Asset 14

Voetbalwedstrijd voor voetbalsceptici

Een trap, een sprintje en een schot: 3-1. Even is het doodstil. Alle hoop op de gelijkmaker waait met een briesje het stadion uit. Tienduizenden ogen staren ongelovig in de verte, schouders teleurgesteld naar beneden gezakt. Heel even. Tot de pezige mannen met hun trommels zich herpakken en met dubbel zoveel energie op hun instrumenten slaan. Alle fans in het stadion volgen, vurig en hoopvol, tegen beter weten in. Vuisten zwaaien door de lucht: AJAX!

Daar zit ik dan, als voetbalscepticus, voor het eerst in mijn leven in een voetbalstadion. Ik tuur naar de mannetjes van Ajax en PSV en een wonder geschiedt: ik vind het echt leuk. Ik, notoir vijand van het voetbal, zit zelfs stiekem een beetje mee te juichen. Hoe is dit mogelijk?!

Voor die bewuste wedstrijd liet voetbal me volledig koud. Dat de emoties van mijn mannenvrienden met de bal mee alle kanten op stuiterden ging mijn pet te boven. Ik associeerde voetbal voornamelijk met zinloos geweld, een corrupte miljardenbusiness en omhooggevallen idioten als Sepp Blatter. Bovendien ergerde ik me dood aan al die zendtijd die verloren ging aan oeverloos gewauwel over opstellingen, tactieken en transfers. Om over mannen die op zondag niet konden afspreken omdat ze per se gespannen voor een beeldscherm moesten zitten niet te spreken.

Maar daar op dat plastic stoeltje op een metershoge tribune had ik het echt naar mijn zin. Het is moeilijk uit te leggen (je moet het immers, heel cliché, meemaken om het te begrijpen) maar ik zal een poging wagen. Want voetbalsceptici, zo’n voetbalwedstrijd is dus echt de moeite waard.

Onlangs las ik in de Volkskrant een interview met schrijver Karl Ove Knausgård, pessimist en piekeraar. Hij noemde voetbal "het ultieme escapisme". Ik begrijp inmiddels precies wat hij bedoelt. Terwijl mijn ogen het stipje van de bal volgden, voelde ik niet alleen spanning maar juist ook rust. In de grote buitenwereld heerst chaos, spelen ingewikkelde conflicten en lijkt overzicht onmogelijk. In het stadion is het leven simpel. Daar draait alles om een strijd tussen twee teams, waarvan je er als vanzelfsprekend één support. Brood (of bier) en spelen en een mens is tevreden.

Daarnaast is het heel ontroerend, om niet te zeggen aandoenlijk, om zoveel volwassen mannen tegelijkertijd te zien springen, dansen, zingen, juichen en huilen. Mannen met petjes op en tatoeages op hun armen. Mannen die de dag ervoor erg hun best hebben gedaan op het ontwerpen en beschilderen van een spandoek met "Siem Salabiem" erop, ter afscheid van Siem de Jong. Mannen die "three little birds, pitch by my doorstep" met Bob Marley meebrullen. Menig (hoogopgeleid) mens kijkt hierop neer, maar waarom? Wat is er op tegen om de tijd van je leven te hebben met liedjes en spandoeken?

Goed, de agressie die erbij gepaard gaat vind ik nog steeds belachelijk. Maar daar zag ik eigenlijk niet veel van. Wat ik vooral zag waren jongetjes van een jaar of negen in Ajax-shirt die met hun zusje, papa en opa geconcentreerd naar de bal tuurden. Bij een goal juichten ze uitgelaten, bij een tegengoal sloeg opa een arm om de jongen heen terwijl papa uit frustratie wat rondjes ijsbeerde in het gangpad. Ineens zag ik een decennialange slinger van generaties met één gedeelde passie: hun club. Welke club en waarom deed er al lang niet meer toe. Ze gingen gewoon en leefden met zijn allen mee. Toen begreep ik: in essentie gaat voetbal om liefde en samenzijn. Alle voetbalmannen die dit lezen: jullie kunnen er nog zo stoer over doen, maar dit is toch echt de kern van de zaak. En dat is eigenlijk best mooi.

Mail

Maite Karssenberg is schrijfster, historica en programmamaker. Ze houdt van vergeten geschiedenissen en idem reisbestemmingen, de zee en zelfreflectie. Maar het meest nog houdt ze van boeken lezen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Hard//talk: Evita 3.0 1

Evita 3.0

De voormalige Argentijnse president Cristina Fernández de Kirchner overleeft een aanslag op haar leven, maar een twaalfjarige gevangenisstraf vanwege corruptie hangt boven haar hoofd. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 3/3: Métro

In ieder geval bleven we stuurloos - Métro

Zelfs de sterkste vriendschappen leden aan betonrot. Vrienden verjaren hier als sprinkhanen, hele groepen ontstonden en verdwenen in enkele seizoenen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 2/3: Á pied

In ieder geval bleven we stuurloos - À pied

 Voor eenzaamheid heb je geen kostschool nodig. Niemand keek op wanneer ik ‘DRRRAAAAK’ schreeuwde zonder mijn pas te vertragen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 1/3: Vélo

In ieder geval bleven we stuurloos - Vélo

Tijdens een afdaling vol kinderkoppen ging mijn hangslot uit zichzelf op slot, waarna mijn sleutelbos in een nabijgelegen afvoerputje verdween. Lees meer

Automatische concepten 77

Lang niet alles klopte bij Zomergast Bessel van der Kolk

Van een echt gesprek kwam het niet, zag Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Nieuws in beeld: Het kind in het badwater terugvinden

Het kind in het badwater terugvinden

Amerikaanse onderzoekers wisten het geheugen van 150 ouderen te verbeteren middels een schokkend badmutsje. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Martine Bontjes legt een link tussen de porseleincollecties van het Rijksmuseum en de rol van vrouwen in de Chinese cultuurgeschiedenis. Lees meer

Automatische concepten 78

De natuur huilt droge tranen

Europa maakt waarschijnlijk het ergste droogteseizoen mee in ruim 500 jaar. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Automatische concepten 76

Een ontwapenende Raven van Dorst kaatste de bal regelmatig terug

Zomergast Raven van Dorst was openhartig en verlangde hetzelfde van Janine Abbring. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

 1

Tijd voor een dekoloniale Indië-herdenking!

Benjamin Caton organiseert jaarlijks op 16 augustus een dekoloniale Indië/Indonesië-Nederland Herdenking, omdat een grote en groeiende groep mensen zich niet gezien voelt door de Nationale Indië-herdenking, een dag ervoor. Lees meer

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Lieke Marsman bleek een eerlijke en grootmoedige Zomergast, met liefde voor het onverklaarbare en het ongemakkelijke. Lees meer

Nieuws in beeld: Van Trump mag de FBI de pot op

Van Trump mag de FBI de pot op

Elf 'topgeheime' documenten nam de FBI mee van Donald Trumps landgoed. Hij wil ze terug. Lees meer

Nieuws in beeld: Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Sommige loofbomen begonnen vorige maand al hun bladeren af te stoten - veel vroeger dan normaal. Lees meer

Nieuws in beeld: Iedereen voor? Hallo?

Iedereen voor? Hallo?

De weinige Tunesiërs die kwamen opdagen voor het referendum, stemden massaal voor meer macht voor de zittende president. Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!