Asset 14

Wees eens een Kees

Mijn vader was ervan overtuigd dat het een jongetje zou worden. Hij mocht de naam kiezen, of eigenlijk: hij bepaalde de naam, want het was immers hij alleen die het kind zou gaan aangeven bij de Burgerlijke Stand. Bij geboorte bleek ik meisje.

Ik groeide dus op als jongensachtig meisje, speelde het liefst buiten met een paar ratten op mijn schouder, vroeg een drumstel voor Sinterklaas (kreeg een piano met als verantwoording dat een piano welbeschouwd ook een slaginstrument is), droeg niet het voor meisjes verplichte hemdje onder mijn schurend judopak maar maakte de borst nat, wilde uitvinder worden en vertikte het roze balletpakje te dragen. Mijn haren hield ik kort en ik had, in tegenstelling tot mijn spichtige zus, een jongensachtig lijf met wasbordje.

Desondanks werd ik op mijn vijfde al ten huwelijk gevraagd en nog wel door het mooiste ventje van de klas. Op onze trouwdag wilde ik een prachtige jurk uit de kast trekken, maar mijn moeder gooide roet in het eten, "Je wilt nooit een jurk aan als ik het vraag en dan nu zeker niet op een regenachtige dag als vandaag". Ik had vergeten kond te doen van mijn trouwdag, maar toch, het was gemeen. Op school stond mijn toekomstige echtgenoot me op te wachten, in driedelig pak plus strikje. Zijn moeder droeg een mandje met rozenblaadjes en om haar nek een fotocamera. "Maar zo wil ik niet met je trouwen', jammerde mijn bruidegommetje, terwijl hij naar mijn spijkerbroek met gaten wees. Een week later is hij met Milaine getrouwd, een echt meisje.

Still uit de film Tomboy.

Mijn vader keek vol trots naar me als de bakker vroeg hoe zijn zoon heette. ‘Kees’, zei hij dan, waarna we grinnikend de winkel uitstapten. Soms probeerde ik toch stiekem weer die gaatjes in mijn oren door te prikken. Tevergeefs, want de onhygiënische naald deed de lelletjes ontsteken. Later bleek ik geen oorbelletjes nodig te hebben om toch ook als meisje herkend te worden. Ik groeide, met alles erop en eraan, en ik zag dat het goed was.

Maar waarom moeten we per se óf man óf vrouw zijn? Ik trek soms de kleren van mijn vriend aan, verander mijn looppas en drijf daarmee de stress uit mijn lijf. Chill, als een echte dude! Als je geen vriend hebt, biedt de kast van je vader of die van je huisgenoot wel uitkomst. De mode is ons meiden overigens goed gezind; de Boyfriend's Pants is overal verkrijgbaar en niemand kijkt je vreemd aan als je als vrouw op de mannenafdeling kleren past. Wil een man niet af en toe ook wel eens wat vrouw zijn? Laat je vriend dan jouw jurkje dragen of geef hem nou gewoon die glinstersokken waar hij altijd al verlangend naar staart.

Ontdek de vrouwelijke kant van je vriend of de mannelijke van je vriendin. Het helpt tegen oersaaie relaties! De befaamde Amerikaanse schrijverpsycholoog Andrew Solomon geeft me hierin gelijk. “Hij droomt van een toekomst waarin iedereen op elk moment kan kiezen wat hij wil zijn: man, vrouw of iets daartussenin”, schrijft de Groene Amsterdammer.

Ja, ja, iets daartussenin!

Ook muzikanten inspireren door hun 'mix'. Check maar eens het snorretje van CocoRosie of de stoere slag van Merrill Garbus (tUnE-yArDs). Ook op eigen bodem geniet het Nederlandse publiek van een jongensachtige rapster (Freshkid). De castraten zijn dan weliswaar uitgestorven, mannen die zo hoog zingen als vrouwen blijven ons betoveren. Luister naar de countertenor Philippe Jaroussky!

Mail

Marieke Sleijpen

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer