Asset 14

Het leven is een fabel

Vorige keer had deze meneer me verteld dat ik gewoon de sleutel moest gebruiken om binnen te komen. Ter aankondiging van mijn bezoek, bel ik nu toch eerst aan. Daarna draai ik de sleutel in het slot. Tot mijn verbazing is het eerste wat ik zie Zwarte Piet. Hij zit op een stoel naast het bed van meneer. “Ken je me nog?”, vraagt de zwartgeschminkte man. “Ja ik geloof het wel, uit Spanje toch?”, grap ik flauwtjes. Ik zag wel dat het de buurman was, hij zat hier vorige week ook al op dezelfde stoel. Blijkbaar wordt deze cliënt ook zonder mij goed verzorgd. Hij heeft zijn eigen knecht reeds naast zijn bed zitten.

“Ik moest maar eens gaan”, zegt de buurman in zijn pietenpak. “Voordat alle schmink eraf is ben ik weer een uur verder”. Als Zwarte Piet de deur uitloopt, komt zijn buurvrouw binnen met een lange baard. Kwam ik hier nou om voor meneer te zorgen, of was het heerlijk avondje ook voor hem gekomen? Waarom ook niet. Meneer lijdt aan prostaatkanker en is terminaal. Ik gun het hem van harte zijn lijdensweg in zoetigheid te dompelen.

“Lekker ja, bakje koffie,” antwoord ik op een aanbod van de buurvrouw en ze loopt vervolgens naar de keuken. Eindelijk ben ik even alleen met mijn cliënt. Ik weet dat meneer waardering voor mijn werk heeft, aangezien hij zelf jarenlang als broeder en mantelzorger heeft gewerkt. Hij praat daar ook altijd graag over. Vooral de ellendigste situaties staan hem nog levendig bij. In dat opzicht hebben wij zeker iets gemeen. Net als vorige keer steekt hij van wal met verhalen uit zijn tijd als ambulancebroeder. Zijn anekdotes vallen stuk voor stuk in de categorie ‘ongelooflijk wreed maar waar’. “Een man met maar één been wil in bad stappen. Iemand heeft echter aan zijn thermostaatkraan gedraaid waardoor het water kokendheet de kraan heeft verlaten. Nietsvermoedend hijst meneer uit gewoonte zijn ene been in het bad. Van schrik en van pijn glijdt hij uit en komt met zijn hele lijf in het water te liggen. Door zijn handicap kan hij zichzelf niet bevrijden. Zijn lichaam verbrandt tot op het bot.”

Illustratie: Liesbeth de Feyter

“Ik ken ook wel een soortgelijk verhaal,” bied ik tegen hem op. “Een moeder doet haar twee dochters in bad. De ene is nog maar anderhalf jaar oud en de ander is drie. Terwijl de meisjes in het water spelen, gaat moeder even de was opvouwen in een andere kamer. Op dat moment gaat er iets mis en stroomt er opeens kokendheet water in de badkuip. Het meisje van drie weet eruit te klimmen, maar kan haar zusje er niet alleen uit tillen. Als uiteindelijk het tergende geschreeuw haar moeder bereikt, is het kleine lijfje helemaal verbrand. Wonderbaarlijk genoeg overleeft ze het, maar is ze voor de rest van haar leven verminkt.”

“Ja, zo ken ik ook nog een verhaal van een jongetje dat in bad met zijn piemeltje zit te spelen,” zegt meneer met een blik in zijn ogen alsof dit verhaal al het voorgaande zal overtreffen. De buurvrouw komt nu net weer de woonkamer binnenlopen en zet de koffie voor mij neer. Meneer gaat rustig verder met zijn anekdote. “De speelse kleuter van vijf wikkelt het trekkoordje, wat aan de lichtschakelaar vastzit, om zijn kleine jodokus. Ineens glijdt hij onderuit en wordt zijn hele scrotum eraf getrokken.”

“Gadverdamme Frits,” zegt zijn buurvrouw, die op dit punt in onze verhalenwisseling valt. “Nou, ik laat jullie verder alleen met jullie mannenpraat.” Ze doet rustig haar jas aan en loopt de deur uit. “Sigaartje?”, vraagt meneer aan mij als hij de buitendeur in het slot heeft horen vallen.

“Waarom ook niet,” zeg ik met een brede glimlach op mijn lippen. En zo praten we nog lang door. We vertellen nog meer anekdotes en filosoferen er lustig op los. Een fles whisky wordt opengetrokken en de conversatie krijgt steeds meer diepgang. Meneer vertelt dat hij gelooft in reïncarnatie en karma. Dat al je daden gevolgen hebben voor een volgend leven. Zo zou het jongetje uit zijn laatste verhaal in een volgend leven de vrouwen gek maken met zijn dan inmiddels groot geschapen handlanger. Ik geloof niet in reïncarnatie, maar weet dat meneers dagen binnenkort voorgoed zijn geteld. Ik vertel hem dat we moeten proosten op het nu. Het leven is een fabel, net als de goedheiligman. Wij zijn de helden die nu drinken op de mensen die niet gered konden worden. Ik hef mijn glas en toost: “op u!”, en ik kijk meneer vol overtuiging aan. Meneer heft op zijn beurt zijn glas: “op jou!” en hij neemt een grote slok. “Proost”, zeg ik nog. De rest van mijn cliënten moet vandaag maar wachten.

Mail

Sander Ritman

Liesbeth de Feyter studeerde schilderkunst en beeldverhalen aan Sint Lucas in Brussel. Ze werkt als freelance illustrator en striptekenaar en maakt poëtische beelden met een luguber kantje.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer