Vroeger schreef men brieven. Tegenwoordig wordt er alleen nog maar gesmst! Goede vrienden Melle en Elon schrijven elkaar op hard//hoofd wekelijks brieven over zaken die anders alleen in het holst van de nacht op een godverlaten kruispunt in de stad ter sprake komen. Deze week weet Melle geen antwoord." /> Vroeger schreef men brieven. Tegenwoordig wordt er alleen nog maar gesmst! Goede vrienden Melle en Elon schrijven elkaar op hard//hoofd wekelijks brieven over zaken die anders alleen in het holst van de nacht op een godverlaten kruispunt in de stad ter sprake komen. Deze week weet Melle geen antwoord." />
nieuwsbrief
Asset 14

Beste Elon IV

Dit is de reactie op Elons brief van vorige week.

Mail

Amsterdam 11-11-2009

Lieve Elon

ik blader een beetje terug langs de afgelopen weken en vraag me af wat wij moeten met die briefwisseling van ons. Het is een nogal grillig geheel; enigszins ongericht, bij vlagen poëtisch, hier en daar analytisch, soms akelig pessimistisch, op plekken klein en persoonlijk. Wat moeten de lezers van hard//hoofd hiervan denken? Wie zijn wij? Wat willen wij? Waar gaat dit over? Dit zijn vragen die ik je wil stellen. Ik doe dit in het openbaar, omdat ik denk dat het interessant is onze eigen ideeën en beweegredenen onder de loep te nemen in dezelfde vorm die wij eraan geven. Ikzelf zal proberen een aanzet tot mijn eigen antwoord te formuleren.

Wat jij en ik proberen is volgens mij niet digitaal de discussies voeren die wij ’s nachts op het kruispunt in een verlaten Van Woustraat voeren, alhoewel dat wekelijks in ons fraaie aankondigingtekstje op de voorpagina staat. Die discussies zijn lang, diepgaand, niet altijd even consistent en worden vooral gevoed door het moment en het vuur van de argumentatie. Wat wij besloten hebben hier, op deze plek op deze website, te doen, is reflecteren op en van gedachten wisselen met de wereld om ons heen: wat wij zien, wat ons raakt, waar we ons mee bezig houden. Wij kennen elkaar langer dan vandaag, wij kunnen het als vrienden oneens zijn. En we kunnen als vrienden zoeken naar een gedeelde grond. We kunnen antwoorden zoeken op vragen van de ander. Of reageren op diens stelling. We kunnen ons verbazen over een onverwacht en niet gedeeld standpunt, maar het net zo goed roerend eens zijn.

Het dwingt ons om de week achter een laptop te kruipen en net iets langer na te denken over wat de ander schrijft, denkt, vindt. Tijd die, om inderdaad iets te zeggen over de wereld om ons heen, daarvoor maar al te vaak en door al te veel mensen niet wordt genomen. Dat is ook wat ik denk dat het gevoel van hard//hoofd is of moet zijn: aandacht en zorgvuldigheid voor de wereld en de mensen om ons heen. Maar de lezer zal zich moeten beseffen dat wij gezamenlijk zoeken en dat wij geen, of niet altijd, antwoorden hebben. Dat wij het soms ook niet weten en elkaar juist daarom schrijven. Wat mij brengt bij jouw brief van vorige week.

Na je brief bleef ik met prachtige beelden zitten van doodstille televisieschermen, waarop is te zien hoe politici – voor de kijker ondertiteld – driftig naar elkaar gebarend in discussie zijn. Of het iets oplost of echt iets uitmaakt, betwijfel ik, maar het is een mooi, haast sereen beeld. Ik werd er wel een beetje moedeloos van, omdat ik dat ook word als ik kijk en luister naar de dingen die jij beschrijft. Ik weet het namelijk ook niet. Mensen raken steeds verder van elkaar verwijderd. Luisteren, nuanceren, twijfelen is een doodzonde. Meningen zijn heilig; en dat terwijl ik mij nog levendig kan herinneren hoe ik als kind op de basisschool tot vervelens toe het verschil tussen een ‘mening’ en een ‘feit’ moest leren. Ik ga het hier vanzelfsprekend niet herhalen: als de lezer het niet weet, mag hij zich van mij onmiddellijk gaan zitten aftrekken bij onze vrienden van GeenStijl.

Terwijl ik dit schrijf, luister ik naar de net verschenen, officiële uitgave van het concert dat Nirvana in 1992 op het Reading Festival gaf. De fascinerende tegenstelling aan Nirvana is het feit dat zij zo’n onvoorstelbaar wereldwijd succes hebben gehad met de vaak compromisloze teringherrie die zij maakten. En op de opname van dit concert valt te horen waar het daarbij misschien wel om gaat of ging. Dat wat in een studio noch te produceren noch te temmen is: de energie, de gedrevenheid, de passie en de puurheid van de band, en die van Kurt Cobain in het bijzonder. Als je bladert door diens dagboeken (in het Nederlands uitgegeven door de Bezige Bij) dan lees je de hersenspinsels van iemand met rotsvaste overtuigingen, een hartgrondige hekel aan ongelijkheid en misplaatste autoriteit; maar ook die van een verscheurd, eenzaam en twijfelend iemand. Die stem, die man, hoor je terug. Niemand schreeuwt zo eerlijk als Kurt Cobain.

Hij was in 1992 vijfentwintig jaar oud. Net zo oud als wij nu. Het einde is helaas bekend. En waar is die passie nu? Waar is die oprechtheid en gedrevenheid? Wie bezit die nog? Waar hoor je die nog? Het zijn vragen, geen antwoorden.

Liefs,

Melle

Melle Kromhout

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Tip: Ga saneren

Ga saneren

Esmé van den Boom werkt sinds kort in een bibliotheek en dat werk draait tot haar grote schrik meer om boeken wegdoen dan boeken koesteren. Lees meer

 Mag ik nog even vangen?

Mag ik nog even vangen?

Honderden Amerikanen ontvingen eerder deze week opeens een nachtelijk berichtje van een vriend, kennis, collega... Maar die wisten op hun beurt nergens van. Oude berichten van jaren eerder werden 'gerecycled'. Het nieuws in beeld door Nastia Cistakova. Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Waterlanders

Waterlanders

Annelies van Wijk beschrijft een tragische familiegeschiedenis in de vorm van een kort verhaal. Lees meer

Poortwachters van de Homogemeenschap

Poortwachters van de homogemeenschap

Sebastiaan van der Lubbe ontmaskert het dunne laagje vernis dat we in Nederland ‘tolerantie’ noemen. Hij strijdt tegen de regenboogvlag als goedkoop fashion statement en vóór de regenboogvlag als pleitbezorger van inclusiviteit. Lees meer

 Wie stoot koning Netflix van de bank?

Wie stoot koning Netflix van de bank?

Voor koning Netflix staat er veel op het spel. Het is dringen geblazen voor de troonopvolgers. Het nieuws in beeld door Jente Hoogeveen. Lees meer

Filmtrialoog: Light Of My Life 1

Light Of My Life

Onze redacteuren werden meegesleept in de vlucht van Casey Affleck en zijn filmdochter in 'Light of my Life'. Lees meer

Hard//talk: Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Met enige verbazing ziet Vivian Mac Gillavry hoe goede doelen geld ophalen met acties die patiënten zelf vaak niet meer kunnen uitvoeren. Lees meer

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen 1

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen

Intenties om (nog) gelukkiger/gezonder/succesvoller te leven? Filosofe Lieke Knijnenburg onthult hoe de kapitalistische samenleving deze intenties in ons programmeert, en hoe we ertegen in opstand kunnen komen. Een bevrijdend essay over tijdverspilling, zelfverwoesting en liefde. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

 Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Zodra de trailer verzegeld werd, waren de 39 Chinese migranten die zich erin hadden verstopt kansloos. Het nieuws in beeld door Rob Worst. Lees meer

Alles vijf sterren 2

Zo komen we de herfst wel door

Deze week worden we blij van een ouderwetse spelletjesavond (bij jou thuis), het elegie van Kate Tempest en een fotoarchief. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Is het demonstratierecht in Nederland een farce?

Is het demonstratie­recht in Nederland een farce?

Na roerige protestweken met boze boeren en blokkades door Extinction Rebellion maakt Jarmo Berkhout de balans op. Hoe staat het er eigenlijk voor met het demonstratierecht in Nederland? Lees meer

Tip: Maak zinloze lijstjes

Maak zinloze lijstjes

Het schrijven gaat Jozien Wijkhuis niet altijd even makkelijk af, terwijl ze eigenlijk niets liever doet. Een podcast van Tim Clare bood soelaas. Een tip om het schrijven te demystificeren. Lees meer

Beeldbrekers (VI): 'Wat betekent het om mens te zijn in een wereld van objecten?'

'Wat betekent het om mens te zijn in een wereld van objecten?'

Op de Dutch Design Week staat dit jaar de maakbaarheid van toekomst centraal. Tom Loois, een van de curatoren van de tentoonstelling ‘The Object Is Absent’, over hun tentoonstelling zonder objecten. Lees meer

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth 3

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth

Yentl van Stokkum schreef drie gedichten ter gelegenheid van de tentoonstelling Long in the Tooth van Josse Pyl. Joëlle de Ruiter maakte er illustraties bij. Lees meer

Een vuile plas regenwater

Een vuile plas regenwater

Alexander van der Weide bespreekt op intuïtieve wijze de klassieke film Stalker van Tarkovski. ‘Probeer nooit je idee over te brengen aan het publiek — het is een ondankbare en zinloze taak. Laat ze het leven zien en ze zullen in zichzelf de middelen vinden om het te beoordelen en te waarderen.’ Lees meer

Mevrouw Rouw in Zomergasten 2

Mevrouw Rouw in Zomergasten

Hard//hoofd grijpt terug op de Zomergasten-verslagen van deze zomer met een onconventionele gast die toepasselijk is voor de grauwe dagen. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5