij is geïnteresseerd in en geïnspireerd door politiek, geschiedenis, fantasie, utopie, lichamen en identiteit.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Roku City/heterotopie/spiegels

Roku City / heterotopie / spiegels

Mel Kikkert schreef een multimedia verhaal over Roku een streamingdienst die in de VS ontstaan is. In 2017 bracht Roku een screen saver uit, die je zag als je niets aan het kijken was op hun service. Lees meer

De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Mycelium

Mycelium

Wat als schimmelsporen zich met iedere adem dieper in je longen graven? Met ‘Mycelium’ won Olga Ponjee de juryprijs van Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

In mijn droom besta ik uit pixels

In mijn droom besta ik uit pixels

Terra van Dorst keek maandenlang naar livestreams van pleinen en stranden. Dit vertaalde ze naar gedichten over een straat waarin ze haar ouders vindt, een man die haar een sjaal wil verkopen waar je in kan wonen en de zee. Het resultaat is de bundel 'in mijn droom besta ik uit pixels' waarmee ze deze zomer afstudeerde bij de opleiding Creative Writing aan ArtEZ. Lees meer

Pulpa

Pulpa

Ileen Rook schreef een afstudeernovelle over autoriteit, de supermarkt en een teveel aan tanden. Wie is Aline, waar komen al die tanden vandaan en hoe kan ze grip krijgen op een realiteit die steeds verder van haar verwijderd raakt? Lees meer

:Voorpublicatie Magazine Aaah: Mijn vader de eendenmosseljager

🎧 Mijn vader de eendenmosseljager

‘Dat zijn de zenuwen, die horen erbij. Een goede percebeiro is altijd bang.’ Een voorpublicatie uit Aaah!, het nieuwe magazine van Hard//hoofd. Lees meer

Ik kan u nergens vinden

Ik kan u nergens vinden

In dit verhaal van Werner de Valk, praten twee huisgenoten onder het genot van een glas wijn over het bestaan van God. Nooit een goed idee als je je ergert aan elkaar. Lees meer

Biecht

Biecht

‘Ik ben buschauffeur en ik rijd altijd expres de halte een paar meter voorbij zodat alle wachtende mensen een drafje moeten inzetten om de bus toch te halen.’ Een verhaal van Hanne Craye dat je leidt langs zonden, intieme geheimen en de juridische voorwaarden van een biecht. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer