Jelle Brandt Corstius, onze muze
Amsterdam, 22 mei 2012
Beste lezer,
De afgelopen vier maanden was in de Kunsthal in Rotterdam de tentoonstelling Closer To You van Jasper Krabbé te zien, met circa 200 schilderijen gewijd aan de vrouw van de kunstenaar. Op deze manier probeerde de schilder naar eigen zeggen dichter bij zijn geliefde en muze te komen. Dit leidde tot irritatie op onze redactievloer. “Zoveel schilderijen over één persoon. Om gek van te worden,” zo sprak beeldredacteur Marieke Sleijpen. Op haar initiatief koos de redactie een eigen muze, op wie alle creativiteit van de betrokken schrijvers, dichters, tekenaars, journalisten, videomakers, illustratoren en geluidskunstenaars kon worden losgelaten.
De groep koos unaniem voor Jelle Brandt Corstius, die ons tijdens de crowdfunding-actie op Voordekunst.nl steunde door een klein benefietdiner met Russisch eten te organiseren en zo een significante bijdrage leverde aan ons voortbestaan. Brandt Corstius deed dit omdat hij ons ziet als “De Nederlandse New Yorker-in-de-dop”, zo liet hij via Twitter weten. De liefde is geheel wederzijds. Met zijn rustige voorkomen maar allesbehalve saaie persoonlijkheid, zijn gevoel voor humor, zijn voorkeur voor vreemde plekken en zijn streven naar een modern soort diepgang, staat hij symbool voor alles wat hard//hoofd is en wil zijn. JBC was altijd al onze muze, ook al wisten we het niet. Bovendien kan de presentator wel wat steun gebruiken, nu hij dit jaar niet Zomergasten zal presenteren (ook al compenseerde hij dat met het uitbrengen van zijn Universele Reisgids voor Moeilijke Landen, een ontzettend leuk boek).
Op 22 mei stond onze website daarom volledig in teken van de persoon Jelle Brandt Corstius, met de eendagstentoonstelling Closer to Jelle. Op deze manier wilde de redactie zowel haar liefde betuigen voor het uiterlijk, het innerlijk en de daden van Jelle Brandt Corstius, alsook knipogend verwijzen naar het megalomane en ijdele project van Jasper Krabbé. De werken staan hieronder en aan de rechterkant van uw scherm.
Veel plezier,
Rutger Lemm
hard//hoofdredacteur
---------------------
Drinklied voor Jelle Brandt Corstius
Wij drinken u toe in vele talen O Jelle
Wij breien u mutsen
Wij bakken u taarten zo zoet als de nacht
Wij zullen u laven in zeeën van wodka gestookt in onze eigenste wasmachine
Zelfs in de bananenbar zullen wij filmen in uw eer
Wij hebben een muze nodig
In dit land waar de helden naar kaas ruiken en de engelen fietsen
Wees onze muze O Jelle wij zullen u kronen met een muts op uw eerbiedwaardige dons
Wij zullen u toezingen Happy Birthday Dear Mr. Muse in het zuiverste Opperlans
Wij bakken u taarten zo zoet als de lippen van Scarlett Johansson
Wees onze muze O JBC
Daarop drinken wij
O Jelle wees onze Babushka
Wees onze tweede huid een beschermende schil om ons heen
Als een tienerkamer vol foto’s van u O Jelle Brandt Corstius
Wij drinken op uw gezondheid van Amsterdam tot Moermansk
O Jelle wees onze muze wij zullen uw voeten wassen met wodka
Op zomeravonden zullen we smachtend herhalingen van Zomergasten kijken tot diep in de nacht
Floris Solleveld, 2012
---------------------
Jelle-wodka
De enige echte JBC Vodka. 55 % alc./vol (80 proof), 750 ml. Eeva Liukku en Esther Maso, 2012.
Je kon geen dag in Rusland rondlopen zonder dat het je wordt aangeboden, zo vertel je. Maar nam je er ook wel eens een aan? En dan niet als een toerist in Thailand die ook wel eens voorzichtig een gefrituurde sprinkhaan wil proberen. Een grote slok, uit een vol glas.
Sylvia Plath is degene die mij wodka heeft leren drinken. “I began to think vodka was my drink at last. It didn’t taste like anything, but it went straight down into my stomach like a sword swallowers’ sword and made me feel powerful and godlike.” Zo was het, toen ik voor het eerst echt wodka ontdekte. Niet meer lafjes met sinaasappelsap of tonic maar puur, recht uit de vriezer zodat je glas condenseert zodra je het inschenkt. Misschien met een ijsklontje of twee, omdat het zo’n mooi geluid maakt.
Wodka is een ruggengraatversteviger, het vloeibare equivalent van vol gas geven op een donkere weg. Het is geen drank om bij uit te huilen, geen drank om luchtgitaar bij te spelen, geen drank om bij te lullen over het aroma. Wodka is een drank voor onderkoelde vastberadenheid. Het is een drank vol ijzige stiltes en broeierige blikken. Je neemt een slok van je wodka, je laat het je lippen bevriezen en je tong verbranden. Je schouders gaan als vanzelf naar achteren.
-Meredith Greer
---------------------
Ogen als Russische meren. Acrylverf op doek / 190 x 120 cm. Anna Berkhof, 2012.
---------------------
't Kuiltje. Papier op karton / 146 cm x 94 cm. Sophie ter Schure, 2012.
Sophie ter Schure: "Ik ben, zoals iedereen, gefascineerd door de kuiltjes in Jelles gezicht. Als hij lacht, als hij peinst; met elke gezichtsuitdrukking komen ze op nieuwe manieren tevoorschijn. Het kuiltje in zijn ene wang is dieper dan in de andere. Het is hetgeen waaraan je hem herkent, in schaduw en daglicht. Met deze techniek heb ik geprobeerd om zijn gelaagdheid te symboliseren en de kuiltjes het eerbetoon te geven dat ze verdienen."
---------------------
Jelle and Me. Audio. Noor Spanjer, 2012.
---------------------
Babushka-ya-ya. Inkjet print / 90cm x 60cm. Zara Dwinger, 2012.
Zara Dwinger: "De zachtheid van de ogen van Jelle is een zachtheid die je niet vaak ziet. Een zachtheid die vaak alleen voor geliefden, voor kinderen en voor kleinkinderen wordt bewaard. Een zachtheid die zegt 'Stil maar kindje, kom maar bij oma op schoot.' Wie zonder oma zit, zonder babushka, heeft dan altijd Jelle nog."
---------------------
Anagram, Sara Ivanyi, 2012
"Bloed in blos, Rusland in trance. Betreurd belt Jelle onder narcose: "Ratten jatten de buit onder een sluier!" Als oude truc telt de jurist sloten, lot en dictee in de jas."
---------------------
Moskouse winters zijn lang. Wol en breinaald. Moeder van Isabel, 2012.
