Vroeger schreef men brieven. Tegenwoordig wordt er alleen nog maar gesmst! Goede vrienden Melle en Elon schrijven elkaar op hard//hoofd wekelijks brieven over zaken die anders alleen in het holst van de nacht op een godverlaten kruispunt in de stad ter sprake komen. Deze week weet Melle geen antwoord." /> Vroeger schreef men brieven. Tegenwoordig wordt er alleen nog maar gesmst! Goede vrienden Melle en Elon schrijven elkaar op hard//hoofd wekelijks brieven over zaken die anders alleen in het holst van de nacht op een godverlaten kruispunt in de stad ter sprake komen. Deze week weet Melle geen antwoord." />
Asset 14

Beste Elon IV

Dit is de reactie op Elons brief van vorige week.

Amsterdam 11-11-2009

Lieve Elon

ik blader een beetje terug langs de afgelopen weken en vraag me af wat wij moeten met die briefwisseling van ons. Het is een nogal grillig geheel; enigszins ongericht, bij vlagen poëtisch, hier en daar analytisch, soms akelig pessimistisch, op plekken klein en persoonlijk. Wat moeten de lezers van hard//hoofd hiervan denken? Wie zijn wij? Wat willen wij? Waar gaat dit over? Dit zijn vragen die ik je wil stellen. Ik doe dit in het openbaar, omdat ik denk dat het interessant is onze eigen ideeën en beweegredenen onder de loep te nemen in dezelfde vorm die wij eraan geven. Ikzelf zal proberen een aanzet tot mijn eigen antwoord te formuleren.

Wat jij en ik proberen is volgens mij niet digitaal de discussies voeren die wij ’s nachts op het kruispunt in een verlaten Van Woustraat voeren, alhoewel dat wekelijks in ons fraaie aankondigingtekstje op de voorpagina staat. Die discussies zijn lang, diepgaand, niet altijd even consistent en worden vooral gevoed door het moment en het vuur van de argumentatie. Wat wij besloten hebben hier, op deze plek op deze website, te doen, is reflecteren op en van gedachten wisselen met de wereld om ons heen: wat wij zien, wat ons raakt, waar we ons mee bezig houden. Wij kennen elkaar langer dan vandaag, wij kunnen het als vrienden oneens zijn. En we kunnen als vrienden zoeken naar een gedeelde grond. We kunnen antwoorden zoeken op vragen van de ander. Of reageren op diens stelling. We kunnen ons verbazen over een onverwacht en niet gedeeld standpunt, maar het net zo goed roerend eens zijn.

Het dwingt ons om de week achter een laptop te kruipen en net iets langer na te denken over wat de ander schrijft, denkt, vindt. Tijd die, om inderdaad iets te zeggen over de wereld om ons heen, daarvoor maar al te vaak en door al te veel mensen niet wordt genomen. Dat is ook wat ik denk dat het gevoel van hard//hoofd is of moet zijn: aandacht en zorgvuldigheid voor de wereld en de mensen om ons heen. Maar de lezer zal zich moeten beseffen dat wij gezamenlijk zoeken en dat wij geen, of niet altijd, antwoorden hebben. Dat wij het soms ook niet weten en elkaar juist daarom schrijven. Wat mij brengt bij jouw brief van vorige week.

Na je brief bleef ik met prachtige beelden zitten van doodstille televisieschermen, waarop is te zien hoe politici – voor de kijker ondertiteld – driftig naar elkaar gebarend in discussie zijn. Of het iets oplost of echt iets uitmaakt, betwijfel ik, maar het is een mooi, haast sereen beeld. Ik werd er wel een beetje moedeloos van, omdat ik dat ook word als ik kijk en luister naar de dingen die jij beschrijft. Ik weet het namelijk ook niet. Mensen raken steeds verder van elkaar verwijderd. Luisteren, nuanceren, twijfelen is een doodzonde. Meningen zijn heilig; en dat terwijl ik mij nog levendig kan herinneren hoe ik als kind op de basisschool tot vervelens toe het verschil tussen een ‘mening’ en een ‘feit’ moest leren. Ik ga het hier vanzelfsprekend niet herhalen: als de lezer het niet weet, mag hij zich van mij onmiddellijk gaan zitten aftrekken bij onze vrienden van GeenStijl.

Terwijl ik dit schrijf, luister ik naar de net verschenen, officiële uitgave van het concert dat Nirvana in 1992 op het Reading Festival gaf. De fascinerende tegenstelling aan Nirvana is het feit dat zij zo’n onvoorstelbaar wereldwijd succes hebben gehad met de vaak compromisloze teringherrie die zij maakten. En op de opname van dit concert valt te horen waar het daarbij misschien wel om gaat of ging. Dat wat in een studio noch te produceren noch te temmen is: de energie, de gedrevenheid, de passie en de puurheid van de band, en die van Kurt Cobain in het bijzonder. Als je bladert door diens dagboeken (in het Nederlands uitgegeven door de Bezige Bij) dan lees je de hersenspinsels van iemand met rotsvaste overtuigingen, een hartgrondige hekel aan ongelijkheid en misplaatste autoriteit; maar ook die van een verscheurd, eenzaam en twijfelend iemand. Die stem, die man, hoor je terug. Niemand schreeuwt zo eerlijk als Kurt Cobain.

Hij was in 1992 vijfentwintig jaar oud. Net zo oud als wij nu. Het einde is helaas bekend. En waar is die passie nu? Waar is die oprechtheid en gedrevenheid? Wie bezit die nog? Waar hoor je die nog? Het zijn vragen, geen antwoorden.

Liefs,

Melle

Mail

Melle Kromhout

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Hard//talk: Evita 3.0 1

Evita 3.0

De voormalige Argentijnse president Cristina Fernández de Kirchner overleeft een aanslag op haar leven, maar een twaalfjarige gevangenisstraf vanwege corruptie hangt boven haar hoofd. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 3/3: Métro

In ieder geval bleven we stuurloos - Métro

Zelfs de sterkste vriendschappen leden aan betonrot. Vrienden verjaren hier als sprinkhanen, hele groepen ontstonden en verdwenen in enkele seizoenen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 2/3: Á pied

In ieder geval bleven we stuurloos - À pied

 Voor eenzaamheid heb je geen kostschool nodig. Niemand keek op wanneer ik ‘DRRRAAAAK’ schreeuwde zonder mijn pas te vertragen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 1/3: Vélo

In ieder geval bleven we stuurloos - Vélo

Tijdens een afdaling vol kinderkoppen ging mijn hangslot uit zichzelf op slot, waarna mijn sleutelbos in een nabijgelegen afvoerputje verdween. Lees meer

Automatische concepten 77

Lang niet alles klopte bij Zomergast Bessel van der Kolk

Van een echt gesprek kwam het niet, zag Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Nieuws in beeld: Het kind in het badwater terugvinden

Het kind in het badwater terugvinden

Amerikaanse onderzoekers wisten het geheugen van 150 ouderen te verbeteren middels een schokkend badmutsje. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Martine Bontjes legt een link tussen de porseleincollecties van het Rijksmuseum en de rol van vrouwen in de Chinese cultuurgeschiedenis. Lees meer

Automatische concepten 78

De natuur huilt droge tranen

Europa maakt waarschijnlijk het ergste droogteseizoen mee in ruim 500 jaar. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Automatische concepten 76

Een ontwapenende Raven van Dorst kaatste de bal regelmatig terug

Zomergast Raven van Dorst was openhartig en verlangde hetzelfde van Janine Abbring. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

 1

Tijd voor een dekoloniale Indië-herdenking!

Benjamin Caton organiseert jaarlijks op 16 augustus een dekoloniale Indië/Indonesië-Nederland Herdenking, omdat een grote en groeiende groep mensen zich niet gezien voelt door de Nationale Indië-herdenking, een dag ervoor. Lees meer

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Lieke Marsman bleek een eerlijke en grootmoedige Zomergast, met liefde voor het onverklaarbare en het ongemakkelijke. Lees meer

Nieuws in beeld: Van Trump mag de FBI de pot op

Van Trump mag de FBI de pot op

Elf 'topgeheime' documenten nam de FBI mee van Donald Trumps landgoed. Hij wil ze terug. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel