Illustratie: Elise van Iterson

De radartjes in je hoofd en het gekrijs van apparaten." />

Illustratie: Elise van Iterson

De radartjes in je hoofd en het gekrijs van apparaten." />
Asset 14

Stuk

Deel 3 uit onze reeks zomerproza. Wat blijft erover als je geluiden uiteentrekt, de buitenkant stukmaakt, kijkt wat er schuilgaat achter de huid waardoor we worden beschermd? Een verhaal van Bart Verbunt.

“Waarom doe je dit zo graag?” Ze wees naar het bureau. Er lag een soldeerbout op en een klein, opengewerkt speelgoedkeyboard. Op de vloer lagen meer keyboards, oude radio’s, stukken plaatmetaal, rammelaars, gitaarversterkers en zelfgeknutselde instrumenten die rudimentair en grof oogden. “Omdat ik de muziek die eruit komt mooi vind.” “Dat begrijp ik, maar waarom ga je dan geen gitaar spelen ofzo?” Hij haalde zijn schouders op. Het gebaar paste goed bij zijn uiterlijk. Hij was lang en leek mager in zijn te wijde spijkerbroek en groen-grijs gebreide trui. Zijn haren waren warrig maar zijn gezicht was gladgeschoren. “Ik maak ze kapot, niet alleen de apparaten maar ook de geluiden die eruit komen. Als alle geluiden stuk zijn, dan laat ik ze elkaar vinden, langzaam, en dan is de muziek heel. Dan maak ik haar weer stuk, dan wordt ze weer heel, dan maak ik haar stuk, dan wordt ze heel, en zo verder. Dat vind ik mooi.”

“Wil je wat laten horen?” Hij aarzelde even, knikte en ging toen midden tussen de rommel op de vloer zitten, zette een paar versterkers aan en begon. De apparaten krijsten door het geruis van de speakers, ze deden pijn aan haar oren. Toen klonken ze klaaglijk, ze huilden, tikten, bonkten, de geluiden vielen in een vreemde harmonie. Die trok hij weer los, liet hij weer samenkomen. Zij zag hem bewegen met trefzekere vingers die aan knoppen draaiden en plukten aan snaren, en de muziek werd een vacuüm waar ze in werd gezogen.

Illustratie: Elise van Iterson

Na een minuut of tien liet hij de geluiden langzaam wegebben. Nu keek hij naar haar. Ze was klein en slank, had een roofvogelachtig gezicht met lang golvend bruin haar eromheen. Hij had haar niet meteen aantrekkelijk gevonden. Ze keek voor zich uit, verveeld of geconcentreerd. Hij kapte de laatste tonen af door de versterkers uit te klikken.

Hij wist niet goed wat hij moest zeggen. “Hou je van alle dingen die stuk zijn?”, vroeg ze. Zij zag er niet stuk uit, ze zag er sterk uit. “Daar heb ik nooit over nagedacht, misschien heb ik er wel een voorliefde voor. Vind je dit soort muziek mooi?” Ze keek hem recht aan. “Dit vond ik best mooi, ja.” Ze zei niet wat ze dacht, dat kon hij zien. “Dankje, en jij?” “Ik wat?” “Hou jij meer van volmaakte mensen?” Haar huid was gaaf en hard, hij vroeg zich af wat hij zou vinden als hij er een reepje vanaf zou trekken. “Wie had het over mensen?”, vroeg ze. “Ik, dingen verschillen niet zoveel van mensen.” “En mensen zijn soms net haperende machines. Waarom denk je dat ik van volmaakte mensen houd? Zie ik er zelf zo volmaakt uit?” Ze wachtte zijn antwoord niet af. “Volmaakt is niet te vertrouwen, je kan je er hoogstens achter verschuilen. Dan zou ik alleen van de façade houden, bedoel je dat?” Er verscheen een grijns op zijn gezicht. “Ja, ik geloof dat ik dat bedoel.” “Ah, dus dat vind je wel grappig?” Ze klonk verongelijkt, maar was niet boos. “Maar je vindt mij niet oppervlakkig hè?” “Nee, soms moet ik gewoon om mezelf lachen.”

Het was even stil. Toen ging ze vlak voor hem staan en keek naar zijn kruin, hij zat nog steeds gehurkt tussen zijn instrumenten. “Soms wil ik een beest zijn”, zei ze. “Dan zou ik mensen kapot scheuren om te kijken wat er binnenin ze zit, ik zou bij jou beginnen.” Nu moest hij hardop lachen. “Je kunt het ook gewoon aan me vragen.” “Nee, je zou geen eerlijk antwoord geven. Bovendien weet je het zelf niet eens.” Hij voelde haar hand vlak boven zijn haren maar zag alleen haar bovenbenen. “Daar heb je wel gelijk in. Misschien moet je maar in mijn hoofd kijken.”

Ze greep een pluk van zijn haar en zette een beetje kracht. “Misschien doe ik dat wel, een gat in je schedel slaan, en dan met mijn vingers erin om te voelen. Wat denk je dat ik vind?” “Ik denk dat je geratel hoort en allemaal metalen radartjes voelt die maar half in elkaar grijpen. Als je ze losrukt, kan ik eerst mijn armen niet meer bewegen en daarna mijn nek niet, mijn benen en zo verder. Tot mijn hart er uiteindelijk mee ophoudt.” Haar hand gleed langs zijn achterhoofd naar zijn nekwervels. “Nee dat kan niet, er moet iets levends inzitten en ik moet mezelf er terugvinden, anders heeft het geen zin.” Hij ademde traag uit en legde zijn hand op haar onderbeen. “Als jij in mijn hoofd kijkt, dan zet ik mijn tanden in je nek en bijt ik je huid stuk, zodat ik wat eronder zit naar buiten kan zien stromen, precies voor mijn voeten.” Ze duwde haar been tegen zijn gezicht. Hij haakte zijn hand achter haar knieholte en trok haar knie langs zijn lichaam. Ze zakte schuin over hem heen en zette even haar tanden in zijn hoofdhuid, daarna liet ze alleen haar lippen erop rusten. Haar handen drukten zijn hoofd tegen haar borst. “Je haar smaakt raar. Niet vies hoor.”

Mail

Bart Verbunt

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Nooit Verzonden - wacht op titel

Afscheidsbrief aan een waardeloze dokter

Er zijn nog steeds dokters die de gezondheidsklachten van hun patiënten niet serieus nemen. Luuk Schokker schreef een openhartige brief aan één van hen. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Steun Hard//hoofd en verzamel kunst!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe schrijvers en kunstenaars. We zijn al dertien jaar gratis toegankelijk en advertentievrij. Zo’n vrije ruimte is harder nodig dan ooit. Steun de makers van de toekomst; sluit je vóór 1 juli aan als kunstverzamelaar en ontvang in juli je eerste kunstwerk!

Word kunstverzamelaar