Asset 14

Henk en Mohammed

Henk en Mohammed

Maite Karssenberg speelt luistervinkje in de trein en is getuige van een sympathieke uitwisseling tussen een een enigszins lompe maar lieve Hollander en een Irakese vluchteling.

In de trein van Den Helder naar Amsterdam zit schuin achter me een jongen die gevlucht is uit Irak. Hij is net vier maanden in Nederland en hij heeft een shishapijp bij zich. Dat weet ik, omdat er een Nederlandse man tegenover hem zit die de Irakese vluchteling met luide stem in gebroken Dunglish ondervraagt, terwijl hij, af te leiden uit het sissende openingsgeluidje, een blikje bier drinkt. De jongen antwoordt steeds zachtjes en hakkelend. Ik kan ze niet zien, maar wel goed horen.

Wanneer de bier drinkende man verneemt dat de jongen uit Bagdad komt, zegt hij:

‘Oooh, not good, Bagdad every day POW! POW! Like Syria hè... not good.’

Zo’n man is het. Nieuwsgierig, betrokken, maar niet erg subtiel. Rechtdoorzee zullen we maar zeggen. Een echte Hollander.

Nu vraagt hij waar de ouders van de jongen zijn. Ook in Irak, is het antwoord.

‘Not funny…’ concludeert de man, ‘you call them every day?’

‘Yes’

‘Must be very expensive hè!’

‘Yes, vel geld,’ zegt de jongen in gebroken Nederlands.

De Hollander heeft, zo blijkt nu hij diverse telefoonkosten probeert te bespreken met de Irakees, een bovenmatige interesse in geld, met name in dingen die te duur zijn.

‘How much you pay for boat to Europe?’

‘How much you pay for boat to Europe?’ is zijn vervolgvraag. De jongen begrijpt hem niet. Dan hoor ik hardop een soort robot-Arabisch. Verward vraag ik me af of de Irakees plotseling via de luidspreker aan het bellen is, maar dan realiseer ik me dat hij de woorden van de Hollander probeert te vertalen met Google Translate. Het werkt niet meteen.

‘How. Much. You. Pay. For. Boat. To. Holland?’ herhaalt de Hollander plechtig in de telefoon, ‘Oh nee Europe, sorry, Europe!’

Google vertaalt hardop naar Arabisch, nu begrijpt de Irakees het. Hij lacht schuchter en zegt: ‘11.000’. ‘11.000 euro?’ roept de man uit. De hele coupé kan meegenieten. ‘No, dollar’ zegt de jongen. ‘But that is like 8.000 euro,’ zegt de man en hij voegt er medelijdend en, zo beeld ik me in, hoofdschuddend aan toe: ‘big money man... big money…’ Het is even stil.

‘You come to Italy or Griekenland? I-ta-ly or Griekenland? Or Turkey?’ ‘Italy’ antwoordt de jongen, en van wat erop volgt versta ik niet veel, de jongen praat zacht, ik hoor de Translate-robot alleen zeggen: ‘anders verdrinken’.

‘You stay one year longer and you drink also as me beer,’ zegt de man. ‘Is good?’ vraagt de jongen. ‘Very good’ De man begint op te scheppen over Heineken. ‘This beer, all over the world, also in Bagdad!’ Hij heeft de VOC-mentaliteit hoog in het vaandel. Dan blijkt dat de jongen zelf ook biertjes bij zich heeft, naast zijn shishapijp. Hij drinkt ook bier, zegt hij, en whiskey, en wodka. ‘Whiskey?! You drink alcohol?’ ‘Yes.’ ‘Noooo no no!’ roept de man vol verbazing, ‘you no muslim?’ Het antwoord versta ik niet.

‘You know what you must do? Basic Fit. You go on the lopende band, and you pay only 20 euro!’

De Hollander lijkt ingenomen met dit nieuws, maar is ook bezorgd: ‘Now you grow bigger here hè.’ Hij geeft een pets op z’n buik, of misschien wel op de buik van de Irakees. ‘You know what you must do? Basic Fit. You go on the lopende band, and you pay only 20 euro! Have you woman? Wife? You married? Woman? Yes? Or no? Or you alone? Woman? Yes? Then you pay 90 euros, Basic Fit, two people same price.’

Ik kan een enorme grijns niet onderdrukken. Hoe absurd ook, ik ben getuige van een sympathieke uitwisseling tussen een enigszins lompe maar lieve Hollander en een schuchtere Irakese vluchteling. Henk en Mohammed, gezellig samen in de trein. De jongen moet naar Culemborg, zegt hij. De man begint hem uit te leggen hoe hij moet reizen.

We rollen Amsterdam binnen, hier moet ik uitstappen. Ik sta op en zie voor het eerst hoe de mannen eruitzien. De Irakees is een stuk ouder dan ik dacht, begin dertig schat ik, een beetje mollig met een zwarte stoppelbaard. De Hollander lijkt, geheel in lijn met zijn stem, op een militair in vrijetijdskleding: hij heeft gemillimeterd witblond haar en een hoekig gezicht. Hij draagt een lichtblauw T-shirt om zijn brede torso en is roodbruin verbrand. Ik loop de twee voorbij maar kijk bij het deurtje naar de trap even om, uit nieuwsgierigheid naar de uitdrukking van de Irakees. Zou hij het echt gezellig vinden?

‘You go out in Utrecht, just like me, so now you sit, and then in Utrecht you go out and you look at the borden,’ hoor ik de Hollander zeggen. En ja, zijn gesprekspartner kijkt hem inderdaad geamuseerd en aandachtig knikkend aan. Dan kruisen onze blikken, ik lach en voor ik het weet knipoog ik naar hem. Er verschijnt een brede glimlach op zijn gezicht, die hij nog steeds heeft als ik de trein uitloop, en ik ook terwijl ik naar huis fiets.

Mail

Maite Karssenberg is schrijfster, historica en programmamaker. Ze houdt van vergeten geschiedenissen en idem reisbestemmingen, de zee en zelfreflectie. Maar het meest nog houdt ze van boeken lezen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Nieuws in beeld: In de klauwen van de blauwe leeuw

In de klauwen van de blauwe leeuw

Gedupeerden in de toeslagenaffaire moeten de 30.000 euro, die zij ter compensatie krijgen, grotendeels weer terugbetalen. Lees meer

Koop online bij je favoriete boekhandel 1

Koop online bij je favoriete boekhandel

Max Beijneveld ziet met lede ogen aan hoe de boekhandels uit het straatbeeld verdwijnen door de coronacrisis, ondanks het feit dat we het afgelopen jaar gezamenlijk meer boeken hebben gekocht. Steun juist nu je favoriete boekhandels door direct op hun site onze aankopen te doen. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

 1

Waarom ik geen danser kon worden

In het Hoofd//stuk doen schrijvers een poging om de weg naar het verhaal vast te leggen. Welke tips hadden zij willen krijgen toen ze begonnen? Welk advies zullen ze nooit en dan ook nooit meer opvolgen? Wat is hun advies? Lees het in het Hoofd//stuk. Annelies van Wijk trapt af met de vraag hoe je (g)een alwetende verteller wordt. Lees meer

Succes is geen keuze

Succes is geen keuze

Krijgen we in onze samenleving altijd wat ons toekomt? Bas van Weegberg ziet meritocratie als een optimistisch rookgordijn waarachter sociale ongelijkheid makkelijker in stand wordt gehouden. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Ik wacht hier 2

Ik wacht hier

''Terwijl ik door de winkel liep, hield ik haar in de gaten. Ze had lang, donker haar, dat bijna tot haar middel viel. Ze droeg een spijkerbroek en een shirt met een naamplaatje. Ik pakte een kaart en legde hem weer terug. Iets dichterbij kon ik haar naam lezen: Alice.'' Lees meer

Vanaf het moment dat ze elkaar ontmoeten, zijn Erin en Alice onafscheidelijk. Dankzij Alice wordt alles beter. Niets lijkt een intense vriendschap in de weg te staan. Of toch niet? Lees het in een voorpublicatie van Ik wacht hier, het debuut van Else Boer. Lees meer

Het populisme van de VVD, gekraakt

Het populisme van de VVD, gekraakt

De #DanielKoerhuisChallenge begon als een ludieke hashtag, maar bleek gaandeweg om veel meer te gaan, schrijft Sander van der Kraan. Lees meer

Hard//talk: De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

Het beste van 2020

Tien hoogtepunten van een jaar discussies, ruzies en gepassioneerde betogen die de revue passeerden. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

AVS: 1

Kerstrituelen

Deze week geven onze redacteurs tips om de kerst mee door te komen. Lees meer

Dit. Is. Goddelijk. Alternatief kerstverhaal Annemieke Dannenberg Dymphie Huijsen

Dit. Is. Goddelijk.

Joost is op vakantie in Spanje met zijn zwangere vriendin. Maar is de baby van hem, of van Marina’s open relatiescharrel HG? Begint Joost ongelovig te worden, of moet hij zijn liefdesbaby maar gewoon omarmen?
Een tragikomisch kerstverhaal door Annemieke Dannenberg. Lees meer

Alain Bachellier

Te vaccineren of niet te vaccineren, dat is de kwestie

De keuze om je wel te vaccineren is vaak net zo irrationeel als de keuze om je niet te vaccineren. Uiteindelijk is niet kennis, maar vertrouwen de doorslaggevende factor. Jihane Chaara heeft vertrouwen. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Het Vertrek (7) - De Beweging

Het Vertrek (7) - De Beweging

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de zevende en laatste aflevering. Lees meer

 Staat er een doctor voor de zaal?

Staat er een doctor voor de zaal?

Epsteins gastbijdrage was tekenend voor het seksisme en de neerbuigendheid waarmee vrouwelijke academici te maken krijgen. Lees meer

Gaat het Renzo Martens lukken de kapitaalstroom in de kunstwereld eerlijker te verdelen? 1

Gaat het Renzo Martens lukken de kapitaalstroom in de kunstwereld eerlijker te verdelen?

In de docu White Cube, die onlangs op het IDFA in première ging, zien we dat Renzo Martens zich naast documentairemaker en kunstenaar ook opstelt als hulpverlener en bedrijfsleider in de Democratische Republiek Congo. Hij wil iets terugdoen voor voormalige plantagearbeiders. Iris van der Werff vraagt zich af hoe houdbaar dat is. Lees meer

Vergeet het lichaam van de ander niet 1

Vergeet het lichaam van de ander niet

Juist in een tijd waarin gezondheid als een individuele verplichting wordt gezien, dwingt een pandemie ons om over onze lichamelijkheid na te denken, merkt Rijk Kistemaker. En over die van de ander. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan