Asset 14

Het leven is een fabel

Vorige keer had deze meneer me verteld dat ik gewoon de sleutel moest gebruiken om binnen te komen. Ter aankondiging van mijn bezoek, bel ik nu toch eerst aan. Daarna draai ik de sleutel in het slot. Tot mijn verbazing is het eerste wat ik zie Zwarte Piet. Hij zit op een stoel naast het bed van meneer. “Ken je me nog?”, vraagt de zwartgeschminkte man. “Ja ik geloof het wel, uit Spanje toch?”, grap ik flauwtjes. Ik zag wel dat het de buurman was, hij zat hier vorige week ook al op dezelfde stoel. Blijkbaar wordt deze cliënt ook zonder mij goed verzorgd. Hij heeft zijn eigen knecht reeds naast zijn bed zitten.

“Ik moest maar eens gaan”, zegt de buurman in zijn pietenpak. “Voordat alle schmink eraf is ben ik weer een uur verder”. Als Zwarte Piet de deur uitloopt, komt zijn buurvrouw binnen met een lange baard. Kwam ik hier nou om voor meneer te zorgen, of was het heerlijk avondje ook voor hem gekomen? Waarom ook niet. Meneer lijdt aan prostaatkanker en is terminaal. Ik gun het hem van harte zijn lijdensweg in zoetigheid te dompelen.

“Lekker ja, bakje koffie,” antwoord ik op een aanbod van de buurvrouw en ze loopt vervolgens naar de keuken. Eindelijk ben ik even alleen met mijn cliënt. Ik weet dat meneer waardering voor mijn werk heeft, aangezien hij zelf jarenlang als broeder en mantelzorger heeft gewerkt. Hij praat daar ook altijd graag over. Vooral de ellendigste situaties staan hem nog levendig bij. In dat opzicht hebben wij zeker iets gemeen. Net als vorige keer steekt hij van wal met verhalen uit zijn tijd als ambulancebroeder. Zijn anekdotes vallen stuk voor stuk in de categorie ‘ongelooflijk wreed maar waar’. “Een man met maar één been wil in bad stappen. Iemand heeft echter aan zijn thermostaatkraan gedraaid waardoor het water kokendheet de kraan heeft verlaten. Nietsvermoedend hijst meneer uit gewoonte zijn ene been in het bad. Van schrik en van pijn glijdt hij uit en komt met zijn hele lijf in het water te liggen. Door zijn handicap kan hij zichzelf niet bevrijden. Zijn lichaam verbrandt tot op het bot.”

Illustratie: Liesbeth de Feyter

“Ik ken ook wel een soortgelijk verhaal,” bied ik tegen hem op. “Een moeder doet haar twee dochters in bad. De ene is nog maar anderhalf jaar oud en de ander is drie. Terwijl de meisjes in het water spelen, gaat moeder even de was opvouwen in een andere kamer. Op dat moment gaat er iets mis en stroomt er opeens kokendheet water in de badkuip. Het meisje van drie weet eruit te klimmen, maar kan haar zusje er niet alleen uit tillen. Als uiteindelijk het tergende geschreeuw haar moeder bereikt, is het kleine lijfje helemaal verbrand. Wonderbaarlijk genoeg overleeft ze het, maar is ze voor de rest van haar leven verminkt.”

“Ja, zo ken ik ook nog een verhaal van een jongetje dat in bad met zijn piemeltje zit te spelen,” zegt meneer met een blik in zijn ogen alsof dit verhaal al het voorgaande zal overtreffen. De buurvrouw komt nu net weer de woonkamer binnenlopen en zet de koffie voor mij neer. Meneer gaat rustig verder met zijn anekdote. “De speelse kleuter van vijf wikkelt het trekkoordje, wat aan de lichtschakelaar vastzit, om zijn kleine jodokus. Ineens glijdt hij onderuit en wordt zijn hele scrotum eraf getrokken.”

“Gadverdamme Frits,” zegt zijn buurvrouw, die op dit punt in onze verhalenwisseling valt. “Nou, ik laat jullie verder alleen met jullie mannenpraat.” Ze doet rustig haar jas aan en loopt de deur uit. “Sigaartje?”, vraagt meneer aan mij als hij de buitendeur in het slot heeft horen vallen.

“Waarom ook niet,” zeg ik met een brede glimlach op mijn lippen. En zo praten we nog lang door. We vertellen nog meer anekdotes en filosoferen er lustig op los. Een fles whisky wordt opengetrokken en de conversatie krijgt steeds meer diepgang. Meneer vertelt dat hij gelooft in reïncarnatie en karma. Dat al je daden gevolgen hebben voor een volgend leven. Zo zou het jongetje uit zijn laatste verhaal in een volgend leven de vrouwen gek maken met zijn dan inmiddels groot geschapen handlanger. Ik geloof niet in reïncarnatie, maar weet dat meneers dagen binnenkort voorgoed zijn geteld. Ik vertel hem dat we moeten proosten op het nu. Het leven is een fabel, net als de goedheiligman. Wij zijn de helden die nu drinken op de mensen die niet gered konden worden. Ik hef mijn glas en toost: “op u!”, en ik kijk meneer vol overtuiging aan. Meneer heft op zijn beurt zijn glas: “op jou!” en hij neemt een grote slok. “Proost”, zeg ik nog. De rest van mijn cliënten moet vandaag maar wachten.

Mail

Sander Ritman

Liesbeth de Feyter studeerde schilderkunst en beeldverhalen aan Sint Lucas in Brussel. Ze werkt als freelance illustrator en striptekenaar en maakt poëtische beelden met een luguber kantje.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer