Hard//hoofd heeft een nieuwe columnist! Vanaf nu doet onze highbrow glamour-reporter Tim Fraanje elke twee weken verslag van de rafelrandjes van zijn leven als polderdiva en bijna-doorgebroken rockster.
De geboorte van de rock 'n roll viel samen met de uitvinding van de volumeknop en heel lang was dat ongeveer het enige dat je aan techniek moest beheersen. Een simpele draaibeweging met duim en wijsvinger volstond om binnen de kortste keren een heel stadion vol te laten stromen. Mijn eerste gitaarrepetities op de zolderkamer van mijn ouderlijk huis waren in ieder geval op dit principe gebaseerd en ik weet zeker dat mijn oude buren nog haarscherp voor de geest kunnen halen hoe mijn eerste stappen op het pad naar wereldfaam klonken. Maar de tijden zijn veranderd: tegenwoordig is elke rockster zijn of haar eigen brand; je moet nu vooral handig zijn met een telefooncamera om je fans te bereiken.
Waar aan de hand van de volumeknop de strijd om aandacht toch vrij overzichtelijk was, is het harken naar instagramvolgers een heel ander verhaal. Framing, belichting, filters, timing, hashtags, entourage; het succes van een bericht is afhankelijk van een groot aantal factoren.
Ik dacht in ieder geval altijd dat het zo ingewikkeld was, totdat ik de kunst begon af te kijken bij sterren die de underground inmiddels ontstegen zijn. Het blijkt dat je insta-succes ook gewoon kunt afdwingen met een simpel concept. Zo heeft Rihanna een eigen kledinglijn waarvan ze de nieuwe collectie tijdens de New York fashionweek presenteerde op een enorme motorcrossbaan van roze zand. Fotogenieker krijg je het niet: roze is een mooie kleur, en motors zijn altijd cool. Het is een idee waar je niet omheen kunt.
Zelf heb ik de motortactiek ook al eens geprobeerd, maar omdat ik zelf niet in het bezit ben van een motor, bleef het behelpen met wat ik op straat geparkeerd vond. Voordat ik allerlei haters over me heen krijg (al is alle publiciteit natuurlijk welkom): ik ga altijd heel voorzichtig om met de geleende voertuigen in kwestie.
Dit kiekje leverde me een aardige 21 likes op: een dorpskroegje zou met zoveel fans halfvol staan. Leuk, maar toch niet de Ziggo-dome-proporties waar ik op mikte. Misschien resoneren motors gewoon niet zo met mijn doelgroep. Ook de cocktails die ik ooit probeerde waren een vrij middelmatig succes.
Ik was wanhopig en bedacht me dat ik mijn toevlucht dan misschien maar moest nemen tot het paardenmiddel voor instant-instafaam: de bikinifoto. Ik was vorige week al bijna onderweg naar de Zara om een mooi niemendalletje te kopen toen ik hoorde dat je als man op de vrouwenafdeling nog wel eens wordt geïntimideerd door winkelpersoneel. Oei! Dat heb ik er nu ook weer niet over voor mijn likes, dus ik bleef wijselijk thuis. Ik zette mijn eigen plaat op repeat, draaide de volumeknop op tien en ging nostalgisch zitten janken.
