Redactieleden Jihane Chaara, Stefanie Gordin en Oscar Spaans togen naar de bioscoop voor het speelfilmdebuut van regisseur Melina Matsoukas en scenarist Lena Waithe. Ze hadden weinig moeite om het eens te worden: Queen & Slim is een instant classic met een hoge mate van urgentie en een perfecte mengeling van spanning, romantiek en esthetiek.
Jihane: Ik ben echt waanzinnig onder de indruk, sta er nog steeds ondersteboven van!
Stefanie: Deze film heeft mij overspoeld met emoties.
Oscar: Oké, dit wordt duidelijk een avondje flink veren uitdelen, haha. Ik ben ook nog steeds onder de indruk.
Jihane: Misschien beginnen bij de esthetiek van de film? Want ik was heel blij met alle beelden die we te zien kregen. Al had ik hier twee uur naar moeten kijken zonder geluid of context, was ik nog blij geweest. Mooie beelden, mooie mensen, mooie omgevingen.
Stefanie: Ik heb wat achtergrondinformatie opgezocht omdat ik zo onder de indruk was van de beelden. De regisseur, Melina Matsoukas, blijkt heel veel videoclips voor artiesten te maken, onder andere voor Beyoncé. Dit was haar debuutfilm! Dat vond ik interessant en inspirerend, dat ze van videoclips uiteindelijk naar een film is gegaan. En dat verklaart ook de goede keuze van muziek, en shots...
Oscar: Videoclips zijn natuurlijk oefeningen in sfeer en een huwelijk van beeld en geluid. In die zin mag het niet verbazen dat het daarmee dik in orde was met deze film. Maar toch: zo'n film als debuut! Ik vond de compositie en belichting van de shots zo geweldig dat ik soms dacht dat Stanley Kubrick gereïncarneerd was.
Jihane: Die stap van mooie videoclips naar film vind ik eigenlijk een logische stap. Soms kijk ik naar videoclips of zelfs naar van die aftermovies na festivals, en die zitten dan zó krankzinnig goed in elkaar.
Oscar: De dialogen en de plot zelf zaten ook geramd in elkaar.
Stefanie: Lena Waithe heeft het scenario geschreven. Een sterke samenwerking, zo te zien.
Jihane: Ik hoop dat ze vaker gaan samenwerken. De wereld heeft dit nodig (oké, ik heb dit nodig, maar de wereld vast ook!).
Stefanie: Omdat ik zo veel bezig ben met feminisme en genderrepresentatie in de media, sprong ik een gat in de lucht toen ik las dat het beide vrouwen waren.
Deze film moet gezien worden door iedereen.
Jihane: Verhalen die verteld worden door vrouwen (van kleur)? Ik ben er helemaal voor.
Stefanie: Wat vonden jullie van het begin? Ik verwachtte dat er qua spanningsboog iets cruciaals in het midden van de film zou gebeuren, maar dat gebeurde al zo snel! Daardoor ging je vanaf de eerste minuten mee met hun verhaal.
Oscar: Het was vooral goed gedaan hoe de verhouding tussen het stel meteen duidelijk was, wat voor types het waren. Queen de powerlady, die de eieren wilde terugsturen omdat ze niet scrambled waren. En Slim de goedzak, die niet snel ergens een probleem van maakt.
Jihane: Zelf voelde ik spanning omdat ik wist dat er ergens iets zou gebeuren met politie. Maar verder was die scene heel goed omdat het gesprek voelde als een pingpongspelletje.
Stefanie: Juist omdat het iets te maken had met politie, krom mijn maag ineen. Ik vind het onwaarschijnlijk dat zulke dingen nog steeds relevant zijn in deze tijd; we weten dat natuurlijk door wat er de afgelopen weken wereldnieuws was... deze film moet door iedereen gezien worden.
Oscar: Het is toch bijzonder dat deze film zó goed aansluit bij de actualiteit. Want een film duurt lang om te maken, en natuurlijk waren er jaren geleden al protesten in Ferguson. Maar wat momenteel gaande is met BLM loopt echt parallel aan wat er in de film gebeurt.
Jihane: Houden jullie van spannende films, trouwens? Ik zat, na die eerste politie-scene (dat liep trouwens anders dan ik verwacht had!) op het puntje van mijn stoel. Ik was al zó gehecht aan Queen en Slim, dat ik elke benarde situatie voor ze wilde oplossen.
Stefanie: En wat ik mooi vond waren de dingen die ze tijdens hun rit meemaken. Alledaagse dingen, zoals stoppen om te dansen in een bar, maar met in hun achterhoofd die benarde situatie; echt een goede afwisseling tussen spanning en hun beleving van de wereld zelf.
Jihane: Ja met de spanningsboog werd mooi gespeeld.
Oscar: Ik moest mezelf soms echt bedwingen om niet op te staan, Jihane, zo verontwaardigd was ik. Gebeurt niet vaak dat ik fysiek reageer op een film.
Knap dat er ruimte voor humor en liefde gevonden werd door de regisseur en scenarist, binnen een plot zo wreed en onrechtvaardig.
Jihane: Het is geen fantasieverhaaltje, helaas.
Stefanie: Goed om te weten dat we allemaal onder de indruk waren. Spijtig genoeg heb ik het gevoel dat niet veel mensen de film gezien hebben.
Oscar: Die afwisseling tussen lichtvoetig en serieus vond ik ook interessant. Dat er ruimte voor humor en liefde gevonden werd door de regisseur en scenarist, binnen een plot die zo wreed en onrechtvaardig is.
Jihane: Ja - en het werd ook niet gehaast, zoals je soms ziet in Hollywoodfilms. Zijn er eigenlijk dingen die jullie minder goed vonden aan de film?
Oscar: Haha heel heerlijk? Nee.
Stefanie: Ik denk dat ik ook weinig slecht vond aan deze film, ik weet niet waarom.
Jihane: Ha, mooi! Dan was ik niet de enige. Ik vond alleen soms dat mijn hart wel heel vaak gebroken werd. Maar goed, dat doet de krant ook dagelijks. En dat was ook wel het punt: sommige dingen gaan gewoon niet zoals je wilt.
Oscar: Ik ben de film ook gelijk aan het promoten geslagen bij vrienden. Ook bij vrienden die kritisch zijn op de BLM-beweging, vooral die moeten 'm zien.
Jihane: Denk je dat deze film iemand zal 'overtuigen' sympathieker te zijn ten opzichte van de BLM-beweging, als ze dat eerst niet waren?
Stefanie: Goede vraag. Ik ben er wel zeker van dat mensen zich meer moeten verdiepen, door literatuur en film. Het lijkt soms of mensen niet de juiste films kijken om een beter beeld te krijgen.
Oscar: Ik denk dat mensen over het algemeen niet snel in één klap van mening veranderen, zeker niet met zulke gevoelige, complexe kwesties. Maar geleidelijk kan dat zeker wel gebeuren, en niets werkt dan zo krachtig als een goed verteld, menselijk verhaal.
Jihane: Ik weet het niet zo goed... Ik geloof stellig in de kracht van verhalen. Taylor Mali zegt in een gedicht: changing your mind is one of the best ways / of finding out whether or not you still have one. Ik denk dat je met empathie en sympathie een heel eind komt, door met een open en warme blik naar de wereld te kijken. En op die manier ook verhalen in je opneemt: dan zijn ze het sterkst.
Stefanie: Mooi citaat. Ik heb de afgelopen tijd veel lessen gehad over rechtvaardigheid tijdens mijn studie filosofie. Misschien is het gek om te zeggen, maar ik snap nooit dat zulke dingen in de wereld überhaupt gebeuren. Het frustreert mij altijd!
Proberen we nu gewoon De WERELD op te lossen in een Trialoog?
Oscar: Ik denk dat veel mensen dat gevoel herkennen. Maar toch denk ik dat het gevaarlijk is om te geloven dat het kwaad aan de ander toebehoort en niet in jezelf zit.
Stefanie: Helemaal mee eens.
Jihane: Ja, ik denk dat we allemaal verschrikkelijk kwaad in ons hebben. Maar ook veel goeds. Ik denk dat het menseigen is om dingen kapot te maken, maar ook om ze weer aan elkaar te lijmen. Door ervaringen en levenslopen zijn sommige mensen meer geneigd naar het een, en anderen naar het andere. We moeten er samen maar uit zien te komen. Misschien is de truc om degenen die het minst wankel zijn, in machtsposities te plaatsen (als in, bijvoorbeeld bij de politie, die een monopolie heeft op geweld). Haha, proberen we nu gewoon De WERELD op te lossen in een Trialoog? Kijk eens wat de film teweeg brengt!
Oscar: Ik wilde nog heel even terug naar het schaamteloos ophemelen van deze film, hoe interessant deze filosofische discussie ook is.
Jihane: Natuurlijk! Dat is waarom we hier zitten.
Oscar: Nog iets wat ik erg knap gedaan vind van Matsoukas en Waithe, is dat ze meerdere genres zo evenwichtig en effectief hebben gecombineerd.
Jihane: Eens - het was zo'n veelzijdig verhaal.
Oscar: De film wordt aangekondigd als een moderne Bonnie and Clyde, maar dan met een zwart stel op de vlucht voor de politie. Dus je weet wat er komen gaat, dat het een heel beladen onderwerp is. Maar het is óók een heel geslaagde romance.
Jihane: Er zat humor in, er zat romantiek in, het was spannend én mooi om naar te kijken. Tegen al onze lezers wil ik met klem zeggen: ga deze film kijken.
Stefanie: Het heeft een hele eigentijdse stijl en vorm.
Oscar: Ik had ook nooit het idee dat me een moraal door de keel geduwd werd. Je volgde gewoon twee mensen om wie je vanaf de eerste minuut veel geeft, en het beste toewenst.
Jihane: Ze hadden zélf niet eens een politieke agenda. Ze werden meegesleurd door alles dat hen overkwam. Natuurlijk is de politieke lading onontkoombaar, maar die voerde niet de boventoon.
Oscar: Precies, het werd nergens geforceerd. Ook omdat er van beide 'kanten' zowel domme als verstandige individuen voorkwamen. Het werd - gelukkig - nergens wit tegen zwart.
Ik heb echt tranen met tuiten zitten janken.
Stefanie: Goede speling tussen tijd en ruimte ook. Voor hun ging de tijd soms snel - door de spanning - maar het moment dat ze de liefde bedreven, leek wel met vertraging te gaan.
Oscar: Goed dat je dat nog benoemt. Lang geleden dat ik zo'n functionele en steengoed gefilmde en gespeelde seksscène heb gezien.
Jihane: Die seksscène was echt goed. En geloofwaardig!
Oscar: De parallelmontage met de protesten tegen de oproerpolitie - wauw.
Jihane: In die scène hadden zij alleen oog voor elkaar, terwijl de wereld oog had voor het idee dat ze waren geworden.
Oscar: Verder wil ik nog opbiechten dat ik op het einde een traantje moest wegpinken. En dat gebeurt me echt zelden bij het kijken van een film.
Jihane: Oh man, een traantje? Ik heb echt zitten janken. Tranen met tuiten.
Stefanie: Ook ik had een emotionele bui, maar ik ben om de kleinste dingen ontroerd.
Jihane: Ik huil ook snel om films, hoor. Maar dit was meer dan gemiddeld huilen. Dit is een film die mij bij gaat blijven. Duizend sterren!
Queen & Slim is nu te zien met 
