Asset 14

Stem af op de Belg

Het is één van mijn vroegste herinneringen: mijn opa die met ingehouden adem luistert naar het opgewonden verslag van een man op de radio. Het zal op de camping in Drenthe geweest zijn waar mijn grootouders een caravan hadden. Ik herinner me een oranje windscherm en mijn opa’s blote voeten in het gras. Zomer 1983. Ik was vier.

De man op de radio, Theo Koomen, praatte dag na dag de etappes aan elkaar. Naar later bleek waren dat niet allemaal ware verhalen. Koomen liet soms zijn fantasie de vrije loop, want sommige etappes zouden in een waarheidsgetrouw radioverslag zo saai zijn dat luisteraars massaal de radio uit zouden zetten. Met groeiend enthousiasme, haast struikelend over zijn woorden, versloeg hij in zo’n ‘wandeletappe’ een spectaculaire uitbraak terwijl het peloton in werkelijkheid nog gewoon als één man gestaag doortrapte. Al uren.
Mijn opa maakte het niet uit. De Tour, dat ging om de verhalen: over de dood of de gladiolen, over triomf en tragiek.

Ook ik houd meer van de dingen die er om de Tour heen gebeuren dan van de koers zelf. Ooit maakte ik hem van dichtbij mee. Ik zal een jaar of negen geweest zijn. Met honderden andere campingbewoners zaten we op klapstoeltjes langs het parcours van een bergetappe in de Pyreneeën. Mijn broer en ik berekenden de beste plek om een bidon te bemachtigen terwijl de hitte als een droom boven het asfalt hing. Toen het eindelijk zover was, duurde het zeven seconden. Misschien acht. Toen was het peloton voorbij. Ons maakte het niks uit. We hadden toch geen idee wie er won. We hadden dan wel geen bidon gescoord, het mooiste was toch de reclamekaravaan die voorop had gereden: vanaf open vrachtwagens regende het jojo’s, sleutelhangers, vlaggetjes en Fruittella.

Illustratie: Dorien Dijkhuis.

Eerlijk gezegd heb ik nooit veel van de regels begrepen. Ik heb er nooit mijn best voor gedaan. Wie er in welke trui rijdt, wie welke zegerit pakt, wie er op kop ligt, ik heb geen idee. Toch heb ik heel wat zomers aan de buis gekluisterd gezeten. Voor de verhalen van Jean Nelissen. Terwijl de renners als een formatie trekvogels langs zonnebloemvelden en wijngaarden vlogen, vertelde Nelissen over excentrieke graven die de kastelen bewoonden en over de maagd die in een bergdorp aan herders was verschenen. En er waren heldenverhalen over gewone jongens die zichzelf naar de top hadden getrapt. Zoals een koploper die al een voorliefde voor bergopwaarts had toen hij nog op zijn driewieler reed. Of Raúl Alcalá, de eerste Mexicaanse renner die aan de tour meedeed. Hoe die opgroeide in een sloppenwijk, op zijn tiende van huis wegliep, in lege goederenwagons door Mexico trok en in de jungle sliep bij de indianen. En uiteindelijk een internationale held werd door twee keer een etappe te winnen in de Tour.

Toen Nelissen in 2007 stopte als verslaggever (hij overleed niet veel later), vond ik er niet veel meer aan. Bij de NOS ging het over het verzet waarin de mannen trapten, over seconden die moesten worden weggereden: informatie in plaats van verhalen. Tot ik op een juliochtend, surfend langs de kanalen onverwacht op poëzie stuitte op de Belgische zender VRT waar Michel Wuyts en José de Cauwer verslag deden van de Tour:

ze blijven lonken naar elkaar
in een schimmig betwiste etappe
ze zitten klaar als een kat
maar wie gaat hem nog een pad in de korf zetten
de handen van de kamer trillen
wie o wie?
nog altijd lonken, draaien
geef ons nog een beeld van deze jongen
deze jongen van het vlakke land
bovenaan, in een wereld zonder vegetatie
mag hij de bloemen plukken
de Pyreneeën hebben een muis gebaard
en de groten zijn niet groot genoeg

(Fragmenten uit de Tour de France van 2011 op Sporza, VRT)

Dus: eerst een bidon vangen langs het parcours in Utrecht en daarna: afstemmen op de Belg. Niet voor verhalen. Wel voor pure poëzie.

Dorien Dijkhuis (1978) is freelance journalist en schrijft korte verhalen en poëzie.

Mail

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer