Asset 14

Winnaars De Stoute Stift 2025

Winnaar Stoute Stift 2024 1

Cynthia Van Der Heyden won met haar illustratie de publieksprijs en Sarah Pannekoek won de juryprijs van De Stoute Stift 2025 (de erotische illustratiewedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren).

Publiekswinnaar: Cynthia Van Der Heyden

Winnaar Stoute Stift 2024 1

De jury constateert dat in de tijd waarin alles razendsnel voorbij schiet en iedereen haast lijkt te hebben, Cynthia Van Der Heyden haar tijd neemt om momenten stil te laten staan in de druktechnieken die zij gebruikt. Zo ook weer tijdens de illustratie bij de tekst van Hann van Schendel, die een bijzonder en glibberig moment in de tijd omschrijft. De jury is onder de indruk van Cynthia’s toewijding voor haar vakmanschap en dat ze ook voor deze opdracht is gaan experimenteren met zeefdruktechnieken. Als kanttekening vond de jury dat er te veel naar de opdracht is gewerkt en dat ze alles van het verhaal in één beeld heeft geprobeerd te stoppen. Hierdoor oogt het beeld wat rommelig. Door wat elementen weg te laten in een beeld, kan dit vaak juist veel meer vertellen.

Wat de jury bijzonder vindt aan de portfolio van Cynthia, is haar abstracte beeldtaal die naadloos aansluit bij teksten en verhalen waarin het gevoel van materiaal en sfeer de hoofdrol speelt. De jury moedigt haar aan om altijd dicht bij haarzelf te blijven, want abstract(ere) beelden zijn zo sexy.

Cynthia Van Der Heyden is historica en beeldend kunstenaar. Ze studeerde Geschiedenis aan de Universiteit van Gent en American Studies aan de Rijksuniversiteit van Groningen. Overdag verzorgt ze de communicatie van het Hannah Arendt Instituut, 's avonds trekt ze richting atelier om haar creatieve ideeën vorm te geven. In 2025 studeerde ze af in de richting Grafiekkunst aan Sint-Lukasacademie in Gent. In haar huidige werk probeert ze de schoonheid van vergankelijkheid te vangen, en dat in haar eigen gevoelige en gedetailleerde signatuur.

Jurywinnaar: Sarah Pannekoek

Jurywinnaar Stoute Stift 2025

Volgens de jury gaan beelden over seks vaak gepaard met roze en rood – maar Sarah kiest ervoor om trouw aan de setting van het verhaal ‘Pekingeend’ te blijven. Door de lijnen in blauw te tekenen en met witruimte te spelen, brengt ze heel goed de klinische omgeving van een restaurantkeuken over. Af en toe is er heel subtiel gebruik gemaakt van warmere kleuren om een fijn contrast te creëren. Dit is een goede keuze voor rust in het beeld.

De manier waarop Sarah de haken die in de eend gestoken worden tekent, roept een combinatie op van ongemak en sensualiteit. Dit gevoel wordt nog meer versterkt door de druppels die langs het lichaam van de loensende eend lopen. Hiermee weet Sarah een dynamisch beeld neer te zetten en ons te voorzien van interessante beeldtaal.

Als de kijker van deze illustratie het verhaal niet zou kennen, zou je je afvragen: waarom is deze eend zo geil? Sarah legt dat bij ons neer en dat maakt de illustratie juist zo geslaagd. Al het werk van Sarah is een combinatie van gedrevenheid en gigantische lol. En dat maakt nieuwsgierig. De jury heeft daarom unaniem besloten dat het beeld van Sarah de winnaar is van de Stoute Stift 2025.

Sarah Pannekoek (1995) is illustrator, stripmaker en animator. Ze behaalde haar bachelor Illustratie & Animatie aan Academie Minerva in Groningen en haar master Animatie aan St. Joost in Den Bosch. In haar werk vloeien illustratie, animatie en strip moeiteloos samen. Haar afstudeerfilm Lost Eye werd wereldwijd vertoond op filmfestivals. In 2024 verscheen haar graphic novel-debuut Josefien en de wasmachine bij uitgeverij Oogachtend. Pannekoeks werk kenmerkt zich door een speelse toon, levendige beweging, absurditeit en liefde voor analoog materiaal. Naast haar kunstenaarspraktijk is ze docent aan Academie Minerva, waar ze graag samen met studenten verhalen tot leven brengt.
https://www.instagram.com/sarahpannekoek/

De jury bestond dit jaar uit: Shamisa Debroey, Nastia Cistakova en Jimme Bakker.

Mail

Redactie

Cynthia Van Der Heyden is historica en beeldend kunstenaar. Ze studeerde Geschiedenis aan de Universiteit van Gent en American Studies aan de Rijksuniversiteit van Groningen. Overdag verzorgt ze de communicatie van het Hannah Arendt Instituut, 's avonds trekt ze richting atelier om haar creatieve ideeën vorm te geven. In 2025 studeerde ze af in de richting Grafiekkunst aan Sint-Lukasacademie in Gent. In haar huidige werk probeert ze de schoonheid van vergankelijkheid te vangen, en dat in haar eigen gevoelige en gedetailleerde signatuur.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer