Asset 14

Waarom ik vrijwillig mijn verhaal weggeef

 1

Als Jihane Chaara zich ‘feminist’ noemt, geeft ze een stukje van haar autonomie weg. Want wat verstaat haar publiek onder ‘feminist’? Het maakt haar niet uit, ze draagt het label niet met minder trots om.

“Because as soon as you all hear me say anything about myself, I’ll stop meaning me. I’ll start meaning you.” — Ali Smith, Spring

Het is bijna een decennium geleden sinds ik me intensief begon te verdiepen in maatschappelijke en sociale structuren. Voor die tijd zag ik mezelf als losstaande entiteit. Ik was dan wel een vrouw en ik was dan wel gekleurd, maar die zaken hadden niets te maken met mijn identiteit. Ik was immers niet te vatten in stereotypes! Een speciaal sneeuwvlokje, dat was ik! Gewoon mens en niets anders. Ik had geen oog voor de machtsdynamieken die doorsijpelen in alle kiertjes van ons bestaan.

Intussen noem ik mezelf al mijn hele volwassen leven een feminist. Als ik hierover het gesprek aanga met mensen die zich niet zo noemen, vragen ze me waarom ik mezelf vrijwillig wil opsluiten in een vooropgezet hokje. Ik weet toch dat niet iedereen precies dezelfde ideeën heeft over het feminisme? Waarom zou ik mezelf dan toch een feminist blijven noemen? Zodat de ander met mijn identiteit aan de haal kan gaan? Er worden op dat moment allerlei verhalen aan mij gehangen, mogelijk zelfs verhalen waar ik niets van moet weten.

Het is een misdaad om een ander te vereenvoudigen tot slechts een paar woorden

Als ik deze redenering tot het uiterste doortrek, zou het ideaal zijn om me geen enkel label toe te eigenen. Wie bén ik? Dat valt niet in woorden te vatten! Ik ben ik en ik kader mezelf niet in! Elke groepering en elk stickertje is benauwend voor alle ‘ikkigheid’ van dit glorieuze ik.

Schitterend bedacht, dat is het zeker. Het nastreven van de vrijheid van je persoonlijke identiteit is een doel dat ik kan respecteren. Niemand is te vatten in een verzameling woorden en kaders. Het liefst worden we allemaal gezien voor wat we zijn: ingewikkeld en tegenstrijdig, een complex web aan angsten, impulsen en dromen. Het is een misdaad om de ander te vereenvoudigen tot slechts een paar woorden.

Is het niet tragisch dat we nooit zullen ontsnappen aan de blik van de ander, die altijd metaforische kapstokken zal gebruiken om ons bestaan aan op te hangen? Ik kan niet ontsnappen aan mijn vrouw-zijn. Dat is niet erg, want ik wil er niet aan ontsnappen. Maar als ik dan een vrouw moet zijn, dan kies ik ervoor een vrijgevochten vrouw zijn.

Ik sta op de schouders van reuzinnen die de geschiedenis hebben veranderd

Vanzelfsprekend verstaat niet iedereen hetzelfde onder een term, zeker niet als die term zo breed is geworden als ‘het feminisme’. Ik vind dat helemaal niet catastrofaal. Men weet grofweg heus wat de term betekent, en over de puntjes op de i kun je heerlijk babbelen en discussiëren.

Ik kan lekker meefilosoferen over de vrijheid van het individu en wat voor impact het op je identiteit heeft als je die aan groepen en labels ophangt. En terwijl abstraheren ontzettend leuk en verrijkend kan zijn, moeten we ook gegrond blijven in de harde realiteit: activisme is nodig en politiek is belangrijk. Ik sta op de schouders van reuzinnen die de geschiedenis hebben veranderd. Ik zie dat er nog genoeg ruimte is voor verandering in de toekomst. Ik weiger me los te koppelen daarvan omdat ik gewoonweg niet vind dat mijn individuele vrijheid (wat dat ook betekenen mag) oppermachtig regeert. Ik maak dingen politiek omdat ik bereid ben achter een beweging te staan die scheve machtsverhoudingen in vraag stelt, bekritiseert en tracht te veranderen.

De nuances daarvan mogen verschillen. Mijn definitie van het feminisme is misschien niet identiek aan die van jou. Dat neem ik voor lief. Je had al een idee over mij, nu heb je er nog eentje. Alsjeblieft. Deze heb ik tenminste zelf uitgekozen.


Mail

Jihane Chaara (1991) is een idealist met een voorliefde voor doortastende en zachtaardige mensen/woorden.

Yasmin Veenman fotografeert en schrijft, voornamelijk in haar woonplaats Amsterdam. Ze is op zoek naar het bijzondere in het alledaagse – in onderwerp, kleur of compositie. Is het kunst of kan het weg?

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Evangeline Agape ontdekte tijdens een zomer in het ziekenhuis de kracht van vriendschap en gedeeld leed. "De coronacrisis heeft voor de hele wereld duidelijk gemaakt: isolatie maakt je ongelukkig. En depressie isoleert je. Doet je voelen alsof je de enige in de wereld bent met een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt." Lees meer

Nieuws in beeld: 'Waarde Nederlanders'

'Waarde Nederlanders'

Immigranten moeten zich ‘de Nederlandse waarden’ aanleren, roept onder andere de ChristenUnie tijdens de verkiezingsstrijd. Illustrator Rueben Millenaar vraagt zich af wat hij zich daarbij voor moet stellen. Lees meer

Nieuws in beeld: Onder de (geluids)golven

Onder de (geluids)golven

Je staat er misschien niet bij stil, maar de mensheid maakt enórm veel herrie in zee. We boren naar gas en olie, heien voor windmolens en boorplatforms en onze schepen zijn ook niet bepaald stil. Terwijl water ontzettend goed en ver geluidsgolven doorgeeft - veel beter dan lucht. Lees meer

Filmtrialoog: Cold War

Cold War

De film Cold War is een verhaal over een onmogelijke liefde in Polen ten tijde van de Koude Oorlog. Onze redacteuren bespreken deze veelgeprezen film en beraden zich op de esthetiek, de diepgang van de liefdesrelatie en de raakvlakken met hun eigen leven. Lees meer

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoe komt het toch dat we onze pleziertjes niet willen opgeven, zelfs al weten we dat ze aan de andere kant van de wereld levens kosten? Dennis Faase werd getroffen door een simpele manier om deze mensenlevens niet uit het oog te verliezen. Lees meer

Het verlaten café blijft een haven 1

Tijdens corona blijft het café een vangnet

Tijdens de lockdown bezoekt Joost Ingen-Housz een Berlijns café dat nog een aantal stamgasten toelaat. Door de plotselinge rust valt het hem op hoe onmisbaar de kroeg is voor de mensen die er nog steeds naartoe gaan. Al is het maar voor een praatje. Lees meer

Hard//talk: Eerdmans is niet beter dan Baudet

Eerdmans is niet beter dan Baudet

Waarom kwam Eerdmans antisemitisme niet ter sprake, in de onschatbare hoeveelheid televisie-interviews die hij de afgelopen maanden gaf over zijn nieuwe partij? Lees meer