Asset 14

Waarom ik vrijwillig mijn verhaal weggeef

 1

Als Jihane Chaara zich ‘feminist’ noemt, geeft ze een stukje van haar autonomie weg. Want wat verstaat haar publiek onder ‘feminist’? Het maakt haar niet uit, ze draagt het label niet met minder trots om.

“Because as soon as you all hear me say anything about myself, I’ll stop meaning me. I’ll start meaning you.” — Ali Smith, Spring

Het is bijna een decennium geleden sinds ik me intensief begon te verdiepen in maatschappelijke en sociale structuren. Voor die tijd zag ik mezelf als losstaande entiteit. Ik was dan wel een vrouw en ik was dan wel gekleurd, maar die zaken hadden niets te maken met mijn identiteit. Ik was immers niet te vatten in stereotypes! Een speciaal sneeuwvlokje, dat was ik! Gewoon mens en niets anders. Ik had geen oog voor de machtsdynamieken die doorsijpelen in alle kiertjes van ons bestaan.

Intussen noem ik mezelf al mijn hele volwassen leven een feminist. Als ik hierover het gesprek aanga met mensen die zich niet zo noemen, vragen ze me waarom ik mezelf vrijwillig wil opsluiten in een vooropgezet hokje. Ik weet toch dat niet iedereen precies dezelfde ideeën heeft over het feminisme? Waarom zou ik mezelf dan toch een feminist blijven noemen? Zodat de ander met mijn identiteit aan de haal kan gaan? Er worden op dat moment allerlei verhalen aan mij gehangen, mogelijk zelfs verhalen waar ik niets van moet weten.

Het is een misdaad om een ander te vereenvoudigen tot slechts een paar woorden

Als ik deze redenering tot het uiterste doortrek, zou het ideaal zijn om me geen enkel label toe te eigenen. Wie bén ik? Dat valt niet in woorden te vatten! Ik ben ik en ik kader mezelf niet in! Elke groepering en elk stickertje is benauwend voor alle ‘ikkigheid’ van dit glorieuze ik.

Schitterend bedacht, dat is het zeker. Het nastreven van de vrijheid van je persoonlijke identiteit is een doel dat ik kan respecteren. Niemand is te vatten in een verzameling woorden en kaders. Het liefst worden we allemaal gezien voor wat we zijn: ingewikkeld en tegenstrijdig, een complex web aan angsten, impulsen en dromen. Het is een misdaad om de ander te vereenvoudigen tot slechts een paar woorden.

Is het niet tragisch dat we nooit zullen ontsnappen aan de blik van de ander, die altijd metaforische kapstokken zal gebruiken om ons bestaan aan op te hangen? Ik kan niet ontsnappen aan mijn vrouw-zijn. Dat is niet erg, want ik wil er niet aan ontsnappen. Maar als ik dan een vrouw moet zijn, dan kies ik ervoor een vrijgevochten vrouw zijn.

Ik sta op de schouders van reuzinnen die de geschiedenis hebben veranderd

Vanzelfsprekend verstaat niet iedereen hetzelfde onder een term, zeker niet als die term zo breed is geworden als ‘het feminisme’. Ik vind dat helemaal niet catastrofaal. Men weet grofweg heus wat de term betekent, en over de puntjes op de i kun je heerlijk babbelen en discussiëren.

Ik kan lekker meefilosoferen over de vrijheid van het individu en wat voor impact het op je identiteit heeft als je die aan groepen en labels ophangt. En terwijl abstraheren ontzettend leuk en verrijkend kan zijn, moeten we ook gegrond blijven in de harde realiteit: activisme is nodig en politiek is belangrijk. Ik sta op de schouders van reuzinnen die de geschiedenis hebben veranderd. Ik zie dat er nog genoeg ruimte is voor verandering in de toekomst. Ik weiger me los te koppelen daarvan omdat ik gewoonweg niet vind dat mijn individuele vrijheid (wat dat ook betekenen mag) oppermachtig regeert. Ik maak dingen politiek omdat ik bereid ben achter een beweging te staan die scheve machtsverhoudingen in vraag stelt, bekritiseert en tracht te veranderen.

De nuances daarvan mogen verschillen. Mijn definitie van het feminisme is misschien niet identiek aan die van jou. Dat neem ik voor lief. Je had al een idee over mij, nu heb je er nog eentje. Alsjeblieft. Deze heb ik tenminste zelf uitgekozen.


Mail

Jihane Chaara (zij/haar, 1991) is een idealist met een voorliefde voor doortastende en zachtaardige mensen/woorden.

Yasmin Veenman fotografeert en schrijft, voornamelijk in haar woonplaats Amsterdam. Ze is op zoek naar het bijzondere in het alledaagse – in onderwerp, kleur of compositie. Is het kunst of kan het weg?

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
De schipperende kameleon: zomergast Van der Burg is sociaal voor de mensen, maar liberaal in het beleid

De schipperende kameleon: Zomergast Van der Burg is sociaal voor de mensen, maar liberaal in het beleid

Eric van der Burg was op bezoek bij Zomergasten. Marthe van Bronkhorst geeft in dit artikel haar scherpe analyse op de aflevering. Lees meer

Briefwisseling Ettie en Jochum - Brief 2

Wie wil nou een slachtoffer zijn?

Jochum ontving een brief van Ettie over zijn nooit-verstuurde brief aan zijn jeugdliefde. Ettie vindt dat Jochum de vrijheid van de queeridenteit niet goed beschrijft. Hij besluit Ettie een brief terug te sturen en op haar kritiek in te gaan. Lees meer

Briefwisseling Ettie en Jochum - brief 1

Het privilege van lesbisch-zijn

Een nooit verstuurde brief die door Jochum Veenstra op Hard//Hoofd gepubliceerd werd, begon een eigen leven te krijgen in het hoofd van Ettie, die niet zo goed wist wat ze ervan moest vinden en er toen maar over besloot te schrijven. Het resultaat is een niet-verstuurde brief die ze toch besloot op te sturen. Lees meer

Een kus van een beer

Een kus van een beer

Nick Sens ontmoet een beer in de dierentuin en raakt gefascineerd door deze dieren. Wie of wat ervaren we als we oog in oog met een beer staan? Aan alle wezens van de metamorfose, hier en daarginds (Nastassja Martin) De bruine beer zet twee zware stappen in mijn richting en ik bevries. Het gegil en... Lees meer

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Wie zie jij als je in de spiegel kijkt? Voldoe je aan het beeld van ‘de gemiddelde mens’, of niet? Tom Kniesmeijer vraagt zich af waarom afwijken van het gemiddelde zoveel weerzin oproept en of hét gemiddelde wel bestaat. ‘Precies op het gemiddelde past niemand’. Ik sluit mijn ogen en ben terug in de Leidsestraat.... Lees meer

Nieuwe Barbaren 1

Nieuwe Barbaren

Met het essay 'Nieuwe barbaren' over de Kafkaëske, sci-fi serie Severance won Jacob Koolstra in 2024 de Drift Essaywedstrijd. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus, inclusief drie Lief kutland-stickers. Veel lees- en plakplezier!

Word trouwe lezer